---
title: วรรณกรรมกับการวิจารณ์อย่างสร้างสรรค์ (เช้า) 220367
subtitle: 
date: วันศุกร์ที่ 22 มีนาคม 2567  เวลา 09.00 น.
---

								(ข้อความสดจากระบบถอดความเสียงพูดทางไกล)


(เจ้าหน้าที่) สวัสดีครับ ฝั่งล่ามได้ยินเสียงชัดเจนไหมครับ 

(อาจารย์หทัยวรรณ) หัวหน้าเชิญค่ะ ค่ะ โอเค เดี๋ยววันนี้ตามที่เราคุยกันไว้นะคะ ก็คือนำเสนอเรื่องสั้น 2 เรื่อง เสร็จแล้วก็จะเป็นเรียนต่อของครู ครูจะบรรยายต่อนะคะ คราวนี้วันที่เรานำเสนอเรื่องสั้นวันนี้ ทุกเรื่องครูจะอธิบายเพิ่มเติม เพื่อให้นักศึกษานี่ ไปทำวิจารณ์นวนิยายให้สมบูรณ์แบบ โอเคนะ ซึ่งครูดูของทั้ง 2 กลุ่มแล้ว ที่เราทำมา วิจารย์เรื่องสั้นในวันนี้ มันยังไม่ได้ตรง Concept กับงานที่ครูให้นักศึกษาทำ เพราะว่าครูให้ทำ 11 หัวข้อที่ครูสอนไปในสไลด์ แต่ว่าของเราไม่ได้ทำตรงตามหัวข้อที่ครูส่งสไลด์ให้นะคะ เพราะฉะนั้น ตอนที่ไปทำวิจารณ์นวนิยายต้องทำให้ถูก อันนี้ครูจะถือว่าทำมาแล้ว แล้วครูจะบอกว่าอะไรที่ต้องแก้ไขบ้าง ให้ไปแก้ไขในนวนิยาย เพราะนวนิยาย 20 คะแนน ถ้าไม่ถูกต้อง เราก็จะได้คะแนนน้อย แล้วก็มีผลต่อเกรดของเรานะคะ เดี๋ยวเชิญเรื่องสั้นเรื่องแรก ขอให้เพื่อนเล่าเรื่องย่อให้เพื่อนที่ไม่ได้อ่านนี่ฟังให้เข้าใจด้วยว่าที่เราอ่านไป มีเรื่องราวว่าอย่างไรบ้างนะคะ เชิญค่ะ 

(นักศึกษาชาย) สวัสดีครับ วันนี้พวกเราก็จะมานำเสนอการวิจารณ์เรื่องในที่สาธารณะและถูกต้องถามกฎหมายครับ ครับ รูปแบบนะครับ ก็คือเรื่องสั้น คือ บันเทิงคดีร้อยแก้วเรื่องแต่งที่มีขนาด... เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการสัมภาษณ์หญิงสาวของโรงแรมที่ประสบชะตากรรม โรงแรมถล่มเชิญมาสัมภาษณ์ และถ่ายทอดออกไปทั่วประเทศ โดยการสัมภาษณ์ พิธีกรพยายามจะถามเจาะลึกเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอที่เธอตกอยู่ใต้ซากตึกกับผู้ชายอีกคนหนึ่งครับ ครับ บทสนทนานะครับ คือ เป็นบทสนทนารู้สึกว่าคำถามของพิธีกรส่อไปในความคิดในทางลบ เพราะเป็นคำถามที่ถามในสิ่งที่หญิงสาวไม่อยากตอบ และส่งผลให้หญิงสาวอับอายต่อผู้คนทั่วประเทศ แม้กระทั่งคนรักของเธอก็ตีตัวออกห่างจากเธอด้วยความระแวงและอับอายครับ ครับ แก่นเรื่องนะครับ ก็คือสัมภาษณ์เข้าทำนองประจานทำให้หญิงสาวมีเรื่องให้ต้องอับอายและแฟนของเธอยอมรับไม่ได้ และต้องจากเธอไป พวกเขาเหล่านั้น ไม่มีโอกาสรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างชายใต้ตึกและหญิงสาว เขาถามเรื่องที่เธอไม่อยากบอกในเรื่องที่หญิงสาวอยากจะบอก แต่ไม่มีใครถาม คือ ชายหนุ่มคนนั้นยอมตายเพื่อให้หญิงมีชีวิตอยู่ครับ รูปแบบในการแต่งเรื่องนะครับ จะเป็นเรื่องสั้นครับ เรื่องสั้นจะเป็นบันเทิงคดีเป็นร้อยแก้วรูปแบบหนึ่ง ค่ะ จะเป็นเรื่องแต่งที่เป็นหนังสั้น องค์ประกอบเหมือนนวนิยายค่ะ ทั้งแก่นเรื่อง แล้วก็แก่นเรื่องค่ะ เรื่องสั้นนะคะ ก็จะมีตัวละครไม่มากค่ะ สามารถเขียนพรรณาได้ไม่เยิ่นเย้อ การดำเนินเรื่องก็จะมุ่งเข้าสู่ประเด็นหลักอย่างรวดเร็วค่ะ เนื้อเรื่องของเรื่องนี้นะคะ ก็จะเป็นเรื่องรางเกี่ยวกับการสัมภาษณ์หญิงสาวค่ะ ที่ประสบชะตากรรมในโรงแรมที่ตึกถล่มนะคะ แล้วก็ติดอยู่กับผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งค่ะ โดยเธอถูกเชิญไปสัมภาษณ์นะคะ แล้วก็คำถามของพิธีกรนี่ ก็จะส่อไปในทางลบค่ะ มีคำถามที่หญิงสาวคนนี้ไม่อยากตอบค่ะ ก็ทำให้เธอนี่เกิดความอับอายค่ะ จุดมุ่งหมายในการแต่งนะคะ จะสะท้อนให้เห็นมายาคติและวาทกรรมในชีวิตประจำวันที่สังคมยังขาดความเข้าใจอยู่ค่ะ ยังมองอยู่ว่าผู้หญิงยังเป็นวัตถุแห่งการจ้องมอง หรือความปรารถนาทางการเพศค่ะ อาจเป็นคุกคามทางเพศด้วยวาจาของพิธีกรชายค่ะ คือ คุกคามทางเพศด้วยวาจาของพิธีกรชายค่ะ คือ ซึ่งในทางพิธีกรนี่ ก็จะสัมภาษณ์เอาแต่เรื่องบันเทิง หรือว่าสัมภาษณ์ในสิ่งที่ผู้หญิงอายที่จะพูดค่ะ 

(นักศึกษาหญิง) ศิลปะในการแต่งนะคะ คือ เป็นการเล่าเรื่องแบบเกิดจินตภาพ ให้แนวคิดน่าติดตามและได้สอดแทรกแนวคิดที่มีในชีวิตและสังคมชนบทไว้ในเรื่องสั้น ได้อย่างผสมผสานกลมกลืน สามารถดึงดูดใจผู้อ่านค่ะ การใช้โวหาร คือ โวหารภาพพจน์ หรือการใช้อุปมาโวหาร มีการเล่าเรื่องให้เห็นภาพ และมีการย้อนมาเปรียบเทียบ ตัวละคร เพื่อให้เข้าใจง่ายและเกิดอารมณ์ความรู้สึกมากขึ้นค่ะ 

(นักศึกษาชาย) คุณค่าของเรื่องนะคะ ก็คือสะท้อนให้เห็นสภาพแวดล้อม อาชีพ ความเชื่อ และค่านิยมค่ะ ผู้แต่งก็จะแสดงทัศนคติว่ามนุษย์ทุกคนนี่ เกิดมาเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะเกิดในสิ่งแวดล้อมหรือสภาพใด มนุษย์ยังคงศักดิ์ศรี มีคุณค่าของความเป็นคนเสมอกันค่ะ พวกเราขอจบการเสนอเพียงเท่านี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ 

