WEBVTT

1
00:00:00.000 --> 00:00:04.000

2
00:00:04.002 --> 00:00:08.002

3
00:00:08.007 --> 00:00:12.007

4
00:00:12.010 --> 00:00:16.010

5
00:00:16.012 --> 00:00:20.012

6
00:00:20.016 --> 00:00:24.016

7
00:00:24.018 --> 00:00:28.018

8
00:00:28.020 --> 00:00:32.020

9
00:00:32.022 --> 00:00:36.022

10
00:00:36.024 --> 00:00:40.024
ทั่วประเทศนะครับ วันนี้พบกับครูปรเมษฐ

11
00:00:40.027 --> 00:00:44.027

12
00:00:44.028 --> 00:00:48.028
วันนี้ตามที่นักเรียน

13
00:00:48.029 --> 00:00:52.029
เมื่อวานนี้ไปโยงสัมผัสใช่ไหม (คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เลือกตอ

14
00:00:52.030 --> 00:00:56.030

15
00:00:56.032 --> 00:01:00.032
แล้วก็มาโยงสัมผัสนะครับ ก็ทำให้เด็ก ๆ รู้

16
00:01:00.033 --> 00:01:04.033
(คุณครูคณิตา) ร

17
00:01:04.034 --> 00:01:08.034
ู้ถึงสัมผัสระหว่างบท

18
00:01:08.036 --> 00:01:12.036
คำคล้องจองต่าง ๆ ด้วยค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ก็ทำให้เด็ก ๆ เข้าใจในแผน

19
00:01:12.037 --> 00:01:16.037
ผังของกลอนสุภาพใช่ไหมครับ เพราะฉะนั้น วันนี้

20
00:01:16.038 --> 00:01:20.038
ครูเชื่อว่าเด็ก ๆ ก็จะมีทักษะเพิ่มขึ้น

21
00:01:20.039 --> 00:01:24.039
ก็คือจะต้องสามารถแต่งกลอนได้อย่างแน่นอนครับ เพราะฉะนั้น

22
00:01:24.040 --> 00:01:28.040
วันนี้เราจึงจะไปศึกษากันในเรื่องของการ

23
00:01:28.041 --> 00:01:32.041
(คุณครูปรเมษฐ) พร้อมแล้วไปกันเลยครับ

24
00:01:32.043 --> 00:01:36.043
(คุณครูคณิตา) มาถึงช่วงคำถามกระตุ้นความคิดค่ะ วันนี้คุณครูก็มีคำถาม

25
00:01:36.044 --> 00:01:40.044
ดี ๆ มาถามนักเรียนอีกเช่นเคยค่ะ นั่นก็คือนักเรียนเห็นด้วยหรือไม่

26
00:01:40.045 --> 00:01:44.045
กับคำกล่าที่ว่า คนไทย

27
00:01:44.046 --> 00:01:48.046
เป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน นักเรียนมีความคิดเห็น

28
00:01:48.047 --> 00:01:52.047
ว่าอย่างไรคะ สามารถตอบคุณครูปลายทางได้เลยค่ะ

29
00:01:52.050 --> 00:01:56.050

30
00:01:56.051 --> 00:02:00.051
คุณครูปรเมษฐคิดว่าคำว่า "

31
00:02:00.053 --> 00:02:04.053
คนไทยเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอนนี่ จริงหรือเปล่าคะ (คุณครูปรเมษฐ)

32
00:02:04.054 --> 00:02:08.054
อันนี้ครูเชื่อว่า

33
00:02:08.054 --> 00:02:12.054
หนู ๆ ที่ตอบคำถามนี่ส่วนใหญ่ก็จะบอกว่าคนไทยเป็นคน

34
00:02:12.056 --> 00:02:16.056
เจ้ากลอนใช่ไหมลูก ครูก็เห็นด้วยนะกับคำนี้

35
00:02:16.057 --> 00:02:20.057
ว่าคนไทยเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอ

36
00:02:20.060 --> 00:02:24.060
คนไทยนี่มีความรักในเรื่องของสัมผัส

37
00:02:24.061 --> 00:02:28.061
ในเรื่องของการที่เรามีคำใช้เป็นจำนวนมาก

38
00:02:28.062 --> 00:02:32.062
ทำให้เราสามารถที่จะนำคำมาแต่งสัน

39
00:02:32.064 --> 00:02:36.064
ให้มันเป็นเนื้อหาที่มันร้อยกรองกัน เพราะฉะนั้นนี่

40
00:02:36.066 --> 00:02:40.066
คนที่เขาเห็นการพูดสนทนาเห็นการพูดจา

41
00:02:40.066 --> 00:02:44.066
สื่อสารของคนไทยนี่ ก็มักจะบอกว่าไทยนี่

42
00:02:44.067 --> 00:02:48.067
เป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน เก่ง ครู

43
00:02:48.068 --> 00:02:52.068
เห็นด้วยครับ (คุณครูคณิตา) ค่ะ ต่อมาค่ะคุณครูก็มีคำถาม

44
00:02:52.069 --> 00:02:56.069
นั่นก็คือนักเรียนลองช่วยกัน

45
00:02:56.070 --> 00:03:00.070
ยกตัวอย่างความเป็นเจ้าบทเจ้ากลอนของคนไทยมาดูสิคะ

46
00:03:00.071 --> 00:03:04.071
(คุณครูปรเมษฐ) มีอะไรบ้างที่เราบ่งบอกตัวเรา

47
00:03:04.072 --> 00:03:08.072
เป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน ลองเสนอมาสิลูก

48
00:03:08.073 --> 00:03:12.073
แสดงความคิดเห็น มาแล้วประเด็นหนึ่งครับ เป็นอย่างไร

49
00:03:12.074 --> 00:03:16.074
ครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ประเด็นที่ 1 นะคะ การพูดจาปราศัยค่ะ

50
00:03:16.075 --> 00:03:20.075
(คุณครูปรเมษฐ) เวลาที่เราพูดจากันใช่ไหมลูก เรา

51
00:03:20.076 --> 00:03:24.076
ก็จะมักใช้คำคล้องจองสัมผัสการพูด

52
00:03:24.077 --> 00:03:28.077
สื่อสารกันทำให้การพูดจาของเรานี่ แม้แต่ครูผู้สอน

53
00:03:28.078 --> 00:03:32.078
บางครั้งนี้ เรายังใช้สัมผัสที่มันยังคล้องจองกันเลย

54
00:03:32.081 --> 00:03:36.081
มันทำให้การพูดจานี่มันน่าฟัง เหมือนที่เด็ก ๆ

55
00:03:36.083 --> 00:03:40.083
พูดจากันเองก็เหมือนกัน บางครั้ง

56
00:03:40.088 --> 00:03:44.088
หนูก็จะใช้คำสัมผัส สำนวน

57
00:03:44.089 --> 00:03:48.089
มันทำให้การสื่อสารนั้นเกิดความไพเราะน่าฟังนั่นเอง

58
00:03:48.090 --> 00:03:52.090
อีกประเด็นหนึ่งเด็ก ๆ บอกมาแล้ว

59
00:03:52.091 --> 00:03:56.091
ชอบแต่งบทร้อยกรองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

60
00:03:56.092 --> 00:04:00.092
คนไทยชอบแต่งบทร้อยกรอง ร้อยกรองของไทย

61
00:04:00.093 --> 00:04:04.093
ยังเป็นคำคล้องจองเลยนะ

62
00:04:04.094 --> 00:04:08.094
มี 5 ประเภท โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน

63
00:04:08.096 --> 00:04:12.096
คำประพันธ์ทั้ง 5 ประเภทนี่เป็นคำประพันธ์หลัก

64
00:04:12.097 --> 00:04:16.097
สามารถที่จะแตกแยกออกไปได้อีก

65
00:04:16.098 --> 00:04:20.098
ที่เรานี่ชอบแต่งคำประพนธ์ หรือ

66
00:04:20.100 --> 00:04:24.100
บทร้อยกรองต่าง ๆ นั่นเองคุณครูคณิตาครับ (คุณครูคณิตา) ค่ะ ข้อต่อมานะคะ

67
00:04:24.101 --> 00:04:28.101
ก็สอดคล้องกับข้อที่ 2 เลยนะคะ

68
00:04:28.102 --> 00:04:32.102
คนไทยนี่ คนไทยนะคะ

69
00:04:32.103 --> 00:04:36.103
ก็ยังเป็นคนนี่ที่รักในเสียงเพลงด้วยนี่ เป็นอย่างไร

70
00:04:36.104 --> 00:04:40.104
คะคุณครูปรเมษฐ ก็คือคนไทยนี่นะ มีความรักในเสียงเพลง

71
00:04:40.105 --> 00:04:44.105
(คุณครูปรเมษฐ) เพลง มันก็คือร้อยกรอง

72
00:04:44.106 --> 00:04:48.106
(คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ไหมเด็ก ๆ เพลงที่หนูร้องหรือฟังกันนี่

73
00:04:48.107 --> 00:04:52.107
คือร้อยกรองทั้งนั้นเลย นำบทร้อยกรองนี่มาแต่งเป็นเพลง

74
00:04:52.108 --> 00:04:56.108
เพราะฉะนั้น เพลงก็จะมีสัมผัส

75
00:04:56.109 --> 00:05:00.109
คล้องจองปรากฏอยู่ใช่ไหมลูก มันจึงเป็นเพลงแล้วเราชอบฟังกัน

76
00:05:00.111 --> 00:05:04.111
ถ้าเกิดเพลงมันไม่สัมผัสคล้องจองกัน

77
00:05:04.111 --> 00:05:08.111
(คุณครูคณิตา) เรียกว่าเพลงไหมคะนักเรียน (คุณครูปรเมษฐ)

78
00:05:08.112 --> 00:05:12.112
มันก็ไม่เป็นเพลงนะครับ แม้แต่เพลงสตริง

79
00:05:12.115 --> 00:05:16.115
ณ ที่หนู ๆ ชอบร้องกันนี่นะ ก็ยังเป็นสัมผัสคล้องจองกันเลย

80
00:05:16.116 --> 00:05:20.116
คำมันจะต้องคล้องกัน มันถึงเป็ฯ

81
00:05:20.118 --> 00:05:24.118
คือการหลงรักในเสียงเพลง หรือรักในเสียงเพลงของคนไทย

82
00:05:24.119 --> 00:05:28.119
(คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ข้อต่อไปนะครับ (คุณครูคณิตา) ค่อ ภาษาไทย

83
00:05:28.122 --> 00:05:32.122
เป็นภาษาแห่งดนตรีค่ะ เอ๊ะ คุณครู

84
00:05:32.124 --> 00:05:36.124
เคยได้ยินว่าภาษาไทยนี่เป็นภาษาแห่งดนตรีเพราะ

85
00:05:36.126 --> 00:05:40.126
มีวรรณยุกต์ มีเสียงวรรณยุกต์ใช่ไหมคะ (คุณครูปรเมษฐ)

