WEBVTT

1
00:00:00.000 --> 00:00:04.000

2
00:00:04.003 --> 00:00:08.003

3
00:00:08.006 --> 00:00:12.006

4
00:00:12.010 --> 00:00:16.010

5
00:00:16.017 --> 00:00:20.017

6
00:00:20.019 --> 00:00:24.019
(คุณครูปรเมษฐ) สวัสดีคุณ

7
00:00:24.022 --> 00:00:28.022
ครูปลายทางทุกท่าน นักเรียนที่น่ารักทุกคนนะครับ

8
00:00:28.027 --> 00:00:32.027
ของครูทุกคนนะครับวันนี้เรามาพบกันในรายวิชา

9
00:00:32.030 --> 00:00:36.030
ภาษาไทยนะครับ ในระดับชั้นประถมศึกษา

10
00:00:36.033 --> 00:00:40.033
ปีที่ 6 นะครับ กับครูคณิตา หนุนอนันต์ และครู

11
00:00:40.035 --> 00:00:44.035
นะครับ เรายังคงอยู่ในเรื่อง อย่าชิงสุก

12
00:00:44.042 --> 00:00:48.042
ก่อนห่ามไม่งามดี หรือหากเทียบกับตัวบทวรรณคดี

13
00:00:48.045 --> 00:00:52.045
ก็อยู่ในวรรณคดีเรื่องอะไรครับ (คุณครูคณิตา) อยู่ในวรรณคดีเรื่องอะไรคะครูปรเมษฐ

14
00:00:52.046 --> 00:00:56.046
(คุณครูปรเมษฐ) ต้องถามนักเรียนครับ ไปอ่านมาหรือเปล่าครับ

15
00:00:56.050 --> 00:01:00.050
สุภาษิตสอนหญิงนั่นเองครับ ตามที่ครู

16
00:01:00.052 --> 00:01:04.006

17
00:01:04.054 --> 00:01:08.019
ท่านได้แต่ง ได้พรรณนาไว้ ล้วนมีแต่คำสอน ทำไม

18
00:01:08.055 --> 00:01:11.982
น้อยจริงครูปรเมษฐ ครูคณิตา ที่หนูไปอ่านมา

19
00:01:12.056 --> 00:01:16.056
นี่ ก็เขายกแต่ส่วนที่จำเป็นกับนักเรียน

20
00:01:16.059 --> 00:01:20.059
ตัวนักเรียนนั้นมาสอน

21
00:01:20.062 --> 00:01:24.062
ส่วนที่เป็นบทร้อยกรองก็จะน้อยนะครับ เพราะฉะนั้น วันนี้

22
00:01:24.067 --> 00:01:28.067
ครูจะให้นักเรียนนั้นได้ศึกษากันต่อในวรรณคดี

23
00:01:28.072 --> 00:01:32.072
เรื่อง อย่าชิงสุกก่อนห่าม ไม่งามดี

24
00:01:32.073 --> 00:01:35.978
ในเรื่องของการอะไรนะ  (คุณครูคณิตา) ในเรื่องของ

25
00:01:36.076 --> 00:01:39.981
อ่านจับใจความค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เพราะฉะนั้น เดี๋ยวเราไป

26
00:01:40.095 --> 00:01:43.981
สนุกสนานกับการเรียนการสอนกันเลยครับ อย่าง

27
00:01:44.114 --> 00:01:47.978
ที่ครูนั้นเคยได้บอกนักเรียนไว้นั้น

28
00:01:48.123 --> 00:01:51.989
แรกที่เราเรียนกันเลยนะครับคือว่า

29
00:01:52.152 --> 00:01:55.985
การที่หนูจะเรียนวรรณคดีได้อย่างมีความสุข อย่างเข้าใจนี่

30
00:01:56.153 --> 00:02:00.005
หนูจะต้องทำการบ้าน คือ อ่านมาก่อน และครูก็เชื่อว่า

31
00:02:00.155 --> 00:02:03.987
เด็ก ๆ นั้นต้องกลับไปอ่านมาอย่างแน่นอน

32
00:02:04.174 --> 00:02:07.985
เราจะอ่านจับใจความกันก็คงจะ

33
00:02:08.183 --> 00:02:11.990
ไม่เป็นเรื่องที่ยากมากใช่ไหมครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ใช่ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

34
00:02:12.184 --> 00:02:16.000
ครูมีบทความนะ มาให้

35
00:02:16.196 --> 00:02:19.992
เด็ก ๆ ได้อ่าน อ่านเพื่ออะไรนั้น เดี๋ยวอ่านก่อนจะ

36
00:02:20.198 --> 00:02:23.977
บอกว่าให้ทำอะไรเดี๋ยวอ่านพร้อม ๆ กับครูคณิตาเลยครับ