(อาจารย์หทัยวรรณ) ของกลุ่มนี้ทำครบทุกคน อ่านเนื้อเรื่องมาครบทุกคนไหมคะ ครูถามตรง ๆ มีใครในกลุ่มที่ไม่ได้อ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้ ยกมือค่ะ ถ้าอย่างนั้นกลุ่มนี้มีใครบ้างยกมือค่ะ ทำไมมี 3 คน กับเพื่อนหู กับเพื่อนที่ไม่มา โอเค ถ้าอ่านครบทุกคน อย่างนั้นครูถามแล้วกัน ตัวละครในเรื่องนี้มีใครบ้างคะ ตอบคนละ 1 นิดหนึ่ง พิธีกรชาย หญิงสาว เด็กสาวข้างบ้าน อันนี้ พิธีกรหญิง อะไรอีกไหม โอเค คราวนี้สิ่งที่เรานำเสนอมา ข้อแรกเลยนะคะ นักศึกษา ครู Comment แล้วก็เอาไปใช้ในการวิจารณ์นวนิยายของตัวเอง คะแนนส่วนนี้ครูจะให้ส่งอีกครั้งหนึ่ง ตอนที่เราเอาเป็น 11 ข้อน่ะ ที่ครูให้ส่งเป็นแบบแผ่นกระดาษ เป็น Paper ครูจะคิดคะแนนอีกรอบหนึ่ง เพราะว่าครั้งนี้การนำเสนอของเรา มันไม่ได้ตรงตามหัวข้อที่ครูสอน แล้วก็จากที่ดูการวิจารณ์นวนิยาย... วิจารณ์เรื่องสั้นของเรา จริง ๆ มันก็ไม่ได้เป็นการลักษณะของการวิจารณ์ด้วย หัวข้อทั้ง 11 หัวข้อนี่ ถ้าเปิดเข้าไปดูในสไลด์ มันจะมีเริ่มตั้งแต่ชื่อเรื่อง โครงเรื่อง ตัวละคร บทสนทนา ทั้งหมด คราวนี้ แต่สิ่งที่เรานำเสนอมา หัวข้อจะเป็นรูปแบบ เนื้อเรื่อง จุดมุ่งหมาย ศิลปะในการแต่ง แล้วก็คุณค่าของเรื่อง อันนี้ครูเข้าใจว่าเราน่าจะเอาแผ่นสุดท้ายในสไลด์ที่ครูไม่ได้พูดถึง แต่เราไปเอาแผ่นนั้นมาทำงาน แต่ที่ครูสั่งงาน ก็คือตอนที่ครูสอน ครูสอนการวิจารณ์ทั้ง 11 หัวข้อ ในสไลด์ก็มีนะคะ ในสไลด์ของเราก็มี แล้วทีนี้ ตอนที่ให้ส่งเป็น Paper นี่ให้วิจารณ์ 11 หัวข้อ วันนี้จะให้ส่งพร้อมด้วย 11 หัวข้อ พร้อมกับการนำเสนอ 5 หัวข้อที่คัดเลือกมา จาก 11 หัวข้อนั้น แต่เราก็ยังไม่ได้ส่ง แต่เราก็ทำอันนี้มาก่อน ซึ่งเป็นทั้ง 2 กลุ่ม เพราะฉะนั้น ครูจะพูดเป็นภาพรวมนะคะ ว่านำเสนอนวนิยายก็ทำแบบเดียวกัน แต่ให้ทำเป็นรูปเล่มรายงาน เรื่องสั้นอันนี้ ครูให้แค่เย็บมุม ไม่ต้องมีหน้าปก คำนำ สารบัญ คือ ไม่ต้องถึงขั้นรูปเล่มรายงาน เพราะครูเอาแค่ 10 คะแนน เพื่อที่จะประเมินเบื้องต้น และบอกว่าแต่ละหัวข้อวิจารณ์อย่างไรบ้างนะคะ แต่ถ้าเป็นนวนิยาย ที่จะนำเสนอสัปดาห์ถัดไปน่ะ ต้องทำเป็นรูปเล่ม คือ มีหน้าปก คำนำ สารบัญ และเนื้อหา ก็คือการวิจารณ์ 11 หัวข้อ ตามสไลด์ที่ครูสอน และส่ง PowerPoint ให้ ส่วนที่จะมานำเสนอ ให้เลือก 5 หัวข้อ จาก 11 หัวข้อที่วิจารณ์ 11 หัวข้อ ที่ครูพูดไปเมื่อกี้นั่นแหละค่ะ และก็เลือกมานำเสนอ 5 หัวข้อ ซึ่งหัวข้อมันจะมีตั้งแต่... เดี๋ยวนะ เปิดสไลด์ดูด้วยกัน สไลด์ที่ครูส่งเข้าไปให้ในกลุ่ม ลองดูสิ แล้วก็ตอบพร้อมกัน จะได้เข้าใจตรงกันว่ามีหัวข้ออะไรบ้าง คะ เครื่องของครูโหลดช้า เครื่องของใครโหลด ตอบให้ครูก่อน หัวข้อแรกคืออะไร คะ 1. ชื่อเรื่อง 2. โครงเรื่อง 3. ฉาก 4. ตัวละคร 5. บทสนทนา 6. เทคนิคการนำเสนอ 7. การเปิดเรื่อง 8. การดำเนินเรื่อง 9. การปิดเรื่อง 10. แก่นเรื่อง และ 11. ท่วงทำนองและลีลาในการแต่ง นักศึกษาตอบครบ 11 ข้อ เครื่องครูยังโหลดไม่เสร็จเลยค่ะ ของหนูก็ยังโหลดไม่เสร็จเหมือนกันใช่ไหม เราใช้ TRUE เหมือนกันหรือเปล่าคะ น่าจะเป็น TRUE แล้วค่ะ งานนี้ นั่นคือ 11 หัวข้อที่ให้นักศึกษาช่วยกันวิจารณ์นะคะ แล้วก็ให้เลือก 5 หัวข้อ มานำเสนอ คราวนี้ 11 หัวข้อนี่ นักศึกษาช่วยกันวิจารณ์ โอเคแหละ ทำมา 5 หัวข้ออันนี้ครูไม่ว่าเท่าไร เพราะอย่างน้อยก็ได้ทำมาแล้ว แต่สิ่งที่ครูจะว่า ก็คือลักษณะของการวิจารณ์ มันก็ยังไม่ใช่การวิจารณ์ เช่น 1. เหตุการณ์ที่เราบอกมา ซึ่งเหตุการณ์มันน่าจะไปตรงกับหัวข้ออะไรคะ ถ้าจะให้ใน 11 หัวข้อ เหตุการณ์มันน่าจะไปสอดคล้องกับอันไหน เหตุการณ์นี่ ไม่ โครงเรื่อง โอเคนะ เหตุการณ์ มันจะอยู่ในส่วนของโครงเรื่อง ซึ่งโครงเรื่อง ครูก็ได้สอนว่าลักษณะของการวิจารณ์นะ คุณต้องพิจารณาตามหัวข้อต่อไปนี้ 1. เลย มีเหตุการณ์อะไรบ้าง ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ 2. มีความขัดแย้งอะไรบ้าง แล้วก็ 3. ในความขัดแย้งนั้น มีจุดต่าง ๆ อย่างไร ซึ่งจุดต่าง ๆ ที่ว่าครูก็จะย้ำว่า เรื่องสั้นกับนวนิยายนี่มันต่างกันนะ เพราะเรื่องสั้นมันคือเรื่องขนาดสั้น นวนิยาย คือเรื่องขนาดยาว ฉะนั้น เรื่องสั้นที่เราทำมานี่ เราก็จะมีจุดแค่ 1 คือจุดอะไรคะ เปิดเรื่อง เห็นไหมในสไลด์ขึ้นหรือยัง 1. คือเปิดเรื่อง 2. 2. คืออะไร การพิจารณาโครงเรื่อง 1. เปิดเรื่อง 2. เห็นไหมคะ สไลด์ขึ้นหรือยัง ของนิดหนึ่งเห็นไหม การพิจารณาโครงเรื่อง พิจารณาอะไรบ้าง ลำดับเหตุการณ์ 3. ความขัดแย้ง 4. 4. จุดวิกฤติ แล้วก็ 5. จุดคลี่คลาย นักศึกษาต้องดึงออกมาเป็นข้อ ๆ แบบนี้ มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง มีเหตุการณ์อะไรบ้าง มันมีความขัดแย้งอะไร มีจุดวิกฤติอะไร แล้วมีจุดคลี่คลายจนนำไปสู่ตอนจบของเรื่องอย่างไร นั่นถึงจะเรียกว่า "การวิจารณ์" เพราะวิจารณ์ ต้องใช้การวิเคราะห์ วิเคราะห์ ก็คือการแยกเป็นส่วน ๆ การวิจารณ์ ก็คือการแสดงความคิดเห็น แล้วก็การวิพากษ์ การวิพากษ์ คือ การตัดสิน เช่น วิเคราะห์นักศึกษาแยกออกมาเป็นส่วน ๆ แล้วว่านี่ เหตุการณ์มันมีอะไรบ้าง มีความขัดแย้งอะไรเกิดขึ้นบ้าง แล้วก็มีจุดวิกฤติของเรื่องอะไร นำไปสู่จุดคลี่คลายและตอนจบของเรื่องอย่างไร เสร็จแล้วนักศึกษาก็มาวิจารณ์ว่าโครงเรื่องมีความสมจริง สมเหตุสมผลหรือไม่อย่างไร แล้วก็ค่อยมาตัดสินว่าสรุปว่าโครงเรื่องนี้ มันดีหรือไม่ดีอย่างไร ถึงจะเรียกว่า "การวิจารณ์" แต่ว่าลักษณะของเรา ที่นำเสนอมา เป็นแค่การแบบพูดถึงเหตุการณ์สั้น ๆ ยังไม่ได้รู้เรื่องเลยนะคะ หรือแม้กระทั่งการเล่าเรื่องย่อ ครูคาดหวังว่าอย่างน้อยนี่ เล่าเรื่องย่อถ้าอ่านมาแล้วต้องเล่าให้เพื่อนฟังได้ เรื่องหนึ่งมาแล้วคุณสามรถเล่าให้เพื่อนฟังได้ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่ใช่เล่าแค่ว่านี่มีนางเอกคนหนึ่งรักกับพระเอก แล้วสุดท้ายมาได้กัน จบแล้วนี่ มันก็ย่อเกินไป มันไม่ใช่เรื่องย่อที่เพื่อนจะรู้เรื่องแต่มันต้องเป็นเรื่องย่อที่เราอ่าน แล้วเราสามารถเอามาพูดให้เพื่อนฟังได้ว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องอย่างไร เธอฉันไปกินข้าวเมื่อวานฉันไปเจอผู้ชายคนหนึ่ง เขามาทักฉัน เขาบอกว่าฉันน่ารักนี่ ฉันก็เลยคุยกับเขา ตอนนี้ฉันก็ยังคุยกับเขาอยู่นะ นี่คือเรื่องย่อคือพูดให้เพื่อนเข้าใจว่ามันมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น โอเคนะคะ คุณอ่านหนังสือ คุณอ่านเรื่องขนาดสั้นหรือยาวก็ตาม ก็เอามาพูดให้เพื่อนฟังได้ว่าเรื่องมันเป็นอย่างไร เหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง แล้วก็จบด้วยอะไร นี่คือการเล่าเรื่องย่อนะคะ ต่อมา ตัวละคร โอเค หัวข้อตัวละครเอามานำเสนอ ก็จริง แต่ว่านี่ยังไม่ใช่การวิจารณ์วรรณกรรม ถ้าเราพูดว่ามีตัวละคร มีหญิงสาว มีนายทุน มีชายหนุ่ม มีพิธีการหญิง มันจะจบอยู่แต่การเอามาบอกเฉย ๆ แต่ยังไม่ได้ถึงขั้นการวิเคราะห์ วิจารณ์ แล้วก็วิพากษ์ ซึ่งถ้าเราจะเป็นการวิจารณ์วรรณกรรมจริง ๆ เราต้องบอกว่าหญิงสาวมีลักษณะอย่างไร ในเรื่องกล่าวถึงเขาว่าอย่างไรบ้าง แล้วมีการนำเสนอตัวละครแบบไหน ที่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ ก่อนหน้าที่ครูจะงดคลาสไปนี่ ครูก็ได้พูดแล้วว่าตัวละครมีการนำเสนอทั้งแบบกลม แล้วก็แบบแบนนะ แบบกลม ก็คือมีลักษณะเป็นธรรมชาติของมนุษย์ทุกอย่าง เช่น มีรัก โลภ โกรธ หลง นี่คือแบบกลม ถ้าเป็นแบบแบน คือ มีความทื่อ ทื่อ ก็คือมีลักษณะแบบเดียวตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง เช่น นางร้ายในอดีต เริ่มต้นมา ร้าย ๆ ๆ ๆ ก็จบแบบร้าย ร้ายจนตัวเองตายอะไรอย่างนี้ อันนี้ก็คือแบบแบน ส่วนตัวละครบางตัว ทีแรกก็เป็นคนดีแหละ แต่พอเจอสิ่งที่ไม่ดีเข้าไป ก็เลยทำให้เขาต้องเป็นคนร้าย เช่น ครูก็จะยกตัวอย่างครั้งที่แล้ว ว่าตัวละครในเรื่องนาคี ถ้าบางคนที่ดูใช่ไหม จริง ๆ นางเอกนี่ จริง ๆ  เป็นคนดีนะ เป็นคนดีมากเลย แต่ว่าพออยู่มาวันหนึ่งเขาโดนทำร้ายคนที่เรารัก ไม่ว่าจะเป็นแม่ หรือไม่ว่าจะเป็นแฟนของเขา ก็เลยทำให้เขานี่ต้องร้าย แล้วก็จองล้างจองผลาญคนที่มาทำร้ายเขา ประมาณนี้นะ อันนี้ก็คือจะเป็นตัวละครแบบกลม แล้วก็วิธีการนำเสนอตัวละคร นำเสนอแบบไหน บางคนก็จะถูกนำเสนอแบบหญิงสาวคนนี้มีอายุ 15 ปีเศษ ลักษณะนิสัยของเธอ เป็นผู้หญิงที่มีความก้าวร้าว ไม่มีความเรียบร้อยในตัวเองเลย ถ้าครูพูดไปแบบนี้ เขานำเสนอแบบตรงหรือแบบอ้อมคะ แบบตรงหรือแบบอ้อม แบบตรง เพราะว่าบอกตรง ๆ เลยว่าเป็นใคร ลักษณะแบบไหน อายุเท่าไร ใช่ไหมคะ แต่ถ้านำเสนอแบบอ้อม ก็ยกตัวอย่างเช่น หญิงสาวผู้มีดวงตาราวกับอะไรดีล่ะ ดวงตาสีดำราวกับถูกวาดเอาไว้ในภาพวาด และผมของเธอดำขลับราวกับเส้นไหมที่ถักทอ หญิงผู้นั้นมีรอยยิ้มที่ราวกับกลีบดอกบัวที่ผุดขึ้นมากลางสระน้ำ โอ้โห กำลังพูดถึงความงามของผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นใครมาจากไหน อันนี้เป็นนำเสนอแบบไหนคะ แบบอ้อม โอเคนะ ฉะนั้น เวลาที่นำเสนอตัวละคร เวลาที่เราจะวิจารณ์ตัวละคร นอกจากจะบอกว่ามีใครบ้างแล้ว ก็ต้องบอกด้วยว่าลักษณะเป็นแบบไหน นำเสนออย่างไรนะคะ บทสนทนาก็เหมือนกัน บทสนทนา เราพูดภาพรวมแล้วว่าบทสนทนานี่ มันส่อไปในความคิดทางลบ โอเคแล้ว คุณมีลักษณะของการวิจารณ์แล้ว แต่ถ้าจะให้ครบ คุณจะต้องบอกว่า เช่น มีการยกตัวอย่างบทสนทนานั้นด้วย เอามาใส่แล้วก็วิจารณ์ออกมาว่านี่ มันเป็นลักษณะแบบนี้นะคะ ไม่ใช่บอกแค่ว่าภาพรวมมันเป็นแบบนี้ แต่ให้มีการยกตัวอย่างประกอบด้วย ฉากก็เหมือนกัน ฉากมีที่ไหนบ้าง แล้วฉากไหนบ้าง ที่น่าสนใจ มีอิทธิพลในสไลด์จะบอกวิธีการพิจารณาฉากทุกอย่าง ให้เราศึกษษาเอกสารด้วย ครูสังเกตหลายครั้งแล้ว ไม่ค่อยเปิดหนังสือ ไม่ค่อยเปิดสไลด์ ชอบไปเอามาจากในเน็ต ทั้ง ๆ ที่ครูก็สอนในหนังสือ ในสไลด์ ในข้อสอบมีแต่ในหนังสือ 100 เปอร์เซ็นต์ ไม่มีในอินเทอร์เน็ตนะคะ เราน่ะ ไม่ค่อยเปิดหนังสือ หนังสือนี่เช็กดูด้วยว่ามีอะไรบ้าง มันตรงกับที่ครูสอนไหมหรือว่าในสไลด์ อย่างน้อยไม่เปิดในหนังสือ เปิดในสไลด์ก็ยังดี เพราะว่าครูสอนตามสไลด์นะคะ แก่นเรื่อง แก่นเรื่องก็เหมือนกัน แก่นเรื่อง คือ ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง แก่นเรื่องจะไม่ใช่การบรรยายเนื้อเรื่อง ข้อคิดเช่น เรื่องนี้ นักศึกษาคิดว่าผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ไปออกรายการโทรทัศน์ และรายการโทรทัศน์ถามโยงเข้าไปให้ผู้หญิงตอบเกี่ยวกับเรื่องอย่างว่านี่ แล้วคนส่วนใหญ่พอดูโทรทัศน์เสร็จแล้วนี่ ก็เข้าใจว่าผู้หญิงคนนี้โดนข่มขืนแน่ ๆ นี่ นักศึกษาคิดว่าแก่นเรื่องเขาต้องการที่จะพูดถึงสังคมในลักษณะไหนคะ รายการโทรทัศน์นี่ มันเป็นตัวแทนของอะไรายการโทรทัศน์นี่ มันเป็นตัวแทนของอะไรรายการโทรทัศน์เป็นตัวแทนของอะไร มีคำเดียว ส เสือ ใบ้ให้ขนาดนี้เลย สื่อ โอเคไหม แก่นเรื่องนี่ เขาต้องการที่จะกล่าวถึงสื่อที่มักจะนำความคิดของผู้ชมไปในทิศทางที่ดี หรือไม่ดีก็ได้ ถูกไหม ดังนั้น แก่นเรื่อง เขาอาจจะต้องการให้เรานี่ ตระหนักถึงจรรยาบรรณของสื่อ ว่าสื่อที่ดีควรนำเสนอในทางที่ถูกที่เหมาะสม เพราะถ้านำเสนอในทางตรงกันข้าม มันก็อาจจะทำให้ผู้ชมเข้าใจไปในทิศทางที่ผิดได้ ซึ่งในฐานะที่เราเป็นผู้วิจารณ์ที่เป็นคนสมัยใหม่นี่ คุณก็สามารถเขียนต่อไปได้เลยว่าดังเช่นในยุคปัจจุบัน สื่อมีอิทธิพลกับคนในสังคมไหมคะ มีสิ ถ้าใครที่ชอบดูข่าวบ่อย ๆ นักข่าวเดี๋ยวนี้เล่นข่าวกันหนักมาก แถมคนทุกวันนี้ ถ้าเดือดร้อนไปหาตำรวจหรือไปหาสื่อไวกว่ากัน สื่อ อันนี้มันเป็นสิ่งที่เราเขียนต่อได้เลยว่านี่ มันสะท้อนให้เห็นว่าปัจจุบันนี่ สื่อค่อนข้างมีอิทธิพลกับคนในสังคม เพราะว่าสื่อสามารถที่จะทำให้... สามารถที่จะชักจูงหรือโน้มนาวคน ให้เชื่อในสิ่งที่ตนนำเสนอได้ เหมือนอย่างเช่น ในที่สาธารณะและถูกต้องตามกฎหมาย ถ้าสมมติว่าเพื่อนคนไหนที่ไม่ได้อ่านนะคะ เรื่องนี้เขากำลังพูดถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่เจอเหตุการณ์ตึกถล่ม 5 วัน ไม่ได้ออกมา แต่สุดท้ายเขาก็ได้ออกมาได้ เขาก็เลยถูกทาบทามจากรายการโทรทัศน์รายการหนึ่งว่า ไปช่วยออกรายการ มันขายข่าวได้ไง คนที่รอดชีวิตจากการตึกถล่มอะไรอย่างนี้ และทีนี้สื่อก็พยายามอยู่นั่นแหละ คุณมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร โดยที่ไม่เป็นอะไรเลย ผู้หญิงคนนี้เขาก็จะพยายามไปบอกว่า ที่เขารอดมาได้นี่ เพราะตอนนั้นเขาติดอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งอยู่ในที่แคบ ๆ แต่ผู้ชายคนนั้นพยายามที่จะตะกุยซากตึกออก โดยที่การตะกุยของเขานี่ จนนำไปสู่ผู้ชายคนนั้นนี่ถูกตึกทับตาย แต่ผู้หญิงคนนั้นรอด ผู้หญิงคนนั้น ก็เลยพยายามบอกว่า มาได้ก็เพราะว่ามีผู้ชายคนนี้แหละที่ช่วยชีวิตเอาไว้ แต่สุดท้าย สื่อก็ถามอยู่นั่นแหละคุณติดอยู่กับผู้ชายในนั้น 2 คนตั้งหลายวัน เขาไม่ทำอะไรคุณเลยเหรอ แต่คุณ สภาพของคุณ ใส่ชุดพนักงานโรงแรม มันดูเอิ่ม พูดเอิ่มอยู่นั่นแหละ พูดเอิ่มขนาดนี้คนเข้าใจนั่นแหละ พูดเอิ่มขนาดนี้คนเข้าใจว่าอย่างไรคะ เรียบร้อยไหม ไม่เรียบร้อยอยู่แล้ว เขาก็ต้อง คนดูก็ต้องเริ่มคิด คิดตามแล้ว ว่ามันอยู่กับผู้ชาย 2 คนนี่ มันต้องมีอะไรกันแน่ ๆ เลย จนทำให้ผู้หญิงคนนี้ถูกคนในสังคมเข้าใจไปเองแล้วเรียบร้อย ว่าเธอนี่ถูกผู้ชายคนนี้ข่มขืน โดยที่ผู้ชายคนนี้ไม่ได้โดนข่มขืนจริง ๆ แต่มันมาจากคำพูดหรือคำถามของพิธีกรที่ถ่ายทอดผ่านรายการโทรทัศน์ ก็เลยนำไปสู่ชื่อเรื่องที่ว่า ในที่สาธารณะ และถูกต้องตามกฎหมาย ตรงนี้เชื่อมโยงได้ไหมคะ นี่เราก็วิจารณ์ชื่อเรื่องต่อไปได้อีกแล้วว่าชื่อเรื่องนี่ มันมีความเหมาะสม เพราะมันกำลังกล่าวถึงเหตุการณ์หนึ่ง ที่ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังถูกกระทำ หรือถูกถามบางอย่างในรายการโทรทัศน์ ซึ่งเป็นที่สาธารณะและถูกต้องตามกฎหมายแบบนี้นะคะ เวลาที่เราจะเขียนวิจารณ์ เราก็ต้องเขียนให้มันชัดเจน ให้มันสอดคล้องกับเรื่อง หรือแม้กระทั่งศิลปะในการแต่ง อันนี้ครูรู้สึกว่าเราอาจจะไปเอามาจากในเน็ตด้วยแหละ เพราว่ามันมีบางอย่างที่ไม่ได้สอดคล้อง เช่น ทำให้น่าติดตาม แทรกแนวคิดที่มีแต่สังคมชนบทเอาไว้ในเรื่องสั้น คือ มันจะสังคมชนบทอะไรน่ะ ในเรื่องมันไม่ได้กล่าวถึงท้องไร่ท้องนาเลย มันกล่าวถึงผู้หญิงที่ทำงานโรงแรม แล้วตึกถล่ม แล้วก็ได้มาออกโทรทัศน์ ไม่ได้เกี่ยวกับสังคมชนบทเลย อันนี้ก็ทำให้ครูรู้ว่าคุณไม่ได้คิดเองแน่ ๆ คุณไม่ได้เขียนเองแน่ ๆ นะคะ อันนี้นะ หรือให้เห็นสภาพแวดล้อม ธรรมชาติ อาชีพ ความเชื่อ ประเพณี วัฒนธรรม ที่ครูพูดไปไม่มีสักอย่างเลย มันก็สะท้อนอีกอย่างหนึ่งแล้วแหละ ว่าเราทำงานนี่ ไปเอามาจากในเน็ตแน่นอน 100 เปอร์เซ็นต์ ไม่ได้มีมาจากเนื้อเรื่องเลยนะคะ ฉะนั้น ของกลุ่มที่ 1 นี่ พูดยาวหน่อย เพราะว่าให้กลุ่มที่ 2 ฟังด้วย เพราะน่าจะเป็นในลักษณะเดียวกันนะคะ เชิญกลุ่มที่ 2 มานำเสนอก่อนค่ะ 

