1
00:00:00,000 --> 00:00:04,000

2
00:00:04,003 --> 00:00:08,003

3
00:00:08,006 --> 00:00:12,006

4
00:00:12,010 --> 00:00:16,010

5
00:00:16,017 --> 00:00:20,017

6
00:00:20,019 --> 00:00:24,019
(คุณครูปรเมษฐ) สวัสดีคุณ

7
00:00:24,022 --> 00:00:28,022
ครูปลายทางทุกท่าน นักเรียนที่น่ารักทุกคนนะครับ

8
00:00:28,027 --> 00:00:32,027
ของครูทุกคนนะครับวันนี้เรามาพบกันในรายวิชา

9
00:00:32,030 --> 00:00:36,030
ภาษาไทยนะครับ ในระดับชั้นประถมศึกษา

10
00:00:36,033 --> 00:00:40,033
ปีที่ 6 นะครับ กับครูคณิตา หนุนอนันต์ และครู

11
00:00:40,035 --> 00:00:44,035
นะครับ เรายังคงอยู่ในเรื่อง อย่าชิงสุก

12
00:00:44,042 --> 00:00:48,042
ก่อนห่ามไม่งามดี หรือหากเทียบกับตัวบทวรรณคดี

13
00:00:48,045 --> 00:00:52,045
ก็อยู่ในวรรณคดีเรื่องอะไรครับ (คุณครูคณิตา) อยู่ในวรรณคดีเรื่องอะไรคะครูปรเมษฐ

14
00:00:52,046 --> 00:00:56,046
(คุณครูปรเมษฐ) ต้องถามนักเรียนครับ ไปอ่านมาหรือเปล่าครับ

15
00:00:56,050 --> 00:01:00,050
สุภาษิตสอนหญิงนั่นเองครับ ตามที่ครู

16
00:01:00,052 --> 00:01:04,006

17
00:01:04,054 --> 00:01:08,019
ท่านได้แต่ง ได้พรรณนาไว้ ล้วนมีแต่คำสอน ทำไม

18
00:01:08,055 --> 00:01:11,982
น้อยจริงครูปรเมษฐ ครูคณิตา ที่หนูไปอ่านมา

19
00:01:12,056 --> 00:01:16,056
นี่ ก็เขายกแต่ส่วนที่จำเป็นกับนักเรียน

20
00:01:16,059 --> 00:01:20,059
ตัวนักเรียนนั้นมาสอน

21
00:01:20,062 --> 00:01:24,062
ส่วนที่เป็นบทร้อยกรองก็จะน้อยนะครับ เพราะฉะนั้น วันนี้

22
00:01:24,067 --> 00:01:28,067
ครูจะให้นักเรียนนั้นได้ศึกษากันต่อในวรรณคดี

23
00:01:28,072 --> 00:01:32,072
เรื่อง อย่าชิงสุกก่อนห่าม ไม่งามดี

24
00:01:32,073 --> 00:01:35,978
ในเรื่องของการอะไรนะ  (คุณครูคณิตา) ในเรื่องของ

25
00:01:36,076 --> 00:01:39,981
อ่านจับใจความค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) เพราะฉะนั้น เดี๋ยวเราไป

26
00:01:40,095 --> 00:01:43,981
สนุกสนานกับการเรียนการสอนกันเลยครับ อย่าง

27
00:01:44,114 --> 00:01:47,978
ที่ครูนั้นเคยได้บอกนักเรียนไว้นั้น

28
00:01:48,123 --> 00:01:51,989
แรกที่เราเรียนกันเลยนะครับคือว่า

29
00:01:52,152 --> 00:01:55,985
การที่หนูจะเรียนวรรณคดีได้อย่างมีความสุข อย่างเข้าใจนี่

30
00:01:56,153 --> 00:02:00,005
หนูจะต้องทำการบ้าน คือ อ่านมาก่อน และครูก็เชื่อว่า

31
00:02:00,155 --> 00:02:03,987
เด็ก ๆ นั้นต้องกลับไปอ่านมาอย่างแน่นอน

32
00:02:04,174 --> 00:02:07,985
เราจะอ่านจับใจความกันก็คงจะ

33
00:02:08,183 --> 00:02:11,990
ไม่เป็นเรื่องที่ยากมากใช่ไหมครูคณิตา (คุณครูคณิตา) ใช่ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

34
00:02:12,184 --> 00:02:16,000
ครูมีบทความนะ มาให้

35
00:02:16,196 --> 00:02:19,992
เด็ก ๆ ได้อ่าน อ่านเพื่ออะไรนั้น เดี๋ยวอ่านก่อนจะ

36
00:02:20,198 --> 00:02:23,977
บอกว่าให้ทำอะไรเดี๋ยวอ่านพร้อม ๆ กับครูคณิตาเลยครับ

37
00:02:24,203 --> 00:02:27,978
(คุณครูคณิตา) ค่ะ เด็ก ๆ คะ พร้อมหรือยังคะ ถ้าพร้อมแล้ว

38
00:02:28,207 --> 00:02:31,978
เราไปอ่านกันเลยค่ะ เมื่อบุคคล

39
00:02:32,211 --> 00:02:35,986
ที่เรารัก ต้องจากไปไกลแสนไกลยังดินแดน

40
00:02:36,213 --> 00:02:39,981
ที่เราไม่รู้จัก โดยไม่อาจหวนกลับมาได้อีก

41
00:02:40,214 --> 00:02:43,985
จิตใจเราจะสงบได้ยากยิ่ง

42
00:02:44,218 --> 00:02:47,976
ในใจเราคงมีแต่เสียงก้องขึ้นมาถามตัวเรา

43
00:02:48,220 --> 00:02:51,978
เองอยู่เสมอ เขาไปอยู่ ณ

44
00:02:52,222 --> 00:02:55,979
ที่ใด เป็นอยู่อย่างไรบ้าง สุก

45
00:02:56,225 --> 00:02:59,976
หรือทุกข์ประการใด เราจึงอดไม่ได้

46
00:03:00,226 --> 00:03:03,976
ที่จะต้องเป็นห่วงพวกเขาเหล่านั้น (คุณครูปรเมษฐ) นักเรียนครับ เก่งมาก

47
00:03:04,228 --> 00:03:07,980
ที่ตั้งใจอ่าน เข้าใจไหมในบทความที่ครูทั้ง 2 คน

48
00:03:08,234 --> 00:03:11,979
ทั้ง 2 คนนี้ได้ยกมาให้นักเรียนได้อ่าน

49
00:03:12,246 --> 00:03:15,983
น่าจะเกี่ยวกับเรื่องอะไรหรอ เมื่อบุคคลที่เรารักต้อง

50
00:03:16,248 --> 00:03:19,982
จากไปไกลแสนไกล ครูมีคำถาม

51
00:03:20,250 --> 00:03:23,974
นะครับนักเรียน ร่วมกันคิด พินิจบทความ

52
00:03:24,251 --> 00:03:27,975
นะครับ คนที่เรารักจากไปไหน

53
00:03:28,252 --> 00:03:31,979
ในบทความ พูดถึงเรื่องคนที่เรารักใช่ไหมหนู

54
00:03:32,253 --> 00:03:35,981
จากไปไหนล่ะ (คุณครูคณิตา) จากไปไหนคะ (คุณครูปรเมษฐ) จากไปไหนลูก

55
00:03:36,255 --> 00:03:39,977
(คุณครูคณิตา) จาก จากไปที่ไกลแสนไกลใช่ไหมคะครูปรเมษฐ (คุณครูปรเมษฐ)

56
00:03:40,261 --> 00:03:43,978
แสดงว่ามีโอกาสกลับมาไหม (คุณครูคณิตา) ไม่มีค่ะ (คุณครูปรเมษฐ)

57
00:03:44,265 --> 00:03:47,975
นั่นก็คือเขาเป็นอะไรนั่นเองเด็ก ๆ ครับ ถูกต้องครับ

58
00:03:48,274 --> 00:03:51,976
เขาเสียชีวิตนะ เขาเสียชีวิตไปแล้ว บุคคลที่เรารักอาจจะเป็น

59
00:03:52,276 --> 00:03:55,975
ในครอบครัว เพื่อนฝูง ญาติมิตรต่าง ๆ

60
00:03:56,277 --> 00:03:59,975
(คุณครูคณิตา) ค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) นะครับ อะไรคือสิ่งที่

61
00:04:00,281 --> 00:04:03,974
ทำให้เราทุกข์ใจมากที่สุด เมื่ออ่านนี่

62
00:04:04,282 --> 00:04:07,974
ในบทความนี่ทำไมมันเกิดความทุกข์ใจ เพราะอะไร

63
00:04:08,283 --> 00:04:11,974
เด็ก ๆ ลองตอบสิ

64
00:04:12,284 --> 00:04:15,973
ทุกข์ใจเพราะอะไรลูก คุณครูคณิตาครับ

65
00:04:16,286 --> 00:04:19,974
ทำไม่เราถึงทุกข์ใจ (คุณครูคณิตา) ค่ะ สาเหตุ

66
00:04:20,291 --> 00:04:23,975
ก็คือการจากคนที่เรารักไปนั่นเอง

67
00:04:24,293 --> 00:04:27,973
ค่ะ ทำให้เรานี่เกิดความคิดคะนึง

68
00:04:28,299 --> 00:04:31,973
หวงหานะคะ ก็ส่งผลให้จิตใจของเรานี่

69
00:04:32,318 --> 00:04:35,985
มีความทุกข์นั่นเองค่ะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ครับ

