1
00:00:03,923 --> 00:00:07,922

2
00:00:07,922 --> 00:00:11,922

3
00:00:16,058 --> 00:00:16,059

4
00:00:16,059 --> 00:00:19,932

5
00:00:19,932 --> 00:00:23,932

6
00:00:24,040 --> 00:00:28,017

7
00:00:28,017 --> 00:00:32,014

8
00:00:32,014 --> 00:00:36,014
(คุณครูปรเมษฐ) สวัสดีคุณ

9
00:00:36,017 --> 00:00:40,017
ครูปลายทางทุกท่าน นักเรียนที่น่ารักทุกคนนะครับ

10
00:00:40,045 --> 00:00:44,035
ของครูทุกคนนะครับ วันนี้เรามาพบกันในรายวิชา

11
00:00:44,035 --> 00:00:48,021
ภาษาไทยนะครับ ในระดับชั้นประถมศึกษา

12
00:00:48,021 --> 00:00:52,021
ปีที่ 6 นะครับ กับครูคณิตา หนุนอนันต์ และครู

13
00:00:52,059 --> 00:00:56,059
นะครับ เรายังคงอยู่ในเรื่อง อย่าชิงสุก

14
00:00:56,103 --> 00:01:00,039
ก่อนห่ามไม่งามดี หรือหากเทียบกับตัวบทวรรณคดี

15
00:01:00,039 --> 00:01:04,017
ก็อยู่ในวรรณคดีเรื่องอะไรครับ (คุณครูคณิตา) อยู่ในวรรณคดีเรื่องอะไรคะ ครูปรเมษฐ

16
00:01:04,017 --> 00:01:08,013
(คุณครูปรเมษฐ) ต้องถามนักเรียนครับ ไปอ่านมาหรือเปล่าครับ คุณครูปรเมษฐ) ต้องถามนักเรียนครับ ไปอ่านมาหรือเปล่าครับ

17
00:01:08,013 --> 00:01:12,013
สุภาษิตสอนหญิงนั่นเองครับ ตามที่ครู

18
00:01:12,034 --> 00:01:15,936

19
00:01:15,936 --> 00:01:19,936
ท่านได้แต่ง ได้พรรณนาไว้ ล้วนมีแต่คำสอน ทำไม

20
00:01:19,953 --> 00:01:23,928
น้อยจริงครูปรเมษฐ ครูคณิตา ที่หนูไปอ่านมา

21
00:01:23,928 --> 00:01:27,928
นี่ ก็เขายกแต่ส่วนที่จำเป็นกับนักเรียน

22
00:01:28,027 --> 00:01:32,027
ตัวนักเรียนนั้นมาสอน

23
00:01:32,033 --> 00:01:36,019
ส่วนที่เป็นบทร้อยกรองก็จะน้อยนะครับ เพราะฉะนั้น วันนี้

24
00:01:36,019 --> 00:01:40,019
ครูจะให้นักเรียนนั้นได้ศึกษากันต่อในวรรณคดี

25
00:01:40,036 --> 00:01:44,009
เรื่อง อย่าชิงสุกก่อนห่าม ไม่งามดี

26
00:01:44,009 --> 00:01:47,921
ในเรื่องของการอะไรนะ (คุณครูคณิตา) ในเรื่องของ

27
00:01:47,921 --> 00:01:51,918
อ่านจับใจความค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เพราะฉะนั้น เดี๋ยวเราไป

28
00:01:51,918 --> 00:01:55,914
สนุกสนานกับการเรียนการสอนกันเลยครับ นัอย่าง

29
00:01:55,914 --> 00:01:59,912
ที่ครูนั้นเคยได้บอกนักเรียนไว้นั้น

30
00:01:59,912 --> 00:02:03,912
แรกที่เราเรียนกันเลยนะครับ คือว่า

31
00:02:03,926 --> 00:02:07,917
การที่หนูจะเรียนวรรณคดีได้อย่างมีความสุข ได้อย่างเข้าใจนี่

32
00:02:07,917 --> 00:02:11,917
หนูจะต้องทำการบ้าน คือ อ่านมาก่อน และครูก็เชื่อว่า

33
00:02:11,936 --> 00:02:15,919
เด็ก ๆ นั้นต้องกลับไปอ่านมาอย่างแน่นอน

34
00:02:15,919 --> 00:02:19,919
เพราะฉะนั้น วันนี้เราจะอ่านจับใจความกัน ก็คงจะ

35
00:02:19,920 --> 00:02:23,920
ไม่เป็นเรื่องที่ยากมากใช่ไหมครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ใช่ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