(นักศึกษาหญิง) สวัสดีค่ะ พวกเรากลุ่มที่ 2 นะคะ วิจารณ์เรื่องสั้น เรื่องสโรชินกับหลุมฝังศพ เรื่องย่อนะคะ สโรชินและสภาพรเป็นคู่รักที่รักกันมาก ๆ ค่ะ แล้วก็สัญญากันว่าหลังจากที่พวกเขาก็จะแต่งงานกันแต่พวกเขาจะเป็นบางอย่างค่ะ ทำให้สโรชินนะคะ ต้องลาออกจามหาวิทยาลัย เพื่อที่จะแต่งงานกับคนอื่น ทำให้สถาพรเสียใจมากค่ะ แล้วก็ไม่สามารถที่จะลืมสโรชินได้ค่ะ เมื่อสถาพรจบการศึกษานะคะ ไปเป็นสัตวแพทย์ที่สุโขทัย ก็ทำให้เขาผ่วย เกิดอาการเพ้อ ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เขาน่ะ เพ้อไปอยู่ใต้ต้นประดู่นะคะ แล้วเขาก็รู้ความจริงค่ะ ว่าที่ใต้ต้นประดู่แห่งนั้นนะคะ เป็นที่เสียชีวิตของสโรชินค่ะ 

(นักศึกษาหญิง) ต่อไปนะคะ ก็จะเป็นตัวละครนะคะ ตัวละครหลักนะคะ ก็จะเป็น ข้าพเจ้า 

(อรรพร) ค่ะ สโรชิน และสถาพร ส่วน 2. นะคะ จะเป็นตัวละครประกอบค่ะ ก็จะมีคนรักแล้วก็เพื่อนของสถาพรค่ะ ตัวละครนะคะ ก็จะมี 14 ตัวนะคะ ที่หนูอ่านมา ก็จะมีสโรชินค่ะ คือ เด็กสาวที่ยิ้มผุดผาด แล้วก็จะมี Freshy จะมีศิษย์เก่า คือ เป็นเหมือนนักเรียนค่ะ แล้วก็มีศิษย์เก่ามาด้วยค่ะ 

(อาจารย์หทัยวรรณ) Freshy กำลังใช้เรียกคนที่เข้ามาใหม่ 

(นักศึกษาหญิง) ค่ะ แล้วก็มีมะลิวัลย์นะคะ ส่วน 5. ก็เป็นเด็ฏหนุ่มค่ะ คือ สถาพรกับเวชพุธ แล้วก็ 7. นะคะ ก็จะเป็นเทวินค่ะ แต่ก็จะเป็นอรรถพร 9. ก็จะเป็นอมพร ค่ะ ส่วน 10. นะคะ ก็จะเป็นเทพค่ะ เจ้าของไร่ฝ่ายแปลงใหญ่ค่ะ ส่วน 11 นะคะ นายแพทย์ ค่ะ คือ คอยรักษาชาวบ้านค่ะ แล้ว 12. ก็จะเป็นวลีนะคะ 13. ก็จะเป็น... 

(นักศึกษาชาย) ต่อมานะครับ ก็จะเป็นการพิจารณาโครงครับ วิธีการดำเนินเรื่องเป็นมุมมองตัวละครของอรรถพรเป็นคนเล่าเรื่องครับ การเปิดมาด้วยคำพูดและความรู้สึกของตัวละคร เป็นคนเล่าเรื่องครับ ต่อมาการดำเนินเรื่องจะเป็นเหตุการณ์งาน Freshy เมื่อ 5 ปีก่อน ที่อรรถพร สโรชิน และสถาพรได้เจอกันครับ อรรถพรได้เจอสโรชินและสถาพร ก่อนเข้าพิธีซ้อมรับปริญญาครับ อรรถพรถูกทิ้ง แล้วได้ไปเที่ยวสุโขทัย ได้พบเพื่อนสมัยเรียน ได้ชวนมาที่ไร่นะครับ อรรถพรได้เจอกับสถาพรที่ป่วยเป็นมาลาเลีย ไปแต่งงานกับคนอื่น แล้วสภาพป่วยทำให้เพ้อพอ ๆ กับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ทำให้เขาเตลิดไปอยู่ใต้ต้นประดู่ และความจริงปรากฏว่าใต้ที่ต้นประดู่แห่งนั้นเป็นที่เสียชีวิตของสโรชิน  คนรักของเขาครับ ต่อมา การ... เป็นการวิเคราะห์ครับ ความรักเป็นสิ่งงดงาม แม้ความตายก็มิอาจทำลายได้ครับ 

(นักศึกษาหญิง) ต่อไปเป็นการพิจารณาโครงเรื่องนะคะ ขออภัยค่ะ เป็นการวิจารณ์ค่ะ ในเนื้อเรื่องมีความสุขซ้อนในความเศร้าค่ะ มีการจัดวางคำ เล่าเรื่องให้มีความน่าสนใจ ทั้งในด้านการฟังและการอ่าน พร้อมทำให้รู้สึก รัก เศร้า เสียใจ จากสถานการณ์นั้น ๆ จากการเล่าเรื่องค่ะ พวกเราขอจบการนำเสนอเพียงเท่านี้ค่ะ พิจารณาแล้วค่ะ ใช่ไหม หนูขออภัยค่ะ หนูพูดผิด 

