---
title: งานวันคนพิการสากล ประจําปี 2566 วันพฤหัสบดี ที่ 30 พฤศจิกายน 2566 (ภาคเช้า) ณ ศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ (อาคาร B)
subtitle: 
date: วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤษจิกายน  2566  เวลา 08.00 น.
---

								(ข้อความสดจากระบบถอดความเสียงพูดทางไกล)


(คุณเพลงรบ) สวัสดีครับ สวัสดีทุกท่านนะครับ ที่ตอนนี้มาร่วมงานวันคนพิการนะครับ ทั้งคนพิการเอง คนดูแลคนพิการ องค์กรที่เกี่ยวข้องนะครับ รวมถึงศูนย์ราชกการแห่งนี้นะครับ บุคลากรทุกที่ ทุกกรม ทุกหน่วยงาน ที่ได้ยินเสียงนี้ หากมีเวลาว่างนะครับ ตอนนี้เรียนเชิญทุกท่านนะครับ เดี๋ยวอีกสักครู่หนึ่งเราจะเริ่มเข้าสู่งานวันคนพิการสากล ประจำปี 2566 กันแล้ว เก้าอี้ด้านหน้ายังว่างอยู่นะครับ ตอนนี้เรียนเชิญทุกท่านนะครับ มาด้านหน้าเลยนะครับ เก้าอี้ตรงไหน ชอบตรงไหน ชอบตัวไหนจับจองได้เลยนะครับ เดี๋ยวเราจะเริ่มเข้าสู่งานวันคนพิการสากล ประจำปีนี้แล้วนะครับ แน่นอนว่านอกจากบูธนิทรรศการแล้ว เรายังมีสาระดี ๆ และเทคโนโลยีสุดล้ำที่ต้องการถ่ายทอดและให้ทุกคนเรียนรู้ รับรู้ และทำความเข้าใจไปพร้อม ๆ กันด้วยนะครับ ตอนนี้นะครับ ขอเรียนเชิญนะครับ ทั้งเจ้าหน้าที่นะครับ รวมถึงผู้ที่มาร่วมงานนะครับ หรือบูธไหนนะครับ ที่มากันหลายคน แบ่งมานะครับ สมมติท่านมีอยู่ 6 คนในบูธ แบ่งมาสัก 5 นะครับ มาร่วมงานกับเราด้านหน้านะครับ มาได้เลยนะครับ เรียนเชิญเลยนะครับ อีกสักครู่นะครับ เราจะเข้าสู่วันวันคนพิการ นั่นก็คือกิจกรรมบนเวที ซึ่งกิจกรรมบนเวทีของเรานะครับ เป็นสาระที่ โอ้โห เรียกได้ว่าเป็นทั้งงานวิจัยและเป็นทั้งนวัตกรรม เป็นทั้งเทคโนโลยีที่มาอำนวยความสะดวก และทำให้ผู้พิการ และผู้ดูแลคนพิการนั้น ได้เข้าถึงเทคโนโลยีแบบง่าย ๆ นะครับ เดี๋ยวเราจะมาดูกันว่าบนเวทีของเรามีอะไรกันบ้างนะครับ รวมถึงนอกจากสาระความรู้ดี ๆ แล้วนะครับ เรายังมีชุดการแสดงอีกมากมายที่จะมาถ่ายทอดความสามารถให้ทุกคนได้รับชมกันนะครับ เดี๋ยวเราจะเพลิน ๆ ไปกับสาระความรู้ รวมถึงความบันเทิงที่ทางผู้จัดในวันนี้ได้รังสรรค์และก็มอบให้ทุกท่านนะครับ ตอนนี้นะครับ ขวามือของเวทีนะครับ ก็จะเป็นจุดลงทะเบียนนะครับ ท่านใดที่ลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ ขอเรียนเชิญมานั่งตรงโถงกลางหน้าเวทีได้เลยนะครับ เพราะว่าอีกสักครู่เราจะเข้าสู่พิธีการและกิจกรรมหลักของงานในวันนี้แล้วนะครับ ขอเรียนเชิญเลยนะครับ ท่านใดที่ลงทะเบียนแล้ว เสร็จเรียบร้อยเรียนเชิญได้เลยนะครับ จับจองที่นั่งได้เลยนะครับ รวมถึงท่านที่มาร่วมชิม ชอป มานั่งฟังด้วยกันนะครับ จุดลงทะเบียนนะครับ จะมี 2 ฝั่งนะครับ ซ้ายและขวาของเวทีนะครับ แน่นอนว่าเมื่อสักครู่เชิญชวนฝั่งขวาไปแแล้ว ตอนนี้เรียนชวนฝั่งซ้ายกันบ้างนะครับ ท่านที่ลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ เชิญด้านในได้เลยนะครับ เรียนเชิญครับ อีกสักครู่เราจะเริ่มเข้าสู่กิจกรรมแล้ว ขอเรียนเชิญครับ 

[เสียงดนตรี]สวัสดีครับ สวัสดีครับ สวัสดีทุกท่านรอบ... สายข่าวรายงานมา ว่าอพม. กรุงเทพมหานคร มาครบทั้ง 50 เขตแล้วนะครับ เรียนเชิญมานั่งบริเวณเก้าอี้ด้านหน้าได้เลยนะครับ มีเสื้อสีชมพูเป็น Center อยู่นะครับ ตอนนี้นะครับ อพม. นะครับ อพม. กรุงเทพมหานคร ทั้ง 50 เขต วันนี้นะครับ ต้องปรบมือดัง ๆ มาครบทั้ง 50 เขตเลย ขอเรียนเชิญด้านหน้าได้เลยนะครับ ขอเรียนเชิญเลยครับ ต้องบอกว่าต้องขอต้อนรับ ขอเรียนเชิญเลยนะครับ เมื่อลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ บริเวณด้านหน้ามีเสื้อสีชมพู ยืนเป็น Center อยู่นะครับ 

(คุณเพลงรบ) ตอนนี้นะครับ เราจะเริ่มนะครับ เข้าสู่กิจกรรมบนเวทีแล้ว อีก 5 นาทีนะครับ อีก 5 นาทีเราจะเข้าสู่กิจกรรมบนเวทีแล้วนะครับ วันนี้เราจะว่าด้วยเรื่องเทคโนโลยีสำหรับคนพิการมีความสำคัญอย่างไร แล้วมีการพัฒนาไปถึงไหนแล้ว เดี๋ยวเราจะมาฟังไปพร้อม ๆ กันนะครับ สำหรับท่านที่กำลังลงทะเบียนอยู่ทั้งด้านซ้ายและด้านขวาของเวทีนะครับ เมื่อท่านลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ ขอเชิญทุกท่านนะครับ มานั่งบริเวณเก้าอี้ข้าวตรงโถงกลางได้เลยนะครับ แล้วก็วันนี้นะครับ มี อพม. กรุงเทพฯ ทั้ง 50 เขต มาครบกันแล้วนะครับ เมื่อลงทะเบียนแล้วนะครับ สามารถเข้ามาโถงกลางได้เลยนะครับ ขอเรียนเชิญนะครับ 

[เสียงดนตรี]งานวันคนพิการสากล ปี 2566  

(เจ้าหน้าที่) ทดสอบครับ 

(คุณเพลงรบ) สวัสดีครับ สวัสดีครับ โอ้โห เงียบแบบนี้ ต้องสวัสดีอีกรอบหนึ่งนะครับ สวัสดีครับ มีกำลังใจขึ้นมาเลยครับ ผมเพลงรบ ฐิติกุลดิลก จากช่อง 7HD วันนี้รับหน้าที่เป็นพิธีกรในงานวันคนพิการสากลในวันนี้นะครับ อย่างที่ทุกท่านได้ทราบกันดีนะครับ ว่าทุกวันที่ 3 ธันวาคม ของทุกปีนะครับ องค์การสหประชาชาตินะครับ ได้ประกาศให้วันที่ 3 เป็นวันคนพิการสากลนะครับ ทำไมถึงต้องประกาศเป็นวันนี้ เนื่องจากว่า เป็นวันที่เราให้ความสำคัญเป็นพิเศษนะครับ กับคนพิการ เพื่อให้คนพิการทุกคนร่วมพบปะพูดคุยพบเจอแสดงความสามารถ แสดงศักยภาพ ได้ทำกิจกรรมสังคมร่วมกันเพื่อความเสมอภาคและความเท่าเทียมนั่นเองนะครับ และแน่นอนนะครับ ว่าประเทศไทย เป็นประเทศหนึ่งในสมาชิกขององค์การสหประชาชาตินะครับ และเราเองก็มีการจัดงานวันคนพิการมาตลอด ๆ เลย ในปีนี้ครับ ปี 2566 ครับ เราได้จัดขึ้น ณ ศูนย์ราชการฯ แจ้งวัฒนะ แห่งนี้นะครับ ก็เป็นอีกหนึ่งภาพบรรยากาศที่ทางรัฐบาลไทย หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง สมาคมที่เกี่ยวข้องกับคนพิการ ได้เล็งเห็นความสำคัญและจัดขึ้นมาทุก ๆ ปีและแน่นอนนะครับ นอกจากส่วนกลางแล้ว เรายังคงมีส่วนภูมิภาค ที่อีกสักพักเราจะเห็นตามช่องทางโซเชียลต่าง ๆ นะครับ ว่าจังหวัดไหนจัดกิจกรรมอะไร มีอะไรบ้าง แน่นอนว่าส่วนกลางได้เริ่มขึ้นแล้ว นับจากนี้เดือนธันวาคมก็จะมีการจัดงานวันคนพิการ ซึ่งวันนี้นะครับ วันที่ 30 พฤศจิกายน นะครับ เราจะจัดเป็นวันแรก และในวันพรุ่งนี้นะครับ เป็นวันที่ 2 วันที่ 1 ธันวาคมครับ ปีนี้จัด 2 วันเต็มนะครับ เริ่มเวลา 08.00 น. ถึง 16.00 น. หรือ 8 โมงเช้า ถึง 4 โมงเย็นนั่นเองนะครับ แน่นอนนะครับ ว่ากระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์นะครับ ร่วมกับสมาคมสภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย จัดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ ปี แน่นอนว่าจัดให้คนพิการได้มามีกิจกรรมร่วมกัน และแน่นอนนะครับ ไฮไลท์อยู่ที่คนพิการต้นแบบ บุคคลที่ได้รับรางวัล เราจะมาดูความสำเร็จของแต่ละท่าน ว่าแต่ละท่านมีความตั้งใจมุ่งมั่น และเป็นพลังที่สำคัญของสังคมอย่างไร บุคคลทั่วไป นำเป็นแบบอย่างได้ด้วยนะครับ วันนี้นอกจากจะทำให้มาโชว์ความสามารถแล้ว จะให้เห็นแนวทางการใช้ชีวิต และการต่อสู้เพื่อสิทธิของเราด้วยนะครับ แน่นอนนะครับ ว่าภายในงานวันนี้นะครับ เป็นอีก 1 กิจกรรม อย่างที่ได้นำเรียนไปว่า โชว์ความสามารถและทักษะแล้ว ยังมีสินค้าและผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ จากฝีมือคนพิการ องค์กรคนพิการ หรือที่มีความเกี่ยวข้องกับคนพิการได้มาจัดบูธด้านหลังนะครับ ด้านหลังของท่าน ด้านหน้าของผมนะครับ มากกว่า 200 ร้านค้า 200 ร้านค้านะครับ เยอะเลยทีเดียว ทุกท่านที่อยู่ ณ ศูนย์แห่งนี้รวมถึงบุคคลที่ตั้งใจเดินทางมาที่กิจกรรม สามารถ ชอป ชิม และแน่นอนครับ มีบูธนิทรรศการและจุดแชะด้วย และอย่าลืมนะครับ แชะ แล้วต้องแชร์นะครับ ทีมงานบอกว่าลืมสวัสดีทางไลฟ์สดด้วยนะครับ ที่กำลังถ่ายทอดสดอยู่ในขณะนี้นะครับ ถ้าท่านกำลังชมถ่ายทอดสดอยู่ในขณะนี้นะครับ อย่าลืมแชร์ด้วย แชร์แล้วบอกคนที่คุณรักให้มาดูกิจกรรมดี ๆ เพราะว่า นอกจากร้านค้าที่มีในงานแห่งนี้แล้ว บนเวทียังคับคั่งไปด้วยเนื้อหาความรู้ดี ๆ รวมถึงเทคโนโลยีต่าง ๆ ที่จะนำมาให้ทุกท่านได้รับชมกันนะครับ ว่าด้วยเรื่องเทคโนโลยีแล้วนะครับ อย่างที่ทุกท่านได้เห็นนะครับ แถบสีดำและมีตัวหนังสือที่เกิดขึ้นบนจอนะครับ ก็เป็นอีกหนึ่งเทคโนโลยีที่ปรากฏด้านหลังระบบบริการคำบรรยายแทนเสียงทางไกลแบบทันเวลาจริง วงเล็บคำว่า "จริง" ด้วยนะครับ ที่ผมพูดทุกคำนะครับ ขึ้นอยู่บนหน้าจอเรียบร้อยแล้วเห็นไหมครับ หรือเราจะเรียกกันสั้น ๆ ว่า Real-Time Captioning สนับสนุนโดย สำนักงานพัฒนาวิทยาศาตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ ขอเสียงปรบมือให้ผู้สนับสนุนที่น่ารักด้วยครับ วันนี้เป็นวันคนพิการเป็นวันดี ๆ เราจะปรบมือนะครับ เอะอะ เราจะปรบมือ เราจะปรบมือ แล้วเราจะยิ้มแย้มกันตลอดทั้งงานเลยนะครับ ว่าเทคโนโลยีแล้วนะครับ ผมเหลือบไปเห็นมหาวิทยาลัย ต้องเชิญเลย Session ต่อไป กลัวเพราะว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้พัฒนาเทคโนโลยี นวัตกรรม ตลอดเลย มีการพัฒนาตลอดเวลาจนกลัวว่า เอ๊ะ จะมีพิธีกรหุ่นยนต์หรือเปล่านะครับ ก็หวั่น ๆ จะตกงานหรือเปล่านะครับ แต่วันนี้เป็นวันคนพิการ เป็นวันของคนพิการ เพราะฉะนั้น เทคโนโลยีที่เรากำลังจะพูดถึงนะครับ เป็นเทคโนโลยีคนพิการ ใน Society 5.0 เอ๊ะ จะเป็นอย่างไร ว่าผมไม่สามารถอธิบายได้แน่นอน เพราะเป็นเทคโนโลยีก้าวล้ำมาก ๆ ขอเชิญพบกับ รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม เจริญเสียง รองอธิการบดีอาวุโสฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ธนบุรี ขอเชิญครับ ขอเชิญอาจารย์ครับ และกับทางมหาวิทยาลัยและอาจารย์เลยนะครับ 