36
00:02:23,922 --> 00:02:27,922
ไปกันเลยเด็ก ๆ ครับ ครูมีบทความนะ มาให้

37
00:02:27,928 --> 00:02:31,924
เด็ก ๆ ได้อ่าน อ่านเพื่ออะไรนั้น อ่านก่อนจะ

38
00:02:31,924 --> 00:02:35,914
บอกว่าให้ทำอะไรเดี๋ยวอ่านพร้อม ๆ กับครูคณิตาเลยครับเด็ก

39
00:02:35,914 --> 00:02:39,914
(คุณครูคณิตา) ค่ะ เด็ก ๆ คะ พร้อมหรือยังคะ ถ้าพร้อมแล้ว

40
00:02:39,914 --> 00:02:43,909
เราไปอ่านกันเลยค่ะ เมื่อบุคคล

41
00:02:43,909 --> 00:02:47,909
ที่เรารัก ต้องจากไปไกลแสนไกลยังดินแดน

42
00:02:47,914 --> 00:02:51,914
ที่เราไม่รู้จัก โดยไม่อาจหวนกลับมาได้อีก

43
00:02:51,925 --> 00:02:55,914
จิตใจเราจะสงบได้ยากยิ่ง

44
00:02:55,914 --> 00:02:59,904
ในใจเราคงมีแต่เสียงก้องขึ้นมาถามตัวเรา

45
00:02:59,904 --> 00:03:03,904
เองอยู่เสมอ เขาไปอยู่ ณ

46
00:03:03,918 --> 00:03:07,908
ที่ใด เป็นอยู่อย่างไรบ้าง สุก

47
00:03:07,908 --> 00:03:11,908
หรือทุกข์ประการใด เราจึงอดไม่ได้

48
00:03:11,914 --> 00:03:15,912
ที่จะต้องเป็นห่วงพวกเขาเหล่านั้น (คุณครูปรเมษฐ) นักเรียนครับ เก่งมาก

49
00:03:15,912 --> 00:03:19,910
ที่ตั้งใจอ่าน เข้าใจไหมในบทความที่ครูทั้ง 2 คน

50
00:03:19,910 --> 00:03:23,908
ทั้ง 2 คนนี้ได้ยกมาให้นักเรียนได้อ่าน

51
00:03:23,908 --> 00:03:27,908
น่าจะเกี่ยวกับเรื่องอะไรหรอ เมื่อบุคคลที่เรารักต้อง

52
00:03:27,914 --> 00:03:31,914
จากไปไกลแสนไกล ครูมีคำถาม

53
00:03:31,943 --> 00:03:35,903
นะครับ นักเรียน ร่วมกันคิด พินิจบทความ

54
00:03:35,903 --> 00:03:39,903
นะครับ คนที่เรารักจากไปไหน

55
00:03:39,904 --> 00:03:43,904
ในบทความพูดถึงเรื่องคนที่เรารักใช่ไหมหนู

56
00:03:43,910 --> 00:03:47,910
จากไปไหนล่ะ (คุณครูคณิตา) จากไปไหนคะ (คุณครูปรเมษฐ) จากไปไหนลูก

57
00:03:47,925 --> 00:03:51,914
(คุณครูคณิตา) จาก จากไปที่ไกลแสนไกลใช่ไหมคะคุณครูปรเมษฐ (คุณครูปรเมษฐ)

58
00:03:51,914 --> 00:03:55,909
ใช่ครับ แสดงว่ามีโอกาสกลับมาไหม (คุณครูคณิตา) ไม่มีค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

59
00:03:55,909 --> 00:03:59,909
นั่นก็คือเขาเป็นอะไรนั่นเองเด็ก ๆ ครับ ถูกต้องครับ

60
00:03:59,915 --> 00:04:03,915
เขาเสียชีวิตนะ เขาเสียชีวิตไปแล้ว บุคคลที่เรารักอาจจะเป็น

61
00:04:03,918 --> 00:04:07,915
ในครอบครัว เพื่อนฝูง ญาติมิตรต่าง ๆ

62
00:04:07,915 --> 00:04:11,911
ใช่ไหม นะครับ (คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) นะครับ อะไรคือสิ่งที่

63
00:04:11,911 --> 00:04:15,909
ทำให้เราทุกข์ใจมากที่สุด เมื่ออ่านนี่

64
00:04:15,909 --> 00:04:19,904
ในบทความนี่ทำไมมันเกิดความทุกข์ใจ เพราะอะไร

65
00:04:19,904 --> 00:04:23,901
เด็ก ๆ ลองตอบสิ

66
00:04:23,901 --> 00:04:27,901
ทุกข์ใจเพราะอะไรลูก คุณครูคณิตาครับ

67
00:04:27,906 --> 00:04:31,904
ทำไม่เราถึงทุกข์ใจลูก (คุณครูคณิตา) ค่ะ สาเหตุ

68
00:04:31,904 --> 00:04:35,904
ที่เราต้องทุหข์ใก็คือการจากคนที่เรารักไปนั่นเอง

69
00:04:35,907 --> 00:04:39,904
ค่ะ ทำให้เรานี่เกิดความคิดคะนึง

70
00:04:39,904 --> 00:04:43,902
หวงหานะคะ ก็ส่งผลให้จิตใจของเรานี่

71
00:04:43,902 --> 00:04:47,902
มีความทุกข์นั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ครับ