86
00:05:40.127 --> 00:05:44.127
คำเดียว คำว่า ไก

87
00:05:44.128 --> 00:05:48.128
กอ-ไอ-ไกล

88
00:05:48.129 --> 00:05:52.129
ว่ามันสามารถเป็นดนตรีโดยทำว่าอย่างไรนะ

89
00:05:52.130 --> 00:05:56.130
ไก ต่อครับครูคณิตาครับ

90
00:05:56.131 --> 00:06:00.131
ไก่ (คุณครูปรเมษฐ) ไก้ ไก๊

91
00:06:00.133 --> 00:06:04.133
เลยในคำเดียวเพียงแค่เติมวรรณยุกต์ เอก โท

92
00:06:04.134 --> 00:06:08.134
ตรี จัตวา เข้าไป แค่นั้นเอง นี่ ๆ ๆ

93
00:06:08.135 --> 00:06:12.135
ความที่ภาษาเรามีเสียงสูงเสียงต่ำ หรือภาษา

94
00:06:12.136 --> 00:06:16.136
แห่งดนตรีนี่ มันทำให้ภาษาของเรานี่ไพเราะ

95
00:06:16.137 --> 00:06:20.137
มันจึงเป็นที่มา ทำให้คนไทยนี่เป็นคน

96
00:06:20.138 --> 00:06:24.138
(คุณครูคณิตา) เจ้าบทเจ้ากลอนนั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ไหมลูก ไปกันต่อเลยครับ

97
00:06:24.139 --> 00:06:28.139
เพราะฉะนั้น จุดประสงค์ของครูในวันนี้ที่หนู ๆ ต้องทำ

98
00:06:28.140 --> 00:06:32.140
ก็คือ (คุณครูคณิตา) 1. บอกหลักการแต่งกลอน

99
00:06:32.142 --> 00:06:36.142
สุภาพได้ 2. แต่งกลอนสุภาพได้ค่ะ

100
00:06:36.144 --> 00:06:40.144
3.นักเรียนจะต้องอธิบายคุณค่าของการแต่งกลอน

101
00:06:40.145 --> 00:06:44.145
สุภาพค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) พูดง่าย ๆ ว่านักเรียน

102
00:06:44.146 --> 00:06:48.146
หลักการของกลอนสุภาพแล้วนะ แล้วก็สามารถแต่งกลอน

103
00:06:48.147 --> 00:06:52.147
สุภาพได้ไปขั้นสูงสุดเลยคือต้องบอก

104
00:06:52.149 --> 00:06:56.149
คุณค่าของการแต่งกลอนสุภาพ ว่าเรา

105
00:06:56.150 --> 00:07:00.150
แต่งกลอนได้นี่มันมีคุณค่าอย่างไรนั่นเองนะครับ พร้อมเรียนแล้ว

106
00:07:00.151 --> 00:07:04.151
นะครับ ไปกันเลยอาสานักเรียน

107
00:07:04.153 --> 00:07:08.153
มาเขียนแผนผัง ใครก็ได้

108
00:07:08.154 --> 00:07:12.154
ที่คิดว่าตัวเองมีความแม่นยำให้ออกมาหน้าห้องดีไหมครูคณิตา

109
00:07:12.155 --> 00:07:16.155
ดีไหมครูคณิตา(คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) แล้วให้

110
00:07:16.157 --> 00:07:20.157
กลอนสุภาพนะครับ เดี๋ยวครูมีต้นทุนให้ดังนี้นะ

111
00:07:20.158 --> 00:07:24.158
ครูทำคำให้เลยนะครับ

112
00:07:24.159 --> 00:07:28.159
เด็ก ๆ ครับ เด็ก ๆ ก็ขึ้นกระดานแบบนี้เลยก็ได้

113
00:07:28.160 --> 00:07:32.160
หรือถ้าที่โรงเรียนของหนูเป็นจอ Smart Board

114
00:07:32.161 --> 00:07:36.161
จากจอนะครับ เพราะฉะนั้น เด็ก ๆ ครับ

115
00:07:36.161 --> 00:07:40.161
ช่วยกัน ไม่ช่วยสิครูคณิตา

116
00:07:40.162 --> 00:07:44.162
คนที่คิดว่าตัวเองเก่ง แน่ ทำได้

117
00:07:44.163 --> 00:07:48.163
ออกมาเขียนแผนผังกลอนสุภาพให้ครูหน่อยครับ

118
00:07:48.164 --> 00:07:52.164

119
00:07:52.165 --> 00:07:56.165

120
00:07:56.167 --> 00:08:00.167

121
00:08:00.169 --> 00:08:04.169

122
00:08:04.172 --> 00:08:08.172

123
00:08:08.174 --> 00:08:12.174

124
00:08:12.177 --> 00:08:16.177

125
00:08:16.178 --> 00:08:20.178

126
00:08:20.180 --> 00:08:24.180

127
00:08:24.182 --> 00:08:28.182

128
00:08:28.184 --> 00:08:32.184

129
00:08:32.186 --> 00:08:36.186

130
00:08:36.187 --> 00:08:40.187

131
00:08:40.190 --> 00:08:44.190

132
00:08:44.193 --> 00:08:48.193

133
00:08:48.194 --> 00:08:52.194

134
00:08:52.197 --> 00:08:56.197

135
00:08:56.199 --> 00:09:00.199

136
00:09:00.202 --> 00:09:04.202

137
00:09:04.205 --> 00:09:08.205

138
00:09:08.207 --> 00:09:12.207

139
00:09:12.209 --> 00:09:16.209

140
00:09:16.212 --> 00:09:20.212

141
00:09:20.214 --> 00:09:24.214

142
00:09:24.216 --> 00:09:28.216

143
00:09:28.218 --> 00:09:32.218

144
00:09:32.220 --> 00:09:36.220

145
00:09:36.223 --> 00:09:40.223

146
00:09:40.226 --> 00:09:44.226

147
00:09:44.227 --> 00:09:48.227

148
00:09:48.229 --> 00:09:52.229

149
00:09:52.231 --> 00:09:56.231

150
00:09:56.234 --> 00:10:00.234

151
00:10:00.236 --> 00:10:04.236

152
00:10:04.237 --> 00:10:08.237

153
00:10:08.239 --> 00:10:12.239

154
00:10:12.241 --> 00:10:16.241

155
00:10:16.243 --> 00:10:20.243

156
00:10:20.245 --> 00:10:24.245

157
00:10:24.246 --> 00:10:28.246

158
00:10:28.248 --> 00:10:32.248

159
00:10:32.250 --> 00:10:36.250

160
00:10:36.252 --> 00:10:40.252

161
00:10:40.255 --> 00:10:44.255

162
00:10:44.257 --> 00:10:48.257

163
00:10:48.260 --> 00:10:52.260
(คุณครูปรเมษฐ) เด็ก ๆ ครับ

164
00:10:52.264 --> 00:10:56.264
ครูเชื่อว่าตอนนี้หน้ากระดานของหน

165
00:10:56.266 --> 00:11:00.266
จะเป็นผังกลอนสุภาพที่สวยสดงดงามและถูกต้องเลย

166
00:11:00.268 --> 00:11:04.268
ครูเชื่อว่าเป็นอย่างนั้น เดี๋ยวเราไปตรวจสอบกันดีไหม

167
00:11:04.269 --> 00:11:08.269
ครูคณิตาครับ นี่คือตนทุนของครูนะ ที่เท่านี้

168
00:11:08.271 --> 00:11:12.271
วรรคล่ะ 8 คำใช่ไหม

169
00:11:12.276 --> 00:11:16.276
อย่างไร คำสุดท้ายของวรรคสดับหรือวรรคสลับ

170
00:11:16.277 --> 00:11:20.277
จะไปสัมผัสกับคำ (คุณครูคณิตา) คำที่ 3 หรื

171
00:11:20.278 --> 00:11:24.278
คำที่ 5 ค่ะ ของวรรครับค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) และคำสุดท้าย

172
00:11:24.279 --> 00:11:28.279
ของวรรครับจะไปสัมผัสกับคำ (คุณครูคณิตา) คำสุดท้าย

173
00:11:28.280 --> 00:11:32.280
ของวรรครองค่ะ และคำสุดท้าย

174
00:11:32.283 --> 00:11:36.283
ของวรรครอง (คุณครูคณิตา) ใช่ค่ะ จะไปสัมผัสกับคำที่ 3

175
00:11:36.284 --> 00:11:40.284
ที่ 5 ของวรรคส่งค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) อันนี้คือ 1 บท

176
00:11:40.286 --> 00:11:44.286
เด็ก ๆ แบบนี้ใช่ไหมลูก เหมือนกันหรือเปล่า ตรวจสอบนะ

177
00:11:44.287 --> 00:11:48.287
มันยังไม่หมดครูคณิตาครับ มันยังมีอีกครับ คำ

178
00:11:48.288 --> 00:11:52.288
ุสุดท้ายของวรรคส่ง

179
00:11:52.289 --> 00:11:56.289
อันนี้ตามเดิมก่อนนะ คำสุดท้ายของวรรคส่ง จะไปสั

180
00:11:56.290 --> 00:12:00.290
กับคำสุดท้ายของวรรครับในบท

181
00:12:00.291 --> 00:12:04.291
ถัดไปเขาเรียกว่าสัมผัสระหว่างบทนั่นเอง

182
00:12:04.292 --> 00:12:08.292
เด็ก ๆ ครับ ผังกลอนสุภาพนี่

183
00:12:08.294 --> 00:12:12.294
ถ้าหนูท่องได้ จำได้แบบนี้นะ ไม่มีทาง

184
00:12:12.295 --> 00:12:16.295
เลยที่หนูจะแต่งกลอนสุภาพไม่ได้

185
00:12:16.296 --> 00:12:20.296
ไปดูกันต่อ ไปทบทวนฉันทลักษณ์

186
00:12:20.297 --> 00:12:24.297
อ่านพร้อม ๆ กันเป็นทำนองธรรมดากับครู

187
00:12:24.299 --> 00:12:28.299
คณิตาก่อน 1, 2, 3

188
00:12:28.300 --> 00:12:32.300
พึงจำมีกำหนด กลอนหนึ่บบท

189
00:12:32.302 --> 00:12:36.302
สี่วรรค กรองอักษร วรรคละแปด

190
00:12:36.304 --> 00:12:40.304
พยางค์นับศัพท์สุนทร

191
00:12:40.305 --> 00:12:44.305
เจ็ดหรือเก้าเข้าหลักการ นี่ก็เป็น

192
00:12:44.306 --> 00:12:48.306
การบอกใช่ไหม ว่ากลอนสุภาพนี่ 1 บทมี

193
00:12:48.308 --> 00:12:52.308
4 วรรคใช่ไหมครับ วรรคละกี่คำนะ (คุณครูคณิตา)

194
00:12:52.309 --> 00:12:56.309
วรรคละ 8 คำค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) วรรคละ 8 คำ หรือ 8