(อาจารย์หทัยวรรณ) ของกลุ่มนี้ก็เหมือนกันนะคะ ไปปรับแก้ไขตามที่ครูได้พูดไป มีดีเพิ่มเข้ามาตรงที่ว่ามีการเล่าเรื่องย่อได้ แต่ก็ยังไม่ได้ใจความเท่าไรนะคะ เพิ่มเข้ามาอีกหน่อยนะคะ ส่วนตัวละคร ถ้าเราจะวิจารณ์ตัวละคร ไม่ต้องเอามาทั้งหมด ที่ครูเคยยกตัวอย่างว่าพระเอกกำลังจะไปหานางเอกที่ห้องนี่ พระเอกเดินผ่านตลาด แวะซื้อผลไม้กับแม่ค้า เราก็ไม่ต้องเอาว่าตัวละครในเรื่องนี่ มีแม้ค้าด้วย เพราะแม่ค้าไม่ได้มีอิทธิพลต่อตัวละครหลัก หรือตัวละครรองเลย แต่ถ้าเราจะบอกว่าหนูขอเอาได้ไหมคะ เพราะว่าแม่ค้านี่ ในขณะที่พระเอกซื้อ แม่ค้าถามพระเอกว่าเธอจะไปทำอะไร อ๋อ เธอจะไปหาผู้หญิงคนนั้นเหรอ แต่ฉันรู้สึกว่ามีผู้ชายแวะเวียนมาหาเขาเยอะมากเลยนะ มันมีอิทธิพลกับตัวละครแล้ว แสดงว่าคนนี้สามารถเอาไปใส่ในการวิจารณ์ตัวละครประกอบได้ เวลาที่เราเขียนนะคะ ตัวละครหลัก ตัวละครรอง กับตัวละครประกอบต้องเขียนเป็น Step แบบนี้ และตัวละครหลักมีใครบ้าง แบบที่ครูพูดไปแล้วว่าก็ต้องบอกด้วยว่าไอ้ตัวละครหลักนี่ มีการนำเสนอแบบไหน ต้องวิเคราะห์ตัวละครออกมาให้ได้ด้วย ไม่ใช่แค่บอกว่าใครเป็นตัวละครหลัก ใครเป็นตัวละครรอง และตัวละครหลักจะไม่มีข้าพเจ้า ตัวละครหลัก ก็คือจะเป็นชื่อตัวละครไปเลยนะคะ ส่วนตัวละครประกอบ จะไม่มีคนรัก และเพื่อนของสถาพร แต่จะบอกชื่อของตัวละครนั้น ๆ ไม่มี Freshy ไม่มีศิษย์เก่า เพราะนั่นไม่ใช่ตัวละคร ตัวละครต้องเป็นใครที่มีบทบาทในเรื่อง เช่น สมมติครูนี่ มาสอนนักเรียนในห้อง อันนี้คือเรื่องของนางสาวหทัยวรรณ มณีวงษ์  เรื่องของ หทัยวรรณ นางสาวหทัยวรรณมาสอนหนังสือในห้อง แล้วก็มีเด็กชาย ก ถามนางสาวหทัยวรรณ ในห้อง แล้วก็มีเด็กชาย ก ถามนางสาวหทัยวรรณว่าอาจารย์จะไปกินข้าวไหน ซึ่งเพื่อนในห้องเยอะมาก ตัวลรในเรื่องก็จะมี 1. เลย นางสาวหทัยวรรณเป็นตัวละครเอกหรือตัวละครหลักของเรื่อง 2. ตัวละครรองก็อาจจะเป็น นาย ก ที่เขาถาม ว่านางสาวหทัยวรรณจะทำอะไรนู้นนี่นั่น ก็มีบทแล้ว แล้วก็ที่เหลือตัวละครประกอบ ตัวละครประกอบนี่ อันนี้ใช้คำว่า "นักเรียน" ได้ เพราะว่ามีบทบาท ก็คือเป็นบุคคลที่นางสาวหทัยวรรณกำลังมาสอน โอเคไหมคะ แต่พี่ช่างที่เดินอยู่หน้าห้อง มีส่วนร่วมกับหทัยวรรณก็จริง แต่เราต้องใส่พี่ช่างเป็นตัวละครไหมคะ ไม่ต้อง โอเคไหม มันก็จะเหมือนกับที่เราน่ะบอกว่ามี Freshy กับศิษย์เก่า ซึ่ง Freshy กับศิษย์เก่า ไม่ได้มีบทบาทในเรื่อง ดังนั้น ไม่ต้องใส่นะคะ ตัวละครในเรื่องมีใครบ้าง ตัวละครหลักคือใคร ตัวละครรองคือใคร และตัวละครประกอบคือใคร อันนี้ดึงออกมาให้ได้ จับออกมาให้ได้นะคะ ไม่ยากเกินไปหรอก เพราะว่าทุกคนเคยดูละครมาแล้ว เรื่องสั้นจับออกมาให้ได้นะคะ ไม่ยากเกินไปหรอก ไเพราะว่าทุกคนเคยดูละครมาแล้ว เรื่องสั้นกับนวนิยายมันก็แค่เป็นตัวอักษรที่เขียนมา แค่ไม่ได้มาแสดงให้เราดูอย่างนั้น คุณอ่าน คุณก็ต้องรู้แหละว่าใครเป็นตัวละครเอก หรือใครเป็นตัวละครรอง ใครเป็นตัวละครประกอบ สมมติ เราดูคังคุไบแล้ว ครูถามเรื่องนี้แล้ว เพราะทุกคนดูเหมือนกันหมด คังคุไบ ใครเป็นตัวละครเอกหรือตัวละครหลักของเรื่อง คังคุไบคนเดียวไหม ถ้าเป็นในเรื่องนี้คนเดียว โอเคไหม แต่ตัวละครรอง คือ มันรองลงมาจากคังคุไบอีกทีหนึ่ง ใครเป็นตัวละครรองบ้าง ราฮิม ใครอีก มีอีกได้เยอะเลย ตัวละครรองมีได้เยอะ เพราะตัวละครรองมีอิทธิพลรองลงมาจากตัวละครหลัก มีบทบาทรองมาจากตัวละครหลัก มีราฮิมแล้ว 1 อะไรนะ ป้าไลลา ชื่ออะไร... ราเซียไบ ราเซียไบ หรือแม้กระทั่งคนรักของคังคุไบน่ะก็ใช่ โอเคไหม แต่ว่าคนรักของคังคุไบ ใช่ แต่คนที่ไปแต่งงานกับคนรักคังคุไบเป็นตัวละครรองไหม ไม่ เป็นตัวละครอะไร ประกอบเฉย ๆ โอเคนะคะ เพราะอะไร เพราะความสำคัญมันรองลงมาแล้ว การเรียงลำดับตัวละครหลัก ตัวละครรอง ตัวละครประกอบ เราต้องดูลำดับความสำคัญด้วย บางคนบอกว่าแต่เขาก็เป็นคนที่ไปแต่งงานกับคนรักของคังคุไบนะ เขาก็น่าจะสำคัญ แต่เขาไม่ได้สำคัญถึงขั้นที่ว่ามีบทบาทเด่นต่อตัวละครหลัก เขาก็เลยอยู่จัดออกมาเป็นตัวละครประกอบเท่านั้นนะคะ แต่คนที่เดินไปเดินมาในฉาก ใช่ตัวประกอบไหม ไม่ใช่นะ เราไม่ต้องเอามาใส่นะคะ ยกเว้นคุณจะบอกว่า แต่เวลาที่พูดถึงละครคนเหล่านี้เขาก็เรียกว่า "ตัวประกอบ" ไม่ใช่เหรอ อันนั้นมันตัวประกอบคนละแบบ ไม่ใช่ตัวละครประกอบ แบบในการวิจารณ์วรรณกรรมนะคะ ในการวิจารณ์วรรณกรรม ก็คือต้องเป็นตัวละครที่มีบทบาทที่เราเอามาวิจารณ์เขาได้น่ะ ถ้าเป็นคนที่เดินไปเดินมา คุณจะมาวิจารณ์เขาอย่างไรล่ะ มันไม่ได้มีบทบาทอะไรที่พอจะวิจารณ์ขนาดนั้นนะคะ ฉะนั้น งานของเรา เริ่มมีน้ำหนักเพิ่มแล้ว ก็คือ 1. ไอ้ 11 หัวข้อนี่ ครูให้เวลาไปทำจนถึงวันจันทร์ คือ ให้ไปเคลียร์เลย คนที่บอกว่าจะส่งวันนี้ ยังไม่ต้องส่ง เป็นเช็กของตัวเองก่อนให้ดีก่อน เพราะงานนี้ 10 คะแนน ซึ่งจริง ๆ  สัปดาห์ที่แล้วที่ครูไม่ได้เข้า ครูคาดหวังว่า เออ นักศึกษาจะได้มีเวลาไปทำงาน เพราะครูก็ติดภารกิจเหมือนกัน แต่คราวนี้นักศึกษาต้องทำแบบไม่ได้ใช้เวลาแล้วแหละ เพราะว่าอันนี้คือการเอาไปปรับแก้นะคะ ให้ส่งภายในวันจันทร์เท่านั้น ทั้ง 2 กลุ่ม แล้ววันนี้ก็จะได้เรียนการวิจารณ์ร้อยกรอง ก็จะมีงานเพิ่มด้วย แต่งานเพิ่มนี่จะให้ส่งวันศุกร์ในคาบของเรา ซึ่งเราไม่ได้เรียนถูกไหม ครูให้เวลาในการไปทำวิจารณ์นวนิยาย 1 สัปดาห์ เพื่อที่จะเตรียมนำเสนอ 20 คะแนน อันนี้ 10 คะแนน แล้วให้โอกาสไปแก้ด้วย แต่ 20 คะแนน ไม่ได้ให้โอกาสไปแก้ เพราะว่าจะถือว่าเป็นคะแนนสอบกลางภาคนะคะ กลุ่มละ 3 คนนะ ครูให้กลุ่มละ 3 ฉะนั้น 20 คะแนน น้ำหนักคะแนนเพิ่มด้วย แล้วงานก็เพิ่มด้วย เพราะว่าจากกลุ่มละ 6 เป็นกลุ่มละ 3 แล้ว งานต้องดีขึ้นอีกนะคะ คราวนี้ สำหรับวันนี้ขอสอนต่อในเรื่องของการวิจารณ์ร้อยกรอง ซึ่งจะเป็นบทสุดท้ายที่ครูจะบรรยาย และวันนี้ 5 โมงเย็น อย่าลืมเข้า ZOOM นะคะ เดี๋ยวครูส่งให้ มีวิทยากรพิเศษ ก็คืออาจารย์บุตรธินันท์ จะสอนเรื่องการเขียนบทความวิจารณ์ ซึ่งจะเป็นเนื้อหาของบทที่ 8 ของเรานะคะ ทีนี้ดูวิจารณ์บทร้อยกรอง วิจารณ์บทร้อยกรอง ลักษณะของการวิจารณ์ จะง่ายกว่าเรื่องสั้น กับนวนิยายนิดหน่อยนะคะ ง่ายกว่านิดหน่อยตรงที่ว่าหัวข้อมันน้อยกว่า นวนิยายกับเรื่องสั้นนี่มีตั้ง 11 หัวข้อ แต่ว่าวิจารณ์บทร้อยกรองนี่ มีแค่ 4 หัวข้อ แค่นั้น แต่คำว่า "4 หัวข้อ" ไม่ได้แปลว่า โอ้โห มันน้อยจังนะคะ เหตุผล 4 หัวข้อ เพราะว่าการวิจารณ์ร้อยกรองนี่มันต่างจากนวนิยาย ตรงที่จะเน้นในเรื่องของภาษา ร้อยกรองต่างจากร้อยแก้ว เพราะว่าร้อยกรองต้องมีบังคับฉันทลักษณ์ เช่น รูปแบบการแต่งแต่ละบทประพันธ์ แต่ละโครง แต่ละกลอน รูปแบบฉันทลักษณ์ ไม่เหมือนกัน เช่น กาพย์ยานี 11 ข้างหน้า 5 ข้างหลัง 6 รวมกันให้ได้ 11 คำ อย่างนี้ หรือกลอน 8 ต้องมีวรรคละ 7-9 คำเป็นต้น และก็ยังมีว่าต้องบังคับสัมผัส สระ พยัญชนะ อะไรก็ว่าไป มันก็เลยกลายเป็นว่า เวลาที่จะเขียนร้อยกรองได้นี่ เขาต้องมีการเลือกสรรคำให้มีความไพเราะ ให้มีความน่าสนใจ และก็ต้องให้ลงล็อกฉันทลักษณ์ด้วย เช่น บทประพันธ์ พฤษกผกาศร อีกกุญชร อันปลดปลง เคยได้ยินไหม เคยได้ยินไหม พฤษภผกาสร โททน สำคัญหมายในกายมี นรชาติ ติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ สถิตย์ทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา อันนี้เป็นกาพย์ยานี 11 5 ข้างหลัง 6 โอเคไหม บังคับและข้างหน้า 5 ข้างหลัง 6 แล้ว 1 2. ยังจะมาบังคับคำให้มันสัมผัสสระ วรรณยุกต์ ให้มันลงล็อกอีก เขาก็เลยมีการเลือกสรรคำ ในบทประพันธ์นี้ไม่ได้ใช้คำไทยเลย มีแต่คำไวพจน์ทั้งนั้นเลย คำไวยพจน์คือความหมายคล้ายกัน... มีความหมายเหมือนกันมาใช้ เช่น คำว่า "พฤษภ" พฤษภแปลว่าอะไรคะ ราศีพฤษภบ้าง คนที่เกิดในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงกลางมิถุนายน มีไหมในห้องนี้ ไม่มีเลยเหรอ ห้องนี้ไม่มีราศีพฤษภเลย แล้วพอเดาได้ไหม พฤษภ พฤษภ ราศีพฤษภมันจะเป็นหน้าอะไรคะ ความรู้รอบตัวนี่มีบ้างนิดหนึ่ง เป็นหน้าวัว สรุปพฤษภเป็นอะไร พฤษภเป็นอะไร มันแปลว่าอะไร มันเป็นหน้าวัวขนาดนั้นมันต้องเป็นอะไรพฤษภนี่ เป็นวัว มันเป็นหน้าวัว มันก็ต้องเป็นวัวสิคะนักศึกษา พฤษภ ฉะนั้น เมื่อกี้พฤษภมาแล้วแปลว่าวัว ภกาษร ให้เดาแปลว่าอะไร ควาย โอเคนะ พฤาภ พกาสร จริง ๆ มันคือ พฤกับกาสรนั่นแหละ แต่ว่าเวลาอ่าน เวลาเขียน เขาจะให้มันเป็น 5 คำไงคะ จะพูดว่า พฤษภ กาษร มันก็เป็น กาสร เฉย ๆ มันก็เป็นแค่ 4 เขาก็เลยอ่าน พฤษภภกาษรนะคะ อันปลดปลง กุญชรแปลวัว ความ ช้าง อันปลดปลงก็คือที่ตายแล้ว โททนต์ สะเน่งคง ทน กับ ทันตัเหมือนกัน ถ้าทันตแพทย์ แปลว่า หมอฟัน ถ้าโททน น่าจะแปลว่าอะไร ฟัน พวกกระดูกและฟันเสน่ง ก็คือเขา กระดูก ฟัน เขา งา อะไรพวกนี้ สะเหน่งคง และฟัน และเขา มันก็ยังคงอยู่ ทวนอีกรอบ วัว ความ หรือช้าง ถ้าตายไปแล้ว แต่กระดูกเขาและฟันของมันก็ยังคงอยู่ สำคัญหมายในกายมี นรชาติวางวาย นรชาติ แปลว่า คน แปลว่าคน แปลว่า มนุษย์ นรชาติวางวาย แปลว่าคนที่ตายไปแล้ว มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ แปลว่า ร่ายกาย แต่ว่าอันนี้อินทรีย์ที่แปลว่าร่างกายนะคะ เขาจะบอกว่าคนถ้าตายไปแล้วมลายสิ้นทั้งอินทรีย์ ก็คือสถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา แสดงว่าสิ่งที่เหลืออยู่ ก็คือความดี ความชั่ว เขาก็เลยต้องการที่จะบอกว่าในบทประพันธ์นี้ ถ้าเป็นสัตว์ต่าง ๆ นี่ วัว ควาย ถ้ามันตายไปมันยังเหลือเขา งา ทิ้งไว้ให้เห็นนะ แค่คนนี่ไม่เหลืออะไรไว้ให้เห็นเลย เหลือไว้แค่ความดี ความชั่ว ฉะนั้น บทประพันธ์ที่ครูเอาให้นักศึกษาลองพิจารณาเมื่อกี้ นักศึกษาสามารถพิจารณาในแง่ที่ว่า 1. เลย ภาษาของเขา เขาไม่ได้ใช้ภาษาธรรมดา ๆ เพราะร้อยกรอง มันต้องมีการสรรหาคำที่ทำให้เกิดความไพเราะ แล้วก็ถูกต้องตามฉันทลักษณ์ของเขา ถ้าเกิดเขาใช้คำว่า "วัว ควาย ที่ตาย" มันก็ไม่ได้คล้องจองน่ะ มันไม่ได้ไพเราะ ฉะนั้น เวลาที่เราจะพิจารณาบทประพันธ์หรือบทร้อยกรอง คุณต้องหาความหมายให้ได้ด้วย หรือแม้กระทั่งแก่นเรื่องในตอนท้าย เขาก็ไม่ได้พูดตรง ๆ แต่บทร้องกรอง หรือประพันธ์เขาจะมีแนวคิด มักจะใส่ไว้ในวรรคสุดท้าย หรือบทสุดท้ายของบทประพันธ์ เพื่อที่จะบอกว่าสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อทั้งหมดนี่ มันคืออะไร อย่างเช่น บทเมื่อกี้ก็จะบอกว่าสิ่งที่ต้องการจะสื่อทั้งหมด ก็คือต้องการให้คนนี่รู้จักการทำความดี เพราะสิ่งที่เหลืออยู่ ก็จะเหลือไว้แค่ความดีกับความชั่ว ถ้าคุณทำชั่วคนก็จะจดจำที่คุณทำ หรือถ้าคุณทำความดี เขาก็จะจดจำแต่เรื่องดี ๆ ที่คุณทำนั่นเองนะคะ เมื่อกี้เกริ่นในเรื่องของการวิจารณ์บทร้อยกรอง คราวนี้ มาเริ่มดูองค์ประกอบในการพิจารณาบทร้อยกรองตั้งแต่แรกเลย ก็คือ 1. ผู้พูด น้ำเสียงนะคะ ผู้พูด น้ำเสียง คืออะไร ผู้พูดและน้ำเสียงนี่ ด้วยความที่ว่าบทร้อยกรองไม่ได้มีบทสนทนาเหมือนกับเรื่องสั้นนวนิยาย คุณจะไม่รู้เลยว่าผู้เป็นใคร ดังนั้น ผู้อ่านต้องใช้การพิจารณาจากภาษาว่าเขาพูดแบบไหน น้ำเสียงอย่างไร อารมณ์โกรธ ประชดประชัน เคร่งเครียด สนุกสนาน หรือร่าเริง เช่น ครูจะอ่านให้ฟัง แล้วนักศึกษาพิจารณาว่าน้ำเสียงนี่ เป็นน้ำเสียงไหน เอออุเหม่นะมึงชิช่างกระไร ทุทาศสถุงฉะศึกบ่ถึงและมึงก็ยังมิเห็น จะน้อยถึงและมึงก็ยังมิเห็น จะน้อยจะมาจะยากจะเย็นประการใด อวดฉลาดและคาดแถลงเพราะใจ ขยาดขยั้นมิทันกระไปรปปก็หมิ่นกู กลกะกากะหวาดขมังธนู ฤๅบ่หอนจะเห้นธวัชริปูสีล่าถอย อารมณ์ไหนคะ น้ำเสียงไหนคะ อะไรนะ โกรธ อะไรนะคะ เสียดสี อ๋อ ยังไม่ถูก อันนี้จะเป็นอารมณ์โกรธนะคะ อันนี้จะเป็นอารมณ์โกรธ โอเคนะ 1. เลย โกรธ เพราะว่า จากที่อ่าน เอออุเหม่งนะมึงชิช่างกระไร นี่มันเป็นน้ำเสียงที่แสดงให้เห็นถึงอารมณ์ 