72
00:04:47,915 --> 00:04:51,915
การมีความรักนี่ เขาเรียกว่ามันเป็นบ่วง มันเป็นบ่วงชนิดหนึ่ง

73
00:04:51,932 --> 00:04:55,903
ซึ่งมันทำลายได้ยาก ไม่ว่าจะเกิดการ

74
00:04:55,903 --> 00:04:59,902
รักพี่รักน้อง บ่วงนี้

75
00:04:59,902 --> 00:05:03,902
เมื่อคนในบ่วงนั้นมันหายไป จะเกิดความคะนึงคิดถึง

76
00:05:03,902 --> 00:05:07,902
อยู่ตลอดเวลาอย่างที่ครูคณิตาท่านได้ว่านะครับ

77
00:05:07,919 --> 00:05:11,903
ข้อต่อไป เหตุใดจิตใจขอ

78
00:05:11,903 --> 00:05:15,900
เมื่อนึกถึงการจากไปของคน

79
00:05:15,900 --> 00:05:19,900
ที่เรารัก ทำไมล่ะลูก ทำไมมันถึงไม่ยอมสงบ

80
00:05:19,912 --> 00:05:23,903
จะคิดอยู่ตลอดเวลาลูก ไหนลองช่วยกันตอบสิ ตอบ

81
00:05:23,903 --> 00:05:27,903
กับคุณครูปลายทาง ให้เวล่นะครับ ตอบครับ (คุณครูคณิตา) เมื่อกี้

82
00:05:27,909 --> 00:05:31,909
คณิตาและคุณครูปรเมษฐนะคะ ก็ได้พูดเกริ่นนำ

83
00:05:31,916 --> 00:05:35,916
ไปแล้วนะคะ คำตอบนี่ ก็อยู่ในสิ่งที่คุณครู

84
00:05:35,925 --> 00:05:39,909
ได้กล่าวไปนะคะ ทำไมเอ่ยนักเรียน นักเรียนตอบ

85
00:05:39,909 --> 00:05:43,907
ได้หรือยังคะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ครับนักเรียนครับ ไหนดูสิ

86
00:05:43,907 --> 00:05:47,904
เดี๋ยวดูสิครูว่าอย่างไรนะครับ คิดถึง

87
00:05:47,904 --> 00:05:51,903
และเป็นห่วง การคิดถึงและเป็นห่วงนี่ ทำไม

88
00:05:51,903 --> 00:05:55,903
เพราะเราไม่รู้เลยว่าเขาไปอยู่ที่ไหเป็นอย่างไรบ้าง สุข

89
00:05:55,906 --> 00:05:59,906
ทุกข์อย่างไร อันนี้คือการตั้งคำถาม

90
00:05:59,908 --> 00:06:03,902
ตั้งคำถามจากบทความที่อ่าน มันจะเป็นการ

91
00:06:03,902 --> 00:06:07,902
มุ่งไปสู่การจับใจความนั่นเอง ครูถึงได้นำให้นักเรียนได้

92
00:06:07,907 --> 00:06:11,907
ดู ได้อ่านกันนะครับ ไปดูคำถามต่อ

93
00:06:11,907 --> 00:06:15,907
ไป การตั้งคำถามและตอบคำถามจากเรื่องที่อ่าน

94
00:06:15,913 --> 00:06:19,913
ครูถามว่าช่วยจับประเด็นสำคัญจากเรื่องที่อ่านได้หรือไม่

95
00:06:19,923 --> 00:06:23,917
เด็ก ๆ ตอบเลยว่าเป็นอย่างไรครับ (คุณครูคณิตา) ได้แน่นอนค่ะ

96
00:06:23,917 --> 00:06:27,906
นักเรียน (คุณครูปรเมษฐ) ได้แน่นอน ถ้าเราสามารถตั้งคำถามได้

97
00:06:27,906 --> 00:06:31,906
และตอบคำถามได้นี่ เราจะเราตอบได้

98
00:06:31,912 --> 00:06:35,903
ในการจับใจความ ต่อไปครับ นักเรียนมีหลักในการอ่านอย่างไร

99
00:06:35,903 --> 00:06:39,900
จึงสามารถจับประเด็นสำคัญจากเรื่อง

100
00:06:39,900 --> 00:06:43,900
ที่อ่านได้ อันนี้ต้องคิดหน่อย

101
00:06:43,906 --> 00:06:47,904
มีหลักอย่างไรลูก การที่เราจะจับประเด็นได้

102
00:06:47,904 --> 00:06:51,904