[เสียงดนตรี] 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) สวัสดีครับ วันนี้ขอพูดน้อยลง  งแต่ว่าอยากให้ดูผลงานที่เราตั้งใจจะเอานำมาโชว์และให้เห็นว่าในยุคถัดไปนี่ เราจะอยู่กับเทคโนโลยีอย่างไรนะครับ มันไม่ใช่แค่เฉพาะกลุ่มคนพิการเท่านั้น ผู้สูงวัยนะ แล้วก็พวกเราด้วยที่จะต้องได้ใช้เทคโนโลยีตรงนี้ ให้ความคุ้นเคยนะ อันนี้ก็จะเป็นเทคโนโลยีที่คือ ในประเทศยังไม่มีใครทำลักษณะ ในโลกก็ระดับแรก ๆ นะครับ เดี๋ยวเราลองดูนะครับ หัวข้อเกี่ยวกับเทคโนโลยีที่เรานำมาใช้นี่ เกี่ยวข้องสำหรับผู้พิการใน Society 5.0 ซึ่ง แล้ว Society 5.0 ต้องรู้ก่อน เทคโนโลยีมันมาเกี่ยวข้องคืออะไร โชว์เทคโนโลยีจริง ๆ ก็ประมาณนี้ครับ Outline เราคร่าว ๆ ก็ตรงนี้นะครับ ก็คือถ้าเกิดมองนี่ Society 5.0 มันจะไปสัมพันธ์กับ เราได้ยิน คำว่า "Industrial 4.0" ใช่ไหมครับ เอาเครื่องจักรมาแล้วเอาให้มันคุยกัน เราจะคุ้นเคยคำว่า Iot คำพวกนี้มันจะเปิดไฟปิดไฟจากระยะไลก อะไรต่าง ๆ ได้ แต่ต่อไปมันไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว สามารถควบคุมอุปกรณ์ต่าง ๆ ในโรงงานได้จากระยะไกล ซึ่งปกติก็ทำให้อุปกรณ์ต่าง ๆ สายพาน หุ่นยนต์ต่าง ๆ นี่คุยกันและแค่ดูว่าควบคุมคุณภาพ เพราะฉะนั้น ของเรานี่ก็จะเป็นหน้าที่เปลี่ยนไป อย่างพิธีกรบอกว่ากลัวจะตกงาน ไม่ต้องกลัวครับ เพราะเราจะทำฟังก์ชันอีกอย่างหนึ่ง ก็ให้หุ่นยนต์ทำฟังก์ชันที่เราไม่อยากจะทำ แต่เราไปพัฒนาที่ศักยภาพที่สูงขึ้น ทีนี้ ไอ้ Society 5.0 สัมพันธ์จริง ๆ ลิงก์กับ Industrial 4.0 แล้วการที่เอาคนเข้ามาลิงก์ต่อไปมันคือ Concept ของที่ญี่ปุ่น 5.0 นี่ ตั้งแต่ทางขวามือนี่ มันเป็น Hunting หาตั่งแต่สมัยโบราณยุคเก่า ๆ เลย 4.0 ทำการเกษตรนะ 3.0 ก็เริ่มเขามาในอุตสาหกรรม พอ Society 4.0 นี่จะมา Information เราก็คือว่าไปอยู่ในช่วง Society 4.0 แล้วนะครับ แต่ญี่ปุ่นนี่เนื่องจากเป็นสังคมผู้สูงวัย เขาก็เตรียมตัวว่าในยุคถัดไป เขาจะอยู่อย่างไรนะ สภาวะเป็นอย่างไร ซึ่งเราต้องเตรียมความพร้อม มันจะวิ่งเข้าไป Society 5.0 เป็น Information ด้านซ้ายมือจะเห็นว่าคำว่า "Cyber space" ระบบพวก Cloud พวก Internet ต่าง ๆ นี่ Word ... ก็คือเราเป็นคนอยู่ แล้วเราจะใช้ Service ใช้บริการอะไรต่าง ๆ อยู่ตรงนี้ แต่ 4.0 เป็นที่เรายังควบคุม พอ 5.0 จะมี AI เข้ามาเยอะขึ้น ทีนี้เราสบายมากขึ้นนะครับ ทีนี้เราจะอยากทานอะไร จะหยิบของอะไร หรืออะไรต่าง ๆ นี่ ก็จะมีทั้ง AI ทั้งหุ่นยนต์นะ ระบบ AI ไปคำนวณต่าง ๆ มาให้นะ จะเห็นภาพทางขวามือนี่ ก็จะมีระบบเข้ามาช่วยผู้สูงวัยในการที่จะอยู่ในบ้าน อยู่ในออฟฟิศ ในโรงพยาบาลอะไรก็แล้วแต่ แล้วก็สภาพแวดล้อมเราก็จะดีขึ้นนะ อันนี้ใช้เทคโนโลยีที่จะวิ่งเข้าไปสู่ Society 5.0 ทีนี้ถ้าเกิดมันเป็นส่วนที่สำหรับผู้พิการล่ะ ซึ่งมันเป็นงานนะ เป็นพระเอก นางเอกวันนี้เลย เราจะช่วยเขาได้อย่างไร แน่นอนเราเห็นเทคโนโลยีอยู่แล้วนะ มันมีในงานนี้จะโชว์ ที่มานี่เขาก็จะมีการประกวดที่จะทำให้เทคโนโลยีต่าง ๆ มาช่วย อย่างเช่น ช่วยในการเดิน ช่วยในการที่จะอยู่ในบ้านที่ดีขึ้น ก็จะทำอุปกรณ์สิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ นวัตกรรม จะทำอย่างไรให้สะดวกมากยิ่งขึ้นสำหรับคนตาบอดหรือว่าหูหนวกต่าง ๆ แล้วก็การศึกษา แล้วก็รวมไปถึงการทำงานนะ หัวข้อสุดท้ายประเด็นสำคัญ เพราะว่ามันจะมีข้อมูลอยู่ว่าเรานี่เขาสู่สังคมสูงวัยอย่างสมบูรณ์แล้ว ทางด้านซ้ายเห็นข้อมูลใช่หรือเปล่า แล้วก็ในช่วงอีก 10 ปี ข้างหน้าที่ เราจะเป็นช่วงสังคมสูงวัยระดับสุดยอดเลย ทีนี้พอเป็นอย่างนั้นปุ๊บนี่  ไม่ใช่แค่ผู้พิการแล้ว เราก็จำเป็นที่จะต้องมีเทคโนโลยีเข้ามาช่วยเรา ซึ่งเทคโนโลยี 1 ในนั้นน่ะ ก็จะเป็นเทคโนโลยีทางด้านหุ่นยนต์ หรือระบบอัตโนมัติ หรือว่า AI เข้ามาช่วยอยู่แล้ว เดี๋ยวเราจะสาธิตให้ดู และอีกส่วนหนึ่งความเสี่ยงของแรงงาน แน่นอนเราไม่อยากทำงานที่มันเป็น Low Skill ต้องใช้แรงเยอะ ๆ อะไรต่าง ๆ นี่เราอยากทำงานให้สบายขึ้น เพราะฉะนั้นแรงงานก็ขาด เพราะฉะนั้น เราจะทำอย่างไรให้เอามาช่วยเสริมได้ ทีนี้ที่เกี่ยวข้องกับผู้พิการนี่ สถิติที่เห็นอยู่ทางขวามือจะเห็นว่ามีผู้พิการอยู่ในช่วงประมาณ 2 ล้านกว่า 2.18 ล้านคนนี่ ในช่วงวัยทำงานนี่ อยู่ประมาณ 800,000 ใช่ไหมครับ 8.57 แสนนี่ แต่อาชีพทำได้ประมาณแค่ ที่ทำอาชีพนี่ 2.11 เท่านั้นเอง เพราะฉะนั้น อาชีพตรงนี้ ส่วนใหญ่จะเป็น Low Skill อยู่นะ ใช้แรงงาน ใช้อะไรต่าง ๆ ทำอย่างไรให้ผู้พิการนี่มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น มีงานที่มีค่าตอบแทนที่สูงขึ้น มีเทคโนโลยีเข้ามาช่วยอย่างไร อันนี้คือเป้าหมายของเรานะครับ ทีนี้ ตัวอย่างอันนี้ในช่วงโควิดนี่ อย่างเช่น ญี่ปุ่นนี่ ผู้พิการที่นอนติดเตียงนี่สามารถที่จะทำงานได้ด้วยไหม หรือมี Social Life ไม่มีคุณภาพชีวิตที่ดี เขาก็เลยเปิดคล้าย ๆ เป็น คล้าย ๆ Robot Cafe เล็ก ๆ ที่โตเกียว ผู้พิการมาควบคุมแบบง่าย ๆ นะ อันนั้นจะเป็นหุ่นยนต์ที่วิ่ง Track หุ่นยนต์ที่แข่งขันกันอยู่นี่ก็สามารถทำกันได้อยู่แล้วนะ แต่สาธิตให้ดูวันนี้นี่ ก็คือจะซับซ้อนมากกว่านั้น เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังว่าเราจะทำอะไรนะครับ คือที่ตอนที่เราเปิดงานที่ 10 ปีการพัฒนาคนพิการที่ มจธ. ที่บางมดนี่ ตอนนั้นท่านวราวุธก็เปิดงานด้วยนี่ เราทำพัฒนาระบบนะ ร้อยเรียงอย่างมากเลย แล้วในโลกยังไม่มีใครทำลักษณะนี้ ก็คืองานนี่มันอยู่ที่ 2 ตึกนะครับ ห่างกันมากประมาณ 200 เมตร แล้วก็ไปเชิญผู้พิการ อันดับแรกนี่ให้เขาไปออกแบบชิ้นงาน 3 มิติก่อน แล้วก็ให้มาพรินต์ ชิ้นงาน 3 มิตินี่ เดี๋ยวผมขอให้ดูตัวอย่างนิดหนึ่ง ก็จะเป็นเวลาออกแบบ 3 มิติมา เราให้บริษัทเข้ามา Train เพราะฉะนั้น ใช้ 3D Print ซึ่งเดี๋ยวนี้เราก็จะเห็นมากขึ้นแล้ว พรินต์โลหะ ก็ได้พรินต์เป็นพลาสติก พรินต์เป็นชิ้นส่วนอวัยวะเราก็ยังมีนะครับ แล้วก็หลังจากนั้นนี่ เขาก็ไปลงสีอย่างนี้ เพราะฉะนั้นนี่ งานประเภทอย่างนี้นี่มันเป็นงานที่ Unique มาก ๆ แล้วถ้าเกิดเอามาร้อยเรียงกับภูมิปัญญาชาวบ้านมันสามารถที่จะทำ Repeat งานออกมาได้เยอะเลย ตรงนี้สร้างมูลค่าให้กับผลงาน แล้วก็อาชีพของผู้พิการ แต่นี่เราทำเสร็จเราก็ไปตั้งที่ตึก ๆ หนึ่ง เรียกว่าตึก LS โดยให้ผู้พิการนี่ควบคุม โดยเหมือนในหนังเลย คือเหมือนใส่ VR เข้ามา พอมองข้างล่างเหมือนเล่นเกม แต่จริง ๆ ไม่ใช่ คือ จะเห็นภาพหุ่นยนต์อีกทีหนึ่ง แล้วเหมือนไปสิง AVATAR เหมือนไปสิง ให้ไปหยิบของบนชั้น ทีนี้มันต้องมีการ Train ที่ดี เพราะว่าถ้าเกิดเทร็นด์ไม่ดีนี่ หุ่นยนต์อาจจะไปชนชั้นต่าง ๆ พังได้ เพราะฉะนั้นต้องระวัง หยิบมาปุ๊บ แล้วก็จะส่งมาให้หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งนะครับ จะเป็นหุ่นยนต์ที่มีแขนสีเขียว ๆ นี่ครับ ข้างล่างตัวนี้ มันก็จะวิ่ง หยิบของ หยิบตะกร้ามา แล้วก็ลงจากชั้น 7 ของตึก ลงมาชั้น 1 ทีนี้หุ่นยนต์ออกแบบให้บ้าน ออฟฟิศ อย่าลืมนะตึกมันห่างกัน เพราะฉะนั้น ก็เลยต้องส่งไปหุ่นยนต์อีกตัวหนึ่ง หุ่นยนต์ตัวที่ 3 ตัวนั้น นะครับ ก็ให้ผู้พิการอีกท่านหนึ่งนะ น้องผู้ชายก็จะควบคุมตัวนี้ เขาก็จะเห็นเส้นทางถนนด้วยถ้าจะวิ่งไป เพราะฉะนั้น เรามองว่าถ้าเกิดเปลี่ยน ขณะที่หยิบของลงจากตึกได้แล้วส่งไปไหนได้นี่ ในอนาคตพัฒนาระบบหุ่นยนต์ หรือระบบอัตโนมัติเยอะแยะนี่ คนผู้พิการนี่สามารถที่จะอยู่ที่บ้านก็ได้ ไม่จำเป็นที่จะต้องมาที่กรุงเทพฯ สามารถจะทำงานได้ ลักษณะนั้น ทีนี้ โอเค เราก็ไปต่อนะครับ ทีนี้ก็คือระบบตรงนี้นี่ เราก็ยังมีสิ่งที่ต้องรองรับด้วยนะครับ คือไม่ใช่แค่พัฒนาเทคโนโลยีเท่านั้น เส้นทางของการพัฒนาเทคโนโลยีนี่ มันไปเพื่อพัฒนาคน เพราะฉะนั้น สิ่งหนึ่งที่เราต้องพัฒนาว่าจะต้องมีสมรรถนะที่เป็น List ของสมรรถนะที่ต้องรู้อะไร แล้วก็ทำทักษะอะไรได้บ้างนะ อันนี้เราก็เริ่มต้นจากเรื่องเกี่ยวกับวิทยาการหุ่นยนต์ ผู้พิการสามารถผลิตแล้วสร้างเทคโนโลยีตรงนี้ได้ ซึ่งก็เป็น Challenge มาก ๆ เลยว่าทำให้เขามีศักยภาพที่สูงขึ้นได้ เรามีระบบที่ตาม Track สมรรถนะด้วยนะครับ เทียบกับคุณวุฒิก็ได้ กับวิชาชีพก็ได้ อยู่ขั้นไหน เราพัฒนาถึงขั้นไหนอะไรต่าง ๆ ก็ประกอบอาชีพได้ แล้วเราก็จะมีคอร์ส จัดให้กับเด็กมัธยมด้วยนะครับ เด็กมัธยมและอาชีวะให้เข้ามา เพราะฉะนั้น เขาอาจจะเป็นกำลังที่ช่วยให้สังคมของผู้พิการนี่ ดียิ่งขึ้น สร้างความตระหนักตรงนี้นะครับ ทีนี้สุดท้ายนี่ ทั้งการพัฒนาเทคโนโลยีนะ เราก็จะได้ประโยชน์ คือ เราจะได้ต้นแบบของ Society 5.0 ของไทย เราต้องยอมรับว่าจริง ๆ เราที่ทราบน่ะ เข้าสังคมสูงวัยอย่างเร็วมากเลย แต่การเตรียมความพร้อมของไทยเราน่ะ ยังไม่เตรียมความพร้อมที่ดีเหมือนญี่ปุ่น อย่างญี่ปุ่นเขาเตรียมตัวมาอย่างมาก เพราะฉะนั้น คนไทยเรามีศักยภาพนี่ครับ อย่างวันนี้เดี๋ยวจะมีหลาย ๆ มหาวิทยาลัยเข้ามาร่วมกัน ผลึกกำลังกัน เพื่อจะช่วยสังคมของผู้สูงวัยนะ คนพิการ หรือกลุ่มเปราะบางต่าง ๆ นี่ เพื่อให้มีคุณภาพชีวิต และมีรายได้ที่สูงขึ้นด้วยนะครับ เพราะฉะนั้น ต้นแบบตรงนี้ก็จะมาต้นแบบเทคโนโลยีหุ่นยนต์แล้วก็ภาคเอกชน ส่วนถัดไปนี่ ก็คือองค์ความรู้ที่ได้นี่เราต้องถ่ายทอด คือ ไม่ใช่ถ่ายทอดแค่คนพิการเท่านั้น ถ่ายทอดให้กับผู้สูงวัย นักเรียน นักศึกษาต่าง ๆ ได้เพื่อให้เขาตระหนักว่าเรามีสังคมผู้พิการอยู่ ต้องช่วยกันดูและ อยู่ใน Society ให้พร้อมกันอย่างนี้นะ แล้วก็เรื่องเกี่ยวกับเทียบคุณวุฒิต่าง ๆ นี่ ก็คือคุณก็คือสามารถไปประกอบอาชีพ เป้าหมาย คือ มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นนะครับ เพราะฉะนั้นนี่ จากภาพรวมต่าง ๆ อันนี้คือภาพที่เราจัดงาน 10 ปี การพัฒนาบุคลากรที่ มจธ. นะครับ ครบรอบ 10 ปีเราทำมา 10 ปี 27 ตุลาคมนี่ ท่านวราวุธก็ไปเปิดงานตรงนี้เอามาให้ดูผลงานนะ วันนี้ก็เอามาส่วนหนึ่งแล้วไปเยี่ยมชมได้ที่บูธข้างหลัง ของ มจธ. นะ แล้วก็ไปดู ทีนี้เราก็เนื่องจากตรงส่วนนั้นโชว์ไปแล้ว คราวนี้เราเอางานตรงนั้นมาโชว์ให้ดูด้วย แต่เพิ่มฟังก์ชันขึ้นมากกว่านะ จากที่เคยโชว์ในงานนั้นนะ เพราะแต่ละรอบเราต้องพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ อย่างหุ่นยนต์อย่างนี้ จะต้องใส่แขน ที่อยู่ตรงนี้ก็จะใส่ VR เข้าไปควบคุม เหมือนในหนังเลย แต่เขาควบคุมจริง เพราะฉะนั้น ก็ส่งให้หุ่นยนต์ตัวที่มีแขนสีเขียว ๆ แล้วก็สั่งออกมา วันนี้เราอาจจะให้น้องผู้ชายนี่ ควบคุมรถนี่ วิ่งรอบตึกสัก 1 รอบ ดูสิว่าจะไปได้ไหม มาช่วยกันลุ้นคือ Network ต้องผ่าน แล้วต้องดีนะ เพราะฉะนั้น ถ้า Network ดี มันไปได้อยู่แล้ว ทีนี้ วันนี้จะลองที่ยาวที่ไกลขึ้น วันนั้นแค่ประมาณสัก 200-300 เมตร วันนี้คือเราให้น้องเขาลองทำก็คือ 32.9 กิโลเมตรนะ อันนี้เอามาจาก Google Maps เลย จากที่ศูนย์ราชการฯนี่ จุดควบคุมจากศูนย์ราชการฯ ไปที่ตึก FIBO ที่บางมด เราทำฟังก์ชันคือหยิบของ หุ่นยนต์มาหยิบลงจากชั้น 7 ลงมาส่งให้หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่ง แล้ววิ่งรอบตึก FIBO เป็นการจบพิธี แต่อันนี้มัมก็มีความต้องลุ้นทุกครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 แล้วนะครับ แต่ก็เป็นโจทย์ที่น่าสนใจอยู่เดี๋ยวเรามาลองดูกันนะว่าในนี้จะเป็นอย่างไร ส่วนข้อมูลต่าง ๆ Search ใน Facebook ก็ได้นะ FIBO KMUTT เรื่องโครงการคนพิการของ มจธ. Facebook Live เอาล่ะผมประหยัดเวลาแล้ว ยังพอมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมง แล้วเราจะโชว์ให้ดูว่ามันทำแล้ว Run ได้อย่างไร อย่างนั้นพร้อมไหมครับ น้องอิ่มนะ พร้อมนะ อย่างนั้นเดี๋ยวลองดูเลยครับ มาลุ้นกันว่าจะควบคุมเรื่องของห่างไป 30 กว่ากิโลเมตรนี่ จริง ๆ Network แล้วก็สภาพแวดล้อมมันได้หรือเปล่า อันนี้ทางด้านซ้ายมือนี่จะเป็นจอของที่น้องอิ่มนี่ เขามองเห็น แต่อันนี้ ภาพนี่พอเป็น VR สามารถทำให้เกิดความลึกได้ เพราะฉะนั้น เราต้องเห็นว่ามันต้องหยิบเข้าไปลึกขนาดไหน แล้วก็หุ่นยนต์ 2 แขน ก็ทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อให้ตรงนี้ แน่นอนแขนยังเป็น UR Robot ที่มันมีทั่วไปในโรงงานอุตสาหกรรมต่าง ๆ แต่เราก็มาประกอบ Integrate เพื่อให้ทำงานและหยิบ อย่างนี้เขามาหยิบชิ้นแรก เรามาลุ้นดูนะครับ ตอนนี้ก็อยากแจ้งว่าหุ่นยนต์มันเคลื่อนที่ได้เร็วกว่านี้ แต่เพื่อ Safety First ก็ค่อย ๆ ขยับในเมื่อเราต่อไปมีความคล่องตัวที่ใช้ผู้พิการหรือว่าคนสูงวัย หรือใครก็แล้วแต่นี่ มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เข้ามาควบคุมแล้วทำงานได้ ที่ญี่ปุ่นก็เริ่มมีดแล้วนะครับ บริษัทบางบริษัท คือหาแรงงานยากพอสมควร เพราะฉะนั้น เขาจะเอาหุ่นยนต์ตัวหนึ่งนี่ไปวางไว้ตามไซต์ต่าง ๆ ในร้านที่ต้องหยิบของ แล้วเรียงของนี่ แล้วก็ให้คนนี่ เข้าไปสิง เข้าไปควบคุม ก็เป็นอะไรที่ต้องยอมรับครับ ว่าเทคโนโลยีมันมาอย่างนี้นะ เราก็ต้องอยู่กับเขา ทีนี้หยิบไป กี่ตัวแล้วนี่ 2 ตัวไหม ได้แล้ว โอเคแล้ว ทีนี้เขาก็สั่งกดให้สายพานนี่ เคลื่อนที่ด้วยจากที่นี่ได้นะครับ โอเค เสร็จแล้วเอาหุ่นยนต์ตัวที่ 2 นี่ ก็จะที่เป็น Integrate ที่เป็นตัวที่ จริง ๆ แล้วอยู่ในอุตสาหกรรม สามารถ... เขาก็จะมีเซนเซอร์เคลื่อนที่ได้ด้วยวิธีต่าง ๆ นะครับ ทำ Map ในแผนที่ในอาคารได้นะครับ เราก็จะต้องเอามีตัวมาตรวจเช็กแล้ว ว่าเซนเซอร์เป็นอย่างไร อันนี้อยู่ที่ชั้น 7 ตึกหุ่นยนต์นะครับ มีโอกาสก็ไปเยี่ยมชมได้ เรามีแพลตฟอร์มที่เกี่ยวกับในโรงงานกับวิทยาการหุ่นยนต์ที่ใช้ในออฟฟิศแล้วก็ในบ้านนะครับ นะครับ อันนี้ก็ Session ส่วนนี้ก็จะเป็นการทำโดยอัตโนมัติ บางส่วนก็ใช้ผู้เชี่ยวชาญช่วยด้วยนะ เพราะหลังจากนี้จะมีทีมนี่ จะช่วยควบคุมหุ่นยนต์นะ เพราะมันต้องลงลิฟต์อะไรต่าง ๆ คนปกติ ผู้พิการนี่ สามารถร่วมกันได้ โดยที่ใช้เทคโนโลยีมาทำให้มีเกิดหรือไร้รอยต่อนะครับ สามารถเชื่อมโยงกันได้ อันนี้เราก็พัฒนาเองนะครับ ไอ้แขนกลอะไรสวย ๆ ก็เป็นส่วนหนึ่งที่มาตรฐานเข้ามา แต่เราก็ทำ Platform ที่พัฒนาขึ้นมานะ ระบบแพลตฟอร์มตรงนี้ ทีนี้เราอยากจะจัดให้มันเป็นรูปแบบอย่างไรก็ได้ อันนี้ก็ไปใช้ในอุตสาหกรรมได้อยู่นะ ข้างล่าง ฐานข้างล่างสามารถติดเซนเซอร์สามารถตรวจับได้ เราเห็นคุ้นเคย หุ่นยนต์ที่ดูดฝุ่นอะไรต่าง ๆ นี่ เทคโนโลยีที่ทำแผนที่ลักษณะนั้นได้ไม่ยาก ทีนี้ก็จะต้องมาที่ลิฟต์แล้วนะครับ ก็... เดี๋ยวนี้จริง ๆ น่ะเทคโนโลยีการที่จะควบคุมลิฟต์ มันก็มีเทคโนโลยีที่เป็น IoT ได้เหมือนกันนะครับ ก็สามารถที่จะสั่งได้ จากชั้นไหน ไปชั้นไหน ถ้าเกิดไม่ได้ก็จะมีเล็ก ๆ หุ่นยนต์แบบ Finger Bot เป็นตัวเล็ก ๆ สามารถเปิด ปิดที่ตำแหน่งต่าง ๆ นะ เราสามารถปรับสภาพแวดล้อมได้เอาเทคโนโลยีมาช่วยได้นะครับ แต่ตรงนี้จะยาก ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญมาช่วยหน่อยในการควบคุมเพื่อให้เข้าไป Session นี้ ก่อนที่ลิฟต์จะปิดตัวลง อันนี้จากชั้น 7 โอเค มีตัวเลข มีเลข 0 ด้วยนะ แล้วก็กดลิฟต์ลงมา มาไหม มีกดหรือยัง กดลงมา อ๋อ รอลิฟต์อยู่ ล็อกไว้เหรอ โอเค ล็อกลิฟต์เอาไว้ อันนี้ แล้วก็ไปรอลุ้นดูนะ แต่ตัวหุ่นยนต์ตัวเดียวนะครับ ออกมาไม่ได้ตัดต่อ ตัวเดียวกัน ระหว่างนี้ก็จินตนาการว่า ถ้าเกิดเราสามารถที่จะควบคุมหุ่นยนต์แต่ละตัวได้อิสระ ก็แน่นอนอาจจะไม่จำเป็นต้องใช้ VR ใช้จอทีวีก็ได้ใช้ Tablet ก็ได้เพราะฉะนั้นมันก็จะค่อนข้างคล่องตัว เพราะเดี๋ยวนี้อุปกรณ์พวกนี้มันไม่แพงแล้ว แต่ต้องเชิญเขา แต่ถ้า VR ไม่สะดวกนี่ เหมือนเราเลย ขยับแขน ทำนู่น กดขึ้นไปอะไรต่าง ๆ ก็จะดีนะครับ คราวนี้ลงมาที่ชั้น 1 นะ ชั้น 1 ที่ตึกนี้ จะต้องเอาหุ่นยนต์ตัวนี้นี่ เอาตะกร้าตัวนี้ไปส่งให้กับ... ส่งให้กับหุ่นยนต์ตัวที่ 3 ที่จะต้องวิ่งออกไปข้างน้อง แล้วเดี๋ยวน้องผู้ชายก็จะต้องควบคุมหุ่นยนต์ตัวนี้วิ่งรอบตึก FIBO ไปนะครับ แล้วก็วิ่งมา นี้ก็ต้องอยู่กับสภาพแวดล้อมตรงนั้นจริง ๆ ด้วยที่ตึกก็จะมีลานจอดรถ รถก็จะต้องวิ่งด้วยเหมือนกัน ก็ต้องดูเรื่อง Safety เหมือนกัน ไม่ให้เขาชนเรา แล้วเราไปชนเขาด้วย รถ อันนี้จะเป็นตัวที่ 3 แล้ว รถตัวนี้ ปกติก็จะเป็น AGV คำศัพท์ก็คือจะวิ่งอัตโนมัติ โรงงานก็ได้ งอันนี้เราออกแบบเพื่อให้ออกนอกอาคาร แต่ตอนที่ทดลองที่งาน 10 ปี มจธ. นี่เราออกและข้ามสะพานด้วย และหลังเต่าก็จะวิ่งมาเรื่อย ๆ นะ อันนี้เราจะเอาวิ่งรอบ ๆ ไปทีนี้เขาก็ต้องมาเช็ก ใช้เซนเซอร์เช็กก่อนว่าตำแหน่งไหนที่เขาจะเข้ามาวางนะครับ ยิ่งมีเซนเซอร์หลาย ๆ ตัวแล้วมีการตัดสินใจ มันก็จะช่วยเอาทำให้เราสบายขึ้นนะ ก็คือเราไม่จำเป็นที่จะต้องไปคอยควบคุมทีละจุด ๆ เดี๋ยวมีโอกาสไปลองเล่นดู การควบคุมทีละจุดทีละแขนนี่ ทีละองศานี่มันยากมาก เพราะฉะนั้น อะไรที่เซนเซอร์มันตรวจแล้วหุ่นยนต์มันทำได้เองนี่ก็ให้หุ่นยนต์ทำ อันนี้อยู่ในสถานะไหนเอ่ย รอว่า... รอ Grab ส่งของเสร็จก่อนหรือเปล่า หรือว่าอย่างไร ถ้าเกิดจอทางด้านซ้าย จะเห็นจะเป็นจอที่ทางน้องนี่เป็นผู้ควบคุม ก็จะมีเส้นบอกแนวทางที่จะวิ่งไปนะครับ ก็จะควบคุมหุ่นยนต์ตัวที่ 3 นั้น แต่ตอนนี้อยู่ใน Stage ที่หุ่นยนต์ตัวที่เป็นแสงสีเขียวนี่ จะต้องหยิบตะกร้าใช้หรือเปล่า ไปวางตำแหน่งนั้นให้ตรงนะครับ คือ ตอนนี้ที่นิ่งอยู่มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า มาดูกัน เรื่องเกี่ยวกับพวกแสงต่าง ๆ กล้อง แสง คือ ของ... ถ้าเกิดเป็นคนนี่ คงไม่น่ามีปัญหามาก ก็คือเราใช้ตาเรามองอะไรต่าง ๆ แต่ถ้าเกิดใช้กล้องพวกแสงการสะท้อนอะไรต่าง ๆ มันมีผลกับพวกเซนเซอร์ในการที่จะควบคุม อันนี้ผมก็คิดว่าน่าจะเป็นแสงที่ไปกระทบนะ มันก็เลยจะหลุดจากตัวนี้ไป แต่ทีนี้ พอหลังจากเอาตระกร้านี่มาใส่ ใส่แล้วนี่ ก็จะมีการควบคุมต่อแล้วนะครับ ไปได้ไหมนะ Network ไปไหม โอเค เริ่มขยับ ลองดูว่าจะวิ่งรอบตึกสักนิดหนึ่ง ของ FIBO นิดหนึ่งนะ ว่าจะได้ประมาณไหน จากตำแหน่งตรงนี้ที่เขาควบคุม เพราะฉะนั้นนี่ จอที่เขาเห็นจะเป็นทางด้านซ้ายมือนะ แล้วก็ควบคุมไอ้เจ้าตัวนี้ เพื่อที่จะไปส่งของอีกจุดหนึ่งเหมือนกับว่าเราต้องการจะมีผู้รับของที่เป็นชิ้นงาน 3 มิติ ที่เขาพิมพ์มานี่ แล้วมาวางนะครับ อันนี้เป็นบรรยากาศรอบ ๆ นะครับ อ๋อ มีกรวยมากั้นให้เกิดความยากด้วยเหรอ เพราะบางทีกั้นไว้ ไม่ให้จอดรถหรือเปล่า แล้วเอามานะครับ ต้องใช้ทีม Staff เขาไปช่วยเอานะครับ เอากรวยออก ทีนี้ ทางนี้ ก็คือเรามองว่าเทคโนโลยีอะไรที่มันมาเกี่ยวข้องตรงนี้ คือ 1. ก็คือการที่ควบคุมระยะไกลได้ แล้วก็ส่งภาพกลับมา แล้วก็กลไกของการเคลื่อนที่เคลื่อนไหวของหุ่นยนต์นี่มันตอบสนองกับการที่เราสั่งระยะไกลไป ถ้าเกิดเราจินตนาการว่ามันไม่ใช่เป็นแค่รถที่ควบคุมระยะไกลได้อย่างเดียว มันทำฟังก์ชันอื่นได้ อย่างเช่น นึกถึงที่ดูว่าไม่น่าจะเป็นได้มันทำได้นะครับ อย่างเช่น การเก็บเกี่ยว รถ ก็คือเราสั่งหุ่นยนต์ ก็คือรถคันนั้น ก็เป็นหุ่นยนต์นะ ไปทำเก็บเกี่ยว หรือไปตัดหญ้าอะไรต่าง ๆ หรือจะไปขุดดินนี่เราไม่ต้อง... นะ เพราะฉะนั้น คนที่อยู่ในบ้าน ที่จะควบคุมในระยะไกลไปทำ... หรือว่าเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น ไปทำอะไรได้ นอกจากคือจินตนาการได้เลย คือ อะไร ที่เป็นเครื่องจักร ที่สามารถที่ขยับได้ หรืออะไรต่าง ๆ นี่ เราก็แปลงตรงนั้นเป็นหุ่นยนต์ได้ และควบคุมระยะไกลได้ ตอนนี้เราจะมองรู้สึกว่าค่าแรงมันยังถูกอยู่นะ ก็คงจะใช้แรงงานไปก่อน แต่ก็ต้องยอมรับว่า ในอนาคตอันไม่ไกลนะ ถึงแม้ว่ามีเงิน ก็ไม่อาจจะจ้างใครได้แล้ว คือ เขาไม่อยากจะทำงานที่ใช้แรง แล้วก็ต้องร้อน แล้วก็เหน็ดเหนื่อย ก็ต้องใช้หุ่นยนต์ไปหรือขึ้นไปที่สูง ไปหยิบจับอะไรสักอย่างหนึ่ง เอาของมาจากโน่นนี่นั่น ก็เป็นลักษณะหุ่นยนต์ได้หมดเลยนะครับ ก็ต้องมีการลงทุนพัฒนา อันนี้วิ่งไปน่าจะครบ ใกล้ 1 รอบ ก็... แล้วก็ไปส่งของนะ ภาพมันก็คือสั่งของ มันเริ่มตั้งแต่ต้นน้ำเลยนะครับ ผู้พิการออกแบบ 3 มิตินะครับ โมเดล 3 มิติ สั่งไปพิมพ์ ขึ้นรูป 3 พิมพ์ อย่าลืมขึ้นรูป 3 มิติเป็นพลาสติกก็ได้ ต่อไปเป็นพิมพ์โลหะได้อยู่แล้ว ต่อไปก็เป็นพิมพ์เป็น 3 มิติ ขึ้นมา แล้วตัวนี้ ใส่ไว้บนเชลฟ์ เพื่อให้คนนี่เข้าไปชอปปิงได้ว่าอยากได้อันนั้นอันนี้ แล้วเราน่ะ ผู้พิการเข้าไปสามารถดูได้ว่า จากตั้งแต่เลือกของและหยิบของลงมา หลายท่านอาจจะบอกว่า อ๋อ ก็เป็นอัตโนมัติได้หมดเลยนี่ ไม่จำเป็นต้องมีคนก็ได้ ก็ถูกต้องครับ ก็คืออาจจะเป็นอัตโนมัติหมด แต่คุณค่าของการที่เอาคนเข้าไปช่วย จะช่วยในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้หลาย ๆ อย่าง เพราะบางทีหุ่นยนต์มันก็ถูกโปรแกรมไว้ บางทีมันไม่ฉลาด จนกระทั่งแก้ปัญหาทุก ๆ อย่างได้ ก็ใช้คนในการตัดสินใจว่าควรทำอย่างไรนะ อันนี้ก็เป็นมุมน่าจะเป็นโค้งสุดท้ายแล้วมั้ง เราวิ่งมานะครับ ก็ยังเชิญชวนนะครับ ไปเยี่ยมชมกันที่บางมดได้ เรามีหุ่นยนต์ ถ้าเกิดที่ FIBO ก็จะเป็นสถาบันที่ตั้งมาก็ใกล้จะวิ่งเข้าใกล้ 30 ปีแล้วครับ เราเปิดทั้งปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกเลย รุ่น ๆ หนึ่ง ก็ประมาณสัก 80 คน ก็คือ 40-80 ก็คือห้องละ 40 นะ ประมาณนั้น ทีนี้ เข้าโค้งสุดท้ายไหม แล้วเราก็ทำหุ่นยนต์ที่ไม่ใช่อยู่ในโรงงานอุตสาหกรรมอย่างเดียว ก็ใช้ในบ้าน ในออฟฟิศด้วย ในช่วงโควิด ก็ทำหุ่นยนต์ในลักษณะน่ารัก ๆ อย่างนี้ครับ เข้าไปช่วยคุณหมอ ตอนนั้นเป็นรายแรก ๆ เลย ก็สั่งระยะไกลไป ไปคุยกับผู้เจ็บป่วย คนไข้ต่าง ๆ ไปร้องเพลง ไปเชียร์เขาอะไรต่าง ๆ พวกนี้ก็เป็นเกี่ยวกับทางด้าน Social Interaction ที่ทำให้คุณภาพชีวิตดีขึ้น อย่าลืม Speed มันวิ่งได้เร็วกว่านี้อยู่แล้ว เราก็จัดเอาไว้สักช่วงหนึ่งนะครับ จริง ๆ ก็อยากได้ไอเดียนะครับ เดี๋ยวพอเวลา อาจจะมีเล่นเกมที่บูธ ไปส่งได้ครับ ว่าถ้าเกิดเราเป็นไม่ใช่แค่ผู้พิการ ผู้สูงวัย เด็ก หรือว่าคนปกติ แล้วสามารถที่จะอยากจะได้หุ่นยนต์สักตัวหนึ่ง ที่เป็นตัวแทนเรา ที่เรียกว่า Avatar นี่ ต่อต้องมีหุ่นยนต์ตัวหนึ่งไปกับเรานะครับ เป็น Personal Robot ถ้าเกิด 1 ตัวนั้นมีไอเดียอะไรบ้าง เดี๋ยวไปเล่นเกมที่บูธได้ เดี๋ยวมีของรางวัลให้นะครับ เพื่อจะได้เป็นหลาย ๆ ความคิดเห็นของท่านนี่ จะเป็นจุดประกายในการพัฒนาเทคโนโลยีช่วยกับพวกเราด้วยนะครับ ประมาณนั้น ทีนี้ก็จะมีเจ้าที่ที่เขามารอรับอยู่ใช่ไหม เราจะมีกรวยอีกแล้วเหรอ โอเค ไม่นั่นแล้วนะ ตึกเราอยู่หลังคณะวิทยาศาสตร์นะครับ ก็เข้ามาดูได้นะครับ ตำแหน่งนี้นะครับ เดี๋ยวเขาจะหยิบให้ดูว่าชิ้นงานที่เราเลือกไปจากบนเชลฟ์นี่มันมีอย่างไรบ้าง โอเค หยุดแล้ว จริง ๆ แล้ว สัญญาณต่าง ๆ มันสามารถส่งไป-กลับได้ เช่น มีการพูดคุยนะ จากระยะไกลก็ได้ใช่ไหม เพราะทำ Video Conference Streaming ว่าได้นะ โอเค เพราะฉะนั้น ก็เป็นอันจบนะของอันนี้ ก็ส่งของได้ อันนี้เขาก็พิมพ์มาแล้วก็พรินต์มา อันนี้ เรียบร้อยครับ ขอบคุณครับ คุณดาวนะครับ ทีนี้นี่ ส่วนที่ 2 ที่อยากจะให้เห็นก็คือเรามีหุ่นยนต์สุนัขตัวนี้ ซึ่งจริง ๆ แล้วมาตรฐานมาจากของเมืองจีน มาดูว่าหุ่นยนต์สุนัขตัวนี้นี่ ปกติเราใช้ Joystick Control แต่เรานี่ให้นักศึกษา ปี 1 ของปริญญาโทนะครับ ลองเขียนโปรแกรม แล้วมาช่วยได้อย่างไร เดี๋ยวเชิญทีมนะครับ เรายังพอมีเวลาอีกนิดหนึ่ง 10 นาที ว่าเขาจะเขียนโปรแกรมเพื่อพัฒนาฐานของหุ่นยนต์ที่มันมีอยู่เยอะตรงนี้ เอามาใช้งานประโยชน์อย่างไรบ้างนะครับ เชิญได้ ก็จะ... ก็คือจะมีอะไรบ้าง ก็คือ... ลองดู 