2. ลูกก็แลดูแม่แม่ดูลูก ต่างพันผูกเพียงว่าเลือดตาไหล สะอื้นร่ำอำลาด้วยอาลัย แล้วแข็งใจจากนางตามทางมา เหลียวหลังยังเห็นแม่ แลเขม้น แม่ก็เห็นลูกน้อยละห้อยหา เหลียวเหลียวเลี้ยวลับวันวิญญาณ์ โอ้เปล่าตาต่างสะอื้นยืนตะลึง อันนี้น้ำเสียงอะไรคะ เศร้า โอเคไหม ที่น้ำเสียงเศร้าเพราะอะไร มันน่าจะเป็นฟีลแม่กับลูกกำลังจะพรากจากกัน เราอ่านแล้วเราก็ตีความได้จากภาษาว่า อ๋อ น่าจะเป็นแม่กับลูกกำลังจะจากกันน่ะ มันมีสะอื้นร่ำอำลาด้วยอาลัย บางคนบอกว่าน้ำเสียงแบบไหนหนูไม่รู้ แต่หนูเห็นภาษาแบบสะอื้นร่ำอำลาและอาลัย ตีความได้ว่ามันต้องเป็นเศร้าแน่ ๆ อันนี้ก็ได้นะคะ ของการพิจารณาบทประพันธ์ นั่นก็คือพิจารณาภาษาเป็นหลัก ต่อไป สูเป็นไฟ เราเป็นไม้ ให้ทำลายสิ้นถึงวิญญาณ แม้แต่ธุลีมิอาลัย ลืมเจ้าไซร้จนชั่วกาลปาวสาน ถ้าชาติไหนเกิดไปพบพาน จะทรมาน ควักทิ้งทั้งแก้วตา ตายไปอยู่ใต้รอยเท้า ให้เจ้าเหยียบเล่นเหมือนเส้นหญ้า เพื่อจดจำพิษช้ำนานา ไปชั่วฟ้าดินสิ้นเอย น้ำเสียงแบบไหนคะ อันนี้ให้ตอบได้นะคะ ฝั่งนู้น ที่ทีแรกตอบอะไรนะคะ เสียดสี คราวนี้ให้ตอบเสียดสีได้นะคะ นักศึกษารู้ไหม นักศึกษาคิดว่าเขาเกลียดหรือว่าเขารัก จากบทประพันธ์เขาเกลียดหรือเขารัก ใครอ่านรัก มีใครให้เกลียดไหมคะ ไม่มีนะ บทประพันธ์นี้ 1. เลย เสียดสี 2. ไม่ได้เสียดสีเพราะเกลียด แต่เสียดสีเพราะรัก ถ้าสังเกตการใช้คำของเขา สูเป็นไฟ เราเป็นไม้ เริ่มต้นมาเลย ยังไม่ได้อ่านถึงตอนท้ายน่ะ เริ่มต้นก็รู้แล้วว่ารัก ทำไมถึงรู้ล่ะ ถ้าคนมันเกลียด คนมันต้องอยากทำลายคนที่ตัวเองเกลียดถูกไหม แต่นี่ก็คือสูเป็นไฟ เราเป็นไม้ ให้เธอเป็นไฟ เราจะเป็นไม้ให้เธอเผาทำลายเอง นี่ก็คือ 1. แล้ว ที่ทำให้รู้ว่าเขาไม่ได้เกลียดแน่ ๆ แต่ทำไมเขาถึงเสียดสีแบบนี้ล่ะ ก็มันสืบเนื่องมาจากรัก แล้วมันช้ำ แล้วมันผิดหวังในความรักไง ถ้ามันผิดหวังในความรัก ถ้ามันไม่ได้คู่ครองกับเธอจริง ๆ น่ะ เธอทำลายฉันทิ้งไปเสียเถอะ อันนี้คือบทประพันธ์นี้ ตั้งแต่สูเป็นไฟ เราเป็นไม้ ให้ทำลายสิ้นถึงวิญญาณ์ เกิดไปอยู่ใต้รอยเท้า ให้เจ้า...ตายไปอยู่ใต้รอยเท้า ให้เจ้าเหยียบเล่นเหมือนเส้นหญ้า เพื่อจดจำพิษช้ำนานา ไปชั่วฟ้าดินสิ้นเอยฯ ถ้าไม่รักฉันก็ฆ่าฉันให้ตายเสียเถอะ อันนี้ก็คือบทประพันธ์ที่เสียดสีนยะคะ ถ้าสังเกตบทประพันธ์นี้ จะต่างจาก 2 บทเมื่อกี้ ตรงที่ว่ามันไม่ได้เป็นไปตามฉันทลักษณ์ แต่นี่ก็เป็นอีก 1 บทร้อยกรองที่เขาเรียกว่า "กลอนเปล่า" นะคะ ซึ่งเป็นบทร้อยกรองที่ตอนนี้กำลังฮิต ถ้าสังเกตว่าที่ได้่รับรางวัลซีไรท์ต่าง ๆ จะเป็นบทประพันธ์แบบกลอนเปล่า เพราะอะไร เพราะว่าใช้คำแบบที่ไม่ต้องลงล็อกก็ได้ แต่เน้นกินใจ และต้องเน้นภาษาที่สั้น กระชับเหมือนเดิม ถึงจะไม่ต้องบังคับฉันทลักษณ์ แต่ก็ยังคง Concept ก็คือสั้น กระชับ ไม่ได้เป็นแบบร้อยแก้วนะคะ ต่อไป ข้อที่ 2 เมื่อกี้คือการพิจารณาน้ำเสียงนะ เวลาที่เราจะวิจารณ์บทร้อยกรอง เราต้องพิจารณาตั้งแต่ข้อ 1 ก่อน พิจารณาน้ำเสียง บทประพันธ์มีน้ำเสียงอย่างไรนะคะ ต่อไป การใช้ถ้อยคำของภาษา ข้อนี้ * เพราะว่าในการที่จะพิจารณาบทประพันธ์ ไม่ว่าจะเป็นน้ำเสียง หรือแนวคิด ภาษาคือสิ่งที่ผู้วิจารณ์ต้องตีความให้ได้ เพราะอย่างที่บอกว่าเผื่อบางอันที่เป็นบังคับฉันทลักษณ์ เขาก็จะมีข้อกำหนดว่าเขาต้องใช้คำนี้ คำนี้ เพื่อให้มันลงล็อก  อย่างเช่น ผู้หญิงนี่ แทนที่จะใช้เป็นคำว่า "ผู้หญิง" เขาจะมีคำอื่น ๆ เช่น นารี สตรี อะไรก็ว่าไป ดอกไม้ก็อาจจะเป็นบุพผา บุพชาติ นี่ก็คือคำต่าง ๆ ที่ทีความหมายเหมือนกัน แล้วเอามาใช้แทนได้ ดังนั้น ภาษาจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่เราต้องพิจารณาเป็นอันดับแรกนะคะ การพิจารณาภาษา ข้อแรก 1. เลย ความหมายตรงกับความหมายแฝง เพราะบทประพันธ์ เขามักจะไม่ได้บอกความหมายตรง ๆ หรอกค่ะ เขามักจะบอกความหมายแฝงซ่อนอยู่เสมอ เช่น ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันจึงมาหาความหมาย ฉันหวังเก็บอะไรไปมากมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว กระดาษฉันแผ่นเดียวนี่ ความหมายตรงคืออะไรคะ ความหมายของกระดาษแผ่นเดียวคืออะไร กระดาษแผ่นเดียวนี่ ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันจึงหาความหมาย ฉันหวังเก็บอะไรไปมากมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว กระดาษแผ่นเดียว ความหมายตรงที่ว่าน่าจะหมายถึงอะไร ถ้าเป็นความหมายตรงเลย ใช่เงินไหม กระดาษแผ่นเดียว คือแบงค์ธนบัตรใช่ไหมคะ คืออะไร เมื่อกี้พี่ล่ามบอกแล้วนะคะ คืออะไร เรามาเรียนนี่ ใบกระดาษแผ่นเดียวที่เราจะได้คืออะไร ไม่ใช่เงินแน่ ๆ เพราะว่าเงินเราได้หลายใบ ใบปริญญา โอเคนะคะนักศึกษา มาบัดทีนี้มาช่วยตอบ ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันจึงมาหาความหมาย ฉันหวังจะเก็บอะไรมากมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว บทประพันธ์นี้ ถ้าตีความความหมายตรง กระดาษแผ่นเดียวจะหมายถึงใบปริญญา แต่บทความที่เขาจะสื่อ บทประพันธ์นี้สามารถตีความได้ว่าสิ่งที่เขาหวัง สิ่งที่เขาอยากได้ เขาไม่ได้อยากได้แค่ใบปริญญานะ เพราะเขาเปิดด้วยคำที่ว่า "ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง" ก่อน นั่นแสดงว่าสิ่งที่เขาอยากได้คืออะไร ความรู้ นี่คือความหมายแฝงที่เขาแฝงอยู่ข้างใน โอเคนะ ถ้าตอบได้แบบนี้แสดงว่าเรานี่เริ่มเก็ตแล้วว่าคืออะไร ความหมายตรงคืออะไร นักศึกษาถ้ามองเป็นภาพแบบ ถ้าอ่านเผิน ๆ บทประพันธ์นี้เป็นความหมายเชิงบวกหรือเชิงลบ สุดท้ายให้แค่ใบปริญญาของเขาน่ะ เป็นความหมายเชิงบวกหรือเชิงลบ เชิงลบ ถูกไหม เพราะว่าเขาเหมือนกับว่าเขาอยากได้อะไรมากกว่านี้ นั่นแสดงว่าเมื่อกี้แหละเขาอยากได้ความรู้ ประสบการณ์ที่เขาควรจะได้ แต่ว่าสุดท้ายให้แผ่นเดียว นั่นแสดงว่าเขารู้สึกว่าเขามาแล้ว เขาไม่ได้ในสั่งที่เขาอยากได้เต็มที่ แต่สิ่งที่เขาได้ เขาได้ใบปริญญาติดฝาบ้านแค่นั้น แปลว่าเขากำลังจะบอกว่าเขาไม่เห็นจะได้ความรู้อย่างที่บอกไว้เลยถูกไหมคะ ทีนี้ครูบังเอิญไปเลื่อนเจอ Facebook นักศึกษา เขามีความเห็นต่างจากบทประพันธ์นี้มาก เขาบอกว่าใบกระดาษแผ่นเดียวเหมือนกัน แต่ไม่ใช่แค่แผ่นเดียว มันเป็นช่วงรับปริญญาของราชมงคล 3 ปีที่แล้ว อันนี้ครูจำได้เลย ครู Capture ไว้ด้วย เขารับปริญญา เหมือนเขาเป็นชาวเขาแหละ พอได้ใบนี้เสร็จแล้วน่ะ เขาก็เขียนเป็นบทความผ่าน Facebook แล้วมีคนเข้าไปดูเยอะ ครูก็เลยเข้าไปอ่าน เขาบอกว่าใบกระดาษแค่แผ่นเดียวของเขา มันไม่ใช่แค่แผ่นเดียว แต่มันหมายถึงความภูมิใจของทุกคนในบ้านของเขา แค่แผ่นเดียวที่เขาถือไปน่ะ มันหมายถึงสิ่งที่พ่อกับแม่เขาฝันเอาไว้ตั้งแต่เด็กว่าอยากได้ แต่ไม่มีโอกาสได้ อีใบแค่แผ่นเดียวใบนี้แหละ แต่เขาสามารถที่จะทำให้ความฝันของพ่อของแม่เขาของน่ะ สำเร็จได้ด้วยใบกระดาษแผ่นเดียว เขาไม่รู้หรอกว่าเขาเรียนจบไปแล้ว เขาจะได้ทำงานตามวุฒิปริญญาตามที่เขาเรียนมาหรือเปล่า แต่สิ่งที่เขาได้ในตอนนี้ คือ ความสุขที่ทุกคนในบ้านของเขาน่ะ มีต่อใบกระดาษแผ่นเดียว ครูก็เลยถ้าสมมติว่านักศึกษาจะเอาไปตีความ หรือว่าจะเอาไปวิจารณ์เหมือนกับว่าวิจารณ์บทประพันธ์ สิ่งที่เราวิจัยไม่มีถูก ไม่มีผิด แต่คุณต้องมีเหตุผล ถูกไหมคะ ซึ่งถ้าคุณจะวิจารณ์ว่าสุดท้ายได้กระดาษแผ่นเดียว แสดงว่าบทประพันธ์นี้ แสดงให้เห็นใบปริญญาที่อาจจะไม่มีค่าเท่าความรู้ หรือประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ผู้เขียนอยากจะได้รับ คุณก็วิจารณ์ไปในเชิงลบได้ แต่บางคนที่เขาเอาเขาเรียกว่าอะไร ความรู้สึกของเขา ความคิดที่มีแต่สิ่งที่เขาอ่าน เขาก็เอาไปใส่ด้วย เขาก็อาจจะวิจารณ์ไปในเชิงบวกก็ได้ อย่างที่ครูพูดให้ฟังไปเมื่อกี้ว่าผู้หญิงคนนั้นนี่ เอาบทประพันธ์บทนี้ มาแล้วเขาก็พูดถึงใบปริญญาว่ามันไม่ใช่แค่ใบปริญญานะ แต่มันเป็นความสุขต่างหากล่ะ อันนี้ก็เป็นความหมายแฝงของผู้หญิงคนนี้ได้เหมือนกันนะคะ นี่คือความหมายตรงกับความหมายแฝง ต่อไป ใช้คำให้เกิดจินตภาพ 1. หาความหมายตรงความหมายแฝงให้ได้ 2. หาจินตภาพที่เกิดในบทประพันธ์นี้ให้ได้นะคะ จินตภาพที่ว่ามันก็คือภาพที่เราคิดเอาไว้นั่นล่ะ แต่ถ้าจิตภาพทั่วไปเฉย ๆ นี่ มันก็จะมีแค่ภาพใช่ไหม แต่ถ้าเราจะวิจารณ์จินตภาพในบทประพันธ์ คุณสามารถที่จะเกิดภาพได้ทั้งที่เป็นภาพจากสายตา ภาพจากเสียง ภาพจากกลิ่น แล้วก็ภาพจากการสัมผัสก็ได้ เช่น บทประพันธ์ชื่นชมนางประแดง ในเรื่องระเด่นลันได ครูจะชอบยกตัวอย่างบ่อย ๆ เพราะว่านางเอกในวรรณคดีไทยนี่ จะชอบยกย่องว่าสวยอย่างนั้น สวยอย่างนี้ใช่ไหมคะ แต่ว่านางประแดะ ในวรรณคดีเรื่องระเด่นลันได เขาชมนางเอกว่า สูงระหง์ทรงเพียวเรียวรูดงามละไม้คล้ายอูฐกะหลาป๋า พิษแต่หัวจรดเท้า ดวงแก้มกัลยาดั่งลูกยอ พิจิตรบทประพันธ์ตั้งแต่อันแรก สูงระหงทรงเพรียวเรียวรูด งามละม้ายคล้ายอูฐกะหลาป๋าไหมคะ ใครที่คิดภาพไม่ออกว่าอูฐกลาป๋าเป็นอย่างไร ก็คืออูฐนั่นแหละ ก็คือเดินแล้วก็จะตูดแอ่น ๆ หน่อย อันนี้คือ 1. นะ 2. พิศแต่หัวตลอดเท้าขาวแต่ตา แสดงว่าเป็นอย่างไร ดำปี๋ โอเคไหม นี่ก็ให้เห็นภาพแล้ว สุดท้าย ดวงแก้มกัลยาดั่งลูกยอ มันเป็นอย่างไร ผิวตะปุ่มตะป่ำแบบลูกยอ ถ้าคนที่เคยเห็นลูกยอก็จะคิดภาพออก แต่ถ้าคนที่ไม่เคยเห็นก็จะคิดภาพไม่ออกนะคะ ฉะนั้น ก็ Search เสีย ลูกยอ ก็เป็นผิวแบบตะปุ่มตะป่ำนั่นเอง ฉะนั้น มันก็เลยเป็นว่าอ๋อในเรื่องนี้เขาไม่ได้ให้เห็นแค่ภาพ หรือจินตภาพนะ บางทีเห็นเหมือนกับสัมผัสจับต้องด้วย โดยการใช้คำในการบรรยายนะคะ หรือ แล้วจินตภาพที่เป็นกลิ่น มันจะได้กลิ่นได้อย่างไรนะคะ ครูเคยอ่านเรื่องหมาเน่าลอยน้ำ เขาอธิบายลักษณะของหมาเน่า ที่ตัวมันกำลังพองแล้วกำลังเน่าแล้วกำลังได้เต็มที่ลอยน้ำมาทันใดนั้นเองมันชนกับผักตบชวาทำให้หนองที่อยู่ในตัวมันกระเด็นออกมา กระจายไปทั่วผืนน้ำ นักศึกษาเห็นภาพไหมคะ ใคร... ใครที่ไม่เห็นก็ลองคิดตามดูนะคะ ไม่ได้แค่เห็นอย่างเดียว บางคนบอกว่าเหมือนได้กลิ่นออกมาด้วย จากภาษาที่เขาใช้ มันก็เลยกลายเป็นว่าการที่คุณบอกจะบอกจินตภาพเกิดขึ้นได้นี่ มันใช่แค่ภาพที่เป็นภาพวาดเฉย ๆ หรือภาพในฝันหรือจินตนาการอย่างเดียว แต่มันอาจจะหมายถึงเสียง อาจจะหมายถึงกลิ่น หรือสัมผัสก็ได้ด้วยนะคะ ยกตัวอย่าง บทประพันธ์บทนี้ อ่านออกเสียงหน่อยเพื่อกระตุ้นนักศึกษานิดหนึ่ง อ่านออกเสียงข้างบ้านมีศพจึงวุ่นวาย อ่านพร้อมกัน 1 2 3 ให้คิดจินตภาพคนละ 1 อย่าง หลังจากที่อ่านแล้วเกิดจินตภาพอะไรบ้าง ในเรื่องนี้ ห้ามซ้ำกัน เป็นภาพก็ได้ เป็นเสียงก็ได้ เป็นกลิ่นก็ได้ ได้อะไรบ้าง คนละ 1 อย่าง เอาเพื่อนหูด้วยนะคะ พี่ล่ามรบกวนอันนี้ด้วย ให้คิดคนละ 1 อย่าง จินตภาพ ภาพก็ได้ เสียงก็ได้ กลิ่นก็ได้ สัมผัสก็ได้ถ้ามันมีนะคะ เริ่ม ใครจะตอบก่อนคะ ยกมือค่ะ เสียงอะไรคะ เสียงอะไรคะ เสียงญาติคุยกันของญาติ 1. ค่ะ เสียงร้องไห้ 2. ค่ะ เป็นภาพคนช่วยงานศพค่ะ มีเสียงแล้วก็มีภาพแล้ว มันซ้ำ ซ้ำแล้ว กลิ่นธูป อันนี้ได้นะคะนักศึกษา บางคนจะเถียงว่าไม่เห็นมีคำว่า "ธูป" เลยค่ะ แต่อ่านแล้วมันเห็นภาพของงานศพใช่ไหม มันก็น่าจะมีจินตภาพ จินตภาพ คือ จินตนาการ ได้ค่ะ เสียงหมูคือร้องตอนโดนเชือดโดนเชือด ภาพ... มันซ้ำน่ะ มันซ้ำ ข้างบ้านวุ่นวาย เลิกวุ่นวาย ภาพแบบเงียบสงบ เสียงเพลง เพื่อนหูเขายังได้ยินเสียงเพลง คนปกติไม่ได้ยินเสียงเพลงได้อย่างไรนี่ มันชัดขนาดนี้ ได้ค่ะ 1. โอเค ภาพวัวที่กำลังผูกไว้รอกำลังที่จะ... อาจจะเป็นศพต่อไปค่ะ อะไรอีกคะ เพื่อน 2 คน ยังไม่ได้นะคะ 2 คนเมื่อกี้ยังซ้ำอยู่นะ เห็นอะไรไหม ภาพอะไร ภาพอะไร คนร้องไห้ ภาพคนร้องไห้ มีใครพูดหรือยัง เป็นเสียงนะ เป็นเสียงร้องไห้ ให้ก็ได้ เหลืออีกคนหนึ่ง พูดไปแล้ว พูดไปแล้ว เหลืออีกคนหนึ่ง เงียบ 