70
00:04:36,319 --> 00:04:39,978
การมีความรักนี่เขาเรียกว่ามันเป็นบ่วง บ่วงชนิดหนึ่ง

71
00:04:40,320 --> 00:04:43,973
ซึ่งมันทำลายได้ยาก เกิดการ

72
00:04:44,322 --> 00:04:47,973
รักพี่รักน้อง บ่วงนี้

73
00:04:48,323 --> 00:04:51,973
เมื่อคนในบ่วงนั้นมันหายไป จะเกิดความคะนึงคิดถึง

74
00:04:52,324 --> 00:04:55,978
อยู่ตลอดเวลาอย่างที่ครูคณิตาท่านได้ว่านะครับ

75
00:04:56,335 --> 00:04:59,974
ข้อต่อไป เหตุใดจิตใจขอ

76
00:05:00,339 --> 00:05:03,972
เมื่อนึกถึงการจากไปของคน

77
00:05:04,340 --> 00:05:07,976
ที่เรารัก ทำไมล่ะลูก ทำไมมันถึงไม่ยอมสงบ

78
00:05:08,342 --> 00:05:11,972
จะคิดอยู่ตลอดเวลาลูก ไหนลองช่วยกันตอบสิ ตอบ

79
00:05:12,344 --> 00:05:15,975
กับคุณครูปลายทางนะครับ ตอบครับ (คุณครูคณิตา) เมื่อกี้

80
00:05:16,347 --> 00:05:19,984
คณิตาและคุณครูปรเมษฐนะคะ ก็ได้พูดเกริ่นนำ

81
00:05:20,348 --> 00:05:23,990
ไปแล้วนะคะ คำตอบนี่ ก็อยู่ในสิ่งที่คุณครู

82
00:05:24,350 --> 00:05:27,973
ได้กล่าวไปนะคะ ทำไมเอ่ยนักเรียน นักเรียนตอบ

83
00:05:28,351 --> 00:05:31,975
ได้หรือยังคะ (คุณครูปรเมษฐ) ใช่ครับนักเรียนครับ ไหนดูสิ

84
00:05:32,352 --> 00:05:35,973
เดี๋ยวดูสิครูว่าอย่างไรนะครับ คิดถึง

85
00:05:36,356 --> 00:05:39,972
และเป็นห่วง การคิดถึงและเป็นห่วงนี่ ทำไม

86
00:05:40,373 --> 00:05:43,972
เพราะเราไม่รู้เลยว่าเขาไปอยู่ที่เป็นอย่างไรบ้าง สุข

87
00:05:44,374 --> 00:05:47,975
ทุกข์อย่างไร อันนี้คือการตั้งคำถาม

88
00:05:48,375 --> 00:05:51,973
จากบทความที่อ่าน มันจะเป็นการ

89
00:05:52,399 --> 00:05:55,976
มุ่งไปสู่การจับใจความนั่นเอง ครูถึงให้นักเรียนได้

90
00:05:56,400 --> 00:05:59,976
ดู ได้อ่านกันนะครับ ไปดูคำถามต่อ

91
00:06:00,401 --> 00:06:03,973
ไป การตั้งคำถามและตอบคำถามจากเรื่องที่อ่าน

92
00:06:04,403 --> 00:06:07,974
ช่วยจับประเด็นสำคัญจากเรื่องที่อ่านได้หรือไม่

93
00:06:08,408 --> 00:06:11,975
เด็ก ๆ ตอบเลยว่าเป็นอย่างไรครับ (คุณครูคณิตา) ได้แน่นอนค่ะ

94
00:06:12,409 --> 00:06:15,972
นักเรียน (คุณครูปรเมษฐ) ได้แน่นอน ถ้าเราสามารถตั้งคำถามได้

95
00:06:16,410 --> 00:06:19,975
และตอบคำถามได้นี่ เราตอบได้

96
00:06:20,411 --> 00:06:23,971
ในการจับใจความ ต่อไปครับ นักเรียนมีหลักในการอ่านอย่างไร

97
00:06:24,413 --> 00:06:27,972
จึงสามารถจับประเด็นสำคัญจากเรื่อง

98
00:06:28,415 --> 00:06:31,973
ที่อ่านได้ อันนี้ต้องคิดหน่อย

99
00:06:32,417 --> 00:06:35,973
มีหลักอย่างไรลูก การที่เราจะจับประเด็นได้

100
00:06:36,419 --> 00:06:40,419
มันต้องมีหลักการใช่ไหมลูก ให้เ

101
00:06:40,421 --> 00:06:44,421

102
00:06:44,422 --> 00:06:44,426

103
00:06:48,426 --> 00:06:48,428

104
00:06:52,429 --> 00:06:52,431