(นักศึกษา) สวัสดีครับ ก็จะมีท่าแรกคือท่าที่ใช้ให้น้องหมายืนครับ คราวนี้เดี๋ยวจะให้เดินไปหาผู้พิการครับ แล้วเดี๋ยวจะทำภารกิจกันครับ ลองชมกันนะครับ เดี๋ยวภารกิจของเราก็คือจะให้ผู้พิการนะครับ เอา... พอดีเควสปัญหาของเราที่เราพบเจอน่ะครับ ก็คือว่าในกรณีที่ผู้พิการน่ะ ต้องถือของครับ แล้วก็ต้องเข็นรถเข็นด้วย จะทำให้ไม่สามารถเข็นได้สะดวก คราวนี้เราก็เลยอยากให้หุ่นยนต์หมาแมวให้ช่วยผู้พิการให้สะดวกยิ่งขึ้นครับ ขออนุญาตนะครับ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ถ้าเกิดมองตรงนี้ก็เป็น Assistive technology เหมือนกัน ที่ช่วยอำนวยความสะดวก จะสังเกตว่าไม่ใช่แค่ผู้พิการคือผู้สูงวัยก็ได้ หรืออาจจะเป็นเรา อาจบาดเจ็บอยู่อะไรอย่างนี้ ไม่สะดวกก็ใช้ตรงนี้ได้ เพราะฉะนั้น พัฒนาคืออะไรล่ะ ก็คือตอนนี้ให้จดจำท่าภาษามือ 

(นักศึกษา) ใช่ครับ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) แล้วติดกล้อง กล้องที่เอามาติดเพิ่ม แล้วก็มีคอมพิวเตอร์เพิ่มเข้าไป เพื่อประมวลผลเหมือนกับ AI เบื้องต้นและจำท่า แล้วอย่างไรต่อครับ 

(นักศึกษา) ครับ เดี๋ยวเริ่มต้นนะครับ ให้ผู้พิการลองสั่งว่าท่าหมานั่งหรือยืนได้ไหม เดี๋ยวลองที่ท่านั่งก่อนนะครับ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) อันนี้ อย่าลืมนะครับ เหมือนเมื่อกี้ที่เราเห็น เซนเซอร์มันแบบก็ต้องดูแสงเสิงอะไรต่าง ๆ นี่ ว่ามันจับได้หรือเปล่า โอเคอันนี้จับได้ 

(นักศึกษา) ต่อไปท่ายืน 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) อันนี้เป็นภาษาที่เขาใช้เทรนสุนัขใช่ไหม 

(นักศึกษา) ใช่ครับ ตอนแรกก่อนหน้านี้จะใช้เป็นภาษามือของสุนัขจริง ๆ เลย แต่ในบางท่า ด้วยการที่เรานั่งอยู่ กล้องไม่สามารถมองเห็นได้ขณะนั้น ก็เลยเลือกที่จะเปลี่ยนท่าบางท่าครับ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) อันนี้ท่าบางท่า ตรงที่มันลุกนี่ มันจะยากหน่อยใช่ไหม ไม่ค่อยเห็น โอเคนะ 

(นักศึกษา) เดี๋ยว... ใช่ เดี๋ยวทีนี้ท่า... ให้... 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) จะให้อย่างไรต่อ 

(นักศึกษา) อย่างนั้น เดี๋ยวจะเริ่มจากพี่ไปกับผมเลย เดี๋ยวอาจารย์ยืนตรงนี้ครับ เดี๋ยวพวกผมมาหาอาจารย์ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) อันนี้คือ ทำอะไรเอ่ย อันนี้โจทย์ตั้งมาเมื่อเช้า ไม่ได้เตี๊ยมกันว่าอย่างไร 

(นักศึกษา) เดินไปหน่อย 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) หุ่นยนต์ที่เป็นลักษณะขานี่ ข้อดี คือ มันจะไปผ่านกับสถานที่ต่าง ๆ ที่ไม่เรียบได้ นะครับ ถ้าเป็นล้อมันก็ต้องพื้นที่มันต้องเรียบหน่อย แล้วฟังก์ชันของหุ่นยนต์สุนัขนี่ มันเดินขึ้นบันไดได้ เพราะฉะนั้น มองเขาเป็น Personal Robot เป็นหุ่นยนต์ประจำตัวเราสัก 1 ตัวนี่ ก็คือจะช่วยเหลือเราหลาย ๆ อย่างได้ นี่ก็คือเขาจะสั่งให้หุ่นยนต์ตัวนี้ไปหยิบของ หรือว่าใส่ของ เอาของมาให้บอกให้เอามาส่งที่ผมใช่ไหม โอเค 

(นักศึกษา) ทีนี้นะครับ ก็จะให้คำสั่งมือว่าจะให้หุ่นถอยหลังเพื่อจะไปดูที่ QR Code ครับ แล้วหุ่นก็จะเดินตาม QR Code 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) สมมตินะครับ ว่าจินตนาการว่าของนั้นมันหนักมากเลย ก็ใส่ในหลังของหุ่นยนต์ เพราะฉะนั้น ผู้พิการนี่ก็แค่เคลื่อนที่ของรถนี่ ให้ตอนนี้มันก็เริ่มมา Track แล้ว Track ไหม มันก็จะมี QR Code อยู่หลังวีลแชร์ เพราะฉะนั้น หุ่นยนต์หมาก็จะต้อง Track QR Code นี้แล้วก็วิ่งมาได้นะครับ เจอไหม QR Code มันเฉียง ๆ อยู่ อันนี้มันบอกโอเคแล้ว พอได้ไหม เพราะฉะนั้นนี่ ตรงนี้ สิ่งหนึ่งที่น้องจะต้องพัฒนา เราเห็นเลย ว่าก็คือ การมีเสียงว่าตอนนี้ฉันรับคำสั่งแล้วใช่ไหมครับ ตอนนี้ยังขาดอยู่ ฉันรับคำสั่งแล้วอันนี้ฉันเห็นป้ายนะ อันนี้ฉันไม่เห็นป้ายอะไรอย่างนี้ เพราะตอนนี้ คือ เพราะตกลงไอ้เจ้าหุ่นยนต์หมาไม่รู้คืออะไร ตอนนี้มันจะ Track แล้ว เพราะฉะนั้น Track ต้องชู Joystick นะ ก็คือมันจะ Track ก็เขียนโปรแกรม แล้วก็ให้มัน Track นะ ก็อย่าแกล้งมันเยอะนะ เดี๋ยวมันจะหลุดจากเจ้า QR Code นั้นใช่ไหม สมมติของหนักมากเลย เขาจะเอาของมาให้ผม แล้วก็มาไหม มาไหม 

(นักศึกษา) ทีนี้สมมติ เราเดินมาระยะหนึ่งแล้ว แล้วอยากที่จะเอาของให้แล้ว ก็ใช้ท่าครับ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ก็ Detect ท่า แล้วปิด QR Code นั้น แล้วเสร็จเรียบร้อยปุ๊บ ก็... แล้วก็ปิด QR Code นั้น เพื่อไม่ให้มัน Track ตรงวีลแชร์ แสงมันมาอย่างนี้ก็ 

(นักศึกษา) จะได้ครับ พอมีแสงก็เลยจะ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) มา... ข้างหน้านี้ ลองดูสิว่าอาจจะเจอก็ได้ตรงนี้ เพราะแสงมา โดนมือผมมาเจอผมแทน ได้ไหม เจอไหม ถ้าเกิดเจอมันต้องบอกนะ หุ่นยนต์หมามันต้องบอกสัญญาณแบบ... เทคโนโลยีมันยังใหม่อยู่น่ะนะ 

(นักศึกษา) ต้องเห็น QR Code ด้วยครับ ถึงจะจำได้ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) QR Code มาถึงตรงข้าง ๆ นะ ถอยหลังไปนิดหนึ่ง 

(นักศึกษา) ครับ ตอนนี้เราก็จะหยิบของแล้ว จะเห็นว่าคำว่า Left Right ก็คือเขา Track ภาษามือด้วย ก็จะประมาณนั้น คือ พยายามสร้างให้เห็นว่าในอนาคตเทคโนโลยีจะมาในลักษณะอย่างนี้ เป็นอยู่กับเรา Personal Robot แล้วก็เอาของมาให้ ซึ่งก็จินตนาการว่าเป็นของที่หนัก แล้วก็ต้องระวัง เอาตัวนี้มาเป็นทาสเรา Robot รากศัพท์เป็นทาสเรานะครับ Slave ตัวนี้นะครับ โอเคครับ ขอบคุณมาก ปรบมือให้น้องอิ่ม 

[เสียงปรบมือ] เพิ่งได้โจทย์ตอน 8 โมงเช้า ก็ลองทำดูก่อน โอเค ทีนี้อีกส่วนหนึ่งนี่ สุดท้าย ผมยังมีเวลาอีกนิดหนึ่ง ขอบคุณมากนะ เดี๋ยวเราอยู่กันแถวนี้ Journey เป็นหุ่นยนต์ที่ทางกลุ่มของวิศวกรของ FIBO พัฒนาขึ้น ก็มาใช้งานหลายอย่างนะครับ ก็เป็นต้นแบบในการที่จะเอามาสื่อสาร ทีนี้ดูสิว่าฟังก์ชันที่เราสร้างมาได้นี่ ที่ออกแบบมา ก็คือสวย ๆ นี่ ต้องไป Co กับคณะอื่นนะ กับสถาปัตย์ฯ Co กับอะไร เราเอามาทำเป็นฟังก์ชันได้ ตอนนี้ทำอะไรได้บ้างอันนี้ โอเคได้ ทำอะไรได้บ้าง บอก ได้ไหม ดูเหมือน Network หลุด Network หลุดแล้วอย่างไรต่อ... ผมว่าบอกอธิบายไปก่อน เหลือเวลาอีกนิดเดียว ลองเซตดู หุ่นยนต์ตัวนี้ มีแผนที่ทำงานเป็นหุ่นยนต์ที่ประชาสัมพันธ์ได้ แต่จินตนาการว่า อันนี้ก็เป็นหุ่นยนต์ เราก็สามารถให้ผู้พิการหรือผู้สูงวัย หรือคนอื่นนี่เข้ามาสิงมันได้นะ ใช้คำว่า "สิง" ก็คือเข้ามาควบคุมมันได้จากระยะไกลเหมือนกัน อาจจะทำลักษณะเป็นจอ Video conference แล้วก็ไปคุยกับที่ต่าง ๆ ก็ยังได้ แล้วก็ด้วยฟังก์ชันของเขานี่ มีอะไรต่าง ๆ ก็จะมีท่าทางที่น่าจะทำให้คนทั่วไป ๆ น่ะ เข้าใจได้ง่าย แล้วมันค่อนข้างน่ารัก ก็เหมือนเซนเซอร์ก็จะเป็นตรงกล้องตรงนี้ แล้วก็สามารถติดข้างล่างได้ ตอนแรกเขาอยากจะโชว์ว่า จะทำ Video Conference นะ แล้ววิ่งอีกบูธ Network มีปัญหา 

(Journey) สวัสดีค่ะ หนูชื่อ Journey พัฒนาโดยสถาบันวิทยาการหุ่นยนต์ภาคสนาม FIBO มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี สวัสดีค่ะ หนูชื่อ Journey เป็นหุ่นยนต์บริการ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) แต่จริง ๆ ตรงนี้มันก็เป็น Video Conference แล้วนะ ถ้าเกิดกล้องจะเห็น ลองส่องที่นี่ดูก็ได้นะครับ ใครที่เห็นกล้อง ก็คือตอนนี้ที่หน้าของเขานี่ หน้าจอตรงนี้คือตำแหน่งของที่บูธที่ FIBO เพราะฉะนั้น เขาจะสามารถสั่งคำสั่งมาที่หุ่นยนต์ตัวนี้ได้อยู่แล้ว Video Cenference ตัวนี้ เห็นไหม ได้ยินไหมครับ วิดีโอทางนั้นน่าจะไม่ได้ยิน สัญญาณไม่ค่อยเสถียร 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) ครับ ก็คือ ก็คงต้องใช้ Network ที่ดีขึ้นกว่านี้นะ แล้วทำฟังก์ชันอะไรได้อีก ขยับแขนลองดู เพราะมันเป็นท่าทางต่าง ๆ ขยับหัว ร้องเพลงอะไรได้ไหม 

(Journey) คนพิการที่บูธ FIBO กันค่ะ 

(รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม) โอเค อันนี้ก็เป็นพื้นฐาน เพราะว่าเวลาจำกัน ไปดูที่บูธ FIBO ได้ ไปถ่ายรูปไปลองเล่น อันนี้ก็เป็นตัวแทน Avatar เหมือนกันที่จะเอาไปใช้งานแล้วก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่ง คือ Personal Robot ได้ ก็คือว่าอาจจะมีคนที่มาควบคุมตัวนี้เพื่อมาช่วยอำนวยความสะดวกคนพิการอีกที่หนึ่ง ก็จะเกิดอาชีพใหม่ ๆ ซึ่งเราอาจจะจินตนาการยากอยู่ ไปดูว่าคนคนนี้มาช่วยผ่านทางหุ่นยนต์อีกทีหนึ่งก็เป็นไปได้ โอเค ผมว่าตามเวลาที่ให้มานะครับ ก็ประมาณชั่วโมงหนึ่งพอดี ก็เดี๋ยวเราก็อย่างไรดี ก็เอาทีม... ทีมมา คุณอิ่มมานี่ไหม กับหุ่นยนต์หมามาได้ไหม แบตเตอรี่หมดหรือยัง หุ่นยนต์หมา เอาหุ่นยนต์หมามาบ้าง เดี๋ยวเราลาท่านผู้ชมเลย มายืนกันตรงนี้ ตรงนี้ก็มาได้ใช่ไหม Journey โอเค มาถ่ายรูปตรงนี้แป๊บหนึ่ง และเดี๋ยวไปชมของจริงที่บูธ มจธ. ตรงนู้น ที่บูธ มจธ. ตรงนู้น แล้วก็มีงานเรื่องคนพิการด้วยนะครับ โอเค แล้วก็เราก็อาจจะ... ตอนช่วงเช้าเป็น Promotion พิเศษ ไอ้ระบบเมื่อสักครู่นี้มันยัง Run อยู่ที่ FIBO ใครสนใจนะ ผมจะเสียงดัง... หน่อย ใครสนใจไปลองเล่น VR และควบคุมไอ้รถต่าง ๆ หรือว่าแขนกลต่าง ๆ ดูสิว่ามีความยากแค่ไหนแล้วมาลองเล่นดู เรามีหุ่นยนต์หลากหลายแบบที่บูธของ FIBO บูธของ มจธ. ตรงนั้นนะครับ เดี๋ยวเราก็จะ... ทั้งเท่าไรนะ 4 คนแล้วกันนะ 1 2 3 4 เราก็จะลากันตรงนี้ แล้วก็ไปชมกันที่บูธ FIBO ก็แล้วกันครับ ขอบคุณมากครับ 

[เสียงปรบมือ] อยากให้ขยับหุ่นยนต์ตรงนี้ อยากให้ขยับหุ่นยนต์ โอเค อย่าลืมนะครับ อะไรที่มันควบคุมได้จากรีโมตจากอะไรต่าง ๆ ก็คือคุมจาก Network ได้ ก็ยังรับ ใครที่ทำเรื่อง Network ก็ยังรับ ใครที่ทำเรื่อง Network คุยได้นะครับ 

(คุณเพลงรบ) ครับ ขอเสียงปรบมือให้กับ รองศาสตราจารย์ ดร.สยาม เจริญเสียง รองอธิการบดีอาวุโสฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีนะครับ น่ารักมาก ๆ นะครับ เมื่อกี้นะ น้องหายไปไหนแล้ว เดียวกันนี้นะครับ ขอเรียนเชิญนะครับ ท่านรองอธิบดี สนธยา บุญภูษิต มอบของที่ระลึกให้กับทางอาจารย์นะครับ ขอกราบเรียนเชิญนะครับ ท่านรองอธิบดีกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ครับ ขอกราบเรียนเชิญ และขอเสียงปรบมือด้วยครับ ถือว่าเป็นอีกหนึ่งเทคโนโลยีที่สำคัญสำหรับคนพิการเลยนะครับ ในยุค 5.0 แบบนี้นะครับ ก็เรียกได้ว่าเป็นการพัฒนาอย่างต่อเนื่องนะครับ เพื่อคนไทย และคนพิการไทย ขอเสียงปรบมือให้ทั้ง 2 หน่วยงานด้วยครับ เอา... โอเคครับ นะครับ และสำหรับท่านใดนะครับ ที่มีความประสงค์ที่ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมนะครับ ก็สามารถติดต่อได้ที่บูธของมหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าธนบุรีนะครับ ที่อยู่ภายในงานของเรานี่เอง ก็จะอยู่บริเวณบูธด้านล่างนะครับ ท่านใดที่ฟังท่านอาจารย์ไปแล้วยังไม่เข้าใจหรืออยากได้ข้อมูลเพิ่มเติม หรือมีข้อสงสัยอื่นใดนะครับ ก็สามารถติดต่อที่บูธได้นะครับ เพื่อที่จะรับข้อมูลนะครับ แล้วเราก็จะมาเรียนรู้ไปพร้อม ๆ กันนะครับ ขอบพระคุณทั้ง 2 ท่านนะครับ ขอบคุณท่านรองฯ และขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงนะครับ ที่ได้กรุณามามอบความรู้และปาฐกถาพิเศษในครั้งนี้ครับ และแน่นอนนะครับ ว่าเวทีของเรายังไม่หมดเพียงแค่นี้นะครับ เรายังมีอีก... บ๊ายบาย ไปแล้วนะครับ ก่อนที่จะนำเข้าสู่อีก 1 เวที 1 Session นะครับ ขออนุญาตประกาศนะครับ คุณดอลเลย์ นะครับ วงเดือน มารับบัตรประชาชน พร้อมใบขับขี่ของท่านด้วยนะครับ บริเวณด้านขวามือของผมนะครับ หรือขวามือเวที หรือซ้ายมือของท่านนะครับ มารับบัตรประชาชน พร้อมกับใบขับขี่นะครับ มาครบเลยนะครับผม โอเคครับผม เดี๋ยวเราจะขยายผล HACKATHON  สำหรับคนพิการ เพื่อคนพิการก่อนนะครับ ว่า HACK HUG HUG จะเป็นอย่างไร แน่นอนนะครับ ว่าสำนักงานใหญ่มาเอง เราต้องมอบเวทีแล้วนะครับ ว่าเพราะว่าขวามือพร้อมแล้ว พร้อมแล้วนะครับ ขอเสียงปรบมือให้กับสำนักงานใหญ่องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย 