(นักศึกษาหญิง) ความเสียใจ 

(อาจารย์หทัยวรรณ) อ๋อ คือความเสียใจทิ้งยังคงอยู่ โอเค นี่คือสิ่งที่เราต้องเขียนนะคะ เวลาที่เราน่ะเจอในบทร้อยกรอง แล้วเราก็ต้องเขียนออกมาให้ได้ว่ามีจินตภาพอะไรบ้าง เหมือนคอมฯ ค้าง คอมฯ ค้างใช่ไหม ใช่ คอมฯ ค้าง โอเค สิ่งที่เราตอบมาใช่หมด ถ้าครูบอกว่ามันมีกลิ่นคาวเลือดหมู ได้กลิ่นไหมคะ มีไหมคะ ครูพูดได้ไหม มันเป็นจินตภาพของครูได้ไหม มีกลิ่นคาวเลือดหมู ได้ เพราะครุอนุมานมาจากภาษาที่เขาใช้คืหมูโดนเชือด โอเคไหม แล้วครูจะจินตภาพว่ามันต้องมีแบบเป็นป้าย เป็นป้ายข้างหน้า แล้วก็เขียน เขียนอะไรต่าง ๆ  ได้ไหม ได้เหมือนกัน เพราะในบทประพันธ์ก็มีเหมือนกันนะคะ ดังนั้น ไม่ใช่ว่าเราน่ะ จะคิดแค่อย่างเดียวอย่างหนึ่งที่เป็นภาพเท่านั้น คิดเป็นกลิ่นก็ได้ เมื่อกี้เพื่อนบอกว่ากลิ่นธูปอันนี้ก็ได้เลย เพราะว่ามันไม่มีธูปหรอก ในเรื่องแล้วมันมีธูปแน่ ๆ เพราะมันเป็นงานศพ ไม่ได้ยินหรอก แต่คิดว่ามีเสียงแน่ ๆ ก็นี่ไงเขาบอกว่ามีเพลงขับบันเทิงสมัย เพลงบันเทิงสมัยคือเพลงอะไร งานศพ ธรณีกรรแสงนี่ เขาไม่ได้บอกหรอกว่าเป็นเพลงธรณีกรรแสง แต่เราอ่านแล้วเรามีเพลงธรณีกันแสงด้วย อย่างนี้ อันนี้ก็คือเป็นภาพ หรือจินตภาพนะคะ ดังนั้น ตรงนี้แหละ ที่เราต้องพิจารณา แล้วก็ภาษา ดังนั้น ตรงนี้แหละ ที่เราต้องพิจารณา แล้วก็ภาษาในส่วนของโวหาร ภาษาในส่วนของโวหารนี่ก็จะมีพวกภาพพจน์ โวหารต่าง ๆ ซึ่งภาพพจน์โวหารที่ว่า เดี๋ยวนะคะ สักครู่นะ ครูรู้สึกว่าสายมันหลุด ใช่ไหมคะ โอเคค่ะ สวัสดีค่ะ โอเคค่ะ เดี๋ยวเริ่มต่อเลยนะคะ มาต่อ ทีนี้มาดูโวหารภาพพจน์นะคะ กลับมา กลับมา โวหารภาพพจน์ ในภาษาไทยนี่ จริง ๆ แล้วเขาบอกว่ามีมากกว่า 258 แต่มันไม่ใช่เรื่องจำเป็นของเราที่ต้องไปรู้ขนาดนั้น สิ่งที่เราต้องรู้หลัก ๆ ก็คือ ไม่ว่ามีกี่แบบก็ตาม แต่สิ่งที่มักจะเจอบ่อย... สิ่งที่โวหารที่มักจะเจอบ่อย ก็คือ 4 โวหารนี้ และครูเชื่อว่าถ้านักศึกษาได้ไปทำงานที่ครูให้ ก็จะเจอ 4 โวหารนี้เช่นกัน 1. เลย อุปมา 2. อุปลักษณ์ 3. บุคลาธิษฐาน แล้วก็ 4. เริ่มจากอุปมากับอุปลักษณ์ก่อน อุปมา คือ เปรียบเหมือน ฉะนั้น อุปมาจะมีลักษณะว่า คุณเช็กได้จากคีย์เวิร์ด หรือวลีที่เขาใช้ในการเปรียบ เช่น ดุจ ดั่ง เหมือน ราว ราวกับ คล้าย ประหนึ่ง เฉก เช่น เพี้ยง ก็ใช่ หรือคำอื่น ๆ อีก ที่เป็นการเปรียบเทียบ เปรียบเหมือน โอเคนะคะ ยกตัวอย่างเช่น จากเจ้าเหมือนใครเฉือนเชือด ให้เลือกหลั่งไหล แต่ยังมีร้าวราวใน เหมือนไฟเผาผลาญศรัทธา มีคำว่า "เหมือน" จากเจ้าเหมือนใครเฉือนเชือด เขาใช้วิธีเปรียบเทียบ ก็คือจากเจ้า ก็คือจากคนที่รักกับโดนคนมาเฉือน บางทีเขานี่ พยายามจะใช้คำให้มันได้อารมณ์ความรู้สึกว่าถ้าเกิดว่าจากเจ้ามาแทน จึก แทงเจ็บแป๊บเดียวจบไหมคะ จบไหมคะ เจ็บแป๊บเดียวจบไหมคะ จบไหมคะ เจ็บแป๊บเดียวจบนะคะ แต่ถ้าเกิดสมมติว่าเฉือน มันไม่จบน่ะสิ่ เพราะมันค่อย ๆ เจ็บ ทรมานช้า ๆ ทรมานไปเรื่อย ๆ มันก็เลยเปรียบเทียบในลักษณะที่ว่าการจากเธอนี่ มันเจ็บปวดแล้วก็ทรมานนะคะ อันนี้ก็คือสังเกรตการใช้คำนะคะ โดยการเอาอุปมามาเปรียบเทียบ ก็คือคำว่า "เหมือน" ดวงใจให้เลือดหลั่งไหล แต่ยังมีร้าวรานใน เหมือนไฟเผาผลาญศรัทธา นอกจากจะเจ็บปวดทรมานแล้วก็ยังเหมือนกับการเผาผลาญศรัทธาทุกสิ่งทุกอย่างของเขานะคะ ต่อไป สังเกต ต่อไปเดี๋ยวดูอุปลักษณ์ก่อน อุปลักษณ์ ก็เป็นความเปรียบเหมือนกัน แต่คนภาษาไทยเขาจะรู้กันว่า อุปลักษณ์เปรียบเหมือน ไม่ใช่ อุปมา เปรียบเหมือน อุปลักษณ์เปรียบเป็น อันนี้คนภาษาไทยรู้กัน เพราะอะไร เพราะอุปมาเขาจะมีการใช้คำว่า "ราวกัน" "คล้าย" "เฉกเช่น" นะ แต่อุปลักษณ์เขาจะใช้เป็นคำว่า "เป็น" เช่น ลูกเป็นแก้วตาดวงใจของแม่ เธอเป็นนางฟ้าของฉัน นี่ก็คือเปรียบแหละ ลูกไม่ใช่แก้วตาจริง ๆ แล้วก็เธอไม่ใช่นางฟ้าจริง ๆ แต่เปรียบเป็น อันนี้ก็คือเปรียบโดยคำว่า "เป็น" นะคะ อุปลักษณ์ จะต่างจากอุปมาตรงที่ว่าอุปลักษณ์ บางครั้งสามารถละคำว่า "เป็น" กับ "คือ" ได้ แต่มันก็ได้ใจความเหมือนกัน เช่น แม่พูดกับลูกว่า โธ แก้วตาดวงใจของแม่ ไม่มีคำว่า "เป็น" แต่รู้ไหมคะ จะใส่คำว่า "เป็น" รู้ เราน่ะ ละเอาไว้ได้ ก็คือมันก็แปลว่า เธอเป็นแก้วตาดวงใจของแม่นั่นแหละนะคะ ฉะนั้น ถ้าเป็นอุปมา ต้องมีคีย์เวิร์ด แต่ถ้าเป็นอุปลักษณ์ ละได้ แต่รู้กันว่ามันมีความหมาย ก็คือคำว่า "เป็น" ยกตัวอย่างอุปลักษณ์ ถ้าเจอคีย์เวิร์ดง่าย ๆ เช่น ยิ้มเด็กคือยิ้มโลก บรรเทาโศกด้วยยิ้มฝัน ฝันเด็กดั่งตะวัน สาดแสงงามยามอรุณ บทประพันธ์นี้มีทั้งอุปลักษณ์ อุปลักษณ์ ก็คือยิ้มเด็ก คือ ยิ้มโลก เขาต้องการจะเปรียบเทียบว่า ยิ้มของเด็กทำให้โลกสดใสได้อย่างนี้ ฝันเด็กดั่งตะวัน ฝันของเด็กนี่เหมือนกับแสงตะวันเลย เพราะว่ามันดูสว่าง ดูสดใส โอเคนะคะ นี่ก็คือการเปรียบ แต่อุปลักษณ์บางครั้งอาจจะไม่มีเป็นกับคือก็ได้ เหมือนที่ครูพูดไว้เมื่อกี้ ก้ม เคารพอภิวาทพระปิ่นภพภูวนาถนาถา ยับยั้งคอยฟังพระวาจา จะบัญชาให้ยกโยธี บางคนถ้าไม่เข้าใจความหมายของคำก็จะตีคำไม่ได้ ก็จะหาอุปลักษณ์ไม่ได้ แต่ถ้าคนที่เข้าใจความหมายของคำว่า อ๋อ พระปิ่นภพมันแปลว่าบุคคลสำคัญของโลก คือปิ่น คือ ภพ ภพ ก็คือโลกนะ ภูวนาทนาถา แปลว่า พระมหากษัตริย์ ดังนั้น ถ้าสมมติว่าบทประพันธ์นี้จะมีอุปลักษณ์ นักศึกษาก็ต้องมาสังเกตว่าอะไรที่เป็นก็ต้องมาสังเกตว่าอะไรที่เป็นอุปลักษณ์ได้ วรรคแรก เขาบอกว่าก้มเก้าเคารพอภิวาท ก็คือการกราบ กราบใครสักคนหนึ่งนี่ พระปิ่นภพภูวนาถนาถา ภูวนาถนาถา พระปิ่นภพภูวนาถนาภาป แปลว่าอะไรคะ แปลว่า พระมหากษัตริย์พระปิ่นภพ แปลว่า ยิ่งใหญ่ระดับโลก ดังนั้น ถ้าเราจะตีความว่าผู้ที่เป็นพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ ถูกไหมคะ ดังนั้น พระปิ่นภพจึงเป็นอุปลักษณ์ที่ไม่ต้องมีคำว่า "เป็น" กับคำว่า "คือ" ละได้ เพราะมันแปลความว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ นี่เวลาที่คุณจะตีความในบทประพันธ์ บางครั้งครูถึงบอกว่าภาษาเป็นสิ่งที่จำเป็นว่าเราต้องแปลออกให้ได้ก่อน ตีความให้ได้ก่อน คุณจึงจะสามารถตีความได้ว่าในส่วนนี้มีภาพพจน์หรือไม่อย่างไรนะคะ ยกตัวอย่าง ดูผิวสีนวลละอองอ่อน มะลิซ้อนดูดำไปหมดสิ้น นักศึกษา เขาบอกว่าให้ดูผิวสิ มะลิซ้อนนี่ดำไปเลย แสดงว่าผิวเขาขาวหรือดำ บางคนบอกดำ ผิวขาวหรือดำ ขาว แต่เขาไม่ได้บอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนผิวขาว ถูกไหม ดังนั้น ลักษณะของบทแรกที่ครูอ่านไปเมื่อกี้ มันเป็นบทที่เป็นอุปลักษณ์ ที่ไม่ต้องมีคำว่า "เป็น" กับคำว่า "คือ" แต่เรารู้กันว่ามันตีความได้ว่าเป็นผู้หญิงขาว โอเคนะคะ อันนี้ได้ แต่อันที่เป็นอุปมา งามโอษฐ์ดังใบไม้อ่อน งามกรดังลายเลขา อันนี้เป็นอุปมา เพราะมีคำว่า "ดัง" งามโอษฐ์ดังใบไม้อ่อน แปลว่าอะไร ปากเขียวอ่อนไหมคะ ไม่ใช่นะคะ งามโอษฐ์ดังใบไม้อ่อน คือ ริมฝีปากบาง เขาต้องการจะบอกว่าเป็นคนริมฝีปากบาง ใครโทร. มา หรือว่าเราโทร. ไป ความที่ห้องมันรั้นน่ะนะ ของตึก 17 มีแบบนี้ไหม ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวต่อ อันนี้ต่อนะคะ บุคลาธิษฐาน บุคลาธิษฐาน ก็คือการที่เอาสิ่งไม่มีชีวิตมาทำกิริยา เหมือนกับสิ่งมีชีวิต เช่น เถาตำลุงริมรั้วก็ยั่วทัก ริมรั้วก็ยั่วทัก ก็ยอมค่อย อะไรเป็นบุคลาธิษฐานบ้างคะ เถาตำลึงริมรั่วก็ยั่วยัก กระถินฝักดอกแคก็ย้อมค่อย มะรุมรอมะละกอก็รอคอย ใบหม่อนไหมน้อยก็น้อยตื่นตัว ลมลอดกอไผ่เป็นเพลงล่อง ดงกล้วยใบตองก็ไกวทั่ว ม้าเอ๋ยอกข้าระทึกรัว กล้ากล้ากลัวกลัวไม่รู้แล้ว อะไรเป็นบุคลาธิษฐานบ้าง 1. เถาตำลึงมันก็กำลังทำอะไร ยั่วทัก แบบทักทายอะไรอีกคะ กระถิน แล้วก็ฝักดอกแค มันก็ทักทายเหมือนกัน ต่อไป มะรุมแล้วก็มะละกอ มีบางห้องตอบว่ามะรุมรอคืออะไรคะอาจารย์ มะรุมมันกำลังทำกริยานะคะ รอ มะรุมรอคือสายพันธุ์หนึ่งของมะละกอหรือเปล่า ไม่ใช่ . กริยานะคะ รอ มะรุมรอคือสายพันธุ์หนึ่งของมะละกอหรือเปล่า ไม่ใช่ อันนี้มะรุมกำลังรอแล้วมะละกอก็รอเหมือนหัน อะไรอีกคะ ใบหม่อนไหมน้อยก็แบบก็ตื่นตัวตลอดเวลา อะไรอีกคะ อะไรลอด ลม ก็ทำกิริยา ก็คือลอดกอไผ่อยู่ แล้วก็ดงกล้วย ข้างล่างใช่ไหม ม้าเอ๋ยอกข้าระทึกรัว ใช่ไหม ไม่ใช่ อันนี้มะ มันไม่ได้ทำกิริยา แค่เราบอกม้าเฉย ๆ ว่าม้าเอ๋ย อกข้าระทึกรัว ก็เลยมีแค่นี้นะคะ อันนี้ บุคลาธิษฐานก็อาจจะเจอบ่อยเหมือนกัน พี่ล่ามค่ะ ฝาก... โอเค โอเคค่ะ เดี๋ยวรอก่อนก็ได้ 