195
00:12:56.311 --> 00:13:00.311
แต่อาจยิ่งหย่อน อาจไม่ถึงก็ได้

196
00:13:00.312 --> 00:13:04.312
อาจจะเคยก็ได้เป็น (คุณครูคณิตา) 7 - 9 8e

197
00:13:04.314 --> 00:13:08.314
เพราะฉะนั้น นับรวมกันว่ากลอนสุภาพ

198
00:13:08.315 --> 00:13:12.315
ไปต่อ เด็ก ๆ เดี๋ยวจะลืมการอ่านทำนองเสนาะ

199
00:13:12.316 --> 00:13:16.316
เดี๋ยวครูนำเด็ก ๆ ท่องตามนะครับ

200
00:13:16.317 --> 00:13:20.317
ห้าแห่งคำคล้องจอง

201
00:13:20.323 --> 00:13:24.323
ต้องสัมผัส สลับจัด

202
00:13:24.324 --> 00:13:28.324
รับรองส่งประสงค์สมาน

203
00:13:28.325 --> 00:13:32.325
เสียงสูงต่ำ

204
00:13:32.326 --> 00:13:36.326
ต้องเรียง เยี่ยง

205
00:13:36.328 --> 00:13:40.328
โบราณ เป็นกลอนกานท์

206
00:13:40.329 --> 00:13:44.329
ครบครันฉันนี้เอย

207
00:13:44.330 --> 00:13:48.330
เด็ก ๆ ครับ มาพิจารณา

208
00:13:48.331 --> 00:13:52.331
ดูกันต่อเลย 5 แห่งคำคล้องจอง

209
00:13:52.332 --> 00:13:56.332
ใน 1 บทจะมีคำสัมผัสทั้งหมดกี่แห่งนะ

210
00:13:56.343 --> 00:14:00.343
(คุณครูคณิตา) มีทั้งหมดกี่แห่งคะ 5 แห่ง (คุณครูปรเมษฐ) 5 แห่งคำคล้องจอง

211
00:14:00.345 --> 00:14:04.345
ตามที่หนูได้ดูในแผนผังเมื่อสักครู่

212
00:14:04.346 --> 00:14:08.346
สลับ ก็คือวรรสดับนั่นเอง

213
00:14:08.349 --> 00:14:12.349
4 วรรค ทั้ง 4 วรรคนี้รวมกันให้มันคล้องจองกัน

214
00:14:12.350 --> 00:14:16.350
แล้วก็มีเสียงสูงต่ำแสดงว่ากลอนนี่มันเป็นเสียงแห่งดนตรี

215
00:14:16.352 --> 00:14:20.352
มันก็จะต้องมีเสียงสูง ต่ำประกอบ ทำให้

216
00:14:20.353 --> 00:14:24.353
(คุณครูคณิตา) เกิดความไพเราะค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) นะครับ นี่ก็คือกลอน

217
00:14:24.354 --> 00:14:28.354
สุภาพอันนี้เป็นกลอนที่ใช้แต่งไว้เลยนะครับ

218
00:14:28.355 --> 00:14:32.355
(คุณครูคณิตา) เอาล่ะค่ะ จากที่คุณครูปรเมษฐอธิบานะนค

219
00:14:32.357 --> 00:14:36.357
คำถามกระตุ้นความคิดค่ะ จากที่นักเรียนนะคะ ได้อ่าน

220
00:14:36.362 --> 00:14:40.362
บทกลอนนี่นักเรียนสามารถบอกอะไรได้บ้าง

221
00:14:40.363 --> 00:14:44.363
จากการอ่านบทกลอนข้างต้นค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ซึ่ง

222
00:14:44.364 --> 00:14:48.364
ครูคณิตาก็ได้พูดไปแล้วในการอ่านกลอนเลยก็ว่าได้

223
00:14:48.365 --> 00:14:52.365
นะครับ เด็ก ๆ ช่วยกันตอบ

224
00:14:52.366 --> 00:14:56.366
ตอบแล้วครูคณิตา ว่าอย่างไรบ้าง (คุณครูคณิตา) จากที่สรุปมานะคะ

225
00:14:56.368 --> 00:15:00.368
1. ค่ะ กลอน 1 บทจะมีทั้งหมด 4 วรรค

226
00:15:00.370 --> 00:15:04.370
ด้วยกันค่ะ ต่อมานะคะ ในแต่ละวรรค

227
00:15:04.371 --> 00:15:08.371
จะมี 8 คำ หรือ 8 พยางค์ค่ะ

228
00:15:08.373 --> 00:15:12.373
(คุณครูปรเมษฐ) บางครั้งนี่นะอาจจะมี 7 หรือ 9

229
00:15:12.376 --> 00:15:16.376
คำก็ได้นะครับ ในกลอนสุภาพนี้นะครับ (คุณครูคณิตา) ต่อมาค่ะ

230
00:15:16.377 --> 00:15:20.377
มีการสัมผัสกันทั้งหมด 5 แห่งนะคะ

231
00:15:20.378 --> 00:15:24.378
แล้วก็วรรคในแต่ละวรรคนี่จะมีชื่อดังนี้ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ท่อง

232
00:15:24.379 --> 00:15:28.379
พร้อม ๆ กัน 1, 2, 3

233
00:15:28.380 --> 00:15:32.380
สลับหรือสดับนะ อะไรต่อครับ รับ

234
00:15:32.381 --> 00:15:36.381
รอง, แล้วก็ส่งนั่นเอง ท่องพร้อมกัน สดับ,

235
00:15:36.382 --> 00:15:40.382
รับ รอง ส่ง อีกครั้งหนึ่ง

236
00:15:40.383 --> 00:15:44.383
ส่ง 4 วรรค เป็นกลอนสุภาพ

237
00:15:44.385 --> 00:15:48.385
1 บทนั่นเองนะครับ (คุณครูคณิตา) ต่อมาค่ะ ในกลอนนี่มีการใช้คำ

238
00:15:48.386 --> 00:15:52.386
นะคะ เสียงสูงแล้วก็เสียงต่ำค่ะ เป็นการ

239
00:15:52.388 --> 00:15:56.388
เพิ่มความไพเราะของบทกลอนนั่นให้

240
00:15:56.390 --> 00:16:00.390
(คุณครูปรเมษฐ) อันนี้ก็คือสิ่งที่นักเรียนสังเคราะห์ได้จากกลอน

241
00:16:00.391 --> 00:16:04.391
สักครู่นี้นะครับ เอาล่ะครับ

242
00:16:04.392 --> 00:16:08.392
ครูคณิตาครับ (คุณครูคณิตา) กลอนสุภาพเป็นคำชนิดหนึ่ง

243
00:16:08.393 --> 00:16:12.393
ที่ใช้ถ้อยคำและเดินทำนองเรียบ ๆ มีชื่อ

244
00:16:12.394 --> 00:16:16.394
เรียกเช่น กลอนแปด กลอนตลาด เป็นต้น

245
00:16:16.396 --> 00:16:20.396
ถือเป็นกลอนหลักในการแต่งกลอน

246
00:16:20.397 --> 00:16:24.397
ทุกชนิดค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เป็นกลอนหลักของการแต่งกลอนทุกชนิดใช่ไหมครูคณิตา

247
00:16:24.398 --> 00:16:28.398
เพราะอะไร กลอนเป็นคำประพันธ์ที่มัน

248
00:16:28.400 --> 00:16:32.400
แต่งง่าย ทำนองมันง่ายไง มันเรียบ มันไม่ได้บังคับ

249
00:16:32.401 --> 00:16:36.401
บังคับสัมผัสอย่างเดียวด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้น คนนี่

250
00:16:36.402 --> 00:16:40.402
ก็ถึงจะแต่งกลอนกันเป็นส่วนใหญ่

251
00:16:40.403 --> 00:16:44.403
ครูคณิตาชอบแต่งกลอนไหมครับ (คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) กลอนแก่งง่าย

252
00:16:44.404 --> 00:16:48.404
แต่ถ้าเกิดเป็นอย่างอื่น โคลงยาก ฉันท์

253
00:16:48.405 --> 00:16:52.405
นี่บังคับยากเข้าไปใหญ่

254
00:16:52.406 --> 00:16:56.406

255
00:16:56.407 --> 00:17:00.407
พวกนี้เป็นกาฬ คำมันน้อยน่ะ ด้วยความที่คำน้

256
00:17:00.409 --> 00:17:04.409
แต่งยาก กลอนร่าย

257
00:17:04.410 --> 00:17:08.410
ร่ายเป็นคำประพันธ์โบราณ

258
00:17:08.413 --> 00:17:12.413
การเขียนคำขวัญนะ ร่ายนี่

259
00:17:12.414 --> 00:17:16.414
ร่ายไปเรื่อย ๆ นั่นเองนะครับ (คุณครูคณิตา) ยากนะคะนี่ (คุณครูปรเมษฐ) ยาก

260
00:17:16.415 --> 00:17:20.415
ง่ายสุดคืออะไร

261
00:17:20.416 --> 00:17:24.416
มีหลายชนิดใช่ไหม เด็ก ๆ ทบทวนหน่อย กลอนสี่, กลอนหก,

262
00:17:24.417 --> 00:17:28.417
กลอนแปด กลอนบทละคร กลอนดอกสร้อย

263
00:17:28.419 --> 00:17:32.419
กลอนสร้อย

264
00:17:32.419 --> 00:17:36.419
แต่งกันมาก สุนทรภู่ครูคณิตา แต่งไหม

265
00:17:36.420 --> 00:17:40.420
กลอน กลอนทั้งนั้นเลยนะครับ สุนทรภู่ก็แต่งกลอน

266
00:17:40.421 --> 00:17:44.421
แล้วก็ฉันทลักษณ์ของสุนัข

267
00:17:44.424 --> 00:17:48.424
ที่ครูชอบพูดเลย 3 2 3 จำนวนคำในแต่ละวรรคนี่

268
00:17:48.425 --> 00:17:52.425
มันเป็นกลอนแบบสุนทรภู่เลย

269
00:17:52.426 --> 00:17:56.426

270
00:17:56.427 --> 00:18:00.427
กลอนสุภาพ คณะ (คุณครูคณิตา) เอ้ หมายถึงอะไรคะ (คุณครูปรเมษฐ)

271
00:18:00.430 --> 00:18:04.430
เด็ก ๆ เคยได้ยินคำนี้ไหมครับ

272
00:18:04.432 --> 00:18:08.432
มันคือจำนวนคำใช่ไหมครูคณิตา

273
00:18:08.433 --> 00:18:12.433
ของคำประพันธ์แต่ละประเภท

274
00:18:12.434 --> 00:18:16.434
นะ จำนวนคำของคำแต่ละประเภท

275
00:18:16.436 --> 00:18:20.436
อย่างเช่น คณะของกลอนสุภาพ

276
00:18:20.437 --> 00:18:24.437
1 บทมี... (คุณครูคณิตา) 1 บทมี 2 บาทค่ะ

277
00:18:24.439 --> 00:18:28.439
จะมี 2 วรรคค่ะ แล้วใน 2 วรรคจะมี  7-9 คำค่ะ

278
00:18:28.440 --> 00:18:32.440
จะมีถึง 9 คำเลยค่ะ

279
00:18:32.444 --> 00:18:36.444
ประมาณ... (คุณครูคณิตา) 32 คำ หรือ 32 พยางค์นั่นเองค่ะ