(Thai PBS) ครับ ขอมอบเวทีนี้ให้กับ Thai PBS ครับ 

(บรรยาย) นี่คือนายสมหวัง ซึ่งเป็นคนพิการ ชื่อสมหวัง แต่ก็ต้องผิดหวังตลอด เพราะไม่ว่าจะไปสมัครงานที่ไหน ทำไม่ได้หรอก จากข้อมูลสถานการณ์คนพิการในประเทศไทยปี 2565 มีคนพิการทั่วประเทศ 2,000,000 คน อยู่ในวัยทำงาน 852,096 คน สามารถทำงานได้ แต่ว่างงานอยู่ 81,502 คน ไม่ประสงค์ให้ข้อมูลและให้ระบุอาชีพมีมากถึง 480,022 คน ทั้ง ๆ ที่ประเทศไทยที่พระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ 33 ระบุว่านายจ้างที่มีพนักงาน 100 คนต้องจ้างคนพิการ 1 คน และหากเกิน 50 คน ต้องมี 1 คน โดยมีมาตรา 34 ระบุเป็นทางออกไว้ว่า หากนายจ้างไม่ต้องการจ้างงานคนพิการ ให้ส่งเงินเข้ากองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการทดแทนได้ และอีกทางเลือกหนึ่ง คือการใช้มาตรา 35 ส่งเสริมอาชีพใน 7 กิจกรรม ได้แก่ ให้สัมปทาน จัดจำหน่ายสินค้าบริการ จัดจ้างเหมาช่วง ฝึกอาชีพ จัดหาสิ่งอำนวยความสะดวก หาล่ามภาษามือ นี่คือหนึ่งในสาเหตุต้องทำให้นายสมหวังผิดหวังตลอด ไม่ใช่เพราะสมหวังทำไม่ได้หรอก แต่นายจ้างเลือกทำตามมาตรา 34 มากกว่าการจ้างงานคนพิการนั่นเอง นำมาสู่ 4 โจทย์ใหญ่ของสังคม ที่ต้องช่วยกันระดมไอเดีย 1. เพิ่มอัตราจ้างงานในภาคเอกชน 2. ส่งเสริมการมีงานทำ โดยภาครัฐ 3. การจ้างงาน และเพื่อให้ครอบคลุมทุกกลุ่มอาชีพ 4. การสร้างพัฒนาในการประกอบอาชีพอิสระ ช่วยกันขับเคลื่อนวิธีการให้คนพิการมีงานทำ สามารถเข้าถึงสิทธิ์ได้อย่างเท่าเทียม เพื่อความสุขร่วมกันของคนในสังคม 

[เสียงดนตรี] 

(พิธีกรหญิง) สวัสดีทุกท่านนะคะ สวัสดีทุกท่านค่ะ ต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ช่วง HACK HUG HUG  HACKATHON เพื่อคนพิการ ดิฉัน พิชญาพร โพธิ์สง่า รับเป็นพิธีกรในช่วงนี้นะคะ เมื่อสักครู่นี้ หลายท่านคงได้เห็นวีดิทัศน์ ที่สะท้อนให้เห็นว่าคนพิการอีกจำนวนมากที่ยังไม่มีงานทำ ทำแล้วนั่นก็คือโอกาสที่เราจะขับเคลื่อนให้คนพิการในประเทศนี้มีงานทำแล้วก็ได้ใช้ศักยภาพของพวกเขาอย่างเต็มที่ เพื่อส่งเสริมเรื่องของคุณค่าของคนพิการ และลดความเหลื่อมล้ำทางสังคมนะคะ สำหรับ HACK HUG HUG HACKATHON เพื่อคนพิการค่ะ เป็นโครงการที่ Thai PBS ตั้งใจที่จะจัดทำขึ้นในวันที่ 28-30 กันยายนที่ผ่านมานะคะ ถึงวันนี้นี่ 2 เดือนแล้วนะคะ เราจะมาติดตามค่ะ จากวันนั้น ถึงวันนี้มีการขับเคลื่อนเรื่องการจ้างงานคนพิการอะไรบ้าง ขออนุญาตเกริ่นก่อนนะคะ โครงการของเราค่ะ มีหลายหน่วยงานเดียวกันนะคะ โครงการของเรานะคะ ที่ร่วมขับเคลื่อนด้วยกันเพื่อสนับสนุนให้หน่วยงานมีการจ้างงานคนพิการมากขึ้น ให้สังคมได้ตระหนักรู้ เข้าใจปัญหาแล้วยอมรับคนพิการค่ะ เป็นแรงบันดาลใจให้หน่วยงานต่าง ๆ นะคะ เห็นว่าทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้แล้วก็ส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิตให้กับคนพิการด้วย เพื่อสุดท้ายค่ะ เราจะทำให้คนพิการมีงานทำ สร้างงานสร้างอาชีพให้กับพวกเขานะคะ งานของเรามีโจทย์สำคัญในการ HACKATHON เรื่องว่าเป็นนวัตกรรมในการแก้ปัญหารูปแบบใหม่นะคะ 4 โจทย์นี้ค่ะ การจ้างงานในภาคเอกชน ตามมาตรา 33 การส่งเสริมมีงานทำในภาครัฐหรือว่ามาตรา 35 ลดการจ่ายเงินเข้ากองทุนตามมาตรา 34 แล้วก็สร้างอาชีพอิสระให้แก่คนพิการค่ะ สำหรับหน่วยงานเรา เป็นภาคีเครือข่าย แล้วก็ร่วมงานขออนุญาตเอ่ยนาม กิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ กิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ หรือว่า กสทช. ค่ะ UMDP นะคะ กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ สำนักส่งเสริมสุขภาวะ สสส. ค่ะ มูลนิธินวัตกรรมเพื่อสังคม สมาคมสภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย สมาคมผู้บกพร่องทางจิตแห่งประเทศไทย สมาคมคนพิการทางสติปัญญา สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล DEPA และสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติมหาชน หรือว่า NIA นะคะ ทั้งหมดนี้คือหน่วยงานที่ร่วมกันขับเคลื่อนกับ Thai PBS เพื่อ... คนพิการค่ะ จากวันนั้น ถึงวันนี้ 2 เดือนพอดีเป๊ะ เลยนะคะ เรามีตัวแทนจากทั้งหมด 8 ทีมมาเล่าบนเวทีว่าพวกเขาขับเคลื่อนเรื่องพวกนี้อย่างเป็นรูปธรรมอย่างไรบ้างค่ะ วันนี้เราได้รับเกียรติจากหลายท่านทีเดียวนะคะ เป็นผู้จัดการ ผู้อำนวยการ เจ้าหน้าที่อาวุโสค่ะ ขอเรียนเชิญท่านบนเวทีนะคะ 

[เสียงดนตรี] สลับตำแหน่งดีไหมคะ เชิญนะคะ Thai PBS เองก็ต้องเรียกว่าได้รับเกียรตินะคะ สำหรับกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ให้เกียรติเราในเวที ขออนุญาตแนะนำนะคะ ท่านแรกค่ะ ใกล้ชิดกับพรีนนะคะ คุณมนัส ภาคเอกชนค่ะ ถัดไปคุณบุญนำ นองกระโทก ชำนาญการพิเศษ สำนักงานปลักกระทรวงสาธารณสุขค่ะ คุณสุชาณา ผู้อำนวยการฝ่ายส่งเสริมและคุณภาพชีวิตและความมั่นคง DEPA นะคะ คุณณัฐภพ ผู้อำนวยการสำนักทรัพยากรมนุษย์ จาก Thai PBS ตัวแทนจากมูลธินินวัตกรรมเพื่อสังคม ประธานมูลนิธินวัตกรรมและคุณจินรัตน์ สวัสดีทุกท่านอีกครั้งนะคะ สวัสดีค่ะ ก็กว่าจะมาถึงวันนี้นะคะ 30 ผ่านไป เชื่อว่าหลายท่านนี่ พยายามขับเคลื่อนงานในองค์กรของตนเองเพื่อสนับสนุนการจ้างงานที่เราได้ตั้งโจทย์เอาไว้เยอะแยะเลยทีเดียวค่ะ ก่อนที่จะฟังในรายละเอียดนะคะ เดี๋ยวเชิญทุกท่านชมสรุปงานแล้วก็จะได้เห็นบรรยากาศว่า HACK HUG HUG ที่เกริ่นไปเป็นอย่างไร ขอเชิญรับชมค่ะ สักครู่นะคะ โอเค โอเค ก็พรีนอนุญาต Run ต่อเลยนะคะ HACK HUG HUG ของเรานี่ค่ะ 8 ทีม เรามี 4 โจทย์นะคะ นี่เป็นหนึ่งในตัวแทนที่จะมาเล่านะคะ ท่านนี่ไปขับเคลื่อนอย่างไรบ้าง เริ่มที่คุณมนัสก่อนเลยค่ะ 

(คุณมนัส) ก็วันนั้นก็ได้มีโอกาสเข้าไปร่วมงาน HACKATHON ก็ได้รับโจทย์เรื่องของการจ้างงานผู้พิการเข้าสู่มาตรา 33 นะครับ เราจะมีวิธีการทำอย่างไร วันนั้นทีมก็วิเคราะห์ ตีโจทย์ รวมหัวกันเสนอโครงการออกมานะครับ ก็ทั้งสนุก ทั้งได้ความรู้ แล้วคิดว่าได้ประโยชน์เหมือนกันครับ 

(คุณพิชญาพร) แล้ววันนั้นนี่อยู่กัน 2-3 วัน นะคะ คุยกันเรื่องว่า เอ๊ะ จะจ้างกันกันอย่างไร ก็จะมีเรียกว่าส่วนผสมนะคะ เป็นทีมเวิร์กมาก ๆ จากหลายหน่วยงาน พี่มนัสคะ ที่เมื่อกี้ที่เราบอกว่า เวลาที่เรา Brainstrom นี่เข้มข้นจริง ๆ ขับเคลื่อนในหน่วยงานของตัวเองอย่างไรคะ 

(คุณมนัส) บังเอิญว่ามันเป็นช่วงปลายปีพอดีและเราเตรียมการในส่วนของปีหน้า คือ ปี 2567 ถามว่าเราทำอะไร แน่นอนครับ เราไม่จ่ายเงินเข้ามาตรา 34 แล้ว เราจ่ายเงินเข้ามาตรา 35 ทั้งหมดโควตาที่เราทำอยู่ครับ 

(คุณพิชญาพร) เห็นว่ามีโอกาสที่จะขยับมาเป็น 33 ด้วยถูกไหมคะ วางแนวทางอย่างไรบ้างคะ 

(คุณมนัส) ก็เราได้ทำมูลนิธีนวัตกรรมนะครับ สุดท้ายซึ่งเป็นตัวแทนจากมูลนิธินวัตกรรมจะมาเล่าบางส่วนให้ฟัง ของเรา ก็คือแต่เดิมนี่ ในส่วนของโครงการอาชีพและเชิงสังคมเป็นหลัก แต่ปีนี้หลังจาก HACKATHON  มาเรามีโครงการ การจ้างงานเพิ่มเข้ามาเป็นกลุ่มทดลอง ก็คือกลุ่มที่เป็นนักศึกษา เรียนในระดับอุดมศึกษาที่เป็นผู้พิการนะครับ ที่เรียนอยู่ ให้เขาได้เรียนไปด้วย แล้วมีโอกาสทำงานเพื่อให้ได้รับเงินในส่วนของมาตรา 35 ไปด้วยแล้วเราก็จะพัฒนาต่อยอดกันต่อ ก็คือในเรื่องของการฝึกทักษะ การเตรียมความพร้อมก่อนที่จะเข้าสู่การจ้างงานมาตรา 33 ซึ่งตรงนั้นต้องบอกว่าต้องเป็นแผนที่เราวางกันต่อไป ก็คือในระยะ 3 ปีนี้สิ่งแรกที่เราต้องทำ ก็คือพัฒนาทักษะ... เรียนก่อน ให้เขามีความสามารถได้ด้านต่าง ๆ ไม่ว่าเป็นเรื่องอะไรที่สถานประกอบการต้องการ หรือเป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะประกอบอาชีพ หรือเข้าไปทำงานในสถานประกอบการให้ได้หลังจากพัฒนาทักษะเรียบร้อยแล้ว อาจจะเปิดโอกาสในส่วนของ ในเรื่องของการให้เขาไปศึกษาดูงานนะครับ หรือเข้าไปฝึกงาน สุดท้ายจบแล้วจ้างงานเป็นมาตรา 33 ก็ได้ เพราะระหว่างที่เราเห็นเขาตั้งแต่ฝึกทักษะเรื่องของการฝึกอาชีพ เรื่องของการฝึกอาชีพ เรื่องของการดูงาน หรือว่าการฝึกงาน เราเห็น Profile เขาแน่ ๆ แล้วเขาเหมาะกับงานด้านไหน ผู้ประกอบการก็จะพิจารณาอีกครั้ง นั่นเองครับ 

(คุณพิชญาพร) โอ้โห เรียกว่า... คืบหน้านะคะ เปลี่ยน หรือว่ายกเลิกการสมทบทุนในกองทุนเข้ามาตรา 34 แล้วก็สนับสนุนเรื่องของเงินอุดหนุนให้กับน้อง ๆ ที่กำลังเรียนอยู่ เพื่อพัฒนาศักยภาพของเขา ถ้าเรียนจบแล้วก็อาจจะจ้างในมาตรา 33 ได้ต่อด้วยนะคะ 

(คุณมนัส) ถูกต้องครับ 

(คุณพิชญาพร) อันนี้เป็นตัวแทนของภาคเอกชนค่ะ ลองฟังเสียงของภาครัฐบ้างนะคะ คุณบุญนำเป็นอย่างไรบ้างคะตอนนี้มีความคืบหน้าอย่างไรที่จะเล่าให้พวกเราฟังบ้างคะ 

(คุณบุญนำ) ตอนนี้นะครับ กระทรวงของเรานะครับ ก็มีการจ้างงานคนพิการอยู่แล้วนะครับ ทั้งมาตรา 33 และ 35 จำนวน 700 กว่าคนนะคะ คิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์คะ ถึง 1 ไหมคะ 

(คุณบุญนำ) ถึง 1 เกิน 1 เปอร์เซ็นต์ คราวนี้ เรามีประเด็นว่า ของเราจะเป็นส่วนราชการนะครับ ซึ่งมีความซับซ้อนเรื่องระเบียบมากนะครับ คราวนี้เราก็มาคิด ว่าดูงานด้วยนะครับ อย่างดูงานของ กทม. ถึงประสบความสำเร็จ 

(คุณพิชญาพร) ทำไมถึงจ้างได้เยอะ 

(คุณบุญนำ) เราก็ไปดูงานแล้วเมื่อเดือนที่แล้วนะครับ เราก็มาปรับปรุง ว่า 1. เราต้องเปลี่ยนแผนนะครับ โดยหลังจากที่ไปงาน HACK HUG HUG น่ะนะครับ แล้วก็มา 1. เราจะดำเนินการตั้งคณะกรรมการนะครับ โดยเสนอให้ผู้บริหารระดับกระทรวงรับรู้เรื่องนี้ กระทรวงสาธารณสุขเราต้องขับเคลื่อนต้องสอดคล้องกับนโยบายท่านปลัดฯ นะครับ ก็คือ ททท. ทำทันที พวกนั้นทำต่อเนื่องนะครับ คราวนี้เราตั้งคณะกรรมการนะครับ แล้วเราก็จะจัดประชุมน่าจะเดือนหน้านะครับ แล้วก็มีแผนงานน่าจะเริ่มตั้งแต่มกราคม 2567 เป็นต้นไป ซึ่งที่คิดไว้จะเป็นลักษณะเป็นช่วง ๆ นะครับ คิดไว้เป็น 5 ช่วง น่าจะช่วงละประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ ที่จะอัปจำนวนที่จะจ้างคนพิการขึ้นมาได้ในระบบนะครับ ตั้งเป้าไว้ ว่าจะจ้างในมาตรา 33 ถูกต้องไหมคะ 

(คุณบุญนำ) ทั้ง 2 มาตราเลยครับ ถ้าอันไหนที่จ้างในมาตร 33 เราก็จะจ้างนะครับ แต่ว่าต้องคนนั้นต้องมีคุณสมบัติมีความใกล้เคียงกับที่จะทำงานในกระทรวงสาธารสุขนะครับ ซึ่งเป็นกระทรวงให้บริการด้านสุขภาพนะครับ ก็อาจจะตั้งคณะกรรมการพิจารณาในการรับต่อไปแบบนั้นถูกต้องไหมคะ 

(คุณบุญนำ)  ใช่ครับ 

(คุณพิชญาพร) ก็เป็นโอกาสไปกระทรวงแล้ว ได้รับบริการ... ก็ได้ 

(คุณบุญนำ) ใช่ครับ อาจจะเห็นมากขึ้นนะครับ อาจจะมาเห็นหรือผู้ป่วยพิการด้วยกันเองมากขึ้นนั่นเองครับ 

(คุณพิชญาพร) ขอบคุณมากนะคะ คุณบุญนำนะคะ จาก depa ค่ะ เดิมทีก่อนหน้านี้ depa เป็นหน่วยงานที่พยายามส่งเสริมองค์ความรู้เรื่องเทคโนโลยีดิจิทัลและโดยเฉพาะคนพิการด้วยเพื่อเสริมศักยภาพให้พวกเขาค่ะ เป็นอย่างไรบ้างคะ // โจทย์ที่ทาง depa ได้รับนะคะ เป็นเรื่องของการส่งเสริมอาชีพอิสระค่ะ ตั้งแต่เข้าร่วมโครงการ HACK HUG HUG  มานี่ ทุกคนก็ไป Hack น้อง ๆ ในทีมนะคะ ไป Hack ร่วมกันและก็มีน้องคนพิการอยู่ในทีมด้วย คำตอบหรือว่า Solution ที่ได้มา ก็คือคนพิการนี่ มีศักยภาพ แต่ว่ายังรู้สึกว่าตัวเองขาดพื้นที่ หรือว่ายังไม่มีความกล้าเพียงพอที่จะโชว์ศักยภาพของตัวคนพิการเองนะคะ หลังจากที่เราร่วมโครงการเรียบร้อยแล้วนี่ ก็มีนโยบายจากทางผู้บริหารอย่างชัดเจน ว่าอย่างไรก็ตามเราจะต้องส่งเสริมคนพิการมีงานทำค่ะ ก็มีโจทย์ในเรื่องของการที่จะต้องทำแพลตฟอร์มเพื่อให้เป็นพื้นที่ที่จะให้คนพิการสามารถที่จะเข้ามา Up Skill Reskill หรือ Find New Skill ได้นะคะ สำหรับคนพิการได้ แล้วแพลตฟอร์มนี้นี่จะเป็นแพลตฟอร์มที่จะช่วยในเรื่องของ Job Matching บางทีนี่บริษัทก็คืออาจจะเคยบอกว่าเราจะหาคนพิการที่มีศักยภาพได้ที่ได้ แพลตฟอร์มนี้ ก็จะเป็นตัวที่จะตอบโจทย์นั้นนะคะ สามารถที่จะมาหาคนพิการที่มีศักยภาพต่าง ๆ ได้ในนี้ รวมไปถึงคนพิการก็จะสามารถที่จะเอา Profile ของตัวเองนี่ เข้าไปแสดง หรือว่าไปโชว์เป็นพื้นที่ที่ให้คนพิการสามารถเอา Profile ตัวเองเข้าไปช่วยตรงนั้นได้ ถ้ามีบริษัท Startup ที่เราส่งเสริมอยู่หลากหลายมากมาย ก็มีการพูดคุยกับบริษัท Startup จะช่วยส่งเสริมให้คนพิการนี่หา Future Skill หรือ New skill ได้ มีเป้าหมายที่จะส่งเสริมให้คนพิการได้เรียนรู้เหล่านั้น 500 คนนะคะ ในปีนี้ ประมาณนี้ก่อนค่ะ 

(คุณพิชญาพร) แพลตฟอร์มที่ว่านี้ เปิดให้บริการแล้วถูกต้องไหมคะ // ยังค่ะ เราเพิ่งจบ HACK HUG HUG เราต้องใช้เวลาในการหา เรานี้เราก็มีการพูดคุยกับภาคีเครือข่ายและจริง ๆ ต้องขอขอบคุณงาน HACK HUG HUG  มาก ๆ ที่ทำให้เจอเพื่อน ๆ ที่จะร่วมเดินทางหลากหลายมากนะคะ หลากหลายท่านในที่นี้ก็ได้พูดคุย แล้วก็ยังมีบริษัทที่ทำในเรื่องของ Influencer ด้วยที่จะทำโครงการนำร่องด้วยว่าคนพิการก็สามารถเป็นอินฟลูฯ รีวิวสินค้า ซึ่งถือเป็นหนึ่งในอาชีพอิสระในยุคดิจิทัลที่ปัจจุบันที่สามารถที่จะทำได้ แพลตฟอร์มนี้น่าจะเปิดให้ใช้งานในเร็ว ๆ นี้ปีหน้าใช่ไหมคะ เอ่ย // ปีหน้าปีหน้าต้องเกิดขึ้นค่ะ 