(ล่าม) สวัสดีค่ะ โอเคนะคะพี่ล่าม พี่ล่ามมาแล้วนะคะ โอเคค่ะ เดี๋ยวต่อเลยนะคะ ทำไมวันนี้สายหลุดบ่อย มาค่ะ กลับมา กลับมา เด็ก ๆ สาว ๆ มา ต่อไปนะคะ สัญลักษณ์สัญลักษณ์ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่พบบ่อยเหมือนกัน คราวนี้สัญลักษณ์นี่ เป็นภาพพจน์ที่ใช้ในการเปรียบ แต่ไม่เปรียบเทียบเหมือนกับอุปมากับอุปลักษณ์ แต่สัญลักษณ์จะเป็นในลักษณะที่ว่าเอาสิ่งหนึ่งมาแทนสิ่งหนึ่ง เช่น เราน่ะ อยู่เมืองย่าโม สัญลักษณ์ของเรา เราก็มันจะถูกเรียกว่าเป็นหลานสาวย่าโม โอเคไหม นี่คือสัญลักษณ์คือเอาสิ่งหนึ่งมาแทนสิ่งหนึ่ง เป็นลักษณะที่เราเข้าใจได้ ชัดเจนนะคะ สัญลักษณ์ที่ว่าจะมีทั้งแบบขนบกับแบบสากล แบบขนบ ก็คือในแต่ละท้องที่หรือวัฒนธรรมนั้น ๆ นี่ จะเข้าใจและเข้าใจเป็นกันเอง... ด้วยกันดีว่าอันนี้คืออะไร สัญลักษณ์นี้แปลว่าอะไร ส่วนแบบสากล ก็คือโดยทั่วไปเข้าใจโดยทั่วไป เช่น สีขาวเหมือนกัน สีขาวถ้าเป็นสัญลักษณ์แบบขนบ ก็คือสีขาวบนธงชาติไทย แปลว่าอะไรคะ สีขาว ในผืนธงชาติไทยนี่แปลว่าอะไร ในธงชาติไทย สีขาวในธงชาติไทย แปลว่าอะไร ศาสนา โอเคไหม นี่คือแบบขนบ สีขาวในธงชาติไทย แล้วถ้าสีขาวแบบสากลทั่วไป เป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ คราวนี้ถ้าครูบอกว่าถ้าเราไปเป็นครูแล้วน่ะ มันก็จะมีขนบของเราเพิ่มขึ้นมาอีก เช่น โรงเรียน จะมีโรงเรียนสีขาว เคยได้เห็นไหมคะ เขาจะติดป้ายใหญ่ ๆ หน้าโรงเรียน โรงเรียนสีขาว ไอ้สีขาวที่ว่านั้นน่ะแปลว่าอะไรคะ โรงเรียนนี้อยู่ในโครงการอะไรคะ ปลอดยาเสพติด โอเคไหม บางคนบอกว่าเป็นโรงเรียนที่เคร่งศาสนา เป็นอะไรที่เกี่ยวกับศาสนา ไม่ใช่ เราจะสังเกตว่าขาวเหมือนกัน แต่ไม่เหมือนกันนะ สัญลักษณ์นี่ ให้สังเกตดี ๆ ไม่ใช่ว่าฉันเข้าใจแบบนี้มาโดยตลอด ว่าสัญลักษณ์นี้มันเป็นแบบนี้ แปลว่าแบบนี้เท่านั้น ไม่ใช่ คุณต้องสังเกตด้วยว่าใช้ในบริบทไหน ในขนบไหน เช่น สีขาวบนะงชาติไทยเมื่อกี้ที่ครูบอกว่าสีขาวบนธงชาติไทยเมื่อกี้ที่ครูบอกว่ามันไม่ได้แปลว่าความบริสุทธิ์ มันไม่ได้แปลว่าปลอดยาเสพติดนะ แต่มันแปลว่า ศาสนา แต่ถ้าบอกว่าโรงเรียนสีขาว อันนั้นเป็นสัญลักษณ์ของโรงเรียนปลอดยาเสพติด แต่ถ้าสีขาวโดยทั่วไปจะแปลว่าความบริสุทธิ์ เหมือนกัน นกพิราบ ถ้าเป็นในอดีต นกพิราบของเราเป็นสัญลักษณ์ของการ... ของการเวลาจะส่งจดหมายหากันต้องส่งทางนกพิราบ เป็นสัญลักษณ์ของการสื่อสาร โอเคนะ แต่ถ้าบอกว่าคุณไปเจอนกพิราบ หรือบางทีน่ะเขาจะเป็นป้ายใหญ่ ๆ นะ แล้วก็จะมีตราสัญลักษณ์นกพิราบอยู่ อันนั้นจะแปลว่าอะไรคะ สันติภาพ เสรีภาพ เป็นต้นนะคะ อันนี้คือสิ่งที่เราต้องสังเกตว่าเวลาที่คุณน่ะไปเจอสัญลักษณ์ในบทประพันธ์ คุณต้องตีความออกมาให้ได้นะคะ ยกตัวอย่าง บทประพันธ์ที่ใช้สัญลักษณ์ ดอกรักกำลังจะบาน กลับเกลื่อนลานด้วยลั่นทม หนาวน้ำตา มาห้อมห่ม หัวใจเอยเจ้าเลยลา ครู... ครูอะไรนะ ครูเน้นให้แล้วว่าอะไรมันคือสัญลักษณ์ อย่างเช่น อันแรกดอกรักกำลังจะบาน ให้เราช่วยแปลว่าดอกรักเป็นสัญลักษณ์ของอะไรคะ ความรัก โอเคนะ บางทีเขาอาจจะใช้คำง่าย ๆ ให้เข้าใจได้ง่าย ๆ แหละ แต่ว่าบางคนก็อาจจะยังไม่เข้าใจนะคะ ดอกรัก ก็คือความรักกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เขาเปรียบเทียบเหมือนกับดอกไม้ที่กำลังจะบาน กลับเกลื่อนลานด้วยลั่นทน ลั่นทนแปลว่าอะไร ลั่นทมเป็นสัญลักษณ์ของอะไร ความโศกเศร้า ความทุกข์ใจ หนาวน้ำตามาห้อมห่ม น้ำตาก็เป็นสัญลักษณ์เหมือนกัน สัญลักษณ์ก็แทนความเสียใจเหมือนกัน ฉะนั้น บทประพันธ์นี้เขาก็เลยบอกว่าความรักกำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่ก็ต้องเศร้าเสียแล้ว แล้วก็ต้องแบบเอาน้ำตานี่มาแทนความเศร้าของตัวเอง ก็คือโศกเศร้า รักยังไม่ได้เริ่มเลยกลับเศร้าก่อน อันนี้คือบทประสั้น ๆ ของบทประพันธ์นี้นะคะ อีกบทหนึ่งไม่มีใครไม่เคยไม่ผิดพลาด ไม่มีใครไม่เคยขลาดมาแต่ต้น เมื่อมีเมฆย่อมมีความมืดมน หลังพายุผ่านพ้นจึงสร่างซา ครูขีดเส้นใต้ให้แล้วว่าอะไรเป็นสัญลักษณ์ พวกเราลองตีความดูสิว่าสัญลักษณ์อันนี้มันแทนอะไร เมฆแทนอะไรคะ เมฆ เมฆ มันแทนอะไร สัญลักษณ์แทนอะไร เมฆมันแทนสว่างเหรอ เมื่อมีเมฆย่อมมีความมืดมน ความดี ผิด อ่านดูดี ๆ มันไม่มีทางเป็นไปในเชิงบวกได้เลยนะนักศึกษา ไม่มีใครไม่เคยไม่ผิดพลาด ไม่มีใครไม่เคยขลาดมาแต่ต้น เมื่อมีเมฆย่อมมีความมืดมน เมฆสีดำ เดี๋ยวมันแทนอะไร มันสัญลักษณ์แทนอะไร เรื่องดี ดี ดีเหรอ มันกลายเป็นมืดมนนะ ถ้ามันดีมันจะมืดมนไหม มันต้องเป็นอะไรที่ทำให้มืดมน เศร้า มันมีอะไรเข้ามา เราทำงานอยู่แล้วมันไม่ประสบความสำเร็จ มันมีอะไรเข้ามา อุปสรรค ต้องใบ้ขนาดนั้นเลยทีเดียว เมื่อมีเมฆ ก็คือเมฆแทนอุปสรรค ย่อมมีความมืดมัน มืดมนแทนอะไร มันมีอุปสรรคมา มันก็เลยผิดหวัง โอเคมา หลังพายุผ่านพ้น พายุครูเคลมว่ามันเป็นเหมือนเมฆได้ไหม มันเป็นอุปสรรคเหมือนเมฆได้ไหม ได้ คือ หลังพายุ ก็คือหลังจากอุปสรรคผ่านพ้นไปจึงสร่างซา สร่างซามันถึงจะแปลว่า โล่ง ความอะไร มันมีอุปสรรค มันทำให้ผิดหวัง พอมันอุปสรรคผ่านไป มันก็จะมีความสำเร็จ โอเคนะคะ ไป ค่อย ๆ เรียนรู้ไป สิ่งที่เราต้องพิจารณาในการวิจารณ์ เราก็ต้องดูว่ามีภาพพจน์อะไรบ้าง ภาพพจน์แบบใดบ้าง เมื่อกี้พูดไป สอนไปมี 4 ภาพพจน์ แล้วก็อธิบายมาให้ได้ว่าแล้วภาพพจน์ลักษณะอย่างไร ตีความแบบไหน ครูพาตีความก็ต้องตีความออกมาให้ได้แบบนั้นนะคะ ต่อไป รูปแบบคำประพันธ์ รูปแบบคำประพันธ์นี่มีทั้งหมด 3 รูปแบบ รูปแบบแรก คือ รูปแบบตายตัว หรือตามตัว ก็คือรูปแบบที่เป็นบังคับฉันทลักษณ์ของไทยปกติเลย ไม่ว่าจะเป็นโคลง โคลงสี่สุภาพ ก็จะมีรูปแบบที่บังคับฉันทลักษณ์ เอก 7 โท 4 ก็ว่าไปหรือรูปแบบกาพย์ยานี 11 ก็จะมีบังคับฉันทลักษณ์ข้างหน้า 5 ข้างหลัง 6 แล้วก็การคล้องจอง รูปแบบกลอนสุภาพ หรือกลอนแปดก็จะมี 7-9 คำ แล้วก็กลอนดอกสร้อย ขึ้นต้นด้วยเอย ลงท้ายด้วย เอย ที่ครูเอาขึ้นมา เป็นแค่ยกตัวอย่างให้ดูเฉย ๆ ว่ารูปแบบของคำประพันธ์แท้ ๆ จริง ๆ มีมากกว่านี้ แต่อันนี้คือยกตัวอย่างมาให้ว่าแต่ละรูปแบบก็จะมีบังคับฉันทลักษณ์แตกต่างกันไป ต่อไปรูปแบบกลอนอิสระ รูปแบบอิสระ ก็คือไม่มีบังคับฉันทลักษณ์ เช่น ที่ครูให้นักศึกษาอ่าน สูเป็นไฟ เราเป็นไม้ อันนี้แหละค่ะ อันนี้เป็น เขาจะเรียกว่า "กลอนเปล่า" หรือว่า "กลอนอิสระ" นะคะ จะเป็นวัฒนธรรมที่เรารับอิทธิพลมาจากตะวันตก มีช่องว่างระยะห่างบรรทัดมากกว่าปกติ ลักษณะของประโยคจะสั้นกระชับ แล้วก็จะมีความใหม่ ประโยคที่ใหม่ ยกตัวอย่าง บางคนฝากดวงดาวไปบอกคนรักว่าคิดถึง หลายคนฝากสายลมสายฝน สำหรับฉันได้แต่เก็บความรู้สึกเช่นนั้นไว้กับตัวเอง และปล่อยให้มันเผาไหม้หัวใจฉันจนเป็นสีดำ เคยไหมที่คุณพบใครบางคนสายไป แล้วหัวใจคุณกลายเป็นสีดำ บางคนบอกทำไมหนูอ่านแล้วมันเหมือนร้อยแก้วธรรมดา ๆ มันเป็นลักษณะคล้ายกับร้อยแก้วธรรมดานั่นแหละค่ะ แต่เขาจะมีการเขียนให้เป็นรูปแบบของกลอน ก็เลยเรียกกลอนชนิดนี้ว่า "กลอนเปล่า" ก็คือไม่มีบังคับฉันทลักษณ์นั่นเองนะคะ ต่อไปวรรณรูป วรรณรูป ก็คือการสร้างด้วยอักษร การสร้างภาพด้วยอักษร วรรณณะ คือ ภาษา รูปก็คือภาพ ฉะนั้น วรรณรูป ก็คือการใช้ภาษาในการสร้างภาพ เช่น บทประพันธ์เรื่อง หยาดฝน เขาทำเป็นรูปหยดน้ำฝนอยู่ นักศึกษาเห็นไหมคะ ถ้าใครไม่เห็นก็เห็นเป็นหยดฝนนะคะ เพราะว่าเขาพยายามทำให้เราเห็นเป็นหยดฝนนะคะ ถึงแม้บางคนจะบอกว่าเป็นสามเหลี่ยมสี่เหลี่ยมก็ว่าไป อันนี้คือเขาตั้งใจทำให้เป็นหยดฝนนะคะ เขาพูดถึงเด็กกับสาวที่มองน้ำฝนต่างกัน เด็กคนนั้นมองสายฝนภายนอกหน้าต่าง หยาดน้ำฝนจากฟ้าหลั่งมาเป็นสาย ดู ซิ จ๊ะ น้ำฝน ใส เด็กน่ะจะมองน้ำฝนเป็นสีใส เพราะเขาไม่ได้คิดอะไร เขามีแต่ความบริสุทธิ์ สาวคนนั้นมองสายฝนภายในหัวใจ หยาดน้ำฝนจากใจ หลั่งมาเป็นสาย ดู ซิ จ๊ะ น้ำฝน ขุ่น นี่เขาต้องการให้รู้ว่าสาวพอเริ่มมีความรัก พอเริ่มมีอะไรต่าง ๆ เข้ามาในชีวิต มีประสบการณ์มากขึ้น สายฝนของเขาก็ไม่ได้เป็นใสเหมือนเดิมอีกต่อไปนะคะ หรือรูปนี้ เงยหน้าขึ้นพร้อมกัน อ่านบทประพันธ์นี้พร้อมกันสิ อ่านว่าอะไร ทำไมอ่านได้ไวขนาดนั้น เก่งมากนะคะ สำหรับบางคนที่ยังไม่รู้เลยว่าเพื่อนอ่านมาจากไหนนะคะ มีสติอย่าเผลอ เขากำลังทำเป็นรูปพระพุทธรูป แล้วก็ใช้พยัญชนะ ก็คือตัวอักษร คำว่า "มี" อยู่บนเศียรของพระ สติ ก็คือตัวของพระแล้วก็ช่วงล่าง ก็คือช่วงขา ก็คือคำว่า "อย่าเผลอ" นั่นเอง โดยใช้ภาษามาสร้างสรรค์เป็นรูปภาพนะคะ อันนี้ก็คือวรรณรูป สิ่งที่เราต้องพิจารณาเวลาที่เราจะวิจารณ์บทร้อยกรอง ก็คือเขาใช้รูปแบบกลอนแบบไหน แล้วเหมาะสมกับสิ่งที่เขาเขียนไหม รูปแบบกลอน แบบฉันทลักษณ์แบบตายตัวก็บอกให้ได้ว่าใช้โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ชนิดใดนะคะ แล้วก็สุดท้าย แนวคิดของเรื่อง แนวคิดถ้าเทียบกับพวกเรื่องสั้นกับนวนิยาย ก็คือแก่นเรื่องนั่นแหละ แต่แนวคิดอันนี้เป็นลักษณะของข้อคิด คือ สิ่งที่ผู้อ่านจะต้องค้นหาให้ได้ว่าสิ่งที่ผู้แต่งเขาต้องการจะสื่ออะไร เหมือนตอนที่ครูพูดพฤษภ กาสรให้ฟัง เขาเป็นแบบใดก็แต่สุดท้าย แนวคิดสั้น ๆ แค่ว่าสอนให้มนุษย์รู้จักการทำดี โอเคไหมคะ อันนี้คือแนวคิด ก็คือแนวคิดแบบสั้น ๆ คุณต้องอ่านแล้วสามารถสรุปให้ได้ว่าสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อคืออะไรนะคะ จบแล้ว ในเรื่องของการวิจารณ์บทร้อยกรอง บทร้อยกรองจะมีแค่ 4 หัวข้อแค่นั้นไม่เยอะ แต่มันจะเยอะ มันจะหนักตรงที่ว่าเราสามารถพิจารณาภาษาให้ได้นะคะ เราถึงจะสามารถวิจารณ์บทร้อยกรองได้ นะเยอะ มันจะหนักตรงที่ว่า เราสามารถพิจารณาภาษาให้ได้นะคะ เราถึงจะสามารถวิจารณ์บทร้อยกรองได้มีใครมีคำถามอะไรไหมคะ ไม่มีนะ ก้มหน้าก้มตา ไม่รู้ว่าทำอะไรนะคะ ทีนี้ทวนงานสุดท้ายของเรา งาน ครูจะส่งวิจารณ์ ครูจะส่งบทร้อยกรองให้เราวิจารณ์นะคะ อันนี้เป็นงานเดี่ยว งานเดี่ยว แต่วิจารณ์บทเดียวกันทุกคนในห้อง โอเคนะ แต่ให้เขียนส่งเดี่ยว อาทิตย์หน้าไม่ได้เรียน เพราะว่าเราจะจบ ปิดคอร์สการบรรยายภายในสัปดาห์นี้ แล้วก็ภายในตอนเย็นนี้ เข้า ZOOM ของอาจารย์วุฒินันท์นะคะ แต่งานเรายังไม่จบ งานที่ 1 ที่กำลังจะให้ในตอนนี้ ก็คือวิจารณ์บทร้อยกรอง เดี๋ยวครูจะส่งไฟล์ให้ แล้วให้นักศึกษาพรินต์แล้วก็เขียนมาส่ง อันนี้ให้เขียนเอา เพราะเป็นงานเดี่ยว แล้วก็เป็นงานที่ทุกคนได้บทเดียวกัน ฉะนั้น เขียนเอา ถ้าคุณลอกมา คุณก็ต้องลอกเขียนมา คือ อย่างไรมันก็ต้องผ่านครูอยู่ดี ครูไม่ให้ก๊อบฯ นะคะ อันนี้คืองานที่ครูจะส่งให้ อันนี้ชิ้นที่ 1 ชิ้นที่ 2 คือ เรื่องสั้นที่นำเสนอไปวันนี้แหละ ให้ไปเคลียร์ ปรับ แก้ไข ให้เรียบร้อย เรื่องสั้น 11 หัวข้อน่ะ ส่งวันจันทร์ที่ห้องพัก หัวหน้ารู้ห้องพักครูแล้วนะ ให้เอาไปใส่ไว้ที่บล็อกครูได้เลยนะคะ มันจะเป็นบล็อก เดี๋ยวมันจะมีชื่อครู หนูเอาหยอดใส่ไว้ในชื่อครูได้เลย ส่วนวิจารณ์บทร้อยกรองส่งวันศุกร์ วิจารณ์บทร้อยกรองส่งวันศุกร์ แล้วก็นำเสนอนวนิยาย อาทิตย์ วันที่ 29 มีนาคม นำเสนอนวนิยายของเรา จะจบวันที่ 29 มีนาคม ครูไล่ถูกอยู่ใช่ไหม ที่ครูแจ้งไว้ตอนนั้น ขอโทษค่ะ ขอโทษ โอเค โอเค 5 เมษายน 29 มีนาคม คือ งดคลาสให้ไปทำงาน คือ ปิดคอร์สแล้วน่ะค่ะ ให้ไปทำงาน แล้วก็ 5 เมษายน นำเสนอนวนิยาย แล้วทีนี้ตอนที่เรียนกับอาจารย์วุฒินันท์ เรื่องการเขียนบทความวิจารณ์ จะมีงานเดี่ยวบทความวิจารณ์อีกชิ้นหนึ่ง ที่ทุกคนจะต้องเขียนบทความวิจารณ์ โดยพอหลังจากเรียนแล้ว นักศึกษาสามารถที่จะเลือกนวนิยายหรือเรื่องสั้นเล่มไหนก็ได้ แล้วเขียนบทความวิจารณ์ไม่เกิน 2 หน้ากระดาษ เอาแค่นี้นะคะ ไม่เกิน 2 หน้ากระดาษ แล้วส่งวันสอบปลายภาคของเรา อันนี้ให้เวลาในการทำนาน ไม่ต้องกลัวว่าทำไมงานเยอะแล้วมันจะทันไหม งานชิ้นสุดท้าย คือ บทความวิจารณ์ส่งวันที่ 18 เมษายน เราสอบปลายภาค วันที่ 18 เมษายนนะคะ เป็นช่วงบ่าย สอบในห้อง เดี๋ยวครูจะนัดหมายอีกทีหนึ่ง เพราะว่าสอบรวมกัน 3 ห้อง เดี๋ยวครูหาห้องให้ก่อนนะคะ แต่ว่าใช้การสอบแบบ E-Testing นั่นก็คือเป็นระบบ เดี๋ยวส่วนกลางจะส่งลิงก์ให้ แต่ว่าทุกคนต้องมานั่งสอบด้วยกัน ฉะนั้น อุปกรณ์ในการสอบทุกคนให้เตรียมพร้อม แค่นั้นเองนะคะ แล้ววันที่ 18 จะเป็นส่งงานบทความ วิจารณ์ชิ้นสุดท้ายที่เป็นงานเดี่ยวด้วย สรุป ครูเคยบอกแล้วนะ ว่าวิชานี้เน้นปฏิบัติ ดังนั้น ก็เลยมีการเขียนเยอะหน่อย ซึ่งส่วนใหญ่ครูจะให้ทำเป็นกลุ่ม เพราะว่าลดภาระของเรา งานเดี่ยวของครูจะมีแค่ 2 ชิ้นเท่านั้น นั่นก็คือวิจารณ์บทร้อยกรองที่ต้องส่งวันศุกร์หน้า ไม่ยาก เพราะว่ามี 4 หัวข้อ แค่นี้เอง แล้วก็บทความวิจารณ์ที่หลังจากเราเรียนกับอาจารย์วุฒินันท์เสร็จแล้ว ถึงจะได้ทำนะคะ โดยบทความวิจารณ์นี่ ส่งได้ก็คือ 18 เมษายน ครูสั่งวันนี้ วันนี้วันที่ 22 มีเวลาประมาณ 1 เดือนเต็ม ๆ น่ะค่ะ เกือบ ๆ 1 เดือน ฉะนั้น มีเวลา แต่สิ่งที่คุณต้องเร่งแล้วก็ต้องทำให้ดีที่สุดตอนนี้ ก็คือวิจารณ์นวนิยายที่คะแนน 20 คะแนน และอันนี้เป็นงานกลุ่มด้วย งานกลุ่ม 3 คนด้วย ฉะนั้น ทำให้ดี ทำแบบลักษณะของเรื่องสั้นนั่นแหละ ก็คือวิจารณ์ 11 หัวข้อ แต่ไม่ต้องเย็บมุมมาส่ง ให้ทำเป็นรูปเล่มรายงาน มีหน้าปก มีคำนำ มีสารบัญ แล้วก็เลือกนำเสนอ 5 หัวข้อ ใน 11 หัวข้อ ให้ดูจากสไลด์นะคะ 11 หัวข้อมีอะไรบ้าง ดูจากสไลด์ มีใครมีคำถามตรงไหนไหมคะ ไม่เข้าใจงานไหน หรือว่าสงสัยอะไร ส่งวันศุกร์ ตอนไหนก็ได้ แค่รวบรวมมาส่งเวลาไหนก็ได้ เพราะว่าเราไม่ได้เจอกันในห้องอยู่แล้ว เราสะดวกนัดกันวันไหนก็ตามนั้น แค่เอาไปส่งบอก หรือบางคนบอกว่าส่งใครส่งมันเลยได้ไหม ขี้เกียจรวมกับเพื่อน แต่ว่าห้องพักอาจารย์อยู่ที่อาคาร 36 ห้อง 8 มันจะมีบล็อก มันจะมีบล็อกสีดำ หน้าห้องแล้วก็หาดูชื่อครู แล้วก็หย่อนตรงบล็อกชื่อครูแค่นั้น ถ้าอย่างนั้นทวนปฏิทินของเรานะ ปฏิทินของเรา อาทิตย์หน้ามีอะไรบ้างคะ วันจันทร์ส่งเรื่องสั้น วันศุกร์ส่งวิจารณ์บทร้อยกรองงานเดี่ยว แล้วก็ข้ามไปที่วันที่ 5 นำเสนอวิจารณ์นวนิยาย แล้วก็ข้ามไปที่ 18 สอบปลายภาค ในห้อง แต่ห้องยังไม่รู้ เดี๋ยวแจ้งอีกครั้งหนึ่งนะคะ อันนี้ที่ปฏิทินนะ คราวนี้งานของเรา งานชิ้นที่ 1 ก็คือวันจันทร์วิจารณ์เรื่องสั้นเป็นกลุ่มส่ง จริง ๆ ทำมาแล้วแหละ แต่ก็ให้ไปแก้ไขให้มันเรียบร้อยเฉย ๆ งานชิ้นที่ 2 งานเดี่ยว ก็คือวิจารณ์บทร้อยกรอง งานชิ้นที่ 3 วิจารณ์นวนิยายที่ให้เริ่มทยอยทำมาตั้งแต่แรกแล้วนะคะ แล้วก็นำเสนอ ก็คือวันที่ 5 แล้วก็งานชิ้นที่ 4 งานเดี่ยว บทความวิจารณ์ ส่งวันที่ 18 ทั้งเทอมได้ทำงานเดี่ยวแค่ 2 ครั้งนะคะ ก็คือร้อยกรองกับบทความนี่แหละ ที่เหลืองานกลุ่มนะคะ ฉะนั้น งานเดี่ยวจะเป็นตัวชี้วัดเกรดของเราแล้ว ว่าเกรดของเราจะต่างจากเพื่อนหรือดีกว่าเพื่อนอย่างไร ฉะนั้นเขียนเดี่ยวเขียนออกมาให้ดี ๆ เพราะงานกลุ่มมันต้องเฉลี่ยรวม ได้เท่าไรได้เท่ากัน แต่งานเดี่ยวที่จะทำให้เกรดเราต่างจากเพื่อนแน่นอน เพราะว่างานเราจะดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่กับเราคนเดียว มีใครมีคำถามอะไรไหมคะ ส่วนพัฒนาการวรรณคดีของเราจะเจอกันสัปดาห์หน้าสัปดาห์สุดท้าย อันนี้จะสบายหน่อย อีกวิชาหนึ่งจะสบายกว่ากันนะคะ เป็นธรรมชาติของวิชา 2 วิชา ดังนั้น เราไม่ต้องเซ็งว่าทำไมอันนี้งานเยอะจัง ก็ธรรมชาติของวิชา อีกวิชาหนึ่งพัฒนาการวรรณคดีเหลือแค่นำเสนอเกมอีก 2 กลุ่ม ก็จบแล้ว เตรียมสอบปลายภาคอย่างเดียว ฉะนั้น อีกวิชาหนึ่งเราสบายไปแล้ว ก็จะเหลือเวลาให้มาทำงานวิชานี้นะคะ โอเค มีคำถามอะไรไหมคะ 11 โมงครึ่ง พอดี มีคำถามไหม ถ้าไม่มี เจอกันวันพุธหน้านะคะ วันพุธหน้านำเสนอเกม แล้วก็ปิดคอร์สพัฒนาการ แล้ว... อ๋อ วันพุธหน้าที่เราคุยกันว่าเราย้ายห้อง จะย้ายห้องไปตรงอาคาร 17 ไหม ที่ว่านำเสนอเกม ห้องนั้นมันแอร์พัง ห้องที่เราเรียนวันพุธเมื่อกี้มันแอร์เสีย เราก็เลยร้อน เอาเป็นว่าหาห้องนะ ถ้าอาคาร 17 ว่างเดี๋ยวก็จะไปอาคาร 17 นะคะ 18 พูดผิด ขอโทษค่ะ ค่ะ ไปอาคาร 18 18 ครูพูดผิดหรือเปล่า ครูพูดผิด 18 18 โอเคค่ะ อย่างนั้นวันนี้ก็แค่นี้นะคะ ขอบคุณพี่ล่ามด้วยค่ะ หัวหน้าเชิญค่ะ 

(นักศึกษา) นักศึกษาทำความเคารพ 

(อาจารย์หทัยวรรณ) ค่ะ ไปค่ะ 

[สิ้นสุดการถอดความ]