37
00:02:24.203 --> 00:02:27.978
(คุณครูคณิตา) ค่ะ เด็ก ๆ คะ พร้อมหรือยังคะ ถ้าพร้อมแล้ว

38
00:02:28.207 --> 00:02:31.978
เราไปอ่านกันเลยค่ะ เมื่อบุคคล

39
00:02:32.211 --> 00:02:35.986
ที่เรารัก ต้องจากไปไกลแสนไกลยังดินแดน

40
00:02:36.213 --> 00:02:39.981
ที่เราไม่รู้จัก โดยไม่อาจหวนกลับมาได้อีก

41
00:02:40.214 --> 00:02:43.985
จิตใจเราจะสงบได้ยากยิ่ง

42
00:02:44.218 --> 00:02:47.976
ในใจเราคงมีแต่เสียงก้องขึ้นมาถามตัวเรา

43
00:02:48.220 --> 00:02:51.978
เองอยู่เสมอ เขาไปอยู่ ณ

44
00:02:52.222 --> 00:02:55.979
ที่ใด เป็นอยู่อย่างไรบ้าง สุก

45
00:02:56.225 --> 00:02:59.976
หรือทุกข์ประการใด เราจึงอดไม่ได้

46
00:03:00.226 --> 00:03:03.976
ที่จะต้องเป็นห่วงพวกเขาเหล่านั้น (คุณครูปรเมษฐ) นักเรียนครับ เก่งมาก

47
00:03:04.228 --> 00:03:07.980
ที่ตั้งใจอ่าน เข้าใจไหมในบทความที่ครูทั้ง 2 คน

48
00:03:08.234 --> 00:03:11.979
ทั้ง 2 คนนี้ได้ยกมาให้นักเรียนได้อ่าน

49
00:03:12.246 --> 00:03:15.983
น่าจะเกี่ยวกับเรื่องอะไรหรอ เมื่อบุคคลที่เรารักต้อง

50
00:03:16.248 --> 00:03:19.982
จากไปไกลแสนไกล ครูมีคำถาม

51
00:03:20.250 --> 00:03:23.974
นะครับนักเรียน ร่วมกันคิด พินิจบทความ

52
00:03:24.251 --> 00:03:27.975
นะครับ คนที่เรารักจากไปไหน

53
00:03:28.252 --> 00:03:31.979
ในบทความ พูดถึงเรื่องคนที่เรารักใช่ไหมหนู

54
00:03:32.253 --> 00:03:35.981
จากไปไหนล่ะ (คุณครูคณิตา) จากไปไหนคะ (คุณครูปรเมษฐ) จากไปไหนลูก

55
00:03:36.255 --> 00:03:39.977
(คุณครูคณิตา) จาก จากไปที่ไกลแสนไกลใช่ไหมคะครูปรเมษฐ (คุณครูปรเมษฐ)

56
00:03:40.261 --> 00:03:43.978
แสดงว่ามีโอกาสกลับมาไหม (คุณครูคณิตา) ไม่มีค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

57
00:03:44.265 --> 00:03:47.975
นั่นก็คือเขาเป็นอะไรนั่นเองเด็ก ๆ ครับ ถูกต้องครับ

58
00:03:48.274 --> 00:03:51.976
เขาเสียชีวิตนะ เขาเสียชีวิตไปแล้ว บุคคลที่เรารักอาจจะเป็น

59
00:03:52.276 --> 00:03:55.975
ในครอบครัว เพื่อนฝูง ญาติมิตรต่าง ๆ

60
00:03:56.277 --> 00:03:59.975
(คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) นะครับ อะไรคือสิ่งที่

61
00:04:00.281 --> 00:04:03.974
ทำให้เราทุกข์ใจมากที่สุด เมื่ออ่านนี่

62
00:04:04.282 --> 00:04:07.974
ในบทความนี่ทำไมมันเกิดความทุกข์ใจ เพราะอะไร

63
00:04:08.283 --> 00:04:11.974
เด็ก ๆ ลองตอบสิ

64
00:04:12.284 --> 00:04:15.973
ทุกข์ใจเพราะอะไรลูก คุณครูคณิตาครับ

65
00:04:16.286 --> 00:04:19.974
ทำไม่เราถึงทุกข์ใจ (คุณครูคณิตา) ค่ะ สาเหตุ

66
00:04:20.291 --> 00:04:23.975
ก็คือการจากคนที่เรารักไปนั่นเอง

67
00:04:24.293 --> 00:04:27.973
ค่ะ ทำให้เรานี่เกิดความคิดคะนึง

68
00:04:28.299 --> 00:04:31.973
หวงหานะคะ ก็ส่งผลให้จิตใจของเรานี่

69
00:04:32.318 --> 00:04:35.985
มีความทุกข์นั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ครับ

