(คุณเพลงรบ) สวัสดีครับ สวัสดีครับ โอ้โห เงียบแบบนี้ ต้องสวัสดีอีกรอบหนึ่งนะครับ สวัสดีครับ โอ้โห มีกำลังใจขึ้นมาเลยครับ ผมเพลงรบ ฐิติกุลดิลก นะครับ จากช่อง 7HD นะครับ วันนี้รับหน้าที่เป็นพิธีกรในวันคนพิการสากลในวันนี้นะครับ อย่างที่ทุกท่านได้ทราบกันดีนะครับ ว่าทุกวันที่ 3 ธันวาคมของทุกปีนะครับ องค์การสหประชาชาตินะครับ ได้ประกาศให้วันที่ 3 เป็นวันคนพิการสากลนะครับ ทำไมถึงต้องประกาศวันนี้ เนื่องจากว่าเป็นวันที่เราให้ความสำคัญเป็นพิเศษนะครับ สำหรับวันนี้กับคนพิการ เพื่อให้คนพิการทุกคนได้มาร่วมพบปะพูดคุยพบเจอแสดงความสามารถ แสดงศักยภาพ ได้ทำกิจกรรมสังคมร่วมกันเพื่อความเสมอภาคและความเท่าเทียมนั่นเองนะครับ และแน่นอนนะครับ ว่าประเทศไทย เป็นประเทศหนึ่งในสมาชิกขององค์การสหประชาชาตินะครับ และเราเองก็มีการจัดงานวันคนพิการมาตลอด ๆ เลย ซึ่งในปีนี้ครับ ปี 2566 ครับ เราได้จัดขึ้น ณ ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ แห่งนี้นะครับ ก็เป็นอีกหนึ่งภาพบรรยากาศที่ทางรัฐบาลไทย รวมถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง สมาคมที่เกี่ยวข้องกับคนพิการ ได้เล็งเห็นความสำคัญและจัดขึ้นมาทุก ๆ ปี และแน่นอนนะครับ ว่านอกจากส่วนกลางแล้ว เรายังคงมีส่วนภูมิภาค ที่อีกสักพักเราจะเห็นตามช่องทางโซเชียลต่าง ๆ นะครับ ว่าจังหวัดไหนจัดกิจกรรมอะไร มีอะไรบ้าง แน่นอนว่าส่วนกลางได้เริ่มขึ้นแล้ว นับจากนี้เดือนธันวาคมก็จะมีการจัดงานวันคนพิการ ซึ่งวันนี้นะครับ วันที่ 30 พฤศจิกายนนะครับ เราจะจัดเป็นวันแรก และวันพรุ่งนี้นะครับ เป็นวันที่ 2 วันที่ 1 ธันวาคมครับ ปีนี้จัด 2 วันเต็มนะครับ เริ่มเวลา 08.00 น. ถึง 16.00 น. หรือ 8 โมงเช้า ถึง 4 โมงเย็นนั่นเองนะครับ แน่นอนนะครับ ว่ากระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์นะครับ ร่วมกับสมาคมสภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย จัดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ ปี เป็นการจัดขึ้นอย่างที่บอกไปว่า ให้คนพิการได้มามีกิจกรรมร่วมกัน และแน่นอนนะครับ ไฮไลท์อยู่ที่คนพิการต้นแบบ บุคคลที่ได้รับรางวัล เราจะมาดูความสำเร็จของแต่ละท่าน ว่าในแต่ละท่านมีความตั้งใจ มุ่งมั่น และเป็นพลังที่สำคัญของสังคมอย่างไร บุคคลทั่วไปนำเป็นแบบอย่างได้ด้วยนะครับ วันนี้นอกจากจะทำให้มาโชว์ความสามารถแล้วนะครับ ยังให้เห็นถึงแนวทางการใช้ชีวิต และการต่อสู้เพื่อเศรษฐกิจที่ดีของเราด้วยนะครับ แน่นอนนะครับ ว่าภายในงานวันนี้นะครับ เป็นอีก 1 กิจกรรม อย่างที่ได้นำเรียนไปว่า โชว์ความสามารถและทักษะแล้ว ยังมีสินค้าและผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ จากฝีมือคนพิการ องค์กรคนพิการ หรือบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับคนพิการได้มาจัดบูธด้านหลังนะครับ ด้านหลังของท่าน ด้านหน้าของผมนะครับ มากกว่า 200 ร้านค้า 200 ร้านค้านะครับ เยอะเลยทีเดียว ทุกท่านที่อยู่ ณ ศูนย์ราชการฯ แห่งนี้ รวมถึงบุคคลที่ตั้งใจเดินทางมาร่วมกิจกรรม สามารถ ชอป ชิม และแน่นอนครับ มีบูธนิทรรศการและก็จุดแชะด้วย สามารถถ่ายภาพเป็นที่ระลึก และอย่าลืมนะครับ แชะแล้ว ต้องแชร์นะครับ ทีมงานบอกว่าลืมสวัสดีทางไลฟ์สดด้วยนะครับ ที่กำลังชมถ่ายทอดสดอยู่ในขณะนี้นะครับ ถ้าท่านกำลังชมถ่ายทอดสดอยู่ในขณะนี้นะครับ อย่าลืมแชร์ด้วยนะครับ แชร์แล้วบอกคนที่คุณรักให้มาดูกิจกรรมดี ๆ เพราะว่าแน่นอนนะครับว่า นอกจากร้านค้าที่มีในงานแห่งนี้แล้ว บนเวทียังคับคั่งไปด้วยเนื้อหาความรู้ดี ๆ รวมถึงเทคโนโลยีต่าง ๆ ที่จะนำมาให้ทุกท่านได้รับชมกันนะครับ ว่าด้วยเรื่องเทคโนโลยีแล้วนะครับ อย่างที่ทุกท่านได้เห็นนะครับ นี่ เป็นแถบสีดำและมีตัวหนังสือที่เกิดขึ้นบนจอนะครับ ก็เป็นอีกหนึ่งเทคโนโลยีที่ปรากฏบนจอด้านหลังของผมนะครับ เรียกว่า “ระบบบริการคำบรรยายแทนเสียงทางไกลแบบทันเวลาจริง” วงเล็บคำว่า "จริง" ด้วยนะ ที่ผมพูดทุกคำนะครับ ตอนนี้ได้ขึ้นอยู่บนหน้าจอเรียบร้อยแล้วเห็นไหมครับ หรือเราจะเรียกกันสั้น ๆ ว่า Real-Time Captioning นะครับ สนับสนุนโดย สำนักงานพัฒนาวิทยาศาตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ขอเสียงปรบมือให้ผู้สนับสนุนที่น่ารักด้วยครับ วันนี้เป็นวันคนพิการเป็นวันดี ๆ เราจะปรบมือนะครับ เอะอะเราจะปรบมือ เราจะปรบมือ แล้วเราจะยิ้มแย้มกันตลอดทั้งงานเลยนะครับ ว่าด้วยเทคโนโลยีแล้วนะครับ ผมเหลือบไปเห็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ที่เราจะต้องเชิญเลย Session ต่อไป กลัวครับ ผู้ประกาศทุกคนก็กลัวเพราะว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้นะครับ มีการพัฒนาเทคโนโลยี นวัตกรรมตลอดเลย มีการพัฒนาตลอดเวลา จนกลัวว่า เอ๊ะ วันหนึ่งจะมีพิธีกรหุ่นยนต์หรือมีล่ามภาษามือหุ่นยนต์หรือเปล่านะครับ ก็หวั่น ๆ จะตกงานนะครับ เอาล่ะครับ แต่วันนี้คือวันคนพิการ เป็นวันของคนพิการ เพราะฉะนั้น เทคโนโลยีที่เรากำลังจะพูดถึงนะครับ เป็นเทคโนโลยีสำหรับคนพิการ ใน Society 5.0 เอ๊ะ จะเป็นอย่างไร แน่นอนนะครับว่าผมไม่สามารถอธิบายได้แน่นอน เพราะว่าเป็นเทคโนโลยีก้าวล้ำมาก ๆ ขอเชิญพบกับ รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม เจริญเสียง รองอธิการบดีอาวุโสฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ขอเสียงปรบมือด้วยครับ ขอเรียนเชิญอาจารย์ครับ และขอมอบเวทีนี้ให้กับทางมหาวิทยาลัยและทางอาจารย์เลยนะครับ [เสียงดนตรี] 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) สวัสดีครับ เดี๋ยววันนี้เรา… ผมอาจจะพูดน้อยลง แต่เพียงว่าอยากให้ดูผลงานที่ทางทีมนี่ ตั้งใจจะเอา… นำมาโชว์และให้เห็นว่าในยุคถัดไปนี่ เราจะอยู่กับเทคโนโลยีอย่างไรนะครับ คือมันไม่ใช่แค่เฉพาะกลุ่มคนพิการเท่านั้น ผู้สูงวัยนะ แล้วก็พวกเราด้วย ที่จะต้องได้ใช้เทคโนโลยีตรงนี้นะ ให้ความคุ้นเคยนะ อันนี้ก็จะเป็นเทคโนโลยีที่อาจจะยังไม่ค่อย… คือในประเทศนี่ยังไม่มีใครทำลักษณะนี้ ระดับโลกก็เป็นระดับแรก ๆ นะครับ เดี๋ยวเราลองดูก่อนนะครับ หัวข้อนี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยีที่เราจะนำมาใช้นี่ เกี่ยวข้องสำหรับผู้พิการใน Society 5.0 ซึ่ง แล้ว Society 5.0 นี่มันคืออะไรนะ ก็เราต้องรู้ก่อน แล้ว   เทคโนโลยีที่มันมาเกี่ยวข้องคืออะไร แล้วหลังจากนั้นนี่ เราก็โชว์เทคโนโลยีจริง ๆ ก็ประมาณนี้ครับ Outline เราคร่าว ๆ นะครับ ก็ตรงนี้นะครับ ก็คือถ้าเกิดมองนี่ Society 5.0 นี่ มันจะไปสัมพันธ์กับ เราได้ยิน คำว่า "Industrial 4.0" อยู่เรื่อย ๆ ใช่ไหมครับ ที่เวลาอยู่ในอุตสาหกรรม เอาหุ่นยนต์มา เอาเครื่องจักรมาแล้วก็ทำให้มันคุยกัน เราจะคุ้น ๆ คำว่า IoT นะ คำพวกนี้มันมา สั่งเปิดไฟปิดไฟจากระยะไกลอะไรต่าง ๆ ได้ แต่ต่อไปมันไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว ก็คือว่าสามารถควบคุมอุปกรณ์ต่าง ๆ ในโรงงานได้จากระยะไกล ซึ่งปกติก็ทำได้แล้วก็ให้อุปกรณ์ต่าง ๆ นี่ สายพาน หุ่นยนต์ต่าง ๆ นี่ คุยกัน และเราก็เป็นคนแค่ดูว่าควบคุมคุณภาพ เพราะฉะนั้น ของเรานี่ก็จะเป็น เขาเรียกว่าหน้าที่เปลี่ยนไป อย่างที่พิธีกรบอกว่ากลัวจะตกงาน ไม่ต้องกลัวครับ เพราะเราจะทำฟังก์ชันอีกระดับหนึ่งที่สูงขึ้น ก็ให้หุ่นยนต์ทำฟังก์ชันที่เราอาจจะไม่อยากจะทำ แต่เราน่ะ ไปพัฒนาที่ศักยภาพที่สูงขึ้น ทีนี้ ไอ้ Society 5.0 สัมพันธ์จริง ๆ ลิงก์กับ Industrial 4.0 แล้วการที่เอาคนเข้ามาลิงก์ต่อไปนี่มันคือ Concept ของที่ญี่ปุ่น 5.0 นี่ ไอ้ตั้งแต่ 1.0 นี่ ตั้งแต่ทางขวามือนี่ มันจะเป็น Hunting หาตั้งแต่สมัยก่อนโบราณยุคเก่า ๆ เลย พอมาถึง Society 2.0 นี่ก็ทำการเกษตรนะ 3.0 ก็เริ่มเข้ามาในอุตสาหกรรม พอ Society 4.0 นี่จะมา Information จริง ๆ ยุคนี้ เราก็ถือว่าไปอยู่ในช่วงของ Industrial… ไม่ใช่ Society 4.0 แล้วนะครับ แต่ญี่ปุ่นนี่ เนื่องจากเป็นสังคมผู้สูงวัยนี่ เขาก็เตรียมตัวที่ว่าในยุคถัดไป เขาจะอยู่อย่างไรนะ สภาวะเป็นอย่างไร ซึ่งเราต้องเตรียมความพร้อม มันจะวิ่งเข้าไป Society 5.0 ไม่จะไม่ใช่แค่ 4.0 แค่ Information ด้านซ้ายมือจะเห็นว่าคำว่า "Cyberspace" นี่ ก็คือพวกระบบพวก Cloud พวก Internet พวกอะไรต่าง ๆ นี่ ที่มันเป็นแบบ Virtual ต่าง ๆ นะ แต่ของจริง ๆ น่ะอยู่ข้างล่าง Physical space ก็คือเราเป็นคนอยู่ แล้วเราจะใช้ Service ใช้บริการอะไรต่าง ๆ ก็อยู่ตรงนี้ แต่ 4.0 นี่มันจะเป็นที่เรายังควบคุมอยู่ พอ 5.0 นี่จะมี AI เข้ามาเยอะมากขึ้นนะ ทีนี้เราสบายมากขึ้นนะ เราแค่บอกว่าเราอยากจะได้ทานอะไร จะหยิบของอะไร หรืออะไรต่าง ๆ นี่ ก็จะมีทั้งหุ่นยนต์นะ ระบบ AI ไปคำนวณอะไรต่าง ๆ มาให้นะ ซึ่งจะเห็นภาพทางขวามือนี่นะครับ คือก็จะมีระบบที่มาช่วยผู้สูงวัยในการที่จะอยู่ในบ้านนะ อยู่ในออฟฟิศ หรือว่าในโรงพยาบาลอะไรก็แล้วแต่ ดีขึ้นนะ ช่วยเดินแล้วก็สภาพแวดล้อมเราก็จะดีขึ้นนะ อันนี้คือใช้เทคโนโลยีที่จะวิ่งเข้าไปสู่ Society 5.0 แล้วทีนี้ ถ้าเกิดมันเป็นส่วนที่สำหรับผู้พิการล่ะ ซึ่งมันเป็นงานนะ เป็นพระเอกนางเอกวันนี้เลยน่ะ เราจะช่วยเขาได้อย่างไร แน่นอนเราเห็นเทคโนโลยีอยู่แล้วนะ มันมี Assistive Technology เดี๋ยวก็จะมีงานในนี้จะโชว์ หรือที่เป็น Hackathon ที่มานี่ เขาก็จะมีการประกวดที่จะทำให้เทคโนโลยีต่าง ๆ มาช่วย อย่างเช่น ช่วยในการเดิน ช่วยในการที่จะอยู่ในบ้านที่ดีขึ้น ก็จะทำอุปกรณ์สิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ นวัตกรรมนะ ช่วยในการสื่อสารนะ ทำอย่างไรให้สะดวกมากยิ่งขึ้นสำหรับคนตาบอดหรือว่าหูหนวกต่าง ๆ แล้วก็การศึกษา รวมไปถึงการทำงานนะ หัวข้อสุดท้ายนี่ประเด็นสำคัญ เพราะว่ามันจะมีข้อมูลอยู่ว่า เรานี่เขาสู่สังคมสูงวัยอย่างสมบูรณ์แล้ว ทางด้านซ้ายเห็นข้อมูลใช่ไหม แล้วก็ในช่วงอีก 10 ปีข้างหน้านี่ เราจะกลายเป็นช่วงสังคมสูงวัยระดับสุดยอดเลย ทีนี้นี่ พอเป็นอย่างนั้นปุ๊บนี่  ไม่ใช่แค่ผู้พิการแล้ว เราก็จำเป็นที่จะต้องมีเทคโนโลยีเข้ามาช่วยเรานะครับ ซึ่งเทคโนโลยี 1 ในนั้นน่ะ มันก็จะเป็นเทคโนโลยีทางด้านวิทยาการหุ่นยนต์ หรือระบบอัตโนมัติ หรือว่า AI นี่เข้ามาช่วยอยู่แล้วนะ ซึ่งเดี๋ยวเราจะสาธิตให้ดู และอีกส่วนหนึ่ง คือ ความเสี่ยงของการที่แรงงาน แน่นอนเราไม่อยากทำงานที่มันเป็น Low Skill ต้องใช้แรงเยอะ ๆ อะไรต่าง ๆ นี่ เราก็อยากจะทำงานที่สบายขึ้น เพราะฉะนั้นนี่ แรงงานก็ขาด เพราะฉะนั้น เราจะทำอย่างไรที่เอามาช่วยเสริมได้นะ ทีนี้ ที่เกี่ยวข้องกับผู้พิการนี่ สถิติที่เห็นอยู่ทางขวามือ จะเห็นว่ามีผู้พิการอยู่ในช่วงประมาณ 2 ล้านกว่านะ 2.18 ล้านคนนี่ ในช่วงวัยทำงานนี่ อยู่ประมาณ 800,000 ใช่ไหม 8.57 แสนนี่ แต่อาชีพนี่ ทำได้ประมาณแค่ ที่ทำอาชีพนี่ 3.11 คือแค่ 36.29 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นเอง เพราะฉะนั้น อาชีพตรงนี้ ก็ยังส่วนใหญ่จะเป็น Low Skill อยู่นะ ก็ใช้แรงงาน ใช้อะไรต่าง ๆ ทำอย่างไรล่ะ ให้ผู้พิการนี่ มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น มีงานที่มีค่าตอบแทนที่สูงขึ้น เอาเทคโนโลยีเข้ามาช่วยอย่างไร อันนี้คือเป้าหมายของเรานะครับ ทีนี้ อย่างเช่นตัวอย่างอันนี้ในช่วงโควิดนี่ ทีญี่ปุ่นนี่ เขาก็เริ่มว่าผู้พิการที่นอนติดเตียงนี่ สามารถที่จะทำงานได้ด้วยไหม หรือมี Social Life มีคุณภาพชีวิตที่ดี ไม่ใช่ว่านอนติดเตียง แล้วก็ไม่มีคุณภาพชีวิตที่ดี เขาก็เลยเปิดคล้าย ๆ เป็น คล้าย ๆ Robot Cafe เล็ก ๆ นะ ที่โตเกียว แล้วก็ให้ผู้พิการมาควบคุมหุ่นยนต์แบบง่าย ๆ นะ ซึ่งตรงนั้นก็จะเป็นหุ่นยนต์ที่วิ่ง Track ตามเส้น ซึ่งจะบอกว่าเด็กเรานี่ ที่แข่งขันกันอยู่นี่ ก็สามารถทำตรงนั้นได้อยู่แล้วนะ แต่ตอนนี้นี่ที่เราจะสาธิตให้ดูวันนี้นี่ ก็คือจะซับซ้อนมากกว่านั้นนะ เดี๋ยวก็จะเล่าให้ฟังว่าเราจะทำอะไรนะครับ คือที่ตอนที่เราเปิดงานที่ 10 ปีการพัฒนาคนพิการที่ มจธ. ที่บางมดนี่ แล้วตอนนั้นท่านวราวุธก็ไปเปิด เป็นประธานที่เปิดงานด้วยนี่ เราทำพัฒนาระบบนะ ร้อยเรียงอย่างมากเลย เพราะเป็นสิ่งที่เรายังไม่เคยทำ แล้วในโลกก็ยังไม่ค่อยมีใครทำลักษณะนี้ ก็คือ งานนี่มันอยู่ที่ 2 ตึกนะครับ ห่างกันประมาณมากกว่า 200 เมตร แล้วเสร็จแล้วก็ทางด้านซ้ายนี่ ก็ไปเชิญผู้พิการนี่ อันดับแรกนี่ให้เขาไปออกแบบชิ้นงาน 3 มิติก่อน แล้วก็ให้มาพรินต์ ชิ้นงาน 3 มิตินี่ ที่มาพรินต์ เดี๋ยวผมขอให้ดูตัวอย่างนิดหนึ่ง ก็จะเป็นเวลาออกแบบ 3 มิติมา เราให้บริษัทนี่เข้ามา Train ในการออกแบบ เพราะฉะนั้น ก็พรินต์เป็น… ใช้ 3D Print ซึ่งเดี๋ยวนี้เราจะเห็นมากขึ้นแล้วนี่พรินต์ ต่อไปมัน… ตอนนี้มันมีพรินต์เป็นโลหะก็ได้นะ พรินต์เป็นพลาสติก แล้วก็พรินต์เป็นชิ้นส่วนอวัยวะเราก็ยังมีนะครับ แล้วก็หลังจากนั้นนี่ เขาก็เอาไปลงสีอย่างนี้ เพราะฉะนั้นนี่ งานประเภทอย่างนี้นี่ มันเป็นงานที่ Unique มาก ๆ แล้วถ้าเกิดเอามาร้อยเรียงกับภูมิปัญญาชาวบ้านอะไรต่าง ๆ มันสามารถที่จะทำ Repeat งานออกมาได้เยอะเลย เพราะฉะนั้นนี่ ตรงนี้สร้างมูลค่าให้กับผลงาน แล้วก็อาชีพของผู้พิการ แต่อันนี้ราทำเสร็จ เราก็ไปตั้งไว้ที่ตึก ๆ หนึ่งนะ เรียกว่าตึก LS หลังจากนั้นก็ให้ผู้พิการนี่ควบคุม โดยเหมือนในหนังเลย ก็คือเอาเหมือนใส่ VR เข้ามา พอมองข้างหน้า ข้างหน้านี่เหมือนเล่นเกม แต่จริง ๆ ไม่ใช่ คือ ก็จะเห็นภาพหุ่นยนต์อีกทีหนึ่ง แล้วก็เหมือนไปสิงน่ะ Avatar ก็คือไปสิงหุ่นยนต์ตัวนั้นที่เราพัฒนาขึ้นด้วย ก็คือเป็น 2 แขนให้ไปหยิบของบนชั้น ทีนี้มันต้องมีการ Train ที่ดี เพราะว่าถ้าเกิด Train ไม่ดีนี่ หุ่นยนต์มันอาจจะไปชนชั้นต่าง ๆ พังได้ เพราะฉะนั้นก็ต้องมีการต้องระวัง แล้วหยิบมาปุ๊บ แล้วก็จะส่งมาให้หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งนะครับ หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งนี่จะเป็นหุ่นยนต์ที่มีแขนสีเขียว ๆ นี่ครับ ข้างล่างตัวนี้ มันก็จะวิ่ง หยิบของ หยิบตะกร้ามา แล้วก็ลงจากชั้น 7 ของตึก ลงมาชั้น 1 ทีนี้ เนื่องจากหุ่นยนต์ประเภทนี้ออกแบบไว้สำหรับใช้ในบ้าน ใน ออฟฟิศ มันจะวิ่งออกท้องถนนไม่ได้ อย่าลืมนะตึกมันห่างกัน เพราะฉะนั้น ก็เลยต้องส่งไปให้หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่ง ไอ้หุ่นยนต์ตัวที่ 3 ตัวนั้นนะครับ ก็ให้ผู้พิการอีกท่านหนึ่งนี่นะ น้องผู้ชายนี่เขาก็จะควบคุมไอ้เจ้าตัวนี้ แต่เขาจะมองเห็นเส้นทางถนนด้วยว่าจะวิ่งไป เพราะฉะนั้น เรามองว่าถ้าเกิดเปลี่ยน ขณะที่หยิบของออกจาก… ลงจากตึกได้แล้วส่งไปไหนได้นี่ ในอนาคตพัฒนาระบบหุ่นยนต์ หรือระบบอัตโนมัติเยอะแยะนี่ คนผู้พิการนี่สามารถที่จะอยู่ที่บ้านก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเข้ามาที่กรุงเทพฯ นะ ก็สามารถจะทำงานได้ ลักษณะนั้น ทีนี้ โอเค เราก็ไปต่อนะครับ ทีนี้ก็คือจากระบบตรงนี้นี่ เราก็ยังมีสิ่งที่ต้องรองรับด้วยนะครับ คือไม่ใช่แค่พัฒนาเทคโนโลยีเท่านั้น เส้นทางของการพัฒนาเทคโนโลยีนี่ มันไปเพื่อพัฒนาคน เพราะฉะนั้น สิ่งหนึ่งที่เราต้องพัฒนาก็คือว่า อาจจะมีลักษณะของสมรรถนะที่เป็น List ของสมรรถนะที่ว่าต้องรู้อะไร แล้วก็ทำทักษะอะไรได้บ้างนะ อันนี้เราก็เริ่มต้นจากเรื่องเกี่ยวกับวิทยาการหุ่นยนต์นะ ผู้พิการสามารถเรียนรู้เรื่องวิทยาการหุ่นยนต์ได้ สามารถผลิตแล้วสร้างเทคโนโลยีตรงนี้ได้ ซึ่งก็เป็น Challenge ของเรามาก ๆ เลยว่า ทำอย่างไรถึงให้เขามีศักยภาพที่สูงได้ เรามีระบบที่ตาม Track สมรรถนะด้วยนะครับ สมมติท่านท่านหนึ่งเทียบกับคุณวุฒิก็ได้ กับวิชาชีพว่าเราอยู่ขั้นไหนนะ เราพัฒนาถึงขั้นไหนอะไรต่าง ๆ ก็ประกอบอาชีพได้ ก็หวังเป็นอย่างนั้น แล้วก็เราก็มี Premium Course เราก็จัดนะ เราจัดตรงนี้ จัดให้กับเด็กมัธยมด้วยนะครับ มัธยมและอาชีวะ ให้เข้ามา เพราะฉะนั้น เขาก็อาจจะเป็นกำลังสำคัญที่ช่วยให้สังคมของผู้พิการนี่ ดีมากยิ่งขึ้น สร้างความตระหนักตรงนี้นะครับ ทีนี้สุดท้ายนี่ ทั้งการพัฒนาเทคโนโลยีนะ เราก็จะได้ประโยชน์ คือ เราจะได้ต้นแบบของ Society 5.0 ของไทย เราต้องยอมรับว่าจริง ๆ แล้ว เราที่ทราบน่ะ เข้าสังคมสูงวัยอย่างเร็วมากเลย แต่การเตรียมความพร้อมน่ะ ของไทยเราน่ะ ยังไม่เตรียมความพร้อมที่ดีเหมือนญี่ปุ่น อย่างญี่ปุ่นเขาเตรียมตัวมาอย่างมากเลย เพราะฉะนั้น แต่คนไทยเรามีศักยภาพนะครับ อย่างวันนี้ เดี๋ยวจะมีหลาย ๆ มหาวิทยาลัยเข้ามาร่วมกัน ผลึกกำลังกัน เพื่อจะช่วยสังคมของผู้สูงวัยนะ คนพิการ หรือกลุ่มเปราะบางต่าง ๆ นี่ เพื่อให้มีคุณภาพชีวิต และมีรายได้ที่สูงขึ้นด้วยนะครับ เพราะฉะนั้นนี่ ต้นแบบตรงนี้ก็จะมาโดยใช้เทคโนโลยีหุ่นยนต์ทั้งภาครัฐแล้วก็ภาคเอกชน ส่วนถัดไปนี่ ก็คือองค์ความรู้ที่ได้นี่ เราต้องถ่ายทอด คืออย่าง ไม่ใช่ถ่ายทอดแค่คนพิการเท่านั้น ถ่ายทอดให้กับผู้สูงวัย นักเรียน นักศึกษา และพนักงานต่าง ๆ ได้ เพื่อให้เขาตระหนักว่าเรามีสังคมผู้พิการอยู่ ต้องช่วยกันดูแล อยู่ใน Society นะ ให้พร้อมกันอย่างนี้นะ แล้วก็ส่วนเรื่องเกี่ยวกับการเทียบคุณวุฒิต่าง ๆ นี่ มันก็คือ By Product ก็คือคุณก็สามารถไปประกอบอาชีพ เป้าหมาย คือ ที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นนะครับ เพราะฉะนั้นนี่ จากภาพรวมต่าง ๆ นี่ อันนี้คือภาพที่เราจัดงาน 10 ปี ที่การพัฒนาบุคลากรที่ของคนพิการที่ มจธ. นะครับ ครบรอบ 10 ปีเราทำมา 10 ปีแล้วนะ 27 ตุลาคมนี่ ท่านวราวุธก็ไปเปิด ก็จะมีงานตรงนี้เอามาให้ดูผลงานนะ วันนี้ก็เอามาส่วนหนึ่งนะ ก็ไปเยี่ยมชมได้ที่บูธข้างหลังของ มจธ. นะครับ แล้วก็ไปดู ทีนี้เราก็เนื่องจากตรงส่วนนั้นโชว์ไปแล้ว