280
00:18:36.445 --> 00:18:40.445
(คุณครูปรเมษฐ) อันนี้คือคณะของกลอนสุภาพ

281
00:18:40.446 --> 00:18:44.446
ท่องพร้อม ๆ กัน

282
00:18:44.447 --> 00:18:48.447
มีดังนี้ 1 บทมี 2 บาท

283
00:18:48.448 --> 00:18:52.448
1 บาทมี 2 วรรค

284
00:18:52.449 --> 00:18:56.449
1 วรรคมี 7 - 9 คำ

285
00:18:56.454 --> 00:19:00.454
รวมแล้วมีทั้งหมด 32 คำ หรือ 32 พยางค์นั่นเอง

286
00:19:00.457 --> 00:19:04.457
อันนี้คือคณะก็คือจำนวนคำในคำประพันธ์ประเภทนั้น ๆ

287
00:19:04.458 --> 00:19:08.458
เอาล่ะครับ ครูคณิตามีคำถาม

288
00:19:08.459 --> 00:19:12.459
มาอีกแล้วนักเรียน (คุณครูคณิตา) ค่ะ คุณครูคณิตาก็มีคำถามนะคะ

289
00:19:12.460 --> 00:19:16.460
กลอน 1 บทมี 1 วรรค

290
00:19:16.461 --> 00:19:20.461
มีอะไรบ้างคะ

291
00:19:20.463 --> 00:19:24.463
ตอบได้เลยนะคะ (คุณครูปรเมษฐ) เด็ก ๆ ตอบได้อยู่แล้วครับ (คุณครูคณิตา) เอาล่ะค่ะ

292
00:19:24.465 --> 00:19:28.465
มาดูเฉลยกันดีกว่าค่ะ ใน 1 บทจะมี

293
00:19:28.466 --> 00:19:32.466
4 วรรคด้วยกัน

294
00:19:32.473 --> 00:19:36.473
วรรคสดับหรือสลับค่ะ ต่อมาค่ะ จะเป็น

295
00:19:36.482 --> 00:19:40.482
วรรครับค่ะ และวรรครอง สุดท้ายนั่นก็คือวรรคส่งค่ะ

296
00:19:40.499 --> 00:19:44.499
วรรคส่งค่ะ

297
00:19:44.500 --> 00:19:48.500
อย่าไปเรียกวรรค 1, วรรค 2,

298
00:19:48.501 --> 00:19:52.501
ในบทต่อไปนี่ก็คือวรรค 5 วรรค 6

299
00:19:52.502 --> 00:19:56.502
สับสนค่ะ เพราะฉะนั้น เรียกชื่อให้ถูก

300
00:19:56.503 --> 00:20:00.503
วรรค 2 นะ เรียกวรรคสดับหรือวรรคสลับได้

301
00:20:00.505 --> 00:20:04.505
วรรคส่งแล้วมันจะทำให้กลอน 1 บท

302
00:20:04.506 --> 00:20:08.506
ไม่สับสน

303
00:20:08.507 --> 00:20:12.507
มาดูการสัมผัสกันบ้าง เดี๋ยวเรามาดูการสัมผัส เมื่อชั่วโมงที่แล้ว

304
00:20:12.509 --> 00:20:16.509
บอกมีสัมผัสกี่ประเภทนะ (คุณครูคณิตา) สัมผัส

305
00:20:16.510 --> 00:20:20.510
จะมีทั้งหมด 3 ปะเภทค่ะ

306
00:20:20.512 --> 00:20:24.512
(คุณครูคณิตา) มีสัมผัสในและสัมผัสนอกค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เมื่อชั่วโมงที่แล้ว

307
00:20:24.514 --> 00:20:28.514
ครูให้เป็นสัมผัสสระกับพยัญชนะ

308
00:20:28.521 --> 00:20:32.521
สัมผัสพยัญชนะกับสัมผัสสระคืออะไร

309
00:20:32.522 --> 00:20:36.522
ไปดูสัมผัสในบทกลอนกัน 1. สัมผัสใน

310
00:20:36.524 --> 00:20:40.524
มันหมายความว่อย่างไร (คุณครูคณิตา) สัมผัสในนะคะ

311
00:20:40.525 --> 00:20:44.525
ระหว่างคำในแต่ละวรรคค่ะ เป็นการ

312
00:20:44.528 --> 00:20:48.528
สัมผัสเสียงอักษร จะมีหรือไม่มีก็ได้ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

313
00:20:48.529 --> 00:20:52.529
นี่ไม่มีก็ได้นะครับ

314
00:20:52.530 --> 00:20:56.530
คำมันไปอยู่ในวรรคเดียวกับใช่ไหมครับครูคณิตาครับ

315
00:20:56.533 --> 00:21:00.533
เขาเรียกสัมผัสในนะ แต่ถ้าอยู่คนละวรรค

316
00:21:00.534 --> 00:21:04.534
เขาเรียกสัมผัสนอกนะครับ สัมผัสนอกนี่

317
00:21:04.535 --> 00:21:08.535
สำคัญมากนะครับ ก็เป็นสัมผัสคำระหว่าง

318
00:21:08.536 --> 00:21:12.536
และสัมผัสคำระหว่างบท ใน 1 วรรคนี่

319
00:21:12.537 --> 00:21:16.537
จะมีคำสัมผัสกันอย่างเช่น คำสุดท้าย

320
00:21:16.538 --> 00:21:20.538
หรือวรรคสดับนี่

321
00:21:20.541 --> 00:21:24.541
หรือคำที่ 5 ค่ะ ของวรรค... วรรคอะไรคะนักเรียน

322
00:21:24.542 --> 00:21:28.542
วรรครับนั่นเองค่ะ

323
00:21:28.544 --> 00:21:32.544
ไม่มีไม่ได้ สัมผัสพออลุ่มอล่วย

324
00:21:32.545 --> 00:21:36.545
สัมผัสนอกไม่มีไม่ได้ ต้องมีนะครับ เอาล่ะครับ

325
00:21:36.547 --> 00:21:40.547
เสียงทะลุใช่ไหม

326
00:21:40.549 --> 00:21:44.549
อันนี้ก็สำคัญนะครับ

327
00:21:44.551 --> 00:21:48.551
นิยมใช้เสียงวรรณยุกต์ทุกเสียง แต่ถ้าให้ดี

328
00:21:48.553 --> 00:21:52.553

329
00:21:52.554 --> 00:21:56.554
เสียงเอกค่ะ

330
00:21:56.555 --> 00:22:00.555
ไก ไก่ ไก้ ไก๊ ไก๋

331
00:22:00.560 --> 00:22:04.560
ต้องเป็นเสียงเอก

332
00:22:04.561 --> 00:22:08.561
ต่อไป วรรครับ

333
00:22:08.562 --> 00:22:12.562
นิยมใช้เสียงวรรณยุกต์ เอก โท จัตวาค่ะ

334
00:22:12.564 --> 00:22:16.564

335
00:22:16.565 --> 00:22:20.565
เสียงจัตวาค่ะในการลง

336
00:22:20.566 --> 00:22:24.566
นำมาลงท้ายวรรคใช่ไหมครูคณิตา เสียงจัตวาทำเสีง

337
00:22:24.571 --> 00:22:28.571

338
00:22:28.573 --> 00:22:32.573
แต่อย่าไปทำอย่างอื่น สามัญไม่ได้

339
00:22:32.574 --> 00:22:36.574
สามัญไม่ได้ เอก, โท และจัตวานะครับ

340
00:22:36.576 --> 00:22:40.576

341
00:22:40.578 --> 00:22:44.578
สามัฐ และตรี ให้มันไปคล้องสามัญ

342
00:22:44.580 --> 00:22:48.580
ครูอยากจะบอกว่าเท่านั้นได้ไหมล่ะ

343
00:22:48.581 --> 00:22:52.581
ไพเราะนี่มันต้องสามัญเท่านั้น

344
00:22:52.586 --> 00:22:56.586
ไม่ได้ค่ะ เพราะว่าเสียงตรีก็สามารถใช้ไห้

345
00:22:56.589 --> 00:23:00.589
ใช้ได้นะคะ (คุณครูปรเมษฐ) เอาเป็นว่าที่ครูแดงไว้นี่ลงเสียง

346
00:23:00.592 --> 00:23:04.592
ตามนี้ได้นะ กลอนนักเรียน

347
00:23:04.593 --> 00:23:08.593
วรรคส่งนะคะ นิยมใช่เสียง

348
00:23:08.607 --> 00:23:12.607
เสียงตรีค่ะ แล้วก็อย่างที่บอกนะคะ ที่ครูปรเมษฐ

349
00:23:12.609 --> 00:23:16.609
ได้กล่าวไว้นั่นก็คือให้อยากให้บทกลอนนั้นนี่ลงท้าย

350
00:23:16.610 --> 00:23:20.610
ลงท้ายด้วยความไปเพราะนะคะ ก็จะต้อง

351
00:23:20.611 --> 00:23:24.611
ใช้เสียงสามัญค่ะ แต่ถ้านักเรียนหาคำไม่ได้ ก็สามารถ

352
00:23:24.612 --> 00:23:28.612
ใช้คำที่มีเสียงวรรณยุกต์ตรีได้ค่ะ

353
00:23:28.614 --> 00:23:32.614
(คุณครูปรเมษฐ) นะครับ อันนี้ก็เป็นการ

354
00:23:32.616 --> 00:23:36.616
เป็นเสียงท้ายวรรคนั่นเอง ครูมีเพลงมาให้

355
00:23:36.616 --> 00:23:40.616
ร้องกันนะครับ เกี่ยวกับเรื่องของกลอนนะครับ

356
00:23:40.617 --> 00:23:44.617
เพลงนี้มีชื่ออะไรนี่ เพลงแต่งกลอน วอนจำ

357
00:23:44.618 --> 00:23:48.618
เดี๋ยวอ่านเนื้อพร้อม ๆ กันก่อนนะ แล้วค่อยร้องดีไหมครับ (คุณครูคณิตา) ดีค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

358
00:23:48.619 --> 00:23:52.619
อ่านไปพร้อม ๆ กับเด็ก ๆ ก่อนครับ (คุณครูคณิตา) เด็ก ๆ คะ พร้อมหรือยัง

359
00:23:52.620 --> 00:23:56.620
ถ้าพร้อมแล้ว อ่านไปพร้อม ๆ กับคุณครูเลยค่ะ

360
00:23:56.620 --> 00:24:00.620
เรื่องแต่งกลอนวอนจำขึ้นใจ เสียงท้าย

361
00:24:00.626 --> 00:24:04.626
ไงต้องดูให้แน่ วรรคหนึ่งนั้น

362
00:24:04.627 --> 00:24:08.627
เลี่ยงสามัญ อย่าผันแปร ไม่เชือน

363
00:24:08.628 --> 00:24:12.628
หาเสียงคำที่งดงาม (คุณครูปรเมษฐ) ครูคณิตาครับ

364
00:24:12.629 --> 00:24:16.629
อันนี้มันเป็นเพลงนะ แต่งกลอนวอนใจ

365
00:24:16.631 --> 00:24:20.631
ของอาจารย์วิบูลย์นะ ท่านได้แต่งไว้ ครู

366
00:24:20.632 --> 00:24:24.632
ถ่ายทอดให้นักเรียนทั่วประเทศเลยได้รู้จักกันนะครับ

