1
00:00:00,833 --> 00:00:04,380
(บรรยาย) กว่าหยดน้ำจะรวมตัวเป็นสายธาร

2
00:00:05,126 --> 00:00:08,090
กว่าลมจะพัดพาเกสรมาผสม

3
00:00:08,705 --> 00:00:11,587
กว่าฝุ่นเล็ก ๆ จะรวมตัวเป็นผืนดิน

4
00:00:12,219 --> 00:00:19,587
กว่าเมล็ดพันธุ์จะเติบโตมั่นคง
ต้องอดทนรอคอยแค่ไหนเกษตรกรรู้ดี

5
00:00:19,620 --> 00:00:23,575
[เสียงดนตรี]

6
00:00:23,600 --> 00:00:27,548
(บรรยาย) การเดินทางจากดอย
ด้วยระยะทางหลายสิบกิโลเมตร

7
00:00:27,973 --> 00:00:31,633
กับสภาพถนนหนทางที่ไม่ค่อยเอื้ออำนวยเท่าไรนัก

8
00:00:32,423 --> 00:00:39,459
ตุ้ยใช้เวลาไปกับหลายชั่วโมงในแต่ละครั้ง
เพื่อดั้นด้นมาเรียนรู้ด้านการเกษตร

9
00:00:39,849 --> 00:00:44,419
เหตุผลเพราะอะไรที่ทำให้ตุ้ยยังทำแบบนี้

10
00:00:45,076 --> 00:00:48,348
(คุณศรวรพิม) ผมเดินทางแบบนี้ตลอดหลายปี

11
00:00:48,372 --> 00:00:54,807
เพราะผมเชื่อว่าถ้าผมมีความรู้เรื่องทำเกษตร
ผมจะเปลี่ยนความเป็นอยู่ของครอบครัวได้

12
00:00:56,804 --> 00:01:02,228
(บรรยาย) ตุ้ยเป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมโครงการ
พัฒนาทักษะผู้ผลิตเมล็ดพันธุ์รุ่นใหม่

13
00:01:02,574 --> 00:01:09,428
ที่เปิดโอกาสให้นักศึกษาได้รับการฝึกอบรม
เรียนรู้บริหารจัดการการผลิตเมล็ดพันธุ์

14
00:01:10,024 --> 00:01:15,188
โดยสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์
และเทคโนโลยีแห่งชาติ หรือ สวทช.

15
00:01:15,353 --> 00:01:21,493
และได้รับความร่วมมือจากสถาบันการศึกษา
ผู้ประกอบการด้านการผลิตเมล็ดพันธุ์ของเอกชน

16
00:01:22,305 --> 00:01:28,343
จากโครงการนี้ได้ผลิตดอกออกผล
เป็นเครือข่ายผู้ผลิตเมล็ดพันธุ์รุ่นใหม่

17
00:01:28,375 --> 00:01:30,489
ในชุมชนและบ้านเกิด

18
00:01:33,627 --> 00:01:39,770
ตุ้ยเป็นหนึ่งชายไทยกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง
ครอบครัวประกอบอาชีพเกษตรกรรม

19
00:01:40,000 --> 00:01:44,452
รวมไปถึงคนในชุมชน
ประกอบแต่ด้วยความห่างไกลความสะดวกสบาย

20
00:01:44,719 --> 00:01:47,381
และความรู้เดินทางไปไม่ถึง

21
00:01:47,668 --> 00:01:51,186
การเกษตรที่ทำจึงเป็นพืชซ้ำ ๆ เดิม ๆ

22
00:01:51,301 --> 00:01:56,148
ขายได้บ้าง ขายไม่ได้บ้าง ขาดทุนบ้าง
ได้กำไรบ้าง

23
00:01:56,994 --> 00:02:01,499
ดูเหมือนตุ้ยกับชาวบ้าน
จะคุ้นเคยกับความรู้สึกแบบนี้

24
00:02:02,606 --> 00:02:06,188
(คุณศรวรพิม) ที่เลือกเรียนเกษตร
ก็เพราะว่าอย่างหนึ่งความชอบ

25
00:02:06,725 --> 00:02:13,123
และก็ที่บ้านมีอาชีพเป็นทำเกษตรกรทั้งหมด

26
00:02:13,277 --> 00:02:22,707
ที่เรียนก็เพราะว่า
อยากจะศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมให้มากขึ้น

27
00:02:22,875 --> 00:02:28,045
และก็หาประสบการณ์เกี่ยวกับการเกษตร

28
00:02:32,470 --> 00:02:37,785
อยากจะได้ชีวิตและก็อนาคตที่ดีขึ้น
และก็อยาก... ไม่ใช่เฉพาะแค่...