(คุณพิชญาพร) เดี๋ยวติดตามกันนะคะ เราก็มีคนพิการที่ให้เกียรติเข้ามาร่วมงานเยอะแยะเลยใช่ไหมคะ น้อง ๆ ปกติเล่นออนไลน์ TikTok อะไรอย่างนี้อยู่แล้วไหมคะ ไม่ค่อยได้เล่นเหรอ ค่ะ ก็จริง ๆ เรื่องของการจ้างงานคนพิการนี่ บางทีนายจ้างก็อยากจะจ้างนะคะ คนพิการก็อยากมีงานทำ แต่บางครั้งก็ไม่ได้เจอกัน ถ้ามีแพลตฟอร์มดี ๆ แบบนี้นี่ ก็อาจจะเชื่อมทำให้ช่วยจ้างงานได้สะดวกมากขึ้นนะคะ และ depa เองสามารถจ้างงานคนพิการในมาตรา 33 หรือว่า 35 อย่างไรได้บ้างไหมคะ // มีอยู่ค่ะ มาตรา 33 แต่ว่าอันนี้เป็นโจทย์ทางเลือก แล้วเป็นยุคดิจิทัลนี่ เราก็จะพยายามค้นหา หรือว่าคุยกับหลาย ๆ ท่านทุกภาคส่วนนะคะ ว่าอาชีพอะไรที่อาจจะเป็นอาชีพทางเลือกได้ เพราะว่าในยุคสมัยนี่ การที่มีอาชีพทางเลือกหรือทำอะไรหลาย ๆ ทางที่นำรายได้เข้ามาได้ ก็น่าจะเป็นสิ่งที่ค่อนข้างเปิดกว้าง ไม่ว่าจะทำงานที่ไหน ก็สามารถสร้างรายได้ได้ค่ะ 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ พรีนเคยไป F สินค้าโดยคนพิการหลายครั้งอยู่เหมือนกันนะคะ ก็เป็นอีกหนึ่งช่องทางที่หน้าสนใจเหมือนกันค่ะ ถัดมานะคะ จาก Thai PBS ค่ะ ก็จริง ๆ ฝ่าย ก็มีคนพิการทำงานอยู่ด้วยเช่นเดียวกันและเราก็แอบเห็นว่ามีคนพิการที่มาทำงานที่ Thai PBS เยอะเลย หากทุกท่านได้ติดตาม TV Digital หมายเลข 3 นะคะ ที่รายงานสดมาจากต่าง ๆ ประเทศ ว่าเขาเป็นคนพิการนี่ล่ะค่ะ คือการเปิดโอกาสของ Thai PBS จริง ๆ อยากให้ ผอ.ยอร์ช อย่างไรบ้างคะ // ในนาม Thai PBS นะครับ อยากจะเล่าให้มีเกียรติฟังในลักษณะที่ว่าตัว Thai PBS เองนี่ เราเป็นเจ้าบ้านในโครงการ HACK โครงการนี้นะครับ เราเป็นเจ้าบ้าน เราก็ต้องมีส่วนร่วมด้วยเหมือนกันนะ แม้ว่าไม่ได้อยู่ในกลุ่ม หรือไม่ทำ Workshop ร่วมกัน แต่สามารถร่วมกิจกรรมตรงนี้ได้นะครับ ทีนี้ถามว่ากิจกรรมตรงนี้นี่ จริง ๆ แล้วนี่ เราเริ่มนต้นมาจากนโยบายของผู้บริหารสูงสุด เพราะว่าผู้บริหารสูงสุดเราเองมีนโนบายชัดเจนนะครับ ตั้งแต่ต้นปีในปีนี้ เราต้องการที่จะเพิ่มสัดส่วนของบุคลากรในหลายมิตินะครับ ในองค์กรของเรานะครับ ทั้งในสัดส่วนของบุคลากรที่เป็นผู้พิการนะครับ บุคลากรที่เป็นผู้สูงวัยอายุเกิน 60 ปีนะครับ และบุคลากรอยู่ในกลุ่มที่เป็น LGBTQ+ นะครับ ด้วยความที่ Thai PBS เองนี่ ขอโทษนะครับ Thai PBS เองนะครับ เนื่องจากว่าเรามีส่วนร่วมในกิจกรรม HACK HUG HUG เราก็เลยกลับมามองตัวเองว่าเราน่ะพร้อมแค่ไหนนะครับ ความพร้อมเรื่องสิ่งอำนวยความสะดวกของเรานี่ ที่เรามองว่ามันคือฮาร์ดแวร์นี่ จริง ๆ เรามองว่าเราพร้อมแล้วนะ แต่ว่าเรายังขาดตัวอื่น ยังไม่สามารถให้เพื่อนผู้พิการเข้ามาทำงานกับเราได้ เราก็มองโจทย์ตัวเราเองเหมือนกันนะ จากนโยบายจากผู้บริหารสูงสุดของเรา เราก็มาแยกแยะนะครับ ว่าบุคลากรของเราตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างนะครับ ในสัดส่วนของบุคลากรในทางด้านมิติทางเพศนะครับ LGBTQ นี่ เรามีเยอะแล้ว เราก็จะค่อนข้างผสมผสาน มีวัฒนธรรมองค์กรโดยไม่ได้แตกแยกออกมานะครับ ทางด้านกลุ่ม Silver Aging หรือว่าบุคลากรที่มีอายุเกิน... นะครับ เหลือแค่บุคลากรทางด้านผู้พิการนะครับ ซึ่ง ณ ปัจจุบัน ในช่วงเริ่มต้นปี เรามีบุคลากรผู้พิการนะครับ ที่เราจ้างมีอยู่แค่ 5 คนเท่านั้นเองนะครับ เราก็เลยมองว่า แล้วจะทำอย่างไรในฐานะ ที่เราเป็นเจ้าของงานงานนี้นะครับ ทีนี้ก็เลยมามองในเชิงกลยุทธ์แล้วว่าสิ่งที่เราขาดอยู่นะ ที่เราขาดอยู่ก็คือว่าเรายังขาด Network นะครับ เพราะว่าจริง ๆ สิ่งที่ผ่านมา ในการจ้างงานของเรานี่ เรามองว่า ให้ HR เป็นคนทำ จ้างกันไปจ้างกันมา หาได้ หาไม่ได้ ออกไปก็มี ทีนี้ถ้าเรามี Network ที่ดีจากโครางการ HACK เราก็จะมีพันธมิตรเพิ่มขึ้น แล้วก็แหล่งในการสรรหาบุคลากรผู้พิการมากขึ้น มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวข้องทำงานร่วมกันกับเพื่อน ๆ ผู้พิการมากขึ้นนะครับ แล้วก็ท้ายสุดเราจะทำอย่างไรที่จะทำให้เพื่อน ๆ ผู้พิการที่มาทำงานกับ Thai PBS นี่ สามารถยังคงทำงานต่อกับองค์กรเรา ได้ยาวนานมากขึ้นนะครับ อันนี้คือสิ่งที่... นะครับ ทีนี้ถามว่าด้วยตัวโครงการของเรานี่นะครับ ด้วยตัวโครงการของเรานี่ Time Line ของเรานี่ เริ่มต้นเดือนเมษายนนะครับ จริง ๆ เกิดขึ้นก่อนการจัดงาน HACK นะครับ เพียงแต่ว่าเป็นนโยบายของผู้บริหารสูงสุดนี่ เพราะฉะนั้น เราก็ต้องรีบรับมาทำก่อน เพราะไม่รู้ว่าปลายปีนะครับ เพราะฉะนั้น พอเราเริ่มโครงการตั้งแต่เดือนเมษายนนะครับ เรามีกิจกรรมนะครับ แล้วเราก็มองว่า HR นี่แหละตัวดีนะครับ ก็คือต้องเป็นคนที่รู้เรื่องราวพวกนี้ให้ดีที่สุด ก่อนที่จะมาเป็นคนขับเคลื่อนนะครับ การทำงานของผู้พิการ ในการทำงานในองค์กร Thai PBS ให้ได้นะครับ หลังจากนั้นนี่เราก็ไปร่วมงานนะครับ ที่มีเกิดขึ้นทั้งปีนี้เลยนะครับ แล้วก็ท้ายสุดนะครับ เมื่อเราเตรียมความพร้อมของทาง HR เรียบร้อยแล้วนี่เราก็ไปร่วมงานกับทางเครือข่ายจัดนะครับ ก็คืองาน Job Fair สำหรับผู้พิการนะครับ เราก็คาดหวังว่าเราจะสามารถไป Screen บุคลากรที่มีอยู่ในงาน Job fair ก็สามารถ Scan เบื้องต้นเลยนะครับ ดึงบุคลากรกลุ่มนี้นะครับ จะมีอยู่ประมาณ 20 ท่าน แล้วก็นำมาเข้ากระบวนการสรรหาของแรานะครับ แล้วก็ในระหว่างที่เราดึงบุคลากรกลุ่มนี้มา ก็ทำหน้าที่ประสานทำความเข้าใจกับหน่วยงานภายในด้วยนะครับ ซึ่งการทำความเข้าใจตรงนี้เราก็ต้อง... นะครับ ก็คือเราก็ดูว่าหน่วยงานภายในของเราที่ต้องการทักษะที่เราต้องการนะครับ แล้วเราก็ดึงจาก Job Fair นี้กลับเข้ามา จากประมาณ 20 คน จาก 20 ตรงนี้นี่เราก็นำมาเข้ากระบวนการ... พยายามโน้มน้าว เพื่อน ๆ ที่อยู่ในหน่วยงานภายในของเรานะ เรามีงบประมาณให้นะ เราทำให้นะ แล้วก็เพื่อน ๆ ที่สมัครกันมา 20 คน กับเรานี่ก็มีทักษะพร้อม เรามาสัมภาษณ์กันไหมนะครับ แล้วก็หลังจากนี้นี่ เราก็จะเริ่มเข้าสู่กระบวนการสัมภาษณ์ แล้วมีน้องกลุ่มนี้เท่านั้นนะครับ ที่ได้ไปสัมภาษณ์ร่วมกับคนอื่นข้างนอก เพราะฉะนั้น เราก็จะได้บุคลากรเพิ่มเติมประมาณอีก 6 ท่านนะครับ ปีนี้นี่ เราคิดว่าเราก็ยินดีแล้วแหละ สำหรับปีนี้ เพราะว่าก่อนหน้านี้เรามี 5 ได้มาปีนี้ คิดว่าน่าจะมาช่วยเติมเต็มนะครับ เพิ่มมิติในการทำงานร่วมกันภายใน Thai PBS มากขึ้นะครับ ที่เรา Happy มากขึ้น ก็คือว่า แต่เดิมนี่ เรามีผู้พิการที่มีสภาวะทางร่างกายนะครับ สภาวะทางด้านสภาวะทางด้านร่างกาย เท่านั้นเองนะครับ เราได้เพิ่มมานะครับ ก็จะมีผู้ที่มีความพิการทางด้านการมองเห็นเพิ่มขึ้นนะครับ ผู้พิการทางด้านการได้ยินเพิ่มขึ้น รวมถึงทางด้านจิตใจเพิ่มขึ้น เราก็คิดว่าจากจำนวนที่เพิ่มขึ้นมา เราได้ผู้พิการประเภทอื่นเข้ามาด้วยก็คิดว่าเราค่อนข้าง Happy กับการทำงานในปีนี้นะครับ แล้วก็ท้ายสุดนะครับ สิ่งที่ได้จากเครือข่ายที่เราทำงาน HACK ร่วมกันมาก็คือทำความเข้าใจ นะครับ ในการทำงานร่วมกันกับเพื่อน ๆ ที่จะเข้ามาใหม่นะครับ เพราะเราก็เคยเจอประสบการณ์แล้วว่า จากเพื่อนที่ทำงานอยู่ใน Thai PBS นี่เองนี่ เพื่อนที่อยู่ก่อน หน่วยงานที่รับเข้ามาก็รู้สึกว่าทำความเข้าใจเขาอย่างไร จะปรับตัวเข้ากับเขาอย่างไร จะทำอย่างไรให้เพื่อนท่านนี้สามารถผลิตงานออกมาได้นะครับ แล้วเราก็คาดหวังว่าเพื่อน ๆ ผู้พิการที่เข้ามาร่วมงานกับ Thai PBS จะมีเส้นทางเติบโตในสายวิชาชีพ ในอาชีพเขาต่อไป มีการจัดทำ Workshop กับหน่วยงานที่มารวมงานด้วยนะครับ อันนี้ก็เป็นเรื่องราวของ Thai PBS  ครับ 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ ขอบคุณนะคะ ก็ 5 + 6 เป็น 11 ตำแหน่งแล้วนะคะ ตอนนี้ที่มีร่วมงานของพวกเราชาว Thai PBS ค่ะ ทำงานหลากหลายด้วยเช่นเดียวกันนะคะ แล้วก็เป็นผู้พิการจากหลากหลายประเภทด้วย พวกเราในฐานะที่เป็นพนักงานนะคะ พรีนเองด้วย ก็ยินดีมาก ๆ ที่ได้ร่วมงานกับผู้พิการ และแวดล้อมก็ตื่นเต้นที่มีเพื่อน ๆ ผู้พิการมาร่วมงานกับเราเช่นเดียวกัน อีก 2 ท่านนะคะ จากมูลนิธินวัตกรรมทางสังคมค่ะ เป็นหน่วยงานที่ช่วยเชื่อมประสานการทำงานตั้งแต่ก่อเกิด HACK HUG HUG  นะคะ เพื่อคนพิการ แล้วก็ยังทำงานร่วมกันต่อเพื่อที่จะให้เกิดการจ้างงานกันจริง ๆ ค่ะ อยากฟังเสียงนะคะ จากทางมูลนิธิฯ ค่ะ พี่อภิชาติก่อนก็ได้ค่ะ เล่าให้ฟังหน่อยนะคะ ว่า เอ๊ะ เรามีการทำงานหลังบ้านกันอย่างไร เพื่อสนับสนุนให้หน่วยงานที่ไม่ได้มาในวันนี้ ยังคงพยายามที่จะจ้างงานให้เกิดขึ้นจริงค่ะ 

(คุณอภิชาติ) เดี๋ยวข้ามไปเลย 

(คุณพิชญาพร) อ๋อ ได้ ได้เลยค่ะ ได้เลยค่ะ เชิญพี่จุ๋มก่อนเลย ได้เลยค่ะ // ก็จริง ๆ ต้องเรียนว่าเรียนท่านประธานในพิธีแล้วก็ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ต้องบอกว่าการที่เรามีกิจกรรมสำคัญ คือ HACK HUG HUG นี่ สิ่งหนึ่งที่ถ้าเกิดท่านได้เห็นและได้ยินสิ่งที่แลกเปลี่ยน ว่าเราสามารถจัดให้คนที่มีความต้องการมาเจอกันและก็มาทำโจทย์ร่วมกัน จนเป็นโจทย์ที่เขาไปดำเนินการต่อได้ แล้วทำได้จริง ๆ มันเกิดผลลัพธ์ที่เกิด Impact เลย สิ่งที่จะเรียนก็คือว่าการจ้างงานน่ะ เรามาคุยกันมานานแล้ว กฎหมายเราก็มีนานแล้วนะคะ แต่ประเด็นคือมันยังมีความท้าทายอยู่ ความท้ามทายมี 3 เรื่องหลัก ๆ ในหลายปีน่ะ 1. คือ หาคนพิการไม่เจอ เมื่อกี้พี่จ๊อดก็พูดนะคะ หาคนพิการไม่เจอ เพราะอะไรคะ คนพิการ 80 เปอร์เซ็นต์ อยู่ต่างจังหวัดแต่ว่ากลุ่มจ้างงานน่ะอยู่ในเมืองกัน ก็น้อยมากไปแล้ว นอกจากนั้น อันที่ 2 ก็คือว่า 80 เปอร์เซ็นต์ของคนพิการเคยได้รับการศึกษาอยู่ในระดับประถมหรือต่ำกว่า ดังนั้น โอกาสที่จะเจอคนพิการที่มีศักยภาพ มีคุณสมบัติตรงตามโจทย์นายจ้าง ก็น้อยลงไปอีก ดังนั้น สิ่งที่เราทำ ก็คือว่าทำให้เรามาเจอกัน ตัวช่วยที่ทำให้เจอกันนี่สำคัญมาก กิจกรรมที่ทำเมื่อกี้อย่าง Job Fair แต่ว่าเราทำมากกว่านั้นค่ะ ในงาน HACK HUG HUG น่ะค่ะ เราให้แหล่งผลิตคนพิการ ฝั่งที่เป็น Supply น่ะค่ะ มาเจอ คือ Demand คือ โจทย์ร่วมกัน ที่หน่วยงานบอกว่าจะสามารถจ้างได้ ก็เจอแหล่งผลิตเลย มหาวิทยาลัยนะคะ ในระบบน่ะค่ะ ผลิตคนพิการออกมา 200 กว่าถึง 300 ยังไม่รวมอาชีวะอีก 200 ดังนั้นที่บอกว่าหาไม่เจอน่ะค่ะ คือยังไม่รู้จักกัน การมีตัวเชื่อมจึงสำคัญมาก นั่นคือจุดที่ 1 คราวนี้บอกว่าต้องการคุณสมบัติ เราเรียนกันอยู่นะคะ กว่าน้อง ๆ จะมาถึงตรงจุดนี้ได้นี่ถูกพัฒนามาก อย่างที่ DEPA ว่า ต้องช่วยกันทั้ง Up Skill Reskill ต่าง ๆ ของนายจ้าง ดังนั้นนี่สิ่งที่จะเกิดขึ้นนายจ้างก็จะมี Job Host มา ต้องการคนพิการ สถาบันการศึกษาก็ผลิตออกมา มันมีช่องว่างค่ะ นวัตกรรมการจ้างงานกระแสหลักที่พี่ ๆ เล่าให้ฟัง เราเอาทั้ง 2 ฝั่งมาเจอกัน โจทย์ของนายจ้างจะเป็นคนบอกว่าต้องการอะไร และเข้ามาร่วมด้วยช่วยกันกับการพัฒนาทักษะนั้น ในมหาวิทยาลัย ส่วนมหาวิทยาลัยก็ไม่ใช่แค่ว่าผลิตมาแล้วจบเฉย ๆ ผลิตมาแล้วมีคุณภาพ จบมาอย่างทำงานได้ ขอโอกาสใช้มาตรา 33 ได้ไหมคะ ไม่ส่งเงินกันแล้วแต่ว่าสามารถให้น้องทำงานระหว่างเรียน มีความรับผิดชอบมากยิ่งขึ้น ตื่นตัวมากยิ่งขึ้น มุ่งหวังว่าจะไปทำงานมากยิ่งขึ้น แล้วเมื่อจบแล้วอาจจะยังทำงานไม่ได้ ก็ให้มาเป็น Trainee โดยใช้มาตรา 35 ที่เรามีเครื่องมือที่สำคัญนี้ช่วย และก็บริษัทก็มั่นใจขึ้น จ้างง่ายขึ้น นี่คือสิ่งหนึ่งที่เห็นอย่างเป็นรูปธรรม ในงาน HACK HUG HUG มีแค่ 2 บริษัท แค่ 4 มหาวิทยาลัย แต่ตอนนี้เราอยากรายงานว่าเรามี 8 บริษัทแล้วค่ะ และมีทั้งหมด 18 มหาวิทยาลัยที่จ้างในมาตรา 35 เพื่อสู่ 33 นี่ 60 กว่าอัตราแล้วค่ะ 

(คุณพิชญาพร) ปรบมือได้นะคะ // สิ่งสุดท้าย ที่เราบอกมี 2 อย่าง มี 3 อย่างแล้วค่ะ สิ่งสุดท้าย ก็คือว่าจ้างหาเจอแล้วค่ะ มีคุณสมบัติแล้วค่ะ อยู่กันให้ได้ การออกแบบงาน ที่ตอบโจทย์องค์กรนายจ้างอย่างพี่ ๆ ว่า โดยคำนึงถึงความพิการเป็นสิ่งที่สำคัญ เราจะมีงานอยู่แล้วจับคนเข้าไปใส่ แต่ว่ากรณีของคนพิการเราอาจจะต้องบวกอีกด้านหนึ่ง คือ มีงานอยยู่แล้วออกแบบให้คนพิการทำงานได้ มันต้องให้คนฟิตคน งานฟิตคนด้วยเหมือนกัน ดังนั้น อันนี้เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ต้องสนับสนุน ถ้าเรามีตัวกลางที่เข้ามาช่วย หาให้เจอ ช่วยสนับสนุนให้เข้าอกเข้าใจคนพิการ Disability Awarness การเข้าใจว่าคนกับความพิการแตกต่างกันอย่างไร และคนทุกคนแม้กระทั่งคนพิการแต่งต่างกันด้วย จะทำให้นายจ้างเข้าใจเพื่อนร่วมงานที่เป็นคนพิการ ที่มีความหลากหลาย สามารถเข้าอกเข้าใจกันได้ Retention ก็จะสูง ขอแอบบอกสำหรับนายจ้างนะคะ คนพิการนี่ค่ะ อาจจะให้เวลานิดหนึ่งในการฝึกในการพัฒนา แต่เขาจะครองงาน อยู่ในที่ทำงาน และก็รักองค์กรอย่างดีมาก ดังนั้น นี่เป็นคุณสมบัติที่องค์กรที่เราต้องการใช่ไหมคะ ดังนั้นใช้เวลานิดหนึ่งในการพัฒนาเขา แล้วก็เข้าใจเขา เขาก็เป็นคนที่เสริมสร้างองค์กรเรา บรรลุเป้าหมายภารกิจได้หลายประเด็นเลย 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ ถูกต้องที่สุดเลยนะคะ อยากให้ทุกคนจ้างงานคนพิการกันเยอะ ๆ ไม่ใช่เพราะ เพราะมีโควตาแต่จ้างเพื่อจะเสริมศักยภาพให้กับตัวทั้งองค์กร แล้วก็ตอบโจทย์งานที่คนพิการอยากจะทำจริง ๆ ด้วย จะได้ Win/Win ทั้ง 2 ฝ่ายนะคะ เชิญพี่อภิชาติค่ะ เชิญต่อได้เลย 

(คุณอภิชาติ) ไม่ได้มีอะไรเพิ่มเติมครับ 

(คุณพิชญาพร) ไม่อยากเพิ่มเลยเหรอ ได้ค่ะ เราข้ามไปนะคะ มีบรรยากาศงาน HACK HUG HUG  HACKATHON เพื่อคนพิการนะคะ ที่จัดขึ้นที่ Thai PBS 29-30 กันยายนที่ผ่านมา อยากจะให้ท่านได้ดูบรรยากาศ ดูว่ากว่าจะมาเป็นวันนี้ที่เราได้ติดตามความคืบหน้าแบบนี้ มีที่มาที่ไปอย่างไร ขอเชิญรับชมได้เลยค่ะ 

(บรรยาย) นี่คือการรวมตัวครั้งสำคัญ ของกลุ่มคนที่รวมตัวกัน เพื่อสร้างนวัตกรรม เสนอไอเดียใหม่ที่ต้องทำให้ได้ตามเวลาที่กำหนด ครั้งแรกของประเทศไทย ที่กลุ่มคนกว่า 80 ชีวิต จาก 9 ภาคีเครือข่ายคนพิการทั่วประเทศ เติมใจ คิดค้นไอเดียสร้างสรรค์ HACKATHON เพื่อคนพิการ เปิดใจให้งาน เพื่อคนพิการมีงานทำ HACK HUG HUG 2 วันเต็มกับการระดมความคิดเพื่อหาทางออก ต้องทำงานแล้วนี่ ต้องมีพี่เลี้ยง ต้องคำนึงว่ามีงานนั้นไหม มัน Awareness มันจะอย่างไร ต้องมี... จนในที่สุดก็ถึงเวลาของการนำเสนอสุดยอดนวัตกรรม ที่ถูกผลักดันด้วยพลังแห่งความเข้าใจ จนกลายเป็นรูปธรรม จับเวลาครับ เราจะเปลี่ยนไปสู่ Ability Employment ส่งผลให้บริษัทเอกชนพร้อมพิจารณารับนักศึกษาพิการเข้ามาเพื่อเพิ่มโอกาสให้คนพิการในอนาคต // เราจะมีหน่วยงาน ชื่อว่า DSD Disability Support and Development สนับสนุนและพัฒนาคนพิการประสิทธิภาพและมีความสุขค่ะ โดยในปี 2567 อีกหนึ่งภาคเอกชน ผลึกกำลังกับมูลนิธินวัตกรรมทางสังคม ส่งเสริมการจ้างงานคนพิการตามมาตรา 35 ได้ 78 ราย เราขอนำเสนอกระบวนการในการขับเคลื่อนที่ภาครัฐ สามารถใช้ คือ เราต้องสร้างเครือข่ายร่วมกันครับ สร้าง Disability Awareness ปรับมุมมองทัศนคติครับ ในมาตรา 35 ขณะนี้กระทรวงสาธารณสุขประชุมวางแผนจ้างงานตามมาตรา 33 จำนวน 409 ราย มาตรา 35 จำนวน 298 ราย ภายในเดือนมกราคม 2567 เรามากับภารกิจที่ชื่อว่าเคาะประตู ทอดสะพาน เพิ่มการจ้างงานคนพิการ 4,000 อัตรา เรียกสิ่งนี้ว่ายุทธการมื่อเช้ากับเจ้าสำนัก 

(บรรยาย) วันที่ 8 ธันวาคม จัดการประชุมวางแผนจ้างงานคนพิการ ในหน่วยงานรัฐให้ครบตามอัตราส่วน โดยเริ่มที่ 4 กระทรวงหลักก่อน // ซึ่งผู้พิการทั้งหมดนี่ครับ เราทำให้เขามีพื้นที่ในการแสดงออก มีโอกาสมีงานมีรายได้ รวมถึงอาชีพที่ยั่งยืนด้วยครับ ส่งเสริมการจ้างานและจัดสร้างแพลตฟอร์มดิจิทัล เพื่อรองรับเข้าถึงคนพิการแต่ละประเภท และสำหรับ Thai PBS ในฐานสื่อกลางการจัด HACKATHON ครั้งนี้ มีการจ้างงานคนพิการเพิ่มขึ้น การจ้างงานคนพิการ 1 คน ไม่ใช่แค่การทำให้คน 1 คน มีรายได้และความสุข จุดประกาย พลังของสังคมในทุกภาคส่วนให้เกิดการขยับ ขับเคลื่อน และเป็นจริง สร้างความเปลี่ยนแปลงสู่ความเท่าเทียม ให้เกิดขึ้นในสังคมอย่างยั่งยืน ด้วยแรงผลักดันที่พร้อมเติมใจให้กันอย่างต่อเนื่อง 

(คุณพิชญาพร) ขอเสียงปรบมือดัง ๆ ในความทุ่มเทของทั้ง 8 ทีมเลยค่ะ รวมถึงทุกท่านที่นั่งอยู่ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ เรายังมาคุยกันต่อนะคะ ว่าเห็นแล้ว ความคืบหน้า ความตั้งใจของทุก ๆ ท่านที่อยากจะขับเคลื่อนเรื่องนี้ค่ะ แต่พอทำจริง ๆ นี่ในหน้างานคิดว่ามันมีความยาก ง่าย อย่างไรบ้างไหมเอ่ย มีอะไรที่รู้สึกว่า เอ๊ะ ไม่ง่ายเลยนะ กว่าจะสามารถผ่านเรื่องนี้หรือทำสิ่งนี้ให้เกิดขึ้นจริง มีท่านใดอยากจะอาสาเล่าเรื่องนี้ให้เราฟังบ้างไหมคะ เชิญพี่มนัสก่อนก็ได้ค่ะ 

(คุณมนัส) คนแรกเลยนะครับ ในฐานะภาคเอกชน ถามว่ายากไหม ยากครับ แต่ไม่ใช่เรื่องยากที่สุด แต่มันสามารถทำให้ง่ายขึ้นได้นะครับ มันขึ้นอยู่กระบวนการแล้วก็ใช้ระยะเวลานิดหนึ่ง ณ วันนี้เราอาจจะมองภาพไม่ออก ว่าเราจะจ้างงานคนพิการอย่างไร แต่หลังจากที่มา HACKATHON แล้ว เราเห็นแนวทาง เราเห็นวิธีการที่จะปฏิบัติแล้วก็นำไปสู่การจ้างงานคนพิการได้มากขึ้นครับ 

(คุณพิชญาพร) ต่อให้... นะคะ จึงเดินต่อ เชิญทางด้าน... 