คราวนี้เราเอางานตรงนั้นมาโชว์ให้ดูด้วย แต่เพิ่มฟังก์ชันขึ้นมากกว่านะ จากที่เคยโชว์ในงานนั้นนะ เพราะแต่ละรอบเราต้องพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ อย่างหุ่นยนต์อย่างนี้ ก็จะเป็น 2 แขนอย่างนี้ เดี๋ยวน้องผู้หญิงนี่ก็จะใส่ VR ไปควบคุม เหมือนดูในหนังเลยนะ แต่เขาควบคุมจริง เพราะฉะนั้น ก็ส่งให้หุ่นยนต์ตัวที่มีแขนสีเขียว แล้วก็สั่งออกมา แล้วก็วันนี้เราอาจจะให้น้องผู้ชายนี่ ควบคุมรถนี่ วิ่งรอบตึก FIBO สัก 1 รอบ ดูสิว่าจะไปได้ไหม แต่ Key สำคัญนะครับ มาช่วยกันลุ้นคือ Network ต้องผ่าน แล้วต้องดีนะ ถ้าเกิด Network ดี มันก็เป็นพื้นฐานที่ดี เพราะฟังก์ชันหุ่นยนต์มันไปได้อยู่แล้ว ทีนี้ วันนี้จะลองที่ยาวที่ไกลขึ้น วันนั้นแค่ประมาณสัก 200-300 เมตร วันนี้คือเราให้น้องเขาลองทำก็คือ 32.9 กิโลเมตรนะ ถ้าเกิดขับรถไป ก็อันนี้เอามาจาก Google Maps เลย จากที่ศูนย์ราชการฯ นี่ จุดควบคุมจากศูนย์ราชการฯ ไปที่ตึก FIBO ที่บางมด แล้วทำฟังก์ชันดู ก็คือหยิบของ ใส่ตะกร้า หุ่นยนต์มาหยิบ ลงจากชั้น 7 นะ แล้วก็ลงมาส่งให้หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่ง แล้วก็ส่งให้น้องอีกท่านหนึ่งนี่ ควบคุมวิ่งรอบตึก FIBO เป็นอันจบพิธี แต่อันนี้ มันก็มีความต้องลุ้นทุกครั้งนะครับว่า อันนี้เป็นครั้งที่ 2 แล้วนะครับนะ แต่ก็เป็นโจทย์ที่น่าสนใจอยู่ เดี๋ยวเรามาลองดูกันนะว่า ในนี้จะเป็นอย่างไร ส่วนข้อมูลต่าง ๆ ติดต่อ Search ใน Facebook ก็ได้นะ FIBO KMUTT เดี๋ยวก็กระจายไป หรือว่าเรื่องโครงการคนพิการของ มจธ. ก็จะมีข้อมูลตอนนี้เราก็ Live ไปด้วยนะครับ Facebook Live เอาล่ะ นี่ผมประหยัดเวลาแล้ว เดี๋ยวดูตามเวลา ยังพอมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมง จะทำเวลา เดี๋ยวเราจะโชว์ให้ดูว่ามันทำแล้ว Run ได้อย่างไร น้ำพร้อมไฟพร้อมไหมครับ น้องอิ่มนะ พร้อมนะ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวลองดูเลยครับ มาลุ้นกันว่าจะควบคุมเรื่องของห่างไป 30 กว่ากิโลเมตรนี่ จริง ๆ Network นะ แล้วก็สภาพแวดล้อมมันได้หรือเปล่านะ อันนี้ จะเห็นว่าจอทางด้านซ้ายมือนี่คือจะเป็นจอของที่น้องอิ่มนี่ เขามองเห็น แต่อันนี้ ภาพนี่พอเป็น VR สามารถทำให้เกิดความลึกได้ เพราะฉะนั้น เราก็จะเห็นว่ามันต้องหยิบเข้าไปลึกขนาดไหน แล้วก็หุ่นยนต์ 2 แขนนนี่นะ ก็ทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อให้ตรงนี้ แน่นอนฐานนี่เป็น UR Robot นะ ที่มันมีอยู่ทั่ว ๆ ไปในอุตสาหกรรมต่าง ๆ แต่เราก็มาประกอบเพื่อมาทำให้… Integrate เพื่อให้ทำงานและหยิบ อย่างนี้เขาก็มาหยิบชิ้นแรก เรามาลุ้นดูนะครับ ตอนนี้ก็อยากแจ้งว่าหุ่นยนต์มันเคลื่อนที่ได้เร็วกว่านี้นะ แต่เพื่อ Safety First เราก็ค่อย ๆ ขยับนะ ในเมื่อเราต่อไปนี่ มีความคล่องตัวก็จะสามารถที่ใช้ผู้พิการหรือว่าคนสูงวัย หรือใครก็แล้วแต่นี่ ให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เข้ามาควบคุมแล้วทำงานได้ ที่ญี่ปุ่นก็เริ่มมีแล้วนะครับ ในบริษัทบางบริษัท คือหาแรงงานยากพอสมควร เพราะฉะนั้น เขาจะเอาหุ่นยนต์ตัวหนึ่งนี่ ไปวางไว้ที่ตามไซต์ต่าง ๆ ในร้านที่เป็นต้องหยิบของ เรียงของน่ะ แล้วก็ให้คนนี่ เข้าไปสิง เข้าไปควบคุมนะ ก็เป็นอะไรที่ต้องยอมรับครับ ว่ามันเทคโนโลยีมันมาอย่างนี้นะ เราก็ต้องอยู่กับเขา ทีนี้หยิบไป กี่ตัวแล้วนี่ 2 ตัวไหม ได้แล้ว โอเคแล้ว ทีนี้เขาก็สั่งกดให้สายพานนี่ เคลื่อนที่ด้วยจากที่นี่ได้นะครับ โอเค เสร็จแล้วเอาหุ่นยนต์ตัวที่ 2 นี่ ก็จะที่ Integrate ก็จะเป็นตัวที่ จริง ๆ แล้วอยู่ในอุตสาหกรรม สามารถ... เขาก็จะมีตัวเซนเซอร์เคลื่อนที่ได้ต่าง ๆ นะครับ ทำ Map ในแผนที่ในอาคารได้นะ เขาก็จะต้องเอามีตัวมาตรวจเช็กว่าเซนเซอร์เป็นอย่างไรนะครับ อันนี้อยู่ที่ชั้น 7 ที่ตึกหุ่นยนต์นะ มีโอกาสก็เรียนเชิญไปเยี่ยมชมได้ เรามีแพลตฟอร์มที่เกี่ยวกับวิทยาการหุ่นยนต์ในโรงงานกับวิทยาการหุ่นยนต์ที่ใช้ในบ้าน ในออฟฟิศ และโรงพยาบาลนะครับ ก็นะครับ อันนี้ก็ Session ส่วนนี้ก็จะเป็นการที่ทำโดยอัตโนมัตินะ แต่บางส่วนก็คือเราก็ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญช่วยด้วยนะ พอหลังจากนี้นี่ก็จะมีทีมนี่ จะช่วยควบคุมหุ่นยนต์นะ ก็จะเป็น… เพราะว่ามันต้องลงลิฟต์อะไรต่าง ๆ และก็อันนี้ก็เป็นทีมที่ เพราะฉะนั้นคนปกติ ผู้พิการนี่ สามารถร่วมกันได้นะ โดยที่ใช้เทคโนโลยีมาทำให้ไม่มีเกิด คือ หรือไร้รอยต่อนะครับ สามารถเชื่อมโยงกันได้ อันนี้เราก็พัฒนาเองนะครับ ไอ้แขนกลอะไรสวย ๆ ก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่มาตรฐานเข้ามา แต่เราก็ทำ Platform ตัวนี้ก็พัฒนา ก็เป็นผลงานของคนไทยที่พัฒนาขึ้นมานะ ระบบแพลตฟอร์มตรงนี้ ทีนี้เราก็ขึ้นอยู่ว่าเราอยากจะจัดให้มันเป็นรูปแบบอย่างไรก็ได้ แต่อันนี้ก็เอาไปใช้ในอุตสาหกรรมได้อยู่นะ ข้างล่าง ฐานข้างล่างสามารถติดเซนเซอร์ ก็สามารถสร้าง Map ได้ เราเห็นคุ้นเคย หุ่นยนต์ที่ดูดฝุ่นอะไรต่าง ๆ นี่ ก็มีเทคโนโลยีที่ทำแผนที่ลักษณะนั้นได้ไม่ยากนะ ทีนี้ก็จะต้องมาที่ลิฟต์แล้วนะครับ ก็... เดี๋ยวนี้จริง ๆ น่ะเทคโนโลยีการที่จะควบคุมลิฟต์ มันก็จะมีเทคโนโลยีที่เป็น IoT ได้เหมือนกันนะครับ ก็คือสามารถสั่งได้ ว่าจากชั้นไหน ลงไปชั้นไหน ถ้าเกิดไม่ได้ก็จะมีแบบเล็ก ๆ ก็เป็นหุ่นยนต์แบบ เขาเรียกว่า Finger Bot เป็นตัวเล็ก ๆ สามารถกดเปิด-ปิดที่ตำแหน่งต่าง ๆ นะ เราสามารถปรับสภาพแวดล้อมได้ เอาเทคโนโลยีมาช่วยได้นะ แต่ตรงนี้จะยาก ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญมาช่วยหน่อยในการควบคุมเพื่อให้เข้าไปนะ Session นี้ ก่อนที่ลิฟต์จะปิดตัวลง อันนี้จากชั้น 7 โอเค มีตัวเลข มีเลข 0 ด้วยนะ แล้วก็กดลิฟต์ลงมา มาไหม มีกดหรือยัง กดลงมา อ๋อ รอลิฟต์อยู่ ล็อกไว้เหรอ โอเค โอเค ล็อกลิฟต์เอาไว้ อันนี้ แล้วก็ไปรอลุ้นดูนะ แต่ตัวหุ่นยนต์ตัวเดียวนะครับ ออกมาไม่ได้ตัดต่อ ตัวเดียวกัน ระหว่างนี้ก็จินตนาการว่า ถ้าเกิดเราสามารถที่จะควบคุมหุ่นยนต์แต่ละตัวได้โดยอิสระนะ ก็แน่นอนอาจจะไม่จำเป็นต้องใช้ VR เพราะ VR อาจจะ… ทำคล่องตัว ใช้จอทีวีก็ได้ใช้ Tablet ก็ได้ ฉะนั้นมันก็จะค่อนข้างจะคล่องตัว เพราะเดี๋ยวนี้อุปกรณ์พวกนี้ก็ราคาไม่แพงแล้ว ก็ให้… แต่ต้อง Train เขา แต่ถ้าเกิดมัน VR ไม่สะดวกนี่ เหมือนเสมือนเราเลยนะ ขยับแขน ทำนู่น กดขึ้นไปอะไรต่าง ๆ ก็จะดีนะครับ คราวนี้ลงมาที่ชั้น 1 นะ ชั้น 1 ที่ตึกนี้ จะต้องเอาหุ่นยนต์ตัวนี้นี่ เอาตะกร้าตัวนี้ไปส่งให้กับ... ส่งให้กับหุ่นยนต์ตัวที่ 3 ที่จะต้องวิ่งออกไปข้างน้อง แล้วเดี๋ยวน้องผู้ชายนะ ก็จะต้องควบคุมหุ่นยนต์ตัวนี้ วิ่งรอบตึก FIBO ไปนะครับ แล้วก็วิ่งมา นี้ก็ต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมตรงนั้นจริง ๆ ก็เป็นลานจอดรถด้วย ในที่ตึกก็จะมีลานจอดรถ ก็รถจะต้องวิ่งด้วยเหมือนกัน เพราะฉะนั้นก็ต้องดูเรื่อง Safety ด้วยเหมือนกัน ไม่ให้เขาชนเรา และเราไปชนเขาด้วย รถ อะไรอย่างนี้ อันนี้จะเป็นตัวที่ 3 แล้ว รถตัวนี้ ปกติก็จะเป็น AGV คำศัพท์ก็คือแบบให้มันวิ่งได้อัตโนมัติ อยู่ในโรงงานก็ได้ แตอันนี้เราออกแบบเพื่อออกนอกอาคารนะ ตอนที่ทดลองตอนที่งาน 10 ปี มจธ. นี่ เราออกและข้ามสะพานด้วย และหลังเต่าต่าง ๆ ก็วิ่งมาเรื่อย ๆ นะ อันนี้เราจะเอาวิ่งรอบ ๆ ไป ทีนี้เขาก็ต้องมาเช็ก ใช้เซนเซอร์เช็กก่อนว่าตำแหน่งไหนที่เขาควรจะต้องมาวางนะ ยิ่งมีเซนเซอร์หลาย ๆ ตัว แล้วมีการตัดสินใจ มันก็จะช่วยเอา… ทำให้เราสบายขึ้นนะ ก็คือเราไม่จำเป็นที่จะต้องไปคอยควบคุมทีละจุด ๆ ซึ่งถ้าเกิดใครมาลองเล่น เดี๋ยวมีโอกาสไปลองเล่นดู การควบคุมทีละจุดทีละแขนนี่ ทีละองศานี่ มันยากมากนะ เพราะฉะนั้น อะไรที่เซนเซอร์มันตรวจแล้วหุ่นยนต์มันทำได้เองนี่ ก็ให้หุ่นยนต์ทำนะ อันนี้อยู่ในสถานะไหนเอ่ย รอว่า... รอ Grab ส่งของเสร็จก่อนหรือเปล่า หรือว่าอย่างไร ถ้าเกิดจอทางด้านซ้าย จะเห็นจะเป็นจอที่ทางน้องนี่จะเป็นผู้ควบคุม ก็จะมีเส้นบอกแนวทางที่จะวิ่งไปนะครับ ก็จะควบคุมหุ่นยนต์ตัวที่ 3 นั้น แต่ตอนนี้อยู่ใน Stage ที่หุ่นยนต์ตัวที่เป็นแสงสีเขียวนี่ จะต้องหยิบตะกร้าใช่หรือเปล่า ไปวางตำแหน่งนั้นให้ตรงนะครับ คือ ตอนนี้ที่นิ่งอยู่มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า มาดูกัน เรื่องเกี่ยวกับพวกแสงต่าง ๆ กล้อง แสง คือ ของถ้าเกิดเป็นคนนี่ คงไม่น่ามีปัญหามาก ก็คือเราใช้ตาเรามองอะไรต่าง ๆ แต่ถ้าเกิดพวกใช้กล้อง พวกแสงการสะท้อนอะไรต่าง ๆ นี่ มันมีผลกับพวกเซนเซอร์ในการที่จะควบคุม อันนี้ผมก็คิดว่าน่าจะเป็นปัญหาที่แสงที่ไปกระทบนะ มันก็เลยจะหลุดจากตัวนี้ไป แต่ทีนี้ พอหลังจากเอาไอ้ตระกร้านี่มาใส่นะ ใส่แล้วนี่ ก็จะมีการควบคุมต่อแล้วนะครับ ไปได้ไหมนะ Network ไปไหม อะไรอย่างนี้ โอเค เริ่มขยับ ลองดูว่าจะวิ่งรอบตึกสักนิดหนึ่ง ของ FIBO นิดหนึ่งนะ ว่าได้ประมาณไหน จากตำแหน่งตรงนี้ที่เขาควบคุม เพราะฉะนั้นนี่ จอที่เขาเห็นจะเป็นทางด้านซ้ายมือนะ แล้วก็ควบคุมไอ้เจ้าตัวนี้ เพื่อจะไปส่งของอีกจุดหนึ่งเหมือนกับว่าเราต้องการจะมีผู้รับของที่เป็นชิ้นงานไอ้ 3 มิติ ที่เขาพิมพ์มานี่ แล้วมาวางนะครับ อันนี้ก็เป็นบรรยากาศรอบ ๆ นะครับ อ๋อ มีกรวยมากั้นให้เกิดความยากด้วยเหรอ เพราะบางทีกั้นไว้ ไม่ให้จอดรถหรือเปล่า แล้วเอามานะครับ ต้องใช้ทีม Staff เขาไปช่วยเอานะครับ เอากรวยออก ทีนี้ ทางนี้ ก็คือเรามองว่าเทคโนโลยีอะไรที่มันมาเกี่ยวข้องตรงนี้ คือ 1. ก็คือการที่ควบคุมระยะไกลได้ แล้วก็ส่งภาพกลับมา แล้วก็กลไกของการเคลื่อนที่เคลื่อนไหวของหุ่นยนต์นี่ มันตอบสนองกับการที่เราสั่งระยะไกลไป ถ้าเกิดเราจินตนาการว่า มันไม่ใช่เป็นแค่รถที่ควบคุมระยะไกลได้อย่างเดียว มันทำฟังก์ชันอื่นได้ อย่างเช่น นึกถึงที่ดูว่าไม่น่าจะเป็นได้ มันทำได้นะครับ อย่างเช่น การเก็บเกี่ยว รถ ก็คือเราสั่งหุ่นยนต์ ก็คือรถคันนั้นก็เป็นหุ่นยนต์นะ ไปทำเก็บเกี่ยว หรือไปตัดหญ้าอะไรต่าง ๆ หรือว่าจะไปขุดดินหรืออะไรต่าง ๆ นี่ เราไม่ต้องไปลงแรงนะ เพราะฉะนั้น คนที่อยู่ที่ในบ้าน ก็สามารถที่จะควบคุมหุ่นยนต์ในระยะไกลไปทำฟังก์ชันนั้น ๆ ได้นะ หรือว่าเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น มีใครมีไอเดียอะไรไหมครับ ไปทำอะไรได้ นอกจาก คือจินตนาการได้เลย  อะไรที่มันเป็นเครื่องจักรที่สามารถที่ขยับได้ต่าง ๆ นี่ เราก็แปลงตัวนั้นน่ะเป็นหุ่นยนต์ได้ และให้ควบคุมระยะไกลได้ ตอนนี้อาจจะมองรู้สึกว่า ก็ค่าแรงมันยังถูกอยู่นะ ก็คงจะใช้แรงงานไปก่อน แต่ก็ต้องยอมรับว่า ในอนาคตอันไม่ไกลนะ ก็คือ ถึงแม้ว่ามีเงิน ก็ไม่อาจจะจ้างใครได้แล้ว ก็คือ เพราะว่าเขาก็ไม่อยากจะทำงานที่ต้องใช้แรง แล้วก็ต้องร้อน ต้องเหน็ดเหนื่อย เพราะฉะนั้นก็ต้องใช้หุ่นยนต์ไป หรือขึ้นไปที่สูง ไปหยิบจับอะไรสักอย่างหนึ่ง เอาของมาจากโน่นนี่นั่น ก็เป็นลักษณะหุ่นยนต์ได้หมดเลยนะครับ ก็ต้องมีการลงทุนในการพัฒนา อันนี้ก็วิ่งไประยะใกล้น่าจะครบ ใกล้ 1 รอบ เพราะฉะนั้นนี่ ก็… แล้วก็ไปส่งของนะ ภาพมันก็คือสั่งของ มันเริ่มตั้งแต่ต้นน้ำเลยนะครับ ผู้พิการออกแบบ 3 มิตินะครับ โมเดล 3 มิติ สั่งไปพิมพ์ ขึ้นรูป 3 มิติ อย่าลืมว่าพิมพ์ด้วยเป็นพลาสติกก็ได้ ต่อไปเป็นพิมพ์โลหะได้อยู่แล้วนะ ตอนนี้ก็มีเครื่องพิมพ์โลหะได้เป็น 3 มิติขึ้นมา แล้วตัวนี้ ใส่ไว้บนเชลฟ์ เพื่อให้คนนี่เข้าไปชอปปิงได้ว่าอยากได้อันนั้นอันนี้ แล้วเราน่ะ ให้ผู้พิการนี่ สามารถเข้าไปลองดูว่า ควบคุมจากตั้งแต่เลือกของและหยิบของลงมา หลายท่านอาจจะบอกว่า อ๋อ ก็เป็นอัตโนมัติได้หมดเลยนี่ ไม่จำเป็นต้องมีคนก็ได้นะ ก็ถูกต้องครับ ก็คืออาจจะเป็นอัตโนมัติหมด แต่คุณค่าของการที่เอาคนนี่เข้าไปช่วย