70
00:04:36.319 --> 00:04:39.978
การมีความรักนี่เขาเรียกว่ามันเป็นบ่วง บ่วงชนิดหนึ่ง

71
00:04:40.320 --> 00:04:43.973
ซึ่งมันทำลายได้ยาก เกิดการ

72
00:04:44.322 --> 00:04:47.973
รักพี่รักน้อง บ่วงนี้

73
00:04:48.323 --> 00:04:51.973
เมื่อคนในบ่วงนั้นมันหายไป จะเกิดความคะนึงคิดถึง

74
00:04:52.324 --> 00:04:55.978
อยู่ตลอดเวลาอย่างที่ครูคณิตาท่านได้ว่านะครับ

75
00:04:56.335 --> 00:04:59.974
ข้อต่อไป เหตุใดจิตใจขอ

76
00:05:00.339 --> 00:05:03.972
เมื่อนึกถึงการจากไปของคน

77
00:05:04.340 --> 00:05:07.976
ที่เรารัก ทำไมล่ะลูก ทำไมมันถึงไม่ยอมสงบ

78
00:05:08.342 --> 00:05:11.972
จะคิดอยู่ตลอดเวลาลูก ไหนลองช่วยกันตอบสิ ตอบ

79
00:05:12.344 --> 00:05:15.975
กับคุณครูปลายทางนะครับ ตอบครับ (คุณครูคณิตา) เมื่อกี้

80
00:05:16.347 --> 00:05:19.984
คณิตาและคุณครูปรเมษฐนะคะ ก็ได้พูดเกริ่นนำ

81
00:05:20.348 --> 00:05:23.990
ไปแล้วนะคะ คำตอบนี่ ก็อยู่ในสิ่งที่คุณครู

82
00:05:24.350 --> 00:05:27.973
ได้กล่าวไปนะคะ ทำไมเอ่ยนักเรียน นักเรียนตอบ

83
00:05:28.351 --> 00:05:31.975
ได้หรือยังคะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ครับนักเรียนครับ ไหนดูสิ

84
00:05:32.352 --> 00:05:35.973
เดี๋ยวดูสิครูว่าอย่างไรนะครับ คิดถึง

85
00:05:36.356 --> 00:05:39.972
และเป็นห่วง การคิดถึงและเป็นห่วงนี่ ทำไม

86
00:05:40.373 --> 00:05:43.972
เพราะเราไม่รู้เลยว่าเขาไปอยู่ที่เป็นอย่างไรบ้าง สุข

87
00:05:44.374 --> 00:05:47.975
ทุกข์อย่างไร อันนี้คือการตั้งคำถาม

88
00:05:48.375 --> 00:05:51.973
จากบทความที่อ่าน มันจะเป็นการ

89
00:05:52.399 --> 00:05:55.976
มุ่งไปสู่การจับใจความนั่นเอง ครูถึงให้นักเรียนได้

90
00:05:56.400 --> 00:05:59.976
ดู ได้อ่านกันนะครับ ไปดูคำถามต่อ

91
00:06:00.401 --> 00:06:03.973
ไป การตั้งคำถามและตอบคำถามจากเรื่องที่อ่าน

92
00:06:04.403 --> 00:06:07.974
ช่วยจับประเด็นสำคัญจากเรื่องที่อ่านได้หรือไม่

93
00:06:08.408 --> 00:06:11.975
เด็ก ๆ ตอบเลยว่าเป็นอย่างไรครับ (คุณครูคณิตา) ได้แน่นอนค่ะ

94
00:06:12.409 --> 00:06:15.972
นักเรียน (คุณครูปรเมษฐ) ได้แน่นอน ถ้าเราสามารถตั้งคำถามได้

95
00:06:16.410 --> 00:06:19.975
และตอบคำถามได้นี่ เราตอบได้

96
00:06:20.411 --> 00:06:23.971
ในการจับใจความ ต่อไปครับ นักเรียนมีหลักในการอ่านอย่างไร

97
00:06:24.413 --> 00:06:27.972
จึงสามารถจับประเด็นสำคัญจากเรื่อง

98
00:06:28.415 --> 00:06:31.973
ที่อ่านได้ อันนี้ต้องคิดหน่อย

99
00:06:32.417 --> 00:06:35.973
มีหลักอย่างไรลูก การที่เราจะจับประเด็นได้

100
00:06:36.419 --> 00:06:40.419
มันต้องมีหลักการใช่ไหมลูก ให้เ

101
00:06:40.421 --> 00:06:44.421

102
00:06:44.422 --> 00:06:44.426

103
00:06:48.426 --> 00:06:48.428

104
00:06:52.429 --> 00:06:52.431