(คุณบุญนำ) ถ้าถามว่าภาครัฐ ว่าเราไม่มีไม่มีคู่คิด ไม่มีมิตรคู่บ้านมาให้ความรู้ตอนที่ยังไม่มีโครงการ HACK HUG HUG นะครับ พอได้มีโครงงานนี้ เราได้เข้าโครงการนี้ เราก็เริ่มมองเห็นช่องทางว่าเราจะไปสู่ที่จะให้คนพิการได้รับการจ้างงาน แล้วก็ส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการได้อย่างไร ถ้าถามว่ายากไหม ก็ยากครับ มันเป็นความท้าทายของส่วนภาครัฐอย่างหนึ่งเหมือนกัน 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ พอมาได้พบปะกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้มาแชร์ไอเดีย มีความสร้างสรรค์เกิดขึ้นนะคะ เราก็เห็นความเป็นไปได้ที่มากขึ้นใช่ไหมคะ 

(คุณบุญนำ) ถูกต้องครับ 

(คุณพิชญาพร) เชิญคุณน้ำหวานค่ะ 

(คุณน้ำหวาน) อาจจะเป็นการนิดหนึ่งนะคะ ไม่ได้รู้สึกว่ายากหรือง่าย แต่รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่ต้องพูดคุยแล้วก็ต้องทำความเข้าใจเยอะค่ะ ก็คืออย่างในโจทย์อย่างที่ depa ได้ ก็คือในเรื่องของอาชีพอิสระ อาจจะเป็นเรื่องดิจิทัล depa คือสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัลนะคะ รู้สึกว่าต้องทำความเข้าใจ แล้วก็พูดคุยกับเพื่อน ๆ เยอะ อย่างมูลนิธินวัตกรรมเพื่อสังคมที่ทำงานด้านคนพิการมานานกว่านะคะ นานแบบมาก ๆ แล้วก็ภาคีเครือข่ายท่านอื่น ๆ นี่ ทาง depa ก็มีการเข้าไปทำความเข้าใจ เข้าไปพูดคุย รวมถึงมีการพูดคุยกับน้อง ๆ คนพิการว่าศักยภาพสิ่งที่เขาคิดว่าเขาจะทำได้คืออะไร มีการพูดคุยกับทาง พก. เพิ่มมากขึ้นนะคะ ก็ต้องทำความเข้าใจเพิ่มมากขึ้นค่ะ เพราะว่าอยากจะทำอะไรขึ้นมาแล้วไม่ได้ตอบโจทย์ อยากให้โครงการและสิ่งที่ทำนี่เป็นการที่จะเพิ่มทักษะและเชื่อมโยงกับการจ้างงานจริง ๆ เพราะฉะนั้น อาจจะใช้เวลานิดหนึ่งแต่ตอนนี้มีเพื่อน ๆ ที่จะจูงมือและเดินไปเพิ่มมากขึ้น ก็คือถ้าพูดคุยกับเพื่อน ๆ มากขึ้น ก็เข้าใจมากขึ้น ไม่คิดว่ายากค่ะ คิดว่าทำได้ 

(คุณพิชญาพร) ปัญหานี่มันมีอยู่อยู่แล้วนะ เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วนะ แต่ทางออกนี่แหละที่เราจะมาช่วยกันและนี่ ก็คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในการเชื่อมโยงแพลตฟอร์ม แบบบูรณาการแบบ HACKATHON ของเรานะคะ อีก 3 ท่าน มีท่านใดอยากจะเพิ่มเติมในหัวข้อนี้ไหมคะ // สำหรับ Thai PBS เองนี่ ด้วยเราที่เป็นองค์กรกึ่งภาครัฐนะครับ แต่ทีนี้นี่ จากนโยบายที่ชัดเจนของ CEO ของเรานี่เราก็รู้แล้วว่าเราสามารถไปได้นะคะ พอผู้บริหารระดับสูงไฟเขียว ปุ๊บ ก็แสดงว่าเราก็มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นกับการจ้างงานเพื่อน ๆ ผู้พิการเพิ่มมากขึ้นนะครับ สิ่งที่เป็นความยากในระดับสูงนี่ก็จะค่อย ๆ ลดลงนะครับ จากไฟเขียนที่ผู้บริหารให้นะครับ ความยากถัดมา ก็คือว่าแล้วเราจะไปหาเพื่อน ๆ ที่ Matching กับเราได้อย่างไร เราก็ได้โจทย์แล้วล่ะว่าเรามี Network เรามีเครือข่ายที่สามารถช่วยเราได้นะครับ ความยากถัดมาแล้วมีงบประมาณไหม แล้วมีงบประมาณไหม ซึ่งเรื่องนี้ ความยากก็อยู่ที่ว่า เรานี่ต้องสื่อสารกับผู้บริหารระดับสูงนี่บ่อย ๆ เพราะว่าท่านเกริ่นไว้แล้วไง เกริ่นแล้วก็กลับไป พอกลับไปปุ๊บ ก็เริ่มมีกลับมา รูปแบบของการมอบหมายของผู้บริหารระดับสูง การมอบหมายทางด้านงบประมาณ ทางด้านอัตรากำลัง ตัวนี้ก็จะทำให้เราก็จะมีกำลังใจในการทำงานมากขึ้น ในการไปขายของกับหน่วยงานภายในนะครับ รวมถึงไปดึงตัวน้อง ๆ ที่มีคุณสมบัติตรงนะครับ ทักษะตรงกับที่เราต้องการมาร่วมงานนะครับ ความยากก็จะมีอยู่ประมาณนี้นะครับ // ครับ จากมุมของมูลนิธินะครับ ที่ขับเคลื่อนเรื่องนี้มา 9 ปี เพราะฉะนั้น ถ้าพูดย้อนไปนี่ ยากไหมนี่ ถ้าบอกเมื่อ 9 ปีที่แล้วมันยากมากเลยนะครับ ยากมาก ๆ แล้วความจริง ความยากนั้น มันเป็นของสถานประกอบการและผู้พิการเองโดยตรง เพราะว่าสิ่งเหล่านั้นนี่ ก็ถูกมองว่าเป็นเรื่องของนายจ้าง จะภาครัฐ ภาคเอกชนก็ว่าไปและคนพิการจะต้องหากันให้เจอนะครับ หากันจนเจอนะครับ แล้วก็จ้างกันให้ได้ เพราะฉะนั้น ณ วันนั้นนี่ กรอบมันมีอยู่แค่นั้น มันก็ยากจริง ๆ นะครับ แล้วก็การมองภาพในวันนั้น ก็คือจ้างเพื่อไปทำงานโดยตรงให้กับสถานประกอบการเอง เพราะจริง ๆ เจตนารมณ์ของกฎหมายก็เขียนมาแบบนั้นนั่นแหละครับ แต่ 9 ปีผ่านไปนี่ ผมคิดว่าระดับของความยากนั้นเปลี่ยนไปนะครับ ลดระดับลงเรื่อย ๆ เพราะว่า มีทางเลือกที่ถูกพัฒนาขึ้นมา มีนวัตกรรมใหม่ ๆ การจ้างงานคนพิการเชิงสังคมเกิดขึ้น การสนับสนุนอาชีพ ก็เป็นทางเลือก เป็นทางเลือกซึ่งมีการทดลองทำกันจนเป็นที่เห็นคุณค่า เห็นประโยชน์จนเป็นที่ยอมรับแล้วก็ภาคีหลากหลายมากมาย จากภาคคนพิการเอง ภาคองค์กร แล้วก็ภาคีเยอะแยะนะครับ ร่วมกันขับเคลื่อนเรื่องนี้จนโอกาสงานไปถึงคนพิการปีหนึ่งอัตราจนถึงเฉียดหมื่นอัตรานี่ที่เพิ่มขึ้นมา มูลนิธินวัตกรรมทางสังคม ก็เป็นอีกหนึ่งภาคี ทำโดยการสนับสนุนของภาครัฐซึ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ องค์การจัดหางานเอง ตัวช่วยมันเพิ่มขึ้นนะ แต่สิ่งสำคัญผมคิดว่าความท้าทายอยู่ที่ตรงนี้ครับ คงจะมี 2 อย่าง ถามว่าการจ้างงานคนพิการอย่างไรเสียก็มีระดับความยากกว่าจ้างงานคนทั่วไปเวลาเข้าองค์กร ต้องยอมรับ แต่ความยากมันไม่ได้เท่ากับมันทำไม่ได้นะ ผมยอมรับแล้วมันไม่ใช่คำเดียวกัน ผมว่าข้อกับดักใหญ่ พอเห็น พอรู้สึก ฟังพูดว่ามันยาก ก็เลยไปเท่ากับเลยว่าทำไม่ได้ ผมคิดว่าเป็นกับดักสำคัญ ถ้าไม่หลุดจากตรงนี้ความยากแค่ไหนก็ไม่เป็นปัญหา กับอันที่ 2 ผมเห็นว่าเมื่อสักครู่หลายท่านสะท้อนมาแล้ว จะทำจริงหรือเปล่านะครับ จะทำจริงนี่ยากไม่ได้เป็นปัญหา ทำจริงก็เบอร์ 1 ต้องส่งสัญญาณแรง ๆ หน่อยนะครับ ตั้งเป้า แต่บางทีก็อาจจะอยู่ที่ เบอร์ 2 เบอร์ 3 เบอร์ 4 ชงขึ้นไปอย่างไรด้วยนะครับ จะอยู่ที่ตรงนั้น เป็นประสบการณ์ที่เราเรียนรู้ เพราะฉะนั้น ความยากไม่ใช่ปัญหานะครับ จะทำจริงหรือเปล่า แล้วตอนนี้ตัวช่วยเยอะนะ หนทางเยอะผมว่าไปได้ครับ ในเรื่องนี้ 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ ขอบคุณนะคะ อีก 4 ท่าน อาจจะให้ เชิญค่ะ // นิดเดียวค่ะ เล็ก ๆ คิดว่ามีความหวัง มีทั้งภาคี มีทั้งทางเลือกไม่ว่าจะนวัตกรรมการจ้างงานเชิงสังคม นวัตกรรมโครงงานทางอาชีพ และตอนนี้ที่กำลังคุยกันอยู่ เป็นนวัตกรรมจ้างงานกระแสหลัก ดังนั้น มีทางเลือกมีตัวช่วย มีทีมทำงานที่เป็นทรัพยากรที่เราสามารถเชื่อมต่อกันได้ ดังนั้น ยาก ไม่ต้องกลัวค่ะ เรามีความหวัง และก็สามารถทำได้ 

(คุณพิชญาพร)ที่สำคัญ ก็คือว่าวันนี้เราทำงานโดยการร่วมมือกัน แปลว่าที่เคยยากแบบโดดเดี่ยว จะไม่เกิดขึ้นอีกต่อไปลองมาสอบถามพวกเราได้ใช่ไหมคะ เพราะว่า HACKATHON เพื่อคนพิการเรา แม้ว่าอีเวนต์นี่ จะจัดขึ้นไปแล้ว ทำงานอย่างต่อเนื่องเพื่อขยายผลให้มีการจ้างงาน เพิ่มขึ้นด้วยนะคะ อีก 4 ท่านขออนุญาตทิ้งท้ายว่า เราเจอความยากเราเจอความง่ายแต่ว่าด้วยเป้าหมายที่เรายังทำงานด้านนี้ต่อ ทำให้ท่านได้ค้นพบอะไรในคนพิการบ้าง อาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้หน่วยงานอื่น ๆ ท่านใดก่อนก็ได้นะคะ จากเชิญพี่ย้อยค่ะ// จากทางด้าน Thai PBS ที่เรามีการจ้างเพื่อนผู้พิการเพิ่มขึ้นนี่ แคนดิเดตของเรามีความยากลำบากในการเดินทางนะครับ เนื่องจากว่ามีความพิการทางด้านการมองเห็นนะครับ เราก็เลยต้องช่วยหาทางออกให้ได้ว่าแล้วจะทำอย่างไร ที่เขาจะร่วมงาน กับ Thai PBS ได้ โดยที่ส่งมอบงานได้นะครับ แล้วก็ไปต่อกับเราได้ในระยะยาวนะครับ เราก็ต้องมีการหาปรับรูปแบบการทำงานเขานะครับ ก็คือหลังจากที่มีการพูดคุยกันชัดเจนนะครับ เราก็ให้น้องเขากลับบ้านนะครับ แล้วก็สามารถดีลงานผ่านรูปแบบการสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ ส่งงานนะครับ โดยไม่จำเป็นต้องพาตัวถึงที่สถานที่ทำงานของ Thai PBS นะครับ เพื่อลดความยากลำบากในการเดินทาง เกี่ยวกับเรื่อง... ของน้องเขานะครับ ก็เป็น... ที่จะช่วยสามารถทำงานได้ ไปต่อด้วยกันได้นะครับ 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ เชิญพี่น้ำหวาน 

(คุณน้ำหวาน) ตอนนี้สังคมดิจิทัลนี่ อยากให้เหมือนข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นผู้ผลิตเว็บ หรือแพลตฟอร์ม ก็คือให้เห็นว่าคิดตั้งแต่เริ่มต้นน่ะค่ะ ทำอย่างไรให้คนทุกประเภทสามารถที่จะเข้าถึงข้อมูลข่าวสารหรือเข้าถึงข้อมูลเว็บไซต์ได้ ก็คืออยากให้ทำเป็นเหมือน Inclusive ทุกคนเข้าถึงได้เท่าเทียมกัน 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ ขอบคุณค่ะ อีก 2 ท่านค่ะ จากการทำงานกับคนพิการบ้างคะ // อาจจะเป็นการฝากมากกว่านะครับ ก็คือตอนนี้ที่เรามองหา เราพบว่าข้อมูลที่เราอยากรู้ว่ามีใครประสงค์จะเข้ามาทำงานกับกระทรวงสาธารณสุขบ้างครับ เราไม่มีข้อมูลเลย แล้วเราก็ไม่มีข้อมูลผู้พิการแต่ละคนมีทักษะอะไรบ้าง มาฟังวันนี้น่าจะพอมีช่องทาง และก็เรื่องการ Up Skill Reskill ก็เหมือนจะเริ่มมีแผนอยู่นะครับ อันนั้นเราก็โอเค เราเริ่มมีช่องทางแล้ว แล้วอีกประเด็นหนึ่งก็คือเรื่องของสถานที่ของเรานี่ อย่างโรงพยาบาลนี่นะครับ บางทีอาจจะไม่สะดวกนักสำหรับคนพิการ นักนะ ไม่ใช่... ก็ตอนนี้เราก็พยายามจะมองว่าถ้ามีงบประมาณ ถ้าได้งบประมาณมาปรับปรุงพื้นที่นะครับ ก็อาจจะดีขึ้น สำหรับคนพิการเข้ามา ทั้งคนพิการที่มาทำงานกับเราก็ดี มารับบริการก็ดีก็จะสะดวกสบายมากขึ้นนะครับ 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ สำหรับการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน Universal Design เชิญคุณพี่มนัสค่ะ 

(คุณมนัส) ก็พูดในแง่ของได้ไปหมดแล้ว ผมพูดจากฐานะคนทำงานแล้วกันนะครับ ต้องบอกว่าสิ่งที่ได้นะครับ รู้สึกอิ่มบุญ อิ่มใจ ไม่ต้องหวังอะไรแล้วครับ ทำแล้วมีความสุขแต่ตรงนี้อย่างน้อยได้เห็นผู้พิการได้มีโอกาส สร้างงาน สร้างอาชีพ สร้างรายได้ ไม่ได้เลี้ยงตัวเขาเองนะครับ ครอบครัวเขาอย่างน้อย ๆ ก็ช่วยแค่นั้นก็เพียงพอแล้วครับ มีโอกาสก็โอกาสเข้ามาทำงานตรงนี้ หรือทุกท่านที่เข้ามาทำตรงนี้ เรียนเชิญทุกท่านนะครับ เข้ามาทำเถอะครับ อย่างน้อย ๆ เราก็อิ่มอกอิ่มใจกับตัวเองในสิ่งที่เราทำ ขอบคุณนะครับ 

(คุณพิชญาพร) ขอบคุณนะคะ เรื่องนี้กันต่อ แล้วเดี๋ยวในเดือนมีนาคม ปีหน้า 6-7 นะคะ ก็มีนัดกันอีกนะคะ เพื่อจะติดตามความคืบหน้า แต่ในช่วงนั้นเราจะมีอะไรเป็นพิเศษบ้างคะ // ก่อนเดือนมีนาคมนี่ ผมเติมอะไรอีกสักนิดหนึ่งได้ไหมครับ 

(คุณพิชญาพร) ได้ค่ะ // ขอเอากราฟขึ้นนิดเดียว 

(คุณพิชญาพร) ให้ 3 นาที ได้ไหมคะ // พอครับ กราฟขึ้นได้ไหมครับ เพราะว่าก็เป็น... คือเนื่องจากการขับเคลื่อนนี้ทำมาโดยตลอด สะท้อนได้ดีถึงสิ่งที่เกิดขึ้นใน 9 ปีที่ผ่านมา แล้วนี่ก็เป็นการรวบรวมข้อมูลของทาง พก. เอง ข้อมูลการจ้างงานคนพิการภาคเอกชนเป็นตัวอย่างนะครับ เราจะเห็นว่าเมื่อปี 2557 ทางซ้ายสุด สีเหลืองนี่คือการจ้างงานมาตรา 33 คือการจ้างของสถานประกอบการ สีแดง คือ มาตรา 35 ส่งเสริมอาชีพ สีเทานะครับ 43 เปอร์เซ็นต์ 24,690 อัตรา คือเงินที่ส่งเข้ากองทุน 2,500 ล้านบาท การจ้างงานคนพิการ ด้วยนวัตกรรมการจ้างงานคนพิการเชิงสังคม ภาคีต่าง ๆ ช่วยกันทำนี่พามาถึงปี 2565 นี่ การส่งเงินเข้ากองทุนนี่ ลดจาก 24,000 อัตราน่ เหลือครึ่งเดียว ประมาณ 11,900 อัตรา ส่วนการจ้างงานกระแสหลักนะครับ มาตรา 33 นี่ เพิ่มขึ้นจาก 27,000 เป็นประมาณ 37,000 คน แล้วก็การจ้างงานเชิงสังคม เพิ่มจาก 5,000 คน เป็น 15,000 คน อย่างนั้นจุดนี้เป็นจุดสำคัญที่เราสานพลังร่วมกันนี่ ทำให้คนพิการเข้าถึงโอกาสงานมากขึ้นนะครับ การส่งเงินเข้ากองทุนน้อยลงอย่างมาก ก้าวกระโดดมา แต่ยังเหลืออยู่เกือบ ๆ 12,000 อัตรา ปีละ 1,300 ล้าน คราวนี้นี่ เงินก้อนนี้นี่ โดยสถานการณ์ปัจจุบันยังอยู่ในสถานการณ์สุ่มแสี่ยง กันเป็นอย่างนั้นอยู่ เพราะว่าทุกปีส่งเงินเข้ากองทุนนี่ สะสมรวมกัน คราวนี้มันก็จะมีลิมิตของมัน ว่าเกินลิมิตกันอยู่และมีกติกาของภาครัฐ เงินก้อนนี้ ที่เกิดลิมิต ก็ส่งเข้าคลังนะครับ ไปดำเนินการอย่างอื่นเพราะใช้ไม่ทัน เพราะฉะนั้นนี่ ทุก ๆ บาทในอนาคตที่ยังส่งเข้ากองทุนมาตรา 34 อยู่นี่ มีความสุ่มเสี่ยงที่เข้าไปแล้ว 

(คุณพิชญาพร) จะไม่ได้ใช้ประโยชน์กับคนพิการโดยตรง // โจทย์สำคัญว่าทำอย่างไร 10,000 กว่าอัตราที่เหลือจะเกิดกับคนพิการเต็มที่อย่างรวดเร็ว ผมว่าโจทย์นี้เป็นโจทย์ใหญ่ที่จะฝากไปถึงท่านที่ใหญ่ที่สุดของเรื่องนี้นะครับ ท่านรัฐมนตรี ว่าท่านจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ดีนะ จะสัญญากับคนพิการว่า 12,000 โอกาสงานนี่จะทำให้ได้ ภายในอายุรัฐบาลนี้หรืออะไรอย่างไรก็แล้วแต่ 

(คุณพิชญาพร) 3 ปีค่ะ // ผมว่าน่าจะเป็นความท้าทาย ทุกฝ่ายก็พร้อม แล้วจริง ๆ ภาคประชาสังคมก็ช่วยกันขับเคลื่อนมา 9 ปี เดินทางจาก... มาแล้วครึ่งทาง แต่จากนี้ไปนี่ ต้องท่านรัฐมนตรีนำทัพนะครับ ถึงจะสำเร็จได้ เหมือนที่บอกว่าผมว่านี่เป็นเรื่องสำคัญ ขับเคลื่อนกันต่อไปครับ 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ แล้วก็วาดหวังว่าเราจะตั้งใจทำงานร่วมกันต่อ ช่วยกันส่งเสริมเป็นนโยบายที่ดีที่จะส่งเสริมเรื่องนี้อย่างจริงจังด้วยนะคะ ต้องขอขอบคุณทุกท่านที่สละเวลามาร่วมพูดคุยกันในวันนี้ค่ะ ขอบคุณนะคะ 

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ 

(คุณพิชญาพร) ช่วงนี้จะเป็นการมอบของที่ระลึกใช่ไหมเอ่ย 

(คุณเพลงรบ) ใช่ครับ เป็นอีก 1 การขยายผลรวมถึงข้อมูลดี ๆ ที่จะส่งต่อไปให้พี่น้องคนพิการนะครับ เอาล่ะครับ ผมขออนุญาตกราบเรียนเชิญนะครับ ท่านสนธยา บุณยภูษิต นะครับ รองอธิบดีกรมท่านรองอธิดีกรมส่งเสริมและพัฒนคุณภาพชีวิตคนพิการนะครับ กรุณาขึ้นมามอบของที่ระลึกนะครับ ให้กับทุกท่านบนเวทีเลยนะครับ ขอเรียนเชิญครับ 