ก็จะช่วยในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้หลาย ๆ อย่าง เพราะว่าบางอย่าง หุ่นยนต์มันก็ถูกโปรแกรมไว้ บางทีมันไม่ฉลาด จนกระทั่งแก้ปัญหาทุก ๆ อย่างได้ ก็ใช้คนนี่ ในการที่ตัดสินใจว่าควรจะต้องทำอย่างไรนะ อันนี้ก็เป็นมุมน่าจะเป็นโค้งสุดท้ายแล้วมั้ง เราวิ่งมานะครับ ก็ยังเชิญชวนนะครับ ไปเยี่ยมชมกันที่บางมดได้นะ เรามีหุ่นยนต์ ถ้าเกิดที่ FIBO ก็จะเป็นสถาบันที่ตั้งมาก็ใกล้จะวิ่งเข้าใกล้ 30 ปีแล้วครับ เราเปิดทั้งปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกทางวิศวกรรมหุ่นยนต์เลยนะครับ ก็รุ่น ๆ หนึ่ง ก็ประมาณสัก 80 คนนะ 40-80 ก็คือห้องละ 40 นะ ประมาณนั้น ทีนี้ เข้าโค้งสุดท้ายไหม แล้วเราก็ทำหุ่นยนต์ที่ไม่ใช่อยู่ในโรงงานอุตสาหกรรมอย่างเดียว ก็ใช้ในบ้าน ในออฟฟิศด้วย ในช่วงโควิดน่ะ ทำหุ่นยนต์ในลักษณะที่น่ารัก ๆ อย่างนี้ครับ เข้าไปช่วยคุณหมอ ตอนนั้นก็เป็นรายแรก ๆ เลย ก็สั่งระยะไกลไป แล้วก็ไปตรวจวัดอุณหภูมิ ไปคุยกับผู้เจ็บป่วย คนไข้ต่าง ๆ ไปร้องเพลนะ เชียร์เขาอะไรต่าง ๆ พวกนี้ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับทางด้าน Social Interaction ที่ทำให้คุณภาพชีวิตดีขึ้นนะครับ อย่าลืมว่า Speed น่ะ มันวิ่งได้เร็วกว่านี้อยู่แล้วนะ เราก็จัดเอาไว้สักช่วงหนึ่งนะครับ จริง ๆ ก็อยากได้ไอเดียนะครับ เดี๋ยวเวลา เดี๋ยวอาจจะมีเล่นเกมที่บูธ ไปส่งได้นะครับ ว่าถ้าเกิดเราเป็นไม่ใช่แค่ผู้พิการ ผู้สูงวัย เด็ก หรือว่าคนปกติ แล้วสามารถที่จะอยากจะได้หุ่นยนต์สักตัวหนึ่ง ที่เป็นตัวแทนเรา ที่เรียกว่า Avatar นี่ ต่อไปเราต้องมีหุ่นยนต์ตัวหนึ่งไปกับเรานะครับ เป็น Personal Robot เพราะฉะนั้นนี่ ถ้าเกิด 1 ตัวนั้นน่ะ มีไอเดียอะไรบ้าง เดี๋ยวไปเล่นเกมที่บูธได้ เดี๋ยวมีของรางวัลให้นะครับ เพื่อจะได้เป็นหลาย ๆ ความคิดเห็นของท่านนี่ จะเป็นจุดประกายให้กับพวกเราในการพัฒนาเทคโนโลยีช่วยกับพวกเราด้วยนะ ประมาณนั้น ทีนี้ ก็จะมีเจ้าที่ที่เขามารอรับอยู่ใช่ไหม เราจะมีกรวยอีกแล้วเหรอ โอเค ไม่นั่นแล้วนะ ตึกเราอยู่หลังคณะวิทยาศาสตร์นะ ก็เข้ามาดูได้นะครับ ตำแหน่งนี้นะครับ เดี๋ยวเขาจะหยิบให้ดูว่าชิ้นงานที่เลือกไปจากบนเชลฟ์นี่มันมีอย่างไรบ้างนะครับ โอเค หยุดแล้วนะ จริง ๆ แล้ว สัญญาณต่าง ๆ มันสามารถส่งไป-กลับได้ เช่น มีการพูดคุยนะ จากระยะไกลก็ได้ใช่ไหม เพราะทำ Video Conference Streaming ได้นะ ก็มาโชว์ให้ดูว่าได้นะ โอเค ฉะนั้น ก็เป็นอันจบนะของอันนี้ ถือว่าส่งของได้ อันนี้คือเขาก็พิมพ์มา แล้วก็พรินต์มาได้นะครับ โอเค อันนี้ เรียบร้อยครับ ขอบคุณครับคุณดาวนะครับ ทีนี้นี่ ส่วนที่ 2 ที่อยากจะให้เห็น ก็คือ เรามีหุ่นยนต์สุนัขตัวนี้ ซึ่งจริง ๆ แล้ว รากฐานก็คือมาจากของเมืองจีน ลองดูว่าหุ่นยนต์สุนัขตัวนี้นี่ ปกติเราใช้ Joystick Control แต่เราน่ะ ให้นักศึกษานี่ ที่เรียนอยู่ ปี 1 แต่ของปริญญาโทนะครับ ลองเขียนโปรแกรม แล้วเรามาช่วยคนพิการได้อย่างไร เดี๋ยวเชิญทีมเลยครับ เรายังพอมีเวลาอีกนิดหนึ่งนะ 10 นาที ว่าเขาจะเขียนโปรแกรมเพื่อพัฒนาฐานของหุ่นยนต์ที่มันมีอยู่เยอะอย่างนี้ เอามาใช้งานประโยชน์อย่างไรบ้างนะ เชิญได้ ก็จะ... ก็คือจะมีอะไรบ้าง ก็คือ... ลองคุย (นักศึกษา) สวัสดีครับ ก็จะมีท่าแรกคือท่าที่ใช้ให้น้องหมายืนครับ คราวนี้เดี๋ยวจะให้เดินไปหาผู้พิการครับ แล้วเดี๋ยวจะทำภารกิจกันครับ ลองชมกันนะครับ เดี๋ยวภารกิจของเราก็คือจะให้ผู้พิการนะครับ เอา... พอดีเควสปัญหาของเราที่เราพบเจอน่ะครับ ก็คือว่าในกรณีที่ผู้พิการน่ะ ต้องถือของครับ แล้วก็ต้องเข็นรถเข็นด้วย จะทำให้ไม่สามารถเข็นได้สะดวก คราวนี้ เราก็เลยอยากให้หุ่นยนต์หมานี่ เป็นตัวช่วยให้ช่วยผู้พิการให้สะดวกยิ่งขึ้นครับ ขออนุญาตนะครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ถ้าเกิดมองตรงนี้ก็เป็น… ถือว่าเป็น Assistive Technology เหมือนกัน ที่ช่วยอำนวยความสะดวก จะสังเกตว่าไม่ใช่แค่ผู้พิการนะครับ คือผู้สูงวัยก็ได้ หรืออาจจะเป็นเรา อาจจะช่วงนั้นบาดเจ็บอยู่อะไรอย่างนี้ ไม่สะดวกก็ใช้ตรงนี้ได้ เพราะฉะนั้น สิ่งที่ต้องทำพัฒนาคืออะไรล่ะ ก็คือตอนนี้ให้จดจำท่าภาษามือ (นักศึกษา) ใช่ครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ครับ แล้วโดยผ่าน  (นักศึกษา) ผ่านกล้อง (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ผ่านกล้องที่เอามาติดเพิ่ม (นักศึกษา) ใช่ครับผม (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) แล้วก็มีคอมพิวเตอร์เพิ่มเข้าไป เพื่อประมวลผลเหมือนกับ AI เบื้องต้นนะ เอามาใช้เพื่อจำท่า แล้วอย่างไรต่อครับ (นักศึกษา) ครับ เดี๋ยวเริ่มต้นนะครับ เดี๋ยวจะให้ผู้พิการลองสั่งว่าท่าหมานั่งหรือยืนได้ไหมครับ เดี๋ยวมาลองที่ท่านั่งก่อนนะครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) อันนี้ อย่าลืมนะครับ เหมือนเมื่อกี้ที่เราเห็น เซนเซอร์มันแบบ ก็ต้องดูแสงเสิงอะไรต่าง ๆ นี่ ว่ามันจะจับได้หรือเปล่า อันนี้โอเค อันนี้จับได้ ก็อันนั่นไป แล้วต่อไป (นักศึกษา) ต่อไปท่ายืน (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ท่ายืน อันนี้เป็นภาษาที่เขาใช้ Train ด้วยสุนัขใช่ไหม (นักศึกษา) ใช่ครับ โดยตอนแรกก่อนหน้านี้ครับ ครั้งแรกก็คือจะใช้เป็นภาษามือสำหรับสุนัขจริง ๆ เลย แต่ในบางท่าครับ ด้วยการที่เรานั่งอยู่น่ะ กล้องไม่สามารถมองเห็นได้ขณะนั้น ก็เลยเลือกที่จะเปลี่ยนท่าบางท่าครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) อันนี้ท่า… ท่าไอ้ตัวที่จะลุกขึ้นนี่ มันยากหน่อยไหม (นักศึกษา) ใช่ครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ไม่ค่อยเห็น โอเคนะ (นักศึกษา) เดี๋ยว... ใช่ เดี๋ยวทีนี้ท่า... (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) จะให้อย่างไรต่อ (นักศึกษา) อย่างนั้น เดี๋ยวจะเริ่มจาก