367
00:24:24.633 --> 00:24:28.633
คราวนี้เรามาคุยกันหน่อย เดี๋ยวพอร้องกันไป

368
00:24:28.634 --> 00:24:32.634
ที่ครูสอนมานี่มันตรงกับเพลงหรือไม่

369
00:24:32.635 --> 00:24:36.635
วรรค 1 ก็คือวรรคสดับใช่ไหม วรรค 1 ให้เลี่ยง

370
00:24:36.636 --> 00:24:40.636
สามัญหรือเสียงสุดท้าย

371
00:24:40.636 --> 00:24:44.636
เสียงสามัญเลย กลอนถึงจะเพราะ

372
00:24:44.637 --> 00:24:48.637
เสียงเอกใช่ไหม คำสุดท้ายของวรรคสดับเป็นเสียงเอก

373
00:24:48.638 --> 00:24:52.638
ให้หาเสียงคำมาใส่ให้งดงาม

374
00:24:52.639 --> 00:24:56.639
เขาบอกว่าเป็นเพลง เดี๋ยวเรามาร้องเพลงกันดีกว่าครับ

375
00:24:56.641 --> 00:25:00.641
เดี๋ยวร้องไปพร้อม ๆ กับครูเลยนะครับ

376
00:25:00.649 --> 00:25:04.649

377
00:25:04.652 --> 00:25:08.652
[เสียงดนตรี]

378
00:25:08.654 --> 00:25:12.654

379
00:25:12.657 --> 00:25:16.657

380
00:25:16.660 --> 00:25:20.660

381
00:25:20.665 --> 00:25:24.665
เรื่องแต่งกลอนวอนจำขึ้น

382
00:25:24.667 --> 00:25:28.667
ใจ เสียงท้ายไง

383
00:25:28.669 --> 00:25:32.669
ต้องดูให้แน่ วรรคหนึ่งนั้น

384
00:25:32.670 --> 00:25:36.670
เลี่ยงสามัญ อย่าผันแปร

385
00:25:36.671 --> 00:25:40.671
ไม่เชือนแช

386
00:25:40.674 --> 00:25:44.674
หาเสียงคำที่งดงาม

387
00:25:44.675 --> 00:25:48.675
วรรคต่อมา

388
00:25:48.675 --> 00:25:52.675
หาเสียงดีดี

389
00:25:52.676 --> 00:25:56.676
สามัญ ตรี นั้นเป็นข้อห้าม

390
00:25:56.677 --> 00:26:00.677
ข้อห้าม วรรคสองนี้

391
00:26:00.679 --> 00:26:04.679
จัตวาดูงาม

392
00:26:04.680 --> 00:26:08.680
เอก โท ตาม

393
00:26:08.683 --> 00:26:12.683
คำดีคำเดียว

394
00:26:12.688 --> 00:26:16.688
แล้วต่อมาคือวรรคสามสี่

395
00:26:16.688 --> 00:26:20.688
สามัญ ตรี ลงได้แลเหลียว

396
00:26:20.689 --> 00:26:24.689
ลงได้แลเหลียว

397
00:26:24.690 --> 00:26:28.690
เสียงไพเราะเสนาะจริงเชียว

398
00:26:28.692 --> 00:26:32.692
จริงเชียว

399
00:26:32.693 --> 00:26:36.693
ที่ไม่ข้องเกี่ยว อย่าไป

400
00:26:36.695 --> 00:26:40.695
ไขว่คว้า

401
00:26:40.698 --> 00:26:44.698
เรื่องแต่งกลอนวอนกันสักที

402
00:26:44.699 --> 00:26:48.699
กลอนจะดี

403
00:26:48.701 --> 00:26:52.701
ไม่มีขายหน้า ฝึก

404
00:26:52.702 --> 00:26:56.702
กันไว้ทุกวันเวลา

405
00:26:56.704 --> 00:27:00.704
เชื่อเถิดหนา

406
00:27:00.706 --> 00:27:04.706
ไม่น้อยหน้าใครไหนเลย

407
00:27:04.707 --> 00:27:08.707

408
00:27:08.728 --> 00:27:12.728
[เสียงปรบมือ]

409
00:27:12.729 --> 00:27:16.729
(คุณครูคณิตา) ขอขอบคุณอาจารย์พิบูล ศรีคำ

410
00:27:16.732 --> 00:27:20.732
ผู้แต่คำประพันธ์นะคะ (คุณครูปรเมษฐ)

411
00:27:20.734 --> 00:27:24.734
ก็เก่งมากเลยนะครับ ที่ช่วยกันร้องเพลงนี้ได้อย่าง

412
00:27:24.736 --> 00:27:28.736
ไพเราะนะครับ เอาล่ะครับนักเรียนคำที่บอก

413
00:27:28.737 --> 00:27:32.737
คำในกลอน ในเพลงนี้ มันก็เป็นการ

414
00:27:32.738 --> 00:27:36.738
บอกสิ่งที่ครูนั้นได้สอนไปเมื่อต้นชั่วโมง

415
00:27:36.742 --> 00:27:40.742
เด็ก ๆ ครับ เพลงนี้คุณครูปลายทาง

416
00:27:40.743 --> 00:27:44.743
จะมีนะครับ ถ้านักเรียนสนใจ

417
00:27:44.744 --> 00:27:48.744
ไปศึกษาได้นะครับ เอาล่ะครับ วันนี้มีใบงานมาให้

418
00:27:48.745 --> 00:27:52.745
ทำนะครับ ใบงานนี้มีชื่อว่า (คุณครูคณิตา)

419
00:27:52.746 --> 00:27:56.746
เติมคำสร้างสรรค์บทกลอนค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ครูก็มี

420
00:27:56.746 --> 00:28:00.746
กลอนมาให้ทั้งหมด 5 บทนะ ให้นักเรียนนี่

421
00:28:00.747 --> 00:28:04.747
เติมคำลงไปนะครับ ในบทกลอน

422
00:28:04.749 --> 00:28:08.749
ทำไปพร้อม ๆ กันกับครู

423
00:28:08.752 --> 00:28:12.752
(คุณครูปรเมษฐ) นำใบงานขึ้นมานะ และเดี๋ยวเติมไปพร้อม ๆ กันเลยว่ามัน

424
00:28:12.753 --> 00:28:16.753
ควรจะเติมคำอย่างไรครับ เด็ก ๆ นำขึ้นมาแล้วนะ

425
00:28:16.755 --> 00:28:20.755
ไปเลยครับ ข้อที่ 1 ฉัน

426
00:28:20.757 --> 00:28:24.757
อยากเป็นนก ฉันอยากเป็นนกน้อยลอย

427
00:28:24.759 --> 00:28:28.759
ล่องฟ้า นี่คำที่เว้นไว้ใช่ไหมครูคณิตา บินี่

428
00:28:28.760 --> 00:28:32.760
ได้บ้าง

429
00:28:32.762 --> 00:28:36.762
(คุณครูปรเมษฐ) ลงสระอะไรตอบก่อนเด็ก ๆ (คุณครูคณิตา) สระอาค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

430
00:28:36.763 --> 00:28:40.763
ลองคิดสิสระอาเติมคำอะไรได้บ้าง

431
00:28:40.765 --> 00:28:44.765
บินถลา ลอยลมชมเมฆขาว

432
00:28:44.770 --> 00:28:48.770
จัตวา วรรครับนี่ต้องเสียง

433
00:28:48.771 --> 00:28:52.771
จัตวาถึงจะเพราะนะครับ ร้องเพลงเล่น

434
00:28:52.772 --> 00:28:56.772
เย็นใจใกล้ตัว

435
00:28:56.774 --> 00:29:00.774
ขาวจะมาสัมผัสกับตรงนี้ ดวงอะไรครับ (คุณครูคณิตา) ดวง

436
00:29:00.776 --> 00:29:04.776
อะไรคะ (คุณครูปรเมษฐ) ขาวกับอะไรนะ

437
00:29:04.777 --> 00:29:08.777
นะครับ นี่นะ เป็นสัมผัส คำสุดท้าย

438
00:29:08.779 --> 00:29:12.779
ของวรรครับจะมาสัมผัสกับคำสุดท้ายของวรรค

439
00:29:12.783 --> 00:29:16.783
รอง ถูกต้องนะ ตามฉันทลักษณ์นะ

440
00:29:16.784 --> 00:29:20.784
ที่พร่าง ต้องเป็น

441
00:29:20.785 --> 00:29:24.785
ตัวสะกดเดียวกัน ที่พร่างพราว

442
00:29:24.787 --> 00:29:28.787
ผืนฟ้ายามราตรี ข้อที่ 1 เรียบร้อย

443
00:29:28.788 --> 00:29:32.788
เพราะไหมครูคณิตากลอนบทนี้

444
00:29:32.789 --> 00:29:36.789
(คุณครูปรเมษฐ) ตรงตามเสียงที่เราบอกไหม ตรงไหม (คุณครูคณิตา) ตรง

445
00:29:36.791 --> 00:29:40.791
ไหมคะนักเรียน (คุณครูปรเมษฐ) ตรงนะลูกนะนี่ล่ะ

446
00:29:40.792 --> 00:29:44.792
กลอนถึงเกิดความไพเราะ มีอีกเรืองหนึ่ง

447
00:29:44.794 --> 00:29:48.794
นักเรียนจะทดสอบว่ากลอนมีความไพเราะหรือไม่นี่ ทำอย่างไร

448
00:29:48.796 --> 00:29:52.796
รู้ไหมอ่านเป็นทำนองเสนาะ ถ้าอ่านเป็นทำนองเสนาะได้

449
00:29:52.797 --> 00:29:56.797
ไม่ติดขัด กลอนนี้คือกลอนที่ไพเราะ

450
00:29:56.802 --> 00:30:00.802
ครูคณิตาครับ ข้อที่ 2 (คุณครูคณิตา) ข้อที่ 2 ค่ะ น้ำจาก

451
00:30:00.803 --> 00:30:04.803
ฟ้าตกลงมาเรียกว่าฝน

452
00:30:04.805 --> 00:30:08.805
จากหยาด... นักเรียนจะเติมคำว่าอะไรดีนะ

453
00:30:08.806 --> 00:30:12.806
(คุณครูปรเมษฐ) เกี่ยวกับน้ำไหมล่ะ อะไรที่มันแปลว่าน้ำบ้าง

454
00:30:12.807 --> 00:30:16.807
สระโอะ สะกดด้วยมาตราแม่กน

455
00:30:16.808 --> 00:30:20.808
นึกถึง จากหยาดชลค่ะ

456
00:30:20.809 --> 00:30:24.809
ชลค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ระเหยไปในเวหา

457
00:30:24.810 --> 00:30:28.810
เป็นเมฆหมอกสีขาวพร่าง

458
00:30:28.811 --> 00:30:32.811
พราว ติดอีกคำหนึ่ง หา ลง

459
00:30:32.812 --> 00:30:36.812
สระอะไรเด็ก ๆ ครับ สระอา คิดคำสิ

460
00:30:36.816 --> 00:30:40.816
พร่างพราวเหมือนมันเห็นไหม

461
00:30:40.817 --> 00:30:44.817
อะไรที่ใช้มองแล้วเห็น ถูกต้องครับ

462
00:30:44.822 --> 00:30:48.822
พร่างพราวตา คำนี้ตอบได้เลย แล้วตก

463
00:30:48.823 --> 00:30:52.823
มาเป็นฝนใหม่ให้ดื่มกิน

464
00:30:52.824 --> 00:30:56.824
นี่ ถ้านักเรียนเติมคำตรงนี้ได้ นักเรียน

465
00:30:56.826 --> 00:31:00.826
ก็แต่งได้นะครับ เอาล่ะครับ ข้อที่ 3 ดีไหมครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ค่ะ