29
00:02:39,004 --> 00:02:46,387
เฉพาะแค่ผมคนเดียว
ผมก็อยากจะเห็นคนในหมู่บ้านทั้งหมดมีชีวิตที่ดีขึ้น

30
00:02:50,700 --> 00:02:56,028
ตั้งแต่โครงการเข้ามา คือ ผม...
ในใจผมก็คิดแล้วว่าผมต้องเข้าให้ได้

31
00:02:56,350 --> 00:02:59,962
เพราะว่าผมคิดว่า
มันเป็นโอกาสที่ดีของผมเหมือนกัน

32
00:02:59,986 --> 00:03:08,147
ที่จะมีหน่วยงานแบบ... อย่าง สวทช.
ที่คอยมาช่วยเหลือเรื่องในด้านจะต่าง ๆ

33
00:03:08,172 --> 00:03:10,868
ได้รับโอกาสดี ๆ โครงการนี้หลายอย่าง

34
00:03:11,161 --> 00:03:17,975
ได้รู้วิธีจัดการการเกษตรแบบไม่ต้องพึ่งเคมี
ได้ฝึกงานในบริษัทนิยมไทย

35
00:03:18,775 --> 00:03:23,268
และโครงการยังให้เงินสนับสนุน
เรื่องการผลิตเมล็ดพันธุ์

36
00:03:23,486 --> 00:03:28,748
มันสำคัญกับหมู่บ้านผมมาก
เพราะต้องเมล็ดพันธุ์มาปลูก

37
00:03:29,120 --> 00:03:34,388
ทีนี้ พอเราเรียนรู้การผลิตไม่ได้พันแล้ว
เราก็ไปบอกต่อชาวบ้าน

38
00:03:34,616 --> 00:03:38,908
บางทีก็มีคนในหมู่บ้าน
มาปรึกษาเรื่องการเพาะปลูก

39
00:03:39,094 --> 00:03:45,738
ผมก็รู้สึกดีใจว่าถ้าเรามีความรู้เราจะช่วยเขาได้
เอาไปพัฒนาการปลูก

40
00:03:45,763 --> 00:03:49,348
ไม่ต้องซื้อเมล็ดพันธุ์แพง ๆ ลดต้นทุนต่าง ๆ ลง

41
00:03:49,668 --> 00:03:54,708
เมื่อได้ผลผลิตดีก็มีรายได้
ทุกคนในหมู่บ้านก็มีความสุข

42
00:03:55,989 --> 00:03:57,055
(คุณเสาวรินทร์) [ภาษาถิ่น]

43
00:04:42,274 --> 00:04:49,508
(คุณศรวรพิม) ปัจจัยที่สำคัญนะครับ
ก็น่าจะเป็นเมล็ดพันธุ์ เมล็ดพันธุ์ที่ดี

44
00:04:49,950 --> 00:04:53,428
แต่เมล็ดพันธุ์จะมีดีอย่างเดียวก็ไม่พอ

45
00:04:54,075 --> 00:05:02,796
น้ำต้อง ดีดินต้องดี สภาพแวดล้อม
และอากาศต้องดี

46
00:05:03,399 --> 00:05:08,108
และที่สำคัญที่สุด ก็น่าจะอยู่ที่ตัวเราเอง

47
00:05:08,518 --> 00:05:14,987
อยู่ที่ความรัก
ความมุ่งมั่นในการทำอาชีพเพื่อการเกษตร

48
00:05:16,510 --> 00:05:25,888
ถ้าตัวเราไม่รักในสิ่งที่เราทำ
ผมคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างก็สูญเปล่าครับ

49
00:05:26,401 --> 00:05:31,188
(บรรยาย) ถ้าเราเปลี่ยนความคิด
เปลี่ยนพฤติกรรมของทุกคนด้วยการบอกเล่าไม่ได้

50
00:05:31,561 --> 00:05:34,823
เราคงต้องลงมือทำเป็นตัวอย่างให้เขาเห็นด้วย

51
00:05:35,184 --> 00:05:39,148
เพราะเรามีเครื่องมือ
แล้วเครื่องมือนั้น ก็คือความรู้

52
00:05:39,427 --> 00:05:43,228
ระยะทางหลายพันกิโลเมตรเมื่อรวมกัน
ตลอดเวลาหลายปี

53
00:05:43,406 --> 00:05:45,659
ที่ตุ้ยต้องออกเดินทางไปหาความรู้

54
00:05:46,025 --> 00:05:51,446
ซึ่งนั่นก็เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความมุ่งมั่น
ในเส้นทางสายอาชีพเกษตรกร

55
00:05:51,913 --> 00:05:58,908
แต่ตุ้ยยังคงต้องใช้เวลาอีกไม่น้อย
ที่จะเปลี่ยนแปลงชุมชนให้มีความอยู่ดีกินดีขึ้นด้วย

56
00:05:59,359 --> 00:06:04,307
การถ่ายทอดความรู้ที่ได้รับมา
ซึ่งเชื่อว่าความหวัง ความฝัน

57
00:06:04,586 --> 00:06:09,740
ความยั่งยืนของครอบครัวและชุมชน
อยู่ปลายทางข้างหน้าอีกไม่ไกล

58
00:06:09,765 --> 00:06:29,537
[เสียงดนตรี]