เดี๋ยวพี่ไปกับผมเลยครับ เดี๋ยวอาจารย์ยืนตรงนี้ครับ เดี๋ยวพวกผมจะมาหาอาจารย์ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ก็คือจะทำอะไรเอ่ย อันนี้คือโจทย์ตั้งมาเมื่อเช้า ยังไม่ได้เตี๊ยมกัน (นักศึกษา) ใช่ ๆ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ว่าอย่างไร (นักศึกษา) เดินไปหน่อย (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) หุ่นยนต์ที่เป็นลักษณะขานี่ ข้อดี คือ มันจะไปผ่านกับสถานที่ต่าง ๆ ที่ไม่เรียบได้นะ ถ้าเป็นล้อมันก็ต้องพื้นที่มันต้องเรียบหน่อย แล้วฟังก์ชันของหุ่นยนต์สุนัขนี่มันสามารถจะเดินขึ้นบันไดได้ ทางเรียบได้ เพราะฉะนั้น มองเขาเป็น Personal Robot เป็นหุ่นยนต์ประจำตัวเราสัก 1 ตัวนี่ มันก็คือจะช่วยเหลือเราหลาย ๆ อย่างได้นะครับ อย่างเช่นนี่คือ เขาก็คือจะสั่งให้หุ่นยนต์ตัวนี้ ไปหยิบของ หรือว่าใส่ของ อ๋อ เอาของมา แล้วบอกให้มาส่งที่ผมใช่ไหม (นักศึกษา) ใช่ครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) โอเค (นักศึกษา) ทีนี้นะครับ ก็จะให้คำสั่งมือว่า จะให้หุ่นถอยหลังเพื่อจะไปดูที่ QR Code ครับ แล้วหุ่นก็จะเดินตาม QR Code (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) สมมติว่าจินตนาการว่าของนั้นมันหนักมากเลย ก็ใส่ในหลังของหุ่นยนต์ (นักศึกษา) ใช่ ๆ ๆ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) เพราะฉะนั้น ผู้พิการนี่ ก็แค่เคลื่อนที่ของรถนี่ ให้ในตอนนี้มันก็เริ่มมา Track แล้ว (นักศึกษา) ถอยหลังหน่อยครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) Track ไหม มันก็จะมี QR Code อยู่หลังวีลแชร์ เพราะฉะนั้น มันก็หุ่นยนต์หมาจะต้อง Track ไอ้เจ้า QR Code นี้ แล้วก็วิ่งมาได้นะครับ เจอไหม QR Code มันเฉียง ๆ อยู่ อันนี้มันบอกโอเคแล้ว พอได้ไหม เพราะฉะนั้นนี่ ตรงนี้ สื่ออีกอันหนึ่งที่น้องจะต้องพัฒนา เราเห็นเลยว่าคือ การมีเสียง ว่าตอนนี้ฉันรับคำสั่งแล้วใช่ไหม อันนี้ยังขาดอยู่ มีฉันรับคำสั่งแล้ว อันนี้ฉันเห็นป้ายนะ ตอนนี้ฉันไม่เห็นป้ายอะไรอย่างนี้ เพราะตอนนี้ ก็คือ เราไม่รู้เลยว่า เอ๊ย ตกลงไอ้เจ้าหุ่นยนต์หมามันคืออะไร มันกำลังคิดว่า ตอนนี้มันคือจะ Track แล้ว เพราะฉะนั้น Track อย่างนี้คือ คุณต้องชู Joystick ด้วยว่าคุณไม่ได้ควบคุม Joystick นะ อันนี้เราไม่ได้ใช้นะ ก็คือมันจะ Track ตามตัวนี้ เราเขียนโปรแกรม แล้วพัฒนา แล้วก็ให้มัน Track นะ ก็อย่าแกล้งมันเยอะนะ เดี๋ยวมันจะหลุดจากไอ้เจ้า QR Code นั้นใช่ไหม อันนี้ก็คือสมมติจินตนาการว่าของหนักมากเลย แล้วเขาจะเอาของมาให้ผมนะ แล้วก็มาไหม มาไหม (นักศึกษา) ทีนี้สมมติ สมมติเราเดินมาระยะทางหนึ่งแล้ว ระยะที่จะเอาของให้แล้ว เราก็ใช้ท่าครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ก็ Detect ท่า (นักศึกษา) ใช่ครับ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ก็คือปิด QR Code นั้น แล้วเสร็จเรียบร้อยปุ๊บ ก็... แล้วก็ปิด QR Code นั้น เพื่อไม่ให้มัน Track ตรงวีลแชร์ แล้วให้มัน Track ตรงมือแทน ตอนนี้แสงมันมาอย่างนี้ก็ (นักศึกษา) ด้วยแสงปกติจะได้ครับ แต่พอมีแสงก็เลยจะ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) มันไม่ได้ Calibratt ข้างหน้านี้ แต่เพียงว่าก็ลองดูสิว่าอาจจะเจอก็ได้ตรงนี้ เพราะแสงมันมา โดนมือผม มาเจอผมแทน ได้ไหม เจอไหม ถ้าเกิดเจอมันต้องบอกนะ หุ่นยนต์หมามันต้องบอกสัญญาณหน่อย เทคโนโลยีมันยังใหม่อยู่นะ (นักศึกษา) ต้องเห็น QR Code ด้วยครับ ถึงจับได้ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ต้องเห็น QR Code มาถึงตรงข้าง ๆ นะ ถอยหลังไปนิดหนึ่ง (นักศึกษา) ครับ ตอนนี้เราก็จะหยิบของแล้ว จะเห็นว่าคำว่า Left Right นี่คือ ที่เขา Track ภาษามือด้วยนะ ก็ประมาณนั้น เพราะฉะนั้นก็ต้อง นี่ คือ พยายาม เขาเรียกสร้างให้เห็นว่าในอนาคต เทคโนโลยีจะมาเป็นลักษณะอย่างนี้ เป็นหุ่นยนต์อยู่กับเรา Personal Robot แล้วก็เอาของมาให้ ซึ่งก็จินตนาการว่าเป็นของที่หนัก ของที่ต้องระวัง แล้วก็เอาตัวนี้มาเป็นทาสเรา Robot รากศัพท์มันคือเป็นทาสเรานะ Slave ตัวนี้ โอเคครับ ขอบคุณมาก ปรบมือให้น้องด้วยครับ น้องอิ่ม [เสียงปรบมือ] (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) เพิ่งได้โจทย์ตอน 8 โมงเช้า ก็ลองทำดูก่อน โอเค ทีนี้ อีกส่วนหนึ่งนี่ สุดท้าย ผมยังมีเวลาอีกนิดหนึ่ง ก็คือหุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งก็คือ ขอบคุณมากนะ เดี๋ยวเราอยู่แถวนี้ด้วย ก็คือ Journey หุ่นยนต์ Journey นี่เป็นหุ่นยนต์ที่ทางกลุ่มของวิศวกรของที่ FIBO นี่พัฒนาขึ้น ก็เอามาใช้งานหลาย ๆ อย่างนะครับ ก็เป็นต้นแบบในการที่จะเอามาสื่อสาร ทีนี้ผมก็… ดูสิว่าฟังก์ชันที่เราสร้างมาได้นี่ ออกแบบมา ก็คือสวย ๆ นี่ ต้องไป Co กับคณะอื่นนะ Coกับสถาปัตย์ฯ Co กับใคร เราทำเป็นฟังก์ชันได้ ืทีนี้ทำอะไรได้บ้างอันนี้ โอเคได้ ทำอะไรได้บ้าง เดี๋ยวบอกให้ ได้ไหม ดูเหมือน Network หลุดนะ เหมือน Network หลุดแล้วอย่างไรต่อคุณทำ ผมว่าบอกอธิบายไปก่อน มีเวลาอีกนิดเดียว คุณก็ลองเซตดู ก็คือว่าหุ่นยนต์ตัวนี้นี่ก็คือการเคลื่อนที่ แล้วก็มีแขนที่ทำงานเป็นหุ่นยนต์ที่ประชาสัมพันธ์ได้ แต่จินตนาการว่า ไอ้นี้ก็เป็นหุ่นยนต์ เพราะฉะนั้นนี่ เราก็สามารถให้ผู้พิการหรือว่าผู้สูงวัย หรือคนอื่นนี่ เข้ามาสิงมันได้นะ ก็คือ โอ้โหใช้คำว่า "สิง" ก็คือ เข้ามาควบคุมมันได้จากระยะไกลเหมือนกัน อาจจะทำลักษณะเป็นจอ Video Conference ก็เข้าไปคุยกับอีกที่หนึ่ง กับคนในบ้าน ในออฟฟิศต่าง ๆ ก็ยังได้ แล้วก็ด้วยฟังก์ชันของเขานี่ มีแขน มีอะไรต่าง ๆ ก็จะมีท่าทางที่น่าจะทำให้คนทั่วไป ๆ น่ะ เข้าใจได้ง่าย แล้วก็มันค่อนข้างน่ารักนะครับ ก็เหมือนเซนเซอร์ก็จะมีทั้งส่วนที่เป็นตรงกล้องที่อยู่ข้างบนนี้ แล้วก็สามารถติดข้างล่างได้ ตอนแรกนี่เขาจะอยากจะโชว์ว่า จะทำ Video Conference นะ จากบูธอีกบูธหนึ่งแล้ววิ่งเข้ามาที่นี่นะแต่ Network มีปัญหา (Journey) สวัสดีค่ะ หนูชื่อ Journey เป็นหุ่นยนต์บริการที่ถูกพัฒนาโดยสถาบันวิทยาการหุ่นยนต์ภาคสนาม FIBO มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี สวัสดีค่ะ หนูชื่อ Journey เป็นหุ่นยนต์บริการที่ถูกพัฒนา (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) แต่จริง ๆ ตรงนี้ มันก็เป็น Video Conference แล้วนะ ถ้าเกิดกล้องจะเห็น ลองส่องที่นี่ดูก็ได้นะครับ ใครที่เป็นกล้องนี่ ก็คือ ตอนนี้ที่หน้าของเขานี่ หน้าจอตรงนี้ มันก็คือตำแหน่งของที่บูธที่ FIBO นะ เพราะฉะนั้น เขาจะสามารถสั่งคำสั่งมาที่หุ่นยนต์ตัวนี้ได้อยู่แล้ว ให้เคลื่อนที่ต่าง ๆ นะ นี่ Video Cenference อยู่นี้ เห็นไหม ได้ยินไหมครับ นิคได้ยินไหมครับ วิดีโอทางนั้นน่าจะไม่ได้ยิน สัญญาณไม่ค่อยเสถียรเท่าไร (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ครับ ก็คือ ก็คงต้องใช้ Network ที่ดีขึ้นกว่านี้นะ ก็มาใส่… โอเคแล้วทำฟังก์ชันอะไรได้อีก ขยับแขนลองดู เพราะฉะนั้นก็เป็นท่าทางต่าง ๆ ขยับหัว ร้องเพลงอะไรได้ไหม (Journey) เพื่อช่วยคนพิการที่บูธ FIBO กันค่ะ (รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) โอเค อันนี้ก็เป็นพื้นฐาน เพราะว่าเวลาจำกัด เพราะฉะนั้นนี่ อันนี้เดี๋ยวไปดูที่บูธ FIBO ได้ มาลองเล่นดู มาถ่ายรูปกับเขาได้นะ แล้วก็จะเห็นว่า ตัวนี้ก็เป็นตัวแทน Avatar เหมือนกัน ก็คือเป็นตัวแทนของเราที่จะเอาไปใช้งาน แล้วก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของเป็น Personal Robot ได้ ก็คือว่าอาจจะมีคนที่มาควบคุมตัวนี้เพื่อมาช่วยอำนวยความสะดวกคนพิการอีกที่หนึ่ง มันก็จะเกิดอาชีพใหม่ ๆ ซึ่งเราอาจจะจินตนาการยากอยู่ ก็ไปคุยกันได้ว่าคนคนนี้มาช่วยผ่านทางหุ่นยนต์อีกทีหนึ่งก็เป็นไปได้ครับ โอเค ผมว่าตามเวลาที่ให้มานะครับ ก็ประมาณชั่วโมงหนึ่งพอดี ก็เดี๋ยวเราก็ อย่างไรดี ก็เอาทีม... ทีมมา คุณอิ่มมานี่ไหม กับหุ่นยนต์หมามาได้ไหม แบตเตอรี่หมดหรือยังเอ่ย หุ่นยนต์หมา เอาหุ่นยนต์หมามาไหม เดี๋ยวเราลาท่านผู้ชมโดยมายืนกันตรงนี้ ตรงนี้ก็มาได้ใช่หรือเปล่า Journey โอเค มาถ่ายรูปตรงนี้แป๊บหนึ่ง และเดี๋ยวไปชมของจริงที่บูธ มจธ. ตรงนู้น แล้วก็จะมีงานเรื่องคนพิการด้วยนะครับ โอเค แล้วก็เราก็อาจจะ... เราตอนช่วงเช้า Promotion พิเศษ ไอ้ระบบเมื่อสักครู่นี้มันยัง Run อยู่ ที่อยู่ที่ FIBO ใครสนใจ โห มันจะเสียงดังตึก ๆ ๆ ๆ หน่อย ใครสนใจไปลองเล่น VR และควบคุมไอ้รถต่าง ๆ หรือว่าแขนกลต่าง ๆ ไปดูสิว่ามีความยากแค่ไหน แล้วมาลองเล่นดู เรามีหุ่นยนต์หลากหลายแบบไปอยู่ที่บูธของ FIBO บูธของ มจธ. ตรงนั้นนะครับ โอเคนะ เดี๋ยวเราก็จะ... ทั้งเท่าไรนะ 4 คนแล้วกันนะ 1 2 3 4 เราก็จะลากันตรงนี้นะ แล้วก็เดี๋ยวไปชมกันที่บูธ FIBO ก็แล้วกันครับ ครับ ขอบคุณมากครับ [เสียงปรบมือ] อยากให้ขยับหุ่นยนต์ตรงนี้ อยากให้ขยับหุ่นยนต์ โอเค อย่าลืมนะครับ อะไรที่มันควบคุมได้จากรีโมต จากอะไรต่าง ๆ ก็ควบคุมจากอีก Network ได้นะ แต่ขอให้ Network ดี ก็ยังรับ ใครที่ทำเรื่อง Network มาคุยได้นะครับ ขยับมาอีกหน่อยหนึ่ง (คุณเพลงรบ) ครับ ขอเสียงปรบมือให้กับ รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม เจริญเสียง นะครับ รองอธิการบดีอาวุโสฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีนะครับ น่ารักมาก ๆ นะครับ เมื่อกี้ น้องหายไปไหนแล้ว น้องไปแล้วนะครับ ในโอกาสเดียวกันนี้นะครับ ขอเรียนเชิญนะครับ ท่านรองอธิบดี สนธยา บุญภูษิต มอบของที่ระลึกให้กับทางอาจารย์นะครับ ขอกราบเรียนเชิญนะครับ ท่านรองอธิบดีกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการครับ ขอเรียนเชิญ และขอเสียงปรบมือด้วยครับ [เสียนดนตรี] (คุณเพลงรบ) ถือว่าเป็นอีกหนึ่งเทคโนโลยีที่สำคัญสำหรับคนพิการเลยนะครับ ในยุค 5.0 แบบนี้นะครับ ก็เรียกได้ว่าเป็นการพัฒนาอย่างต่อเนื่องนะครับ เพื่อคนไทย และคนพิการไทย ขอเสียงปรบมือให้ทั้ง 2 หน่วยงานด้วยครับ เอา... โอเคครับ นะครับ และสำหรับท่านใดนะครับ ที่มีความประสงค์ที่ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมนะครับ ก็สามารถติดต่อได้ที่บูธของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีนะครับ ที่อยู่ภายในงานของเรานี่เองนะครับ ก็จะอยู่บริเวณบูธด้านล่างนะครับ ท่านใดที่ฟังท่านอาจารย์ไปแล้วยังไม่เข้าใจหรืออยากได้ข้อมูลเพิ่มเติม หรือมีข้อสงสัยอื่นใดนะครับ ก็สามารถติดต่อที่บูธได้นะครับ เพื่อที่จะรับข้อมูลนะครับ แล้วเราก็จะมาเรียนรู้ไปพร้อม ๆ กันนะครับ ขอบพระคุณทั้ง 2 ท่านนะครับ ขอบคุณท่านรองฯ นะครับ และขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงนะครับ ที่ได้กรุณามามอบความรู้และปาฐกถาพิเศษในครั้งนี้ครับ และแน่นอนนะครับ ว่าเวทีของเรายังไม่หมดเพียงแค่นี้นะครับ เรายังมีอีก... บ๊ายบาย ไปแล้วนะครับ ก่อนที่จะนำเข้าสู่อีก 1 เวที 1 Session นะครับ ขออนุญาตประกาศนะครับ คุณดอลเลย์ วงเรือน นะครับ อ่านผิดขออภัยนะครับ มารับบัตรประชาชนพร้อมใบขับขี่ของท่านด้วยนะครับ บริเวณด้านขวามือของผมนะครับ หรือขวามือเวที หรือซ้ายมือของท่านนะครับ มารับบัตรประชาชนพร้อมกับใบขับขี่นะครับ มาครบเลยนะครับผม โอเคครับ เอาล่ะครับ เดี๋ยวเราจะขยายผล Hackathon สำหรับคนพิการ เพื่อคนพิการก่อนนะครับ ว่า HACK HUG HUG จะเป็นอย่างไร แต่วันนี้ แน่นอนนะครับ ว่าสำนักงานใหญ่มาเอง เราจะต้องมอบเวทีแล้วนะครับ เพราะว่าขวามือผมนี่พร้อมแล้ว พร้อมแล้วนะครับ ขอเสียงปรบมือให้กับสำนักงานใหญ่องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (Thai PBS) ครับ ขอมอบเวทีนี้ให้กับ Thai PBS เลยครับ