466
00:31:00.827 --> 00:31:04.827
(คุณครูปรเมษฐ) เด็ก ๆ เติมไปให้เรียบร้อยนะ (คุณครูคณิตา)

467
00:31:04.828 --> 00:31:08.828
ท้าวสามนต์ให้ธิดาหาคู่ครอง

468
00:31:08.829 --> 00:31:12.829
รจนาคนสุด... (คุณครูปรเมษฐ) คำ

469
00:31:12.830 --> 00:31:16.830
สุดท้ายของวรรคสดับ ไปสัมผัส

470
00:31:16.835 --> 00:31:20.835
กับคำที่ 3 หรือคำที่ 5 แสดงว่า

471
00:31:20.837 --> 00:31:24.837
อันนี้ไม่ได้สัมผัสกับคำที่ 3 แล้วใช่ไหม ไปสัมผัสกับคำที่ 5

472
00:31:24.838 --> 00:31:28.838
คนสุดอะไรล่ะครูคณิตา สระออ แม่ตราแม่

473
00:31:28.840 --> 00:31:32.840
ง. งู มาตราแม่กง

474
00:31:32.841 --> 00:31:36.841
คนสุด... คนสุดอะไรคะ คนสุดท้อง (คุณครูปรเมษฐ) นั้น

475
00:31:36.844 --> 00:31:40.844
ผิดพี่เลือกเจ้าเงาะ

476
00:31:40.848 --> 00:31:44.848
ใบ้บ้า จะลงเสียงอะไรดีครูคณิตา

477
00:31:44.849 --> 00:31:48.849
ครูคณิตา สระอีน่ะเป็นอะไร เป็น

478
00:31:48.851 --> 00:31:52.851
สามีเพราะตาสระอีเหมือนกันใช่ไหม

479
00:31:52.852 --> 00:31:56.852
เพราะตาอะไรเด็ก ๆ ช่วยกันเติม เพ

480
00:31:56.853 --> 00:32:00.853
เห็นรูปทองผ่องโสภา ตอนที่รจนา

481
00:32:00.854 --> 00:32:04.854
ใช่ไหมเลือกคู่ใช่ไหมรจนาตอนนี้

482
00:32:04.864 --> 00:32:08.864

483
00:32:08.865 --> 00:32:12.865
เขาเห็นรูปภายในเขาก็เลือกนะ เพราะฉะนั้น เป็นการสอน

484
00:32:12.866 --> 00:32:16.866
ว่าการดูคนนี่อย่าดูที่ภายนอกนะให้ดู

485
00:32:16.867 --> 00:32:20.867
ไปถึงข้างใน แล้วเราจะรู้ว่าเขาเป็นอย่างไร

486
00:32:20.868 --> 00:32:24.868
เอาดวงใจของเขาใส่ดวงใจของเรา แล้วจะรู้ว่าเขา

487
00:32:24.869 --> 00:32:28.869
คิดกับเราอย่างไรนี่คือรจนานะครับเอาล่ะครับ (คุณครูคณิตา)

488
00:32:28.872 --> 00:32:32.872
รักบุษบาพานางหนี

489
00:32:32.872 --> 00:32:36.872
แต่โฉม... ถูกลมกล้า

490
00:32:36.874 --> 00:32:40.874
พัดพาหาย เอ๊ โฉมอะไรนะ

491
00:32:40.875 --> 00:32:44.875

492
00:32:44.877 --> 00:32:48.877
ต้องลงด้วยคำว่า... ด้วยสระอี

493
00:32:48.878 --> 00:32:52.878
นั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) แต่โฉมอะไร โฉมศรี

494
00:32:52.881 --> 00:32:56.881

495
00:32:56.882 --> 00:33:00.882
นางแสร้งปลอมแปลง (คุณครูคณิตา)

496
00:33:00.883 --> 00:33:04.883
สระอาค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) สระอา ย.ยักษ์แม่เกอย

497
00:33:04.884 --> 00:33:08.884
ปลอมแปลงอะไรเด็ก ๆ ปลอมแปลง

498
00:33:08.886 --> 00:33:12.886
กาย เป็นผู้... ง่ายมากเลย เป็นผู้ชาย

499
00:33:12.888 --> 00:33:16.888
ชื่อว่าอุณากรรณ สุดท้ายยังนี่

500
00:33:16.889 --> 00:33:20.889
อันนี้ครูต้องขึ้นต้นให้นะครับ

501
00:33:20.890 --> 00:33:24.890
ผลไม้โอชาคุณค่ามาก นักเรียรเติมไปนะ

502
00:33:24.891 --> 00:33:28.891
หาไม่อร่อยจับอะไรดี

503
00:33:28.892 --> 00:33:32.892
(คุณครูคณิตา) จับอะไรดีคะ จับใจหนอ

504
00:33:32.895 --> 00:33:36.895
(คุณครูปรเมษฐ) มะม่วง เงาะ ลิ้นจี่

505
00:33:36.895 --> 00:33:40.895
สระออครับ มะม่วงเงาะลิ้นจี่

506
00:33:40.897 --> 00:33:44.897
มะละกอค่ะ รสชุ่มคอ

507
00:33:44.898 --> 00:33:48.898
แตงโมผลโตจริง นักเรียนครับ ทำไมถึงเติทมะละกอ

508
00:33:48.899 --> 00:33:52.899
1. ดูตรงนี้ใช่ไหมครับครูคณิตา

509
00:33:52.901 --> 00:33:56.901
มันก็ต้องเสียงเดียวกัน ครูดูตรงนี้

510
00:33:56.902 --> 00:34:00.902
คำที่ 3 ของวรรคส่งก็จะต้องเสียงเดียวกัน คือ สระออ

511
00:34:00.903 --> 00:34:04.903
นะครับ จึงเลือกมะละกอ

512
00:34:04.909 --> 00:34:08.909
(คุณครูคณิตา) มีไหมคะ (คุณครูปรเมษฐ) ให้เด็ก ๆ

513
00:34:08.917 --> 00:34:12.917
กลับไปคิดดีกว่า เสร็จแล้วใบงาน แต่ยังไม่ได้แต่งเลย

514
00:34:12.919 --> 00:34:16.919
เดี๋ยวเราไปทำกิจกรรมชมสวน

515
00:34:16.924 --> 00:34:20.924
นวลผกากันดีกว่า

516
00:34:20.927 --> 00:34:24.927
(คุณครูคณิตา) ผกาแปลว่าดอกไม้นั่นเองค่ะ แปลว่าชมสวน

517
00:34:24.928 --> 00:34:28.928
ดอกไม้ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เดี๋ยวเราไปดูดอกไม้กันดีกว่า

518
00:34:28.929 --> 00:34:32.929
เด็ก ๆ ก็เตรียมดอกไม้มากันใช่ไหมลูก

519
00:34:32.931 --> 00:34:36.931
ครูเชื่อว่าหลายคนนำดอกไม้มาหลายชนิด เดี๋ยวเราจะได้ใช้

520
00:34:36.931 --> 00:34:40.931
ดอกไม้นั่นเกิดประโยชน์เดี๋ยวไปชมสวนครูก่อ

521
00:34:40.933 --> 00:34:44.933
นี่ดอกอะไรนี่ครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ดอกนี้นะคะ

522
00:34:44.934 --> 00:34:48.934
ดอกมะลินั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) สีขาวบริสุทธิ์เลยนะ (คุณครูคณิตา)

523
00:34:48.936 --> 00:34:52.936
หมายถึงความปรารถนาดีนะคะ สื่อ

524
00:34:52.938 --> 00:34:56.938
แทนความกตัญญูค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ที่ผมนำไป

525
00:34:56.941 --> 00:35:00.941
มอบให้กับแม่ใช่ไหม ที่เด็กเขาถามนี่

526
00:35:00.943 --> 00:35:04.943
กับแม่ในวันแม่ เป็นการสื่อถึงความกตัญญูนะ

527
00:35:04.944 --> 00:35:08.944
มีดอกมะลิแล้ว 1 ดอก

528
00:35:08.945 --> 00:35:12.945
อันนี้เป็นดอกอะไรเด็ก ๆ เด็ก ๆ ใช้ในวันไหว้ครูทุกครั้งเลย

529
00:35:12.949 --> 00:35:16.949
ดอกใช่ครับ ดอกเข็ม (คุณครูคณิตา) ดอกเข็มนั่นเองค่ะ

530
00:35:16.951 --> 00:35:20.951
ดอกเข็มนะคะ มีความหมาย นั่นก็คือมี

531
00:35:20.952 --> 00:35:24.952
สติปัญญาเฉียบแหลมค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ดั่งเข็มเลยใช่ไหม

532
00:35:24.953 --> 00:35:28.953
จะได้มีสติปัญญาที่เฉียบแหลมเหมือนกับเข็ม

533
00:35:28.954 --> 00:35:32.954
นั่นเองนะครับ นี่ดอกอะไรนี่เด็ก ๆ ดอกอะไรค

534
00:35:32.955 --> 00:35:36.955
นักเรียน (คุณครูปรเมษฐ) ดอกอะไรสีขาว ๆ นี่

535
00:35:36.957 --> 00:35:40.957
ดอกโมกใช่ไหมครับครูคณิตา

536
00:35:40.958 --> 00:35:44.958

537
00:35:44.960 --> 00:35:48.960
หรือเราจะแทนว่าเป็นผู้หลุดพ้นจากความทุกข์

538
00:35:48.962 --> 00:35:52.962
ทั้งปวงก็ได้ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) พูดง่าย ๆ ก็คือเกี่ยวกับพระพุทธศาส

539
00:35:52.963 --> 00:35:56.963
ดอกนี้ ทำให้เราหลุดพ้นจากกิเลส

540
00:35:56.964 --> 00:36:00.964
เอาล่ะครับ อันนี้ดอกอะไรนี่สวยมากเลย

541
00:36:00.965 --> 00:36:04.965
ผมเคยเห็นในพวงมาลัยนะ เคยเห็นในพวงมาลัย

542
00:36:04.966 --> 00:36:08.966
ดอกอะไรครูคณิตา (คุณครูคณิตา) เขาเรียกว่าดอก

543
00:36:08.967 --> 00:36:12.967
หมายถึงชีวิตรุ่งเรืองหรือความก้าวหน้า

544
00:36:12.968 --> 00:36:16.968
ในหน้าที่การงานค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เชื่อว่าเด็ก ๆ ต้องเตรียมมา

545
00:36:16.978 --> 00:36:20.978

546
00:36:20.979 --> 00:36:24.979
ใจเหลือเกินดอกจำปีนี่ ดอกนี้สวยครับ ดอก

547
00:36:24.980 --> 00:36:28.980
อะไรเด็ก ๆ รู้จักไหม

548
00:36:28.982 --> 00:36:32.982
นะครับ (คุณครูคณิตา) ดอกนี้นะคะ มีชื่อว่า

549
00:36:32.983 --> 00:36:36.983
ดอกทองกวาวค่ะ

550
00:36:36.984 --> 00:36:40.984
มีความหมายนะคะ ในเชิงบวกก็คือมีเงินมีทองมาก

551
00:36:40.986 --> 00:36:44.986
นั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ผมจะซื้อไปปลูกที่บ้าน