(คุณพิชญาพร) เดี๋ยวเรียงกันเลยก็ได้ค่ะ 

(คุณเพลงรบ) ท่านแรกเลยนะครับ ขอเรียนเชิญมูลนิธินวัตกรรมทางสังคม ทั้ง 2 ท่าน ขอเรียนเชิญครับ สำหรับของที่ระลึกของเราในวันนี้นะครับ เป็นดอกแก้วกัลยานะครับ ซึ่งดอกไม้นี้นะครับ ผลิตจากดอกไม้แก้วกัลยา เป็นดอกไม้พระราชทานอนุญาตให้ใช้เป็นสัญลักษณ์ของคนพิการ ผลิตโดยสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ครับ ขอเสียงปรบมือด้วยครับ และแน่นอนนะครับ ว่าดอกไม้สวย ๆ นี้นะครับ ผลิตจากกลุ่มแม่เลี้ยงเดี่ยวนะครับ ที่มีลูกเป็นคนพิการนะครับ ก็ได้ผลิตดอกไม้สวย ๆ ขึ้นมา เพื่อสร้างรายได้สำหรับการเลี้ยงดูครอบครัวครับ ขอเรียนเชิญผู้แทนจาก Thai PBS ครับ ขอเรียนเชิญครับ และสีชมพูที่เห็นนะครับ ก็เป็นกระเป๋าสวย ๆ นะครับ เป็นกระเป๋าผ้ารักโลกโดยฝีมือคนพิการ พัฒนาในศูนย์ส่งเสริมอาชีพคนพิการในการดูแลของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ครับ และขอเรียนเชิญนะครับ ผู้แทนจาก depa ครับ ขอเรียนเชิญผู้แทนจากกระทรวงสาธารณสุขครับ ครับ และขอเรียนเชิญท่านผู้แทนจากบริษัทเอกชนครับ ภาคส่วนเอกชนครับ แน่นอนครับ ว่าทุกงานที่เกิดขึ้นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน ไม่ว่าจะเป็นรัฐ เอกชน ประชาชน และรวมถึงใจของพวกเราทุก ๆ คนด้วยนะครับ และอีก 1 ท่านนะครับ พิธีกรที่สวยที่สุดในเวทีนี้ มอบตำแหน่งนี้ให้เลยนะครับ คุณพรีน พิชญาพร นะครับ จาก Thai PBS ครับ ขออนุญาตถ่ายภาพรวมนะครับ ทุกท่านนะครับ ขอเรียนเชิญเลยนะครับ ขอเรียนเชิญท่านรองอยู่บนเวทีตรงกลางเลยนะครับ พวกเราก็ได้ทราบถึงการขยายผล HACKATHON เพื่อคนพิการแล้วนะครับ ว่า HACK HUG HUG โดยสำนักงานใหญ่โครงการกระจายเสียง และเผยแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย หรือ Thai PBS ได้ดำเนินการอย่างไร มีเป้าหมายอย่างไร และแน่นอนมีเป้าหมายเดียวกัน ที่เราอยากให้ทุกองค์กรนั้นจ้างงานคนพิการและขอเรียนเชิญท่านผู้บริหารทั้ง 2 แถวหน้านะครับ แถวหน้านะครับ เรียนเชิญถ่ายภาพบนเวที ขอเรียนเชิญนะครับ ขอเรียนเชิญอาจารย์ครับ วันนี้แน่นอนนะครับ ว่าทุกท่านได้เต็มอิ่มไปกับข้อมูลการขยายผลต่อเนืื่องของโครงการดี ๆ โครงการนี้นะครับ รวมถึงการดำเนินงานว่ามีที่มาที่ไปอย่างไร แล้วในอนาคตเราจะเป็นส่วนหนึ่งในการขับเคลื่อนเป็นส่วนหนึ่งของโครงการนี้อย่างไร เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีของคนพิการและคนพิการก็จะเป็นหนึ่งในพลังที่ร่วมกันสร้างสรรค์สังคม ให้เป็นพลังที่เข้มแข็งต่อไปนะครับ วันนี้นอกจากจะเป็นการแสดงศักยภาพ และการที่ได้ให้คนพิการได้ทำกิจกรรมร่วมกันแล้ว คนพิการเองก็ยังได้รับฟังข้อมูลดี ๆ นะครับ ทุกองค์กร ทุกภาคส่วนมีความตั้งใจมุ่งมั่นที่จะร่วมกันพัฒนาคุณภาพชีวิต เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีของพวกเราทุกคนครับ โดยที่ไม่ได้แบ่งแยกว่าเป็นคนพิการหรือบุคคลทั่วไปแต่พวกเราทุกคน คือ คนไทยที่มีศักยภาพ และพร้อมที่จะพัฒนาไปด้วยกันครับ ครับ ขอขอบท่านพระคุณผู้บริหารทุกท่านนะครับ ที่ได้กรุณาขึ้นมาบันทึกภาพเป็นที่ระลึกว่า เราได้ทำงานร่วมกัน สร้างผลงานดี ๆ เช่นนี้ครับ และแน่นอนครับ ว่าพิธีกรยังคงต้องอยู่ต่อนะครับ ยังคงต้องอยู่ต่อนะครับ โชว์ความสวย ความสดใสและส่งท้ายมอบให้ Thai PBS ต่อเลยนะครับ เชิญครับ 

(คุณพิชญาพร) ค่ะ ก็ Thai PBS ของเรานะคะ รวมไปถึงโครงการ HACK HUG HUG HACKATHON เพื่อคนพิการเพื่อที่จะขับเคลื่อน ทำสิ่งดี ๆ ร่วมกันนะคะ วันนี้ที่เรามีภาคีกว่า 10 องค์กรนะคะ ก็เป็นหนึ่งในก้าวแรกของเรานะคะ เรายังพร้อมที่จะเปิดรับกับพาร์ตเนอร์ในอีกหลากหลายองค์กร ลองจินตนาการดูสิคะ ว่าถ้าเกิดมีการจ้างงานคนพิการมากขึ้น จากตัวเลขแนวโน้มที่ดีขึ้นแล้วเราจะจ้างเพิ่มอีก 10,000 อัตราทั่วประเทศ แล้วก็มีความหลากหลายในสถานที่ทำงานด้วยค่ะ เราอยากให้ประเทศของเรานะคะ มีความรัก ความเข้าใจกันมากขึ้น ความพิการบางทีมันเปลี่ยนแปลงไม่ได้จริง ๆ ค่ะ แต่เราเปลี่ยนมุมมองให้คนพิการนั้นเห็นศักยภาพของตนเองได้ สงสารเป็นโอกาสให้คนพิการมีงานทำได้นะคะ ดิฉัน พิชญาพร โพธิ์สง่า ในนามของตัวแทน ThaiPBS ในงาน HACKATHON HACK HUG HUG  เพื่อคนพิการลาไปก่อน สวัสดีค่ะ 

[เสียงปรบมือ] 

(บรรยาย) ทำงานในตำแหน่งอะไรคะ // เดินเอกสารค่ะ Store ครับ โฆษณาสินค้า IT ครับ ช่วยเขายกของ เก่งจังเลย เก่งมาก มีคนบอกกับพี่สามารถไหมว่าทำไม่ได้หรอก // ไม่มีครับ เฉย ๆ  // เฉย ๆ ไม่คิดมากครับ // ไม่คิดมาก เคยได้ยินคำนี้ไหม ทำไม่ได้หรอก // เราก็เก็บไว้ในใจแต่เราเป็นออทิสติก เราทำได้ เราก็ต้องทำให้ได้ // ไม่ต้องเสียใจ ไม่ต้องท้อ เพราะว่าเราทำได้ // ตอนเด็ก ๆ โดนเยอะ ไอ้ที่หนักที่สุด คือ เด็กเอ๋อ // ทำไมเขาต้องว่าเราด้วย แล้วทำไมถึงไม่ว่าตัวเองบ้าง // ทำได้ไหม // ทำได้ครับ คงไม่ซึ่งถึงความปวดร้าว ช้ำในใจปวดร้าว เศร้าเป็นอย่างไร ทำงานได้เงินเดือนไหม // ได้เงินเดือนครับ เฮ่ // เยอะไหม // เยอะเลยครับ // รวยเลยสิ // มีอะไรจะพูดอีกไหม // ไม่พูดแล้วนะ 

(คุณเพลงรบ) ขอเสียงปรบมือให้กับ VTR ชุดนี้ด้วยนะครับ และต้องขอขอบพระคุณทางทีม Thai PBS อีกสักหนึ่งรอบนะครับ ที่ได้มาฉายภาพให้เราได้เห็นกันนะครับ ว่าทั้งหน่วยงานภาครัฐ เอกชน สื่อมวลชน กำลังทำอะไรอยู่ และเป็นภาพที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ทำให้เราเองที่เป็นส่วนหนึ่งของสังคม เป็นส่วนหนึ่งของคนพิการ ก็รู้สึกอิ่มใจและดีใจไปด้วยนะครับ ว่าการจ้างงานของคนพิการ จะเป็นการจ้างงานทั่วไปแล้ว เพราะทุกคนมีความเท่าเทียม และทุกศักยภาพแสดงได้ผ่านผลงานและชิ้นงานนะครับ แน่นอนอย่างที่ได้นำเรียนไปครับ ว่าบนเวทีของเรานอกจากมีสาระ ความรู้ และสิ่งที่ดี ๆ แล้ว ด้านล่าง มีบูธนิทรรศการอีกมากมายที่เป็นการโชว์ฝีไม้ลายมือ ผลิตภัณฑ์ ผลิตผล ในการผลิตชิ้นงานของคนพิการ คนดูแลคนพิการ องค์กรคนพิการ และบุคคลที่มีความเกี่ยวข้อง ทุกส่วนได้รังสรรค์เป็นผลิตภัณฑ์ออกมา เราอุดหนุนได้ การอุดหนุนนอกจากเราจะได้สินค้าที่มีคุณภาพแล้ว ยังเป็นการให้กำลังใจ ให้รอยยิ้มกันและกันอีกด้วยนะครับ เพราะว่าการสร้างรายได้ หรือการที่เราได้แลกเปลี่ยนเงินกับสินค้า เป็นการแลกเปลี่ยนความรู้สึกดี ๆ เป็นการแลกเปลี่ยนและส่งต่อสิ่งที่ดี ๆ และแน่นอนนะครับ ว่าวันนี้นอกจากสาระความรู้บนเวทีแล้ว เรายังมีการแสดง ที่เรียกว่าเป็นการแสดง Skill หรือศักยภาพคนพิการอีกด้วย สำหรับการแสดงชุดนี้ผมบอกเลยว่าเป็นครั้งแรกเหมือนกัน ที่ผมจะได้เห็นนะครับ ตอนนี้เซ็ตฉากเรียบร้อยแล้ว ทีมงานพร้อมไหมครับ พร้อมไหมฮะ พร้อมแล้ว ขอเสียงปรบมือ แต่วันนี้เราจะปรบมือเป็นเสียงไม่ได้ เราจะต้องปรบมือแบบนี้ครับ 2 มือยกขึ้นมาเหมือนเชียร์ลีดเดอร์ครับผม เพราะการแสดงชุดต่อไปนี้เป็นการแสดงจากน้อง ๆ จากโรงเรียนโสตศึกษาทุ่งมหาเมฆ กรุงเทพมหานคร 

(คุณวรางคณา) เรียนท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ดิฉันนางสาววรางคณา งามฤทธิ์ รองผู้อำนวยการโรงเรียนกรุงเทพมหานคร ในวันนี้ทางโรงเรียนของเรา ได้นำนักเรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนโสตศึกษาทุ่งมหาเมฆ กรุงเทพมหานคร ซึ่งผู้แสดงทั้งหมดเป็นผู้ที่มีความบกพร่อทางการได้ยิน จำนวนนักแสดงทั้งสิ้น 9 คน ครูผู้ควบคุม 4 คน อำนวยการฝึกซ้อมโดยท่านผู้อำนวยการโรงเรียนโสตศึกษาทุ่งมหาเมฆ กรุงเทพมหานคร ในวันนี้ พวกเราจะมาเล่านิทานในแบบฉบับของการใช้ภาษามือในการสื่อสาร ในเนื้อเรื่องเด็กเลี้ยงแกะ ขอเชิญทุกท่านรับชมได้เลยค่ะ // สวัสดีครับ ผมชื่อ ด.ช. หนูชื่อเด็กหญิง เดชดวงค่ะ หนูชื่อศิริกุญ เกิดบัณฑิต ค่ะ ผมชื่อเอกชัย ยะห์ยา ขยันหา ผมชื่อ ด.ช. จิรายุ จันทร์กอง ครับ ผมชื่อเด็กชาย พีรพัฒ ถนอมสิทธิ์ บุญประเสริฐ ครับ ผมชื่อ ด.ช. สุทธิพัฒน์ และผมชื่อ ด.ช. ธีรพัฒน์ ครับ ตอนนี้ผม 2 คนก็จะมาเล่านะครับ เรื่องย่อ ๆ ให้ทุกคนฟังนะครับ ผมจะมาเล่าเรื่อง เด็กผู้ชายเลี้ยงแกะครับ ก็มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งนะครับ ไปเลี้ยงแกะนะครับ ก็ไปชมธรรมชาติ ในสถานที่ที่เลี้ยงแกะก็จะมีแม่น้ำลำธารนะครับ มีสิ่งต่าง ๆ  ดูสวยงามมากเลย แล้วก็เกิดไอเดียขึ้นมาว่าจะต้องแกล้งชาวบ้านและ 2 คนที่มาขุดดินชาวบ้านและ 2 คนที่มาขุดดิน และจากนั้นผมก็ตะโกนให้คนช่วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย ชาวบ้านได้ยินก็รีบมาดู ถามว่าเกิดอะไรขึ้น มีแกะครบนี่ ไม่เห็นมีหมาป่ามาเลย หลอกนี่หน่า ไม่เชื่ออีกแล้ว แบบนี้ไม่เชื่ออีกแล้ว เด็กผู้ชายก็หัวเราะชอบใจ หัวเราะชอบใจเลย ได้แกล้งคนแล้ว เอาใหม่เป็นครั้งที่ 2 ดีกว่า แอบไปดูเห็นชาวบ้านกำลังขุดดินอยู่เหมือนเดิมคราวนี้ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีหมาป่ามากินแกะ ช่วยด้วย ช่วยด้วย ชาวบ้านก็ได้ยินอีก ครั้งที่ 2 แล้ว เอ๊ะ ออกไปดูดีกว่า ไม่เห็นมีหมาป่ามากินแกะเลย แกะก็อยู่ครบนี่ 5 ตัวเหมือนเดิมเลย ไม่สนใจอีกแล้ว โกหกแบบนี้นี่หน่าไม่ไหวเลย แล้วชาวบ้านก็ไป เด็กเลี้ยงแกะชอบใจ ฉันได้หลอกอีกแล้วฉันมีความสุข พอแล้ว ตอนนี้จะพักแล้ว หลังจากนั้น เด็กเขาก็นอนหลับพักไป และแล้วหมาป่าก็เดินย่องเข้ามาเห็นแกะ ตะครุบแกะกิน มองไปมองมา ไม่มีใคร หวานแล้วแหละ ฉันจะกินแกะให้หมดเลย จากนั้นก็ตะครุบแกะกินหมดเลย เอร็ดอร่อยมาก อิ่มแล้วเอาใหม่เอาอีกตัวดีกว่า อีกตัวดีกว่า ตัวที่ 2 โอ้โห เอร็ดอร่อยดีจังเลย ยังไม่อิ่มเลย เอาอีก ตัวที่ 3 ดีจังเลย หวานด้วย เอาอีกตัวดีกว่าตัวที่ 4 ตัวนี้คงอร่อยน่าดูแหละ ตะครุบกินอีก อื้มหืม อร่อยมากเลย ตัวที่ 4 นี่ก็อร่อย ทำอย่างไรดีละ อิ่มหรือยัง ยัง ตัวสุดท้าย ตัวสุดท้ายดีกว่า ตัวสุดท้ายต้องหวานมันอร่อยแน่นอนเอาอย่างไรดี ตะครุบกินอีกตัว สุดท้าย อิ่ม อิ่มแล้ว อิ่มแล้ว อิ่มแล้ว อิ่มแล้ว เอาอย่างไรดี เด็กก็ยังนอนหลับอยู่ เอาอย่างไรดี จะไปจะไปแล้วจะกลับแล้ว อ๋อ เดี๋ยวหันมาดูเด็กสิ กำลังนอนหลับใช่ไหม นี่แหละ นี่แหละนอนหลับอยู่ ไม่ดู ไม่เลี้ยงแกะ ไม่สนใจแล้ว ไปดีกว่า เด็กเลี้ยงแกะตื่นขึ้นมา ตกใจ ตกใจ แกะฉันหายไปไหน แกะฉันหายไปไหน ตกใจ ทำอย่างไรดี หรือหมาป่ามากินแกะ ทำอย่างไรดี ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย หมาป่ามากินแกะฉันหมดแล้ว ช่วยด้วย ชาวบ้านที่ขุดดิน ไม่ได้ยินอีก ไม่เชื่อแล้ว ไม่สนใจอีกแล้ว หลอกคราวที่แล้วก็หลอกมาตั้ง 2 ครั้ง อีกแล้ว ไม่เชื่อแล้ว หลอกตั้งครั้งที่ 2 แล้ว ไม่เอาแล้ว เหนื่อยแล้ว ทำงานเองดีกว่า ทำงานต่อไปดีกว่า ไม่เชื่อแล้ว ปล่อย ๆ ให้เลย ปล่อยเลย โกหกแล้วนี่ ไม่เชื่อว่าหมาป่ามากินแกะแล้ว สุดท้าย เด็กเลี้ยงแกะ ก็ขอร้องให้ชาวบ้านมาช่วย ชาวบ้านก็ไม่มาช่วย แล้วไม่มีใครสนใจอีกเลย เพราะว่า เขาหลอก 3 ครั้งแล้ว แกะก็ตายไปหมดแล้ว เขารู้สึกเสียใจมาก ร้องไห้ คร่ำครวญเพราะไม่มีใครเชื่อ ไม่มีใครสนใจ จบค่ะ วันนี้อากาศดีจังเลย อากาศดีจังเลยวันนี้ โอ้โห ดูสิ มองไปนี่เห็นนกบิน สวยมากเลย มีลมพัดต้นไหมสวย ภูเขา สายน้ำ ลำธาร ช่างสวยงามเหลือเกิน ธรรมชาติอย่างนี้สดใสจริง ๆ มองไปสุดลูกหูลูกตาก็เห็นแต่นกบิน ต้นไม้ ก็ขึ้นเยอะแยะ เหมาะกับการเลี้ยงแกะตรงนี้ มีความสุขจังเลย ลุงไปไหน ไปขุดดิน ทำงานกันเรา ตรงไหนล่ะ ตรงนู้นดีกว่าไหม ตรงนั้นน่ะ ขุด ๆ ปลูกต้นไม้ด้วย ขุด ๆ ทำนาทำสวนกันนะ เรา 2 คน ไม่เหนื่อยหรอก ไม่เหนื่อย ขุดไป ๆ ไม่เหนื่อยเลย ปาดเหงื่อแล้ว เด็กเลี้ยงแกะเดินมา แถวนี้นะต้นไม้สวยงาม บรรยากาศดีจังเลย ไม่มีใครเลย อ้าว เห็นลุง 2 คนทำอะไรกันอยู่ สวัสดีครับ ๆ สบายดีนะ สบายดี ทำอะไร อ๋อ ผมน่ะมาเลี้ยงแกะ ส่วนลุงมาทำอะไร ผมมาขุดดินทำสวน ใช่ ๆ ๆ ผมน่ะมาเลี้ยงแกะอยู่แถวนี้ ดูแลอยู่บริเวณนี้แหละลุง // ส่วนลุงก็มาขุดดินอยู่แถวนี้แหละ เป็นอย่างไรสบายดีนะ เอาไว้เจอกัน ไว้เจอกัน ไปล่ะ บ๊ายบาย // บรรยากาศดีจริง ๆ โอเคตรงนี้แหละ เหมาะ ๆ เดี๋ยวจะต้องไปเอาแกะมาแล้ว มีนก มีแกะ ได้บรรยากาศดีจริง ๆ เดี๋ยวไปตามแกะมาดีกว่าให้มากินตรงนี้ หญ้าก็เยอะ ต้นไม้ก็แยะ และเขาก็ต้อนแกะออกมา 5 ตัว 