552
00:36:44.987 --> 00:36:48.987
ร่ำรวยเงินทอง เด็ก ๆ ครับ ดอกทองกวาวเป็นไม้บ

553
00:36:48.988 --> 00:36:52.988
เป็นนางเอกในมนต์รักลูกทุ่ง

554
00:36:52.989 --> 00:36:56.989
ก็มันเป็นอะไรที่น่าสนใจนะ ในดอกทองกวาวนี่

555
00:36:56.991 --> 00:37:00.991
นี่นะครับ งิก ๆ นี่ดอกอะไร เด็ก ๆ เคย

556
00:37:00.993 --> 00:37:04.993
เห็นไหม เขาเรียกว่าดอก (คุณครูคณิตา) ดอกกระดังงาค่ะ

557
00:37:04.994 --> 00:37:08.994
นั่นก็คือมีชื่อเสียงโด่งดังนะคะ

558
00:37:08.995 --> 00:37:12.995
มีเกียรติยศและก็มีคนนับหน้าถือตาเยอะแยะเลยค่ะ

559
00:37:12.997 --> 00:37:16.997
ก็นิยมปลูกไว้ในบ้านนะคะ กลิ่นหอมนะ

560
00:37:16.998 --> 00:37:20.998
ครูคณิตา ผมเลยเห็นยายของครูนี่

561
00:37:20.999 --> 00:37:24.999
ยายของครูนี่นำดอกกระดังงานี่ไปอบควันเทียน

562
00:37:25.000 --> 00:37:29.000
ควันเขียนในน้ำข้าวแช่ เพชรบุรีนี่เขากิน

563
00:37:29.001 --> 00:37:33.001
ข้าวแช่ รับประทานข้าวแช่

564
00:37:33.002 --> 00:37:37.002
นักเรียนครับ มีสำนวนอยู่สำนวนหนึ่งเกี่ยวกับดอกกระดังงานี่

565
00:37:37.003 --> 00:37:41.003
นี่ กระดังงาลนไฟ ครูให้เด็ก ๆ ไปค้นหาความหมาย

566
00:37:41.004 --> 00:37:45.004
ลองไปหาสิ ความหมายว่าอย่างไร

567
00:37:45.006 --> 00:37:49.006
(คุณครูคณิตา) ต่อมาค่ะ นักเรียนคะ นี่ก็คือ

568
00:37:49.007 --> 00:37:53.007
ดอกรักค่ะ ซึ่งความหมายนั่นก็คือพบความรัก

569
00:37:53.016 --> 00:37:57.016
เปลี่ยนไปด้วยความสุขค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ดอกรักนี่

570
00:37:57.017 --> 00:38:01.017
ควรจะปลูกไว้นะ ใช้ในทุกเทศกาลนะ

571
00:38:01.022 --> 00:38:05.022
ไม่ว่าจะทำบุญปีใหม่ เข้าพรรษาสงกรานต์

572
00:38:05.023 --> 00:38:09.023
ดอกนี้ใช้หมดนะ เรามาร่วมกันปลูกต้นรัก

573
00:38:09.024 --> 00:38:13.024
จนเกิดผลออกดอก

574
00:38:13.027 --> 00:38:17.027
สร้างสรรค์ พูดเป็นกลอนยังได้เลยนะดอกรักนี่

575
00:38:17.028 --> 00:38:21.028
ดอกอะไรนี่คราวนี้ (คุณครูคณิตา) ต่อมานะค นั่นก็คือ

576
00:38:21.029 --> 00:38:25.029
ดอกพิกุลค่ะ ซึ่งดอกพิกุลนะคะ แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่ง

577
00:38:25.030 --> 00:38:29.030
และความอุดมสมบูรณ์ค่ะ เคยได้ยินสำนวนหนึ่ง

578
00:38:29.032 --> 00:38:33.032
นักเรียน ดอกพิกุลจะร่วง

579
00:38:33.033 --> 00:38:37.033
เกี่ยวกับการพูดไหม ดอกพิกุลนี่โดนลมนิดเดียวเป้นอย่างไร

580
00:38:37.034 --> 00:38:41.034
ครูคณิตา (คุณครูคณิตา) หลุดหรือเปล่าคะ (คุณครูปรเมษฐ) หลุดออกจากขั้่

581
00:38:41.035 --> 00:38:45.035
เลยก็ว่าได้ เราก็เปรียบเทียบ

582
00:38:45.036 --> 00:38:49.036
ไม่ค่อยกล้าแสดงออก เขาจะเปรียบเปรยว่ากลัวดอกพิกุลจะล่วง

583
00:38:49.037 --> 00:38:53.037
นี่เกี่ยวกับดอกพิกุล ต่อไปครับ

584
00:38:53.038 --> 00:38:57.038
แดงเลย (คุณครูคณิตา) ดอกชะบา

585
00:38:57.039 --> 00:39:01.039
ดอกชบาเด็ก ๆ ลองทายดูสิคะ ว่าดอกชบามีความหมาย

586
00:39:01.041 --> 00:39:05.041
ว่าอย่างไรคะ (คุณครูปรเมษฐ) เด็ก ๆ จะรู้จักดีนะครับ

587
00:39:05.042 --> 00:39:09.042
เพราะว่าครูวิทยาศาสตร์นี่ให้นำมาทดลอง

588
00:39:09.043 --> 00:39:13.043
มันครบทั้งเกสรเพศผู้และเพศเมีย (คุณครูคณิตา)

589
00:39:13.045 --> 00:39:17.045
ดอกชบานะคะ มีความหมายก็คือการประสบความสำเร็จ

590
00:39:17.046 --> 00:39:21.046
นั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) แล้วมันมีความหมายที่นี่นะครับ

591
00:39:21.047 --> 00:39:25.047
ให้เด็ก ๆ ลองไปค้นคว้า เขาเอาดอกชบามาทัดนี่เพราะ

592
00:39:25.048 --> 00:39:29.048
อะไรนะ มันเป็นความหมายที่ไม่ดี ครูไม่อยากพูดออก

593
00:39:29.050 --> 00:39:33.050
ไปศึกษา ครูให้ชมดอกไม้เพื่ออะไร

594
00:39:33.055 --> 00:39:37.055
ลองให้นักเรียนนำมาเพื่ออะไรครับ

595
00:39:37.056 --> 00:39:41.056
เมื่อนักเรียนเห็นภาพดอกไม้นี่นักเรียนจะนึกถึงสิ่งใดบ้าง

596
00:39:41.057 --> 00:39:45.057
ให้เขียนเป็นบทร้องกรองสั้น ๆ นะครับ

597
00:39:45.058 --> 00:39:49.058
เขียนเป็นบทร้อยแก้ว ก็คือยังไม่เป็นกลอนใช่ไหมครูคณิตา

598
00:39:49.059 --> 00:39:53.059
เขียนธรรมดาทั่วไปเกี่ยวกับดอกไม้

599
00:39:53.062 --> 00:39:57.062
นำมาให้ดูจากสวนครูก็ได้

600
00:39:57.063 --> 00:40:01.063
ของตัวเองเลยก็ได้ แล้วลองเขียนบรรยายสิว่านักเรียนนึกถึง

601
00:40:01.065 --> 00:40:05.065
สิ่งใดบ้างเมื่อนักเรียนได้พิจารณาดอกไม้ของตนเองครับ

602
00:40:05.066 --> 00:40:09.066
ลองเขียนไป แล้วก็ทำกิจกรรมต่อนักเรียน

603
00:40:09.067 --> 00:40:13.067
เมื่อเขียนเสร็จแล้วนะ ครูจะให้นักเรียนแต่งกลอนนะ (คุณครูคณิตา)

604
00:40:13.069 --> 00:40:17.069
ใช่ค่ะ จากดอกไม้ที่หนูนำมานั่นล่ะ (คุณครูคณิตา) อ

605
00:40:17.069 --> 00:40:21.069
นะคะ แต่งกลอนสุภาพจากดอกไม้ที่ตนได้รับนะคะ

606
00:40:21.070 --> 00:40:25.070
ได้รับหรือดอกไม้ที่ตนชอบนะคะ โดยจะต้องแต่ง

607
00:40:25.071 --> 00:40:29.071
ถูกต้องตามฉันทลักษณ์ค่ะ

608
00:40:29.072 --> 00:40:33.072
ซึ่งให้นักเรียนนะคะ

609
00:40:33.078 --> 00:40:37.078
ในสมุดค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เมื่อนำดอกไม้มาแล้ว ชมดอกไม้

610
00:40:37.079 --> 00:40:41.079
ของครูแล้วรู้ความหมายของดอกไม้

611
00:40:41.080 --> 00:40:45.080
ให้แต่งเกี่ยวกับดอกไม้นะ เพราะฉะนั้น รู้แล้วนะ

612
00:40:45.081 --> 00:40:49.081
ให้นำดอกไม้มาเพื่ออะไรนะครับ ก็จะให้นำมาแต่งกลอนนั่นเองนะครับ

613
00:40:49.082 --> 00:40:53.082
เอาล่ะครับนักเรียนครูแต่งมาให้นักเรียน

614
00:40:53.084 --> 00:40:57.084
ศึกษาก่อน 2 บทนะ ดูสิว่าครูแต่ง

615
00:40:57.085 --> 00:41:01.085
เกี่ยวกับดอกอะไร ไปดูกันเลย ครูคณิตาครับ อ่านพร้อม ๆ กับเด็ก ๆ

616
00:41:01.086 --> 00:41:05.086
เลยครับ (คุณครูคณิตา) กระดังงา

617
00:41:05.091 --> 00:41:09.091
กลีบงามอร่ามเหลือง หอมประเมือง

618
00:41:09.091 --> 00:41:13.091
ทิพย์รินอวลกลิ่นกรุ่น ปลูกกระดัง

619
00:41:13.093 --> 00:41:17.093
งาไว้ให้แต่คุณ ชวนละมุนวาบ

620
00:41:17.094 --> 00:41:21.094
วาบหวามยามใกล้กาย

621
00:41:21.096 --> 00:41:25.096
ต้องอ่านว่าปลูกกระดังงาไว้ให้แต่คุณ

622
00:41:25.097 --> 00:41:29.097
นี่ก็คือการที่เรานำดอกไม้มาแล้วเราจินตนาการ

623
00:41:29.099 --> 00:41:33.099
ใช่ไหม อย่างที่ครูคณิตาบอก ดอกกระ

624
00:41:33.100 --> 00:41:37.100
สีเป็นสีอะไร เหลืองนะครับ ตรงนี้ลงเสียงจัตวา

625
00:41:37.101 --> 00:41:41.101
ได้นะครับ แล้วส่วนตรงนี้ที่ครูไม่ลง

626
00:41:41.102 --> 00:41:45.102
ในวรรครับนี่นะ ตามหลักต้องลงจัตวานี่นะ

627
00:41:45.104 --> 00:41:49.104
ครูคิดว่าลงเสียงเอกแล้วเกิดความไพเราะพอสมควร เลยลงเสียงเอกนะ

628
00:41:49.105 --> 00:41:53.105
ส่วนวรรคสุดท้ายแล้วก็วรรครองนี่ วรรคส่ง

629
00:41:53.106 --> 00:41:57.106
แล้วก็วรรคลองนี่ วรรส่งกับวรรคลองนี่

630
00:41:57.107 --> 00:42:01.107
นี่ก็ถือว่าถูกหลักนะ ไปอ่านกันต่อดีกว่า

631
00:42:01.106 --> 00:42:05.106
เลื้อยตรงมงคลดลเจ้าของ

632
00:42:05.107 --> 00:42:09.107
เกียรติกึกก้องปรากฏ

633
00:42:09.108 --> 00:42:13.108
บอกไหม ดอกกระดังงานี่มันทำให้เ้ป็นอย่างไร

634
00:42:13.109 --> 00:42:17.109
โด่งดังใช่ไหม ตามชื่อของมันนี่นะ

635
00:42:17.110 --> 00:42:21.110
นับไม่วาย ให้มีเงินมีทอง

636
00:42:21.112 --> 00:42:25.112
ใช่คร้านเอย อยากจะมีเงินมีทอง ไม่ใช่ปลูกกระ

637
00:42:25.113 --> 00:42:29.113
อย่างเดียวนะ แฝงข้อคิดด้วยต้องเป็นอย่างไรด้วยเด็ก ๆ

638
00:42:29.120 --> 00:42:33.120
ต้องรู้จักทำมาหากินนั่นเอง จะเกิดเงินเกิทอง

639
00:42:33.123 --> 00:42:37.123
ไม่ใช่ปลูกดอกไม้แล้วเราจะร่ำรวย ไม่ใช่

640
00:42:37.125 --> 00:42:41.125
เป็นเพียงส่วนที่นำมาเสริมบารมีของเรา

641
00:42:41.128 --> 00:42:45.128
อันนี้ของครูใช้ไม่ได้นะลูกนะ

642
00:42:45.128 --> 00:42:49.128
นำมาให้ดูเป็นตัวอย่าง ของหนูต้องแต่งเองนะครับ พร้อมแล้ว

643
00:42:49.129 --> 00:42:53.129
ลงมือครับ

644
00:42:53.130 --> 00:42:57.130

645
00:42:57.131 --> 00:43:01.131

646
00:43:01.134 --> 00:43:05.134

647
00:43:05.135 --> 00:43:09.135

648
00:43:09.138 --> 00:43:13.138

649
00:43:13.140 --> 00:43:17.140

650
00:43:17.141 --> 00:43:21.141

651
00:43:21.143 --> 00:43:25.143

652
00:43:25.145 --> 00:43:29.145

653
00:43:29.147 --> 00:43:33.147

654
00:43:33.149 --> 00:43:37.149

655
00:43:37.151 --> 00:43:41.151

656
00:43:41.153 --> 00:43:45.153

657
00:43:45.154 --> 00:43:49.154

658
00:43:49.156 --> 00:43:53.156

659
00:43:53.158 --> 00:43:57.158

660
00:43:57.160 --> 00:44:01.160

661
00:44:01.162 --> 00:44:05.162

662
00:44:05.164 --> 00:44:09.164

663
00:44:09.166 --> 00:44:13.166

664
00:44:13.168 --> 00:44:17.168

665
00:44:17.170 --> 00:44:21.170

666
00:44:21.170 --> 00:44:25.170

667
00:44:25.172 --> 00:44:29.172

668
00:44:29.174 --> 00:44:33.174

669
00:44:33.176 --> 00:44:37.176

670
00:44:37.180 --> 00:44:41.180

671
00:44:41.182 --> 00:44:45.182

672
00:44:45.184 --> 00:44:49.184

673
00:44:49.186 --> 00:44:53.186

674
00:44:53.188 --> 00:44:57.188

675
00:44:57.189 --> 00:45:01.189

676
00:45:01.191 --> 00:45:05.191

677
00:45:05.193 --> 00:45:09.193

678
00:45:09.195 --> 00:45:13.195

679
00:45:13.197 --> 00:45:17.197

680
00:45:17.198 --> 00:45:21.198

681
00:45:21.201 --> 00:45:25.201

682
00:45:25.204 --> 00:45:29.204

683
00:45:29.207 --> 00:45:33.207

684
00:45:33.209 --> 00:45:37.209

685
00:45:37.211 --> 00:45:41.211

686
00:45:41.213 --> 00:45:45.213

687
00:45:45.215 --> 00:45:49.215

688
00:45:49.217 --> 00:45:53.217

689
00:45:53.220 --> 00:45:57.220

690
00:45:57.222 --> 00:46:01.222

691
00:46:01.223 --> 00:46:05.223

692
00:46:05.225 --> 00:46:09.225

693
00:46:09.227 --> 00:46:13.227

694
00:46:13.229 --> 00:46:17.229

695
00:46:17.231 --> 00:46:21.231

696
00:46:21.233 --> 00:46:25.233

697
00:46:25.236 --> 00:46:29.236

698
00:46:29.238 --> 00:46:33.238

699
00:46:33.240 --> 00:46:37.240

700
00:46:37.242 --> 00:46:41.242

701
00:46:41.244 --> 00:46:45.244

702
00:46:45.245 --> 00:46:49.245

703
00:46:49.247 --> 00:46:53.247

704
00:46:53.249 --> 00:46:57.249

705
00:46:57.251 --> 00:47:01.251

706
00:47:01.253 --> 00:47:05.253

707
00:47:05.254 --> 00:47:09.254

708
00:47:09.256 --> 00:47:13.256

709
00:47:13.258 --> 00:47:17.258

710
00:47:17.260 --> 00:47:21.260

711
00:47:21.262 --> 00:47:25.262

712
00:47:25.264 --> 00:47:29.264

713
00:47:29.266 --> 00:47:33.266

714
00:47:33.269 --> 00:47:37.269

715
00:47:37.274 --> 00:47:41.274

716
00:47:41.275 --> 00:47:45.275

717
00:47:45.277 --> 00:47:49.277

718
00:47:49.279 --> 00:47:53.279

719
00:47:53.282 --> 00:47:57.282
นักเรียนครับ นักเรียน

720
00:47:57.284 --> 00:48:01.284
ได้ลงมือพิจารณาดอกไม้แล้วใช่ไหมตามเวลาทั่ครูให้

721
00:48:01.285 --> 00:48:05.285
อาจจะแต่งเป็นบทร้อยกรองเป็นกลอนสุภาพ

722
00:48:05.289 --> 00:48:09.289
หรืออาจจะเขียนไว้แล้ว ว่าจะแต่ง

723
00:48:09.290 --> 00:48:13.290
ก็ให้นำกลับไปทำเป็นการบ้านนะ แล้วเดี๋ยวค่อยนำมาส่ง

724
00:48:13.291 --> 00:48:17.291
กับคุณครูของหนูในชั่วโมงต่อไป

725
00:48:17.301 --> 00:48:21.301
เกี่ยวกับเรื่องแต่งกลอน เพราะมันต้องไปจินตนาการ

726
00:48:21.302 --> 00:48:25.302
ทำในห้องมันก็ยากนะครับ ก็ให้นำกลับไปทำให้สำเร็จ

727
00:48:25.305 --> 00:48:29.305
เรียบร้อยนะครับ มาสรุปกันหน่อย กลอนสุภาพ

728
00:48:29.307 --> 00:48:33.307
มีคำถามไหมครับครูคณิตา (คุณครูคณิตา)

729
00:48:33.309 --> 00:48:37.309
เรื่องการแต่งกลอนสุภาพ นักเรียนได้รับความรู้เรื่องใดบ้าง

730
00:48:37.313 --> 00:48:41.313
อย่างไรบ้างคะ (คุณครูปรเมษฐ) นักเรียนครับ

731
00:48:41.316 --> 00:48:45.316
ได้อย่างไรบ้าง จากการ

732
00:48:45.317 --> 00:48:49.317
ที่เรานี่ได้แต่งกลอนไป ได้ศึกษาเกี่ยวกับหลักการ

733
00:48:49.317 --> 00:48:53.317
ใช่ไหม ได้ความรู้เรื่องอะไรบ้างนะครับ ตอบกับ

734
00:48:53.318 --> 00:48:57.318
ใจตัวเองสิ

735
00:48:57.319 --> 00:49:01.319
เป็นคำถามนะครับ เอาไว้ให้คิด อีกข้อหนึ่งครูคณิตาครับ

736
00:49:01.321 --> 00:49:05.321
กลอนสุภาพมีคุณค่ากับเราอย่างไร

737
00:49:05.322 --> 00:49:09.322
เมื่อเราได้ศึกษาแล้ว

738
00:49:09.323 --> 00:49:13.323
ได้ลองแต่งแล้ว

739
00:49:13.324 --> 00:49:17.324
ย่อมเกิดคุณค่าในตัวของคำประพันธ์นั้นนะครับ

740
00:49:17.326 --> 00:49:21.326
นั้น ๆ นะครับ นักเรียนก็ตอบตัวเองว่ากลอน

741
00:49:21.327 --> 00:49:25.327
ให้คุณค่าอะไรกับตัวเราบ้างนะครับ คำถาม 2 ข้อนี้

742
00:49:25.328 --> 00:49:29.328
ฝากไว้ให้คิดนะครับ ชั่วโมงต่อไปเราจะเรียนกัน

743
00:49:29.337 --> 00:49:33.337
เ(คุณครูคณิตา) เรื่อง ท่องจำบทอาขยาน

744
00:49:33.338 --> 00:49:37.338
ซึ่งสิ่งที่นักเรียนจะต้องเตรียมนะคะ นั่นก็คือใบความรู้

745
00:49:37.340 --> 00:49:41.340
เรื่อง การท่องจำบทอาขยานค่ะ ซึ่งสามารถดาวน์โหลดข้อมูล

746
00:49:41.341 --> 00:49:45.341
ได้ที่นี่เลยค่ะ

747
00:49:45.347 --> 00:49:49.347
(คุณครูปรเมษฐ) สำหรับวันนี้นะครับ นักเรียนก็กลับไปนะครับ

748
00:49:49.348 --> 00:49:53.348
ใช้จินตนาการบวกกับความคิดสร้างสรร

749
00:49:53.354 --> 00:49:57.354
กับประสบการณ์เดิมที่มี รังสรรค์กับกลอนสุภาพ

750
00:49:57.357 --> 00:50:01.357
เกี่ยวกับดอกไม้ของตนเองให้ประสบความสำเร็จ และ

751
00:50:01.358 --> 00:50:05.358
นำมาส่งกับคุณครูในวันต่อไปนะครับ วันนี้ไว้เท่านี้ครับ

752
00:50:05.362 --> 00:50:09.362
สวัสดีครับ

753
00:50:09.365 --> 00:50:13.365

754
00:50:13.369 --> 00:50:17.369

755
00:50:17.370 --> 00:50:21.370

756
00:50:21.373 --> 00:50:25.373

757
00:50:25.374 --> 00:50:29.374

758
00:50:29.376 --> 00:50:33.376

759
00:50:33.377 --> 00:50:37.377

760
00:50:37.382 --> 00:50:37.383

761
00:50:41.383 --> 00:50:41.384