[เสียงแกะร้อง] ไป ๆ ๆ ๆ ๆ  ไปกินหญ้า ไป ๆ ๆ กินหญ้าไป เคี้ยวหญ้าอยู่ อย่า'มีความสุข กินไป กินไป หญ้าเยอะดี อุดมสมบูรณ์ด้วยหญ้าแถวนี้ เหนื่อยแล้ว เหนื่อยแล้ว เลี้ยงแกะนี่ก็เหนื่อยแล้ว เอาอย่างไรดี เบื่อก็เบื่อ เอาอย่างไรดี พักก่อนดีกว่า เฮ่อ เหนื่อย พัก คิดอะไรแปลก ๆ ดีกว่าไหม เลี้ยงแกะเฉย ๆ นี่ ไม่เอาแล้ว ปิ๊งไอเดียขึ้นใหม่ เอ้า คราวนี้แหละฉันจะแกล้งแล้ว แกล้งใครดี อย่าบอกใครเลยนะ ฉันจะแกล้งชาวบ้าน 2 คนนั้นน่ะ ที่ฉันเห็นเมื่อเช้านี้น่ะ ไหนอยู่ไหนล่ะ อยู่ไหน ฉันจะต้องแกล้งชาวบ้าน 2 คนนั้น ช่วยด้วย ช่วยด้วยหมาป่ามันมากินแกะ ช่วยด้วย // เสียงอะไรน่ะ ลองไปดูกันสิ เกิดอะไรขึ้น // หมาป่ามันมากินแกะของฉัน // จริงหรือเปล่า // ใช่กินแกะของฉันหมดเลย // ไหนดูสิ แกะยังอยู่นี่ 1 2 3 4 5 ทำไมล่ะ แกะก็ยังอยู่เหมือนเดิมนี่ หลอกกันอย่างนี้ ไม่ไหว หลอกกันแบบนี้ไม่ไหว // ฉันหลอกสำเร็จแล้ว ๆ สนุกจังเลย ฉันหลอกสำเร็จแล้วสนุกจังเลย ฉันหลอกสำเร็จแล้ว สนุกจังเลย อุ๊ย อีกครั้งดีกว่า สนุกจังเลย คราวนี้นี่ฉันจะหลอกเป็นครั้งที่ 2 แล้ว ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย หมาป่ามากินแกะแล้ว ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีใครอยู่นี่ช่วยด้วย ลุงช่วยหน่อย หมาป่ามันมากินแกะผมหมดแล้ว // จริงเหรอ ๆ อย่าหลอกอีกนะ // ผมไม่หลอกครับ ไปนับแกะสิ 1 2 3 4 5 แกะก็อยู่ครบนี่ เหมือนเดิม ไม่น่าหลอกกันเลย ไม่เชื่ออีกแล้วลุง เราไม่เชื่อกันอีกแล้ว ไปเถอะ เราไปขุดดินต่อเถอะเรา // เด็กชายหัวเราะชอบใจ พอใจกับการโกหก คนอื่น มีความสุข ล้อเล่นกับ... ล้อเล่นกับคนอื่น หลอก แล้วก็ไปว่าคนอื่นว่าหลงเชื่อ หัวเราะชอบใจ หลอก 2 ครั้งพอแล้ว คราวนี้เมื่อย เมื่อยตัวแล้ว เอาอย่างไรดี อยากพักแล้ว ขอพักหน่อย บรรยากาศดีจังเลย ลมเย็นสบายขอหลับสักงีบหนึ่งนะ และแล้ว หมาป่าที่หิวโซก็ได้ออกมาจากพุ่มไม้ มองซ้าย มองขวา หวานฉันแล้ว ฉันเห็นแกะอยู่ 5 ตัว หวานฉันแล้ว เด็กน้อยก็นอนหลับอยู่ เด็กชายที่เลี้ยงแกะนอนหลับอยู่ ฉันหิวมาก เอาล่ะหลับใช่ไหม อย่าบอกใครเชียวนะ ฉันจะกินแกะแล้ว แกะตัวนี้ตัวใหญ่ เอร็ดอร่อยมากเลย ยัง ๆ ๆ ฉันยังไม่อิ่ม ฉันยังไม่อิ่ม ยังมีแกะเหลืออยู่ ยัง เอาใหม่ดีกว่า เอาใหม่ดีกว่า แกะตัวที่ 2 เอาแล้วตัวนี้ดีกว่า ตัวนี้ ตัวนี้ตัวเล็ก เนื้อแน่น หวานมัน เอร็ดอร่อยจริง ๆ ยังไม่อิ่ม ๆ เอาใหม่ เอาอีกตัวดีกว่า เอาตัวไหนดี ตัวนี้แหละ ตัวเล็กสุด โอ้โห ตัวนี้เนื้อหวานมัน เอร็ดอร่อยจริง ๆ เอร็ดอร่อยจริง ๆ ยัง ๆ ไม่อิ่มเอาอีกตัวดีกว่าตัวไหนดี ตัวไหนดี ตัวไหนดี เอาตัวนี้ดีกว่า ตัวใหญ่ ไม่มีใครเห็น โอ้โห ตัวนี้ตัวใหญ่ อื้มหืม อร่อยหวานหอม ยัง ๆ เหลือตัวสุดท้าย ต้องกินให้หมด ตัวสุดท้ายแล้ว ฉันจะกินให้หมดเลย ยัง ๆ เหลือตัวสุดท้าย เด็กยังหลับอยู่ใช่ไหม ตัวนี้แหละ โอ้โหย อร่อยจริง ๆ อร่อยจริง ๆ อื้มหืม คราวนี้อิ่มจริง ๆ อิ่มแล้ว ๆ ไม่มีแกะเหลืออยู่แล้ว ไปดีกว่า แต่ เอ๊ะ ยัง ๆ ๆ ๆ เด็กเลี้ยงแกะนอนหลับอยู่นี่ ขอเยาะเย้ยหน่อยสิ นอนหลับอยู่ใช่ไหม เห็นไหมน่ะ เขานอนหลับอยู่ อย่าบอกใครนะครับ อย่าบอกใครว่าผมมากินแกะ ผมไปแล้วครับ อย่าบอกใครนะครับ ไม่มีใครเห็นใช่ไหม ไปดีกว่า เด็กเลี้ยงแกะตื่นขึ้นมา ตกใจ แกะฉันหาย แกะฉันหาย ช่วยด้วย แกะฉันหาย แกะฉันหายไปไหนนี่ แกะหายไปไหน มีแต่ซาก มีแต่ขนแกะ มีแต่ซากแกะ แกะฉันหายไปไหนอยู่ตรงนี้นี่ตอนนั้นน่ะ แกะฉันหายไปไหน เด็กชายสะอึกสะอื้น แกะฉันหายไปไหน แกะฉันหายไปไหน ไม่มีแกะเหลืออยู่เลย เสียใจมาก เสียใจมาก เสียใจจริง ๆ เกิดอะไรขึ้น หลับไปแป๊บเดียวจริง ๆ หมาป่ามากินแกะแน่นอนเลย ทำอย่างไรดี ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีใครช่วยด้วยหมาป่ามากินแกะจริง ๆ แล้ว เกิดอะไรขึ้นน่ะ หนู ไม่ต้องมาโกหก ไม่ต้องมาโกหก หลอกมา 2 ครั้งแล้ว ไม่เชื่อแล้ว ไม่เชื่อ ไม่เชื่ออีกแล้ว หลอก ฉันไม่เชื่อเธอแล้ว ไม่เชื่อแล้ว // จริง ๆ ครับ ผมไม่ได้โกหกครับ ผมไม่ได้โกหก // ไม่เชื่อแล้ว ไม่เชื่อแล้ว ไม่สนใจ // จริง ๆ ครับ จริง ๆ ครับผม ไม่โกหก ไม่น่าเลย ไม่น่าโกหกเขาเลย เสียใจมาก ดูสิแกะก็ตายไปหมดแล้ว กรรมจริง ๆ เลย ไปแกล้งเขา ไปหลอกเขา ไปโกหกเขา เสียใจจริง ๆ นี่ไม่น่าเลยต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว เด็กชายร้องไห้คร่ำครวญ ขอบคุณครับ // การแสดงก็จบเพียงเท่านี้ค่ะ สวัสดีค่ะ 

(คุณเพลงรบ)  ขอบคุณครับ 

(อาจารย์) ขอบคุณค่ะ 

(คุณเพลงรบ) มีฟินาเล่ตอนจบด้วยนะครับ ขอบคุณน้อง ๆ นะครับ จากโรงเรียนโสตศึกษาทุ่งมหาเมฆ เราปรบมือสำหรับคนพิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมายไปแล้วเราปรบมือดัง ๆ ให้กับคุณครูผู้ฝึกสอนด้วยนะครับ เรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งภาษาภาพ ภาษาร่างกาย บวกกับภาษามือ ก็เรียกได้ว่าเป็นการสื่อสาร นี่ เวลาที่ผมไปฝึกสอนนะครับ ก็จะมีเด็ก ๆ พิการหูหนวกแบบนี้ เราก็มีการเล่านิทานให้ฟังก่อนนอนด้วยนะ เพราะว่าคนพิการเองก็ต้องการความละมุนทางภาษา ก็ต้องการอรรถรส ต้องการความอ่อนช้อยนะครับ ให้กับน้อง ๆ ได้ซึมซับในสิ่งที่อบอุ่นนั่นเองนะครับ เอาล่ะครับ จบการโสตศึกษาไปแล้ว มาสู่การแสดงชุดต่อไปนะครับ จากสมาคมผู้ปกครองคนพกิารทางสติปัญญาแห่งประเทศไทย 

(ดาวน์ซินโดรมทุกคน) ขอเชิญพบกับชุดการแสดงรำเชิญพระขวัญ ขอเสียงปรบมือด้วยครับ 

[เสียงดนตรี] 

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ โอ้โห สวยมาก ๆ เลย ต้องขอขอบคุณน้องนะครับ ที่เป็นนักแสดงนะครับ รวมถึงแน่นอนนะครับ ผู้ฝึกสอนนะครับ จากสมาคมผู้ปกครองคนพิการทางสติปัญญาแห่งประเทศไทยนะครับ เอาล่ะครับ ชุดการแสดงต่อไปยังไม่หมดเพียงแค่นี้นะครับ เราจะเพิ่มความระทึกขึ้นเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ ขึ้นนะครับ เราชมการรำที่อ่อนช้อยสวยงามกันไปแล้ว ชุดการแสดงต่อมาของพร้อมอุปกรณ์เยอะมาก การแสดงมายากลนะครับ เป็นการแสดงมายากลจากสมาคมผู้ปกครองคนพิกรทางสติปัญญาแห่งประเทศไทย เช่นกันนะครับ ชื่อชุดการแสดงว่า มายากล พร้อมไหมคะ พร้อม นอกจากจะพร้อมแล้วชุดยังสวยอีกนะ ถ้าจะออกมาได้น้องบอกว่าขอเสียงปรบมือดัง ๆ 

[เสียงปรบมือ] 

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ ชื่อน้องอะไรคะ // พี่บัวบุญค่ะ 

(คุณเพลงรบ) พี่บัวบุญขอเสียงพี่ FC หน่อย วันนี้พี่บัวบุญ มากับใครครับ ใครครับ // โน่ 

(คุณเพลงรบ) คนนี้เขาเป็นเซเลบ เขาเป็นคนดัง// คนดังค่ะ 

(คุณเพลงรบ) คนดังแนะนำตัวหน่อยเร็ว พี่บัวไปแล้ว แฟนคลับเราบ้าง // สวัสดีนะครับ 

(คุณเพลงรบ) ขอเสียงปรบมือด้วย โอ้โห แถวหน้าที่กระโดด ๆ FC เราใช่ไหม // ขายเสื้อครับ ขายเสื้อ้ 

(คุณเพลงรบ)  เยี่ยม จ้างมาเท่าไรครับ // 100 บาท 

(คุณเพลงรบ) 100 บาท มาด้วยใจ FC เขามาด้วยใจเพราะน้องไมอามี่เขาบอกแล้วนะ ว่าพูดแล้วนะต้องจ่ายนะ ได้ค่ะ ใช่ไหมคะ น้องไมอามี่บอกถ้าไม่จ่ายเป็นสตางค์ อุดหนุดน้ำปล้าร้า // โอน ๆ // โอนได้เรียง QR Code ไหมล่ะ มายากล // ไม่ใช่ Magic Dance 

(คุณเพลงรบ) แดนซ์ก่อน ต้องแดนซ์ด้วย พร้อมไหม // พร้อมแล้วค่ะ 

(คุณเพลงรบ) ถ้าพร้อมแล้ว ทำอย่างไร// ขอให้ทุกคนเสียงดัง ๆ ด้วยค่ะ // มานี่หน่อย 

[เสียงดนตรี]

(คุณเพลงรบ) ขอเสียงปรบมือด้วยครับ สุดยอดจริง ๆ เก็บงูด้วย เก็บงูด้านล่างด้วย ขอเสียงปรบมือให้กับชุดการแสดง เก่งมาก ๆ เลยครับ สุดยอด โอ้โห เรียกได้ว่านะครับ อายเลยครับ อายน้อง ๆ เลยนะครับ เดี๋ยวต้องไปเรียนแล้ว เรียกน้อง ๆ ว่าอาจารย์เลยนะครับ ให้น้อง ๆ สอนบ้างแล้วครับ เอาล่ะครับ การแสดงชุดนี้จบลงไปแล้วครับ เป็นมายากลนะครับ แสดง เอ้า แดนซ์เซอร์ก็หาย สงสัยเต้นหนักไปหน่อยนะครับ สนุกไปหน่อย หายไปแล้วนะครับ การแสดงชุดต่อไปเต้นไปแล้ว มายากลไปแล้ว รำไปแล้ว ชุดการแสดงต่อไปเป็นการแสดงความสามารถประเภทการดีดบ้างแล้วครับ แต่ดีดของเขามีทีมด้วยนะ เขามีทั้งทีมดีด และทีมแดนซ์นะครับ เป็นทีมนี้นะครับ ทีมนี้จะมาในบทเพลงไหน ชุดแสดงเป็นอย่างไร มีใครบ้าง เราเคยคุ้นหน้าคุ้นตากันไหมแต่บอกได้เลยนะครับ ในทีมนี้จากการเล็งโดยสายตาผ่านเครื่อง CTX บอกว่ามี Celebrity อีกแล้ว มีดารานะครับ มีดาราใหม่ด้วย มีดาราของเราด้วยนะครับ เป็นน้อง ๆ จาก สมาคมผู้ปกครองคนพิการทางสติปัญญาแห่งประเทศไทย 

(ดาวน์ซินโดรม) ทุกคนเลยครับ ตอนนี้พร้อมกันอยู่แล้ว พร้อมไหมครับ ฝั่งนั้น พร้อมไหมครับ โอ้โห พร้อมมากแล้ว แล้วคุณผู้ชมพร้อมไหมครับ เสียงเบาไหมครับ เสียงเบาไหม มาแล้ว ขอเสียงปรบมือด้วย ช่อแก้ว มอส น้ำหวาน อะไรนี่ พอสซี่ ไมอามี่ วิว ออย และมาแล้ว พี่นาย พี่นายใช่ไหมครับ โอเค คิดถึงค่ะ ทีละคน พี่ไม่เห็นชื่อ น้องวายุครับ ขอเสียงปรบมือให้กับทีมนักแสดง 

(น้อง) มาแสดงขิมนะคะ 

(น้องไมอามี่) คิดถึงพี่ม่อนนะคะ 

(คุณเพลงรบ) ค่า จีบพิธีกรด้วย คิดถึง คิดถึงไมอามี่นะคะ // ขอบคุณค่ะ 

(คุณเพลงรบ) มีชุดการแสดงอีกใช่ไหมครับ พี่ม่อนจะให้เวลา 1 นาที พอไหม ๆ เตรียมตัวพอไหมครับ เอาใจไปเก็บในลิ้นชักก่อนนะ เดี๋ยวเรากลับมาเจอกันบนเวทีอีกรอบหนึ่ง โอเคไหมคะ โอเคค่ะ นะครับ ก็ขอเสียงปรบมือให้กับชุดการแสดงนี้ด้วยนะครับ เป็นอย่างไรครับ เสียงขิมกับเสียงร้องเพลงนะครับ ตอนนี้เขาบอกว่าจะเพิ่ม เพิ่มดีกรีความร้อนแรงเพิ่มขึ้นอีก จากเพลงเบา ๆ ฟังสบาย ๆ เพลงอมตะนะคะ เมื่อสักครู่ข้างเวทีผมก็มีนักร้องอมตะด้วย นักร้องอมตะ เราฟังเพลงอมตะไปแล้วแต่ชุดต่อไปเขาเรียกว่าเพิ่มอุณหภูมิความสนุกขึ้นมา จากเพลงเบา ๆ สบาย ๆ เป็นเพลงแดนซ์กันบ้าง น้อง ๆ พร้อมไหมครับ น้อง ๆ บอกว่ารอก่อน รอก่อนพี่ม่อนขา รอก่อน ชช. บอกรอได้ ชช. บอกว่าโอเค รอ ทั้งวันก็รอได้ใช่ไหมครับ วันนี้เป็นวันที่เรามอบให้คนพิการทั้ง 2 วันเลย ชช. บอกว่าเป็นวันของเขา ทำอะไรทำได้เต็มที่เลย ถ้าเพลงสนุกฟังแล้วมันดูคึกคัก ด้านหน้านะครับ Floor ด้านหน้า ออกมาโยกย้ายส่ายสะโพกได้เลย ไม่อยากจะขิงนะครับ ปีที่แล้วนี่ ด้านหน้าคึกคักมาก ๆ เรียกว่าเป็น Floor เต้นเลยนะครับ เพราะฉะนั้น เรามา... เรามาบอกอีกสักครั้งหนึ่งนะครับ Floor ด้านหน้า เต้นได้ ท่านใดที่อยากเต้นมาเลยนะครับ พร้อม วันนี้เป็นวันของท่านแล้ว เอาล่ะครับ พร้อมแล้ว ชุดการแสดงของเรา โอ้โห อย่างรวดเร็วนะครับ เหมือนแดนซ์เซอร์มืออาชีพเลยนะ เหมือนเวลาเราไปดูคอนเสิร์ตตามต่างจังหวัด แวบ ๆ มาแล้ว พร้อมไหมคะ พร้อมหรือยัง พี่ม่อนหยุดพูดได้หรือยังคะ หยุดได้แล้วค่ะ น้องบอกว่าหยุดได้แล้วค่ะ ถ้าหยุดได้แล้ว มอบเวทีนี้ให้กับน้อง ๆ เลย 

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ ขอบคุณชุดการแสดงน่ารักมาก ๆ นะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณอีก 1 ครั้ง พร้อม ๆ กัน 3 4 ไป ขอบคุณครับ น่ารักมาก ๆ เลยนะครับ เป็นการแสดงนะครับ Cover Dance ของน้อง ๆ นะครับ ขอบคุณมาก ๆ นะครับ ขอบคุณครับ อย่างที่นำเรียนไป... บ๊ายบายคะ ไมอามี่อันนี้เป็นกระบอกเสียงให้กับสื่อมวลชนเลยว่าเวลาน้อง ๆ มาแสดงทักษะพิเศษไม่ต้องเบลอหน้าหนูค่ะ หนูไม่ได้ทำความผิดนะคะ น้องบอกน้องฝากบอกมา เวลาหลาย ๆ ช่องนะครับ อาจจะมองในเรื่องของสิทธิใช่ไหม ก็เลยเบลอหน้าทุกคนหมดเลย แต่วันนี้เป็นการแสดงความาสามารถและศักยภาพของน้อง ๆ อยู่ได้นะ อยู่เป็นเพื่อนพี่โดเรม่อนได้นะ ไปแล้ว ชุดการแสดงต่อมานะครับ เป็นอีกชุดการแสดงจากสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยานะครับ ชื่อชุดการแสดง ก็คือเพลงอะไรไม่รู้ เดี๋ยวเรามาดูกันนะครับ เป็นชมรม Social Club สถาบันจิตเวชสมเด็จเจ้าพระยานะครับ ตอนนี้พร้อมหรือยัง พร้อมแล้ว คนนี้เสื้อม่วงนี่ เขาสวยทุกปีเลยใช่ไหม แล้วเวลาพูดก็จะเขินหน่อย เราสวยน่ะ เถียงไม่ได้จริง ๆ หลักฐานมันฟ้อง พร้อมแล้วเชิญเลยครับ

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ เอาไหมคนหล่ออย่างอ้าย ตอนนี้ โอเคถ่ายภาพอยู่ ถ่ายภาพอยู่ อย่าขัดจังหวะ ไม่ให้ขัดจังหวะ ขอเสียงปรบมือให้กับชุดการแสดงด้วยนะครับ ชมรม Social Club สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยานะครับ เรียกได้ว่าเพลงคึกคัก สนุกสนานนะครับ ทำให้บรรยากาศคึกมาอีกระดับหนึ่งนะครับ มาอยู่ในโซนอีสานกันบ้าง เป็นหมอลำกันบ้างนะครับ การแสดงชุดต่อไปนะครับ แน่นอนเรายังมีการแสดงอย่างต่อเนื่องเป็นการแสดงความสามารถและศักยภาพคนพิการนะครับ จากสมาคมผู้ปกครองบุคคลออทิซึม 

(ไทย) เอ๊ะ เขามาอีก 1 ชุดการแสดง และมีอุปกรณ์สีเหลือง ๆ บนเวทีด้วยเดี๋ยวเราจะมาชมกันนะครับ ว่าชุดการแสดงต่อไปนี้ต่อไปนี้ คือชุดการแสดงอะไร ตารางมีเป็นตาราง 9 ช่อง ตาราง 9 ช่องจะเชื่อมโยงกับการแสดงชุดนี้ได้อย่างไร เอ๊ะ มี แต่ เอ๊ะ กับ เอ๊ะ เดี๋ยวเราจะมาอ๋อไปพร้อม ๆ กันนะครับ เอาล่ะครับ ก่อนที่เราจะชมการแสดงนะครับ ผมขอส่งต่อให้กับพี่เต้ย ผู้ดูแลชุดการแสดงชุดนี้ ขอเสียงปรบมือให้พี่เต้ยด้วยครับ 

(คุณเต้ย) สวัสดีครับ สวัสดีครับ พวกเราสมาคมผู้ปกครองออทิสซึมไทยนะครับ วันนี้ได้นำน้อง ๆ ออทิสติก มาโชว์การแสดงตาราง 9 ช่องนะครับ เชิญรับชมการแสดงได้เลยครับ ท่าเริ่มต้นนะครับ ท่าเริ่มต้นจะเป็นเลข 1 กับ 2 นะครับ เป็นการย่ำเท้าอยู่กับที่เป็นการวอร์มร่างกายครับ ท่าที่ 2 นะครับ จะเป็น เลข 1 2 3 และ 4 ครับ เป็นการเคลื่อนที่แบบด้านข้างครับ ให้รู้จักเรื่องซ้ายและขวาครับ ท่าที่ 3 นะครับ จะเป็นเลข 1 2 7 และ 8 ครับ เป็นการเคลื่อนที่เป็นรูปตัว v เล็กครับ ท่าที่ 4 นะครับ จะเป็นเลข 3 4 5 และ 6 ครับ เป็นการเคลื่อนที่เป็นตัว v คว่ำครับ และท่าที่ 5 ท่าสุดท้ายนะครับ จะเป็นเลข 3 4 5 6 11 และ 12 เป็นการเคลื่อนที่รูปแบบการหุบกางครับ เป็นระบบสัมผัสความจำค่อนข้างมากครับ เพราะใช้ตัวเลขจำนวนมาก และสลับขึ้น-ลงจำนวนหลายครั้ง เป็นการฝึกและสมาธิความจำให้กับเด็กได้ดีครับ ตาราง 9 ช่องนะครับ เป็นกิจกรรมที่เน้นการเคลื่อนไหวให้ได้มีการเคลื่อนไหว ซ้าย ขวา หน้า หลัง 

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณพี่เต้ยก่อนนะ ต้องขอบคุณพี่เต้ยก่อนนะครับ ที่ดูแลชุดการแสดง และต้องขอบคุณน้อง ๆ ชุดการแสดงตาราง 9 ช่องนะครับ ขอเสียงปรบมือด้วยครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ และชุดการแสดงต่อไป ต่อเนื่องเลยนะครับ ต่อเนื่องเลยเป็นชุดการแสดงชมรมเติมฝันเพื่อผู้บกพร่องทางจิตนะครับ การแสดงนี้มาแถบ ๆ แถวบ้านผมอีกแล้วครับ ชุดการแสดงนี้ พร้อมแล้ว ยิ้มสวย ชุดสวยเลยนะครับ ถ้าพร้อมแล้วขอเสียงปรบมือชุด... ต้อนรับกับชุดแสดงชุดต่อไปนะครับ จากชมรมเติมฝันเพื่อผู้บกพร่องทางจิต ขอเสียงปรบมือด้วยครับ 

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ ชุดการแสดงจากชมรมเติมฝันเพื่อผู้บกพร่องทางจิตนะครับ เอาล่ะครับ เราได้รับชมการแสดงไปแล้วนะครับ จากผู้พิการหลากหลายประเภทเลยนะครับ เราได้เห็นศักยภาพความสามารถผู้พิการหลายท่านเลยทีเดียวเลยนะครับ และเสียงปรบมือนั้นเป็นพลังใจที่ดีให้กับนักแสดงทุกคนเลยนะครับ ในช่วงนี้นะครับ เรายังมีชุดการแสดงอย่างต่อเนื่องนะครับ แต่ผมขออนุญาตพักการแสดงสักครู่หนึ่งนะครับ เพื่อให้มีการจัดเตรียมหน้าเวที แล้วก็เราจะนำทุกท่านเข้าสู่การแสดงสถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการบ้านนนทภูมิ จังหวัดนนทบุรี จะยกเวทีนี้ให้น้อง ๆ นะครับ ได้เซตอุปกรณ์กันก่อนนะครับ ขอบคุณครับ 

(คุณเพลงรบ) เอาล่ะครับ แล้วตอนนี้บนเวทีนะครับ ก็ได้ Set Up เรียบร้อยแล้วนะครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราจะมารับชมการแสดงการขับร้องใช่ไหมครับ ใช่หรือไม่ จะใช่หรือไม่ ดนตรีเพลงอะไร เขาบอกลุ้นไปพร้อม ๆ กันจากการแสดงจากสถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการบ้านนนทภูมิ ขอเสียงปรบมือด้วยครับ 

(คุณเพลงรบ) ขอบคุณครับ สำหรับดนตรีเพราะ ๆ นะครับ ละมุนไปหมดเลยนะครับ จากสถาน... อยากพูดเองไหม จากสถานบ้านนนทภูมิ พูดเองไหมคะ จากไหนคะ จากบ้านนนทภูมิขอเสียงปรบมือด้วยครับ เดี๋ยวเราจะขออนุญาตพักเวทีสักครู่หนึ่งนะครับ มาดูกันนะครับ ว่ามีองค์ใด คนใดบ้างที่ได้รับรางวัลเชิดชู...รางวัลในปีนี้ครับ วันคนพิการสากล ประจำปี 2566 ครับ แล้วเราจะมาพบกันบ่ายโมง ขออนุญาตประชาสัมพันธ์ไปถึงผู้ที่ต้องเข้ารับรางวัลด้วยนะครับ ผู้ที่ต้องเข้ารับรางวัลท่านลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อยแล้วตามเวลาที่กำหนดนะครับ ท่านก็จะได้ลำดับนะครับ แล้วก็ท่านอย่าเพิ่งไปที่ไหนนะครับ หากข้ามชื่อไปแล้วเราจะดึงโล่ออก หากท่านใดที่รายชื่อถูกข้ามไปแล้วนะครับ จะไม่สามารถขึ้นมารับได้อีก ให้ติดต่อขอรับโล่รางวัลจากทีมงานทางด้านขวามือของเวที หรือขวามือของผมเองนะครับ ผมขอพักเวทีไว้ก่อน เดี๋ยวพบกันตอนบ่ายโมงตรง สวัสดีครับ 

[สิ้นสุดการถอดความ]