1
00:00:18,918 --> 00:00:18,921
หลายล็อตทยอยมาแล้วนะ ล่าสุ

2
00:00:18,921 --> 00:00:22,921
ดค่ะ แล้วเดี๋ยววันพ

3
00:00:26,920 --> 00:00:30,920
รุ่งนี้ก็จะเป็นอีก

4
00:00:30,927 --> 00:00:34,927
ล่าสาุด 7,000 กว่าแล้วนะ // สูงขึ้นเรื่อย ๆ  ใช่ไหมคะ

5
00:00:36,999 --> 00:00:40,999
จากวันแรกหลักพัน เป็น 5000 แล้วก็ล่าสุดวันนี้ 7000 กว่าคนแล้ว

6
00:00:42,250 --> 00:00:44,310
ค่ะ มาตั้งหลักก่อน ส่วนจากนั้นจะ

7
00:00:44,310 --> 00:00:46,825
กลับไปทำงานหรือจะไม่กลับแล้ว ก็อีกเรื่องหนึ่งครับ

8
00:00:46,825 --> 00:00:50,825
// บางคนบอกสัญญายังไม่ครบ แต่ไม่ไเป้นไร มาขอความช่วยเหลือจากกระทรวงแ

9
00:00:54,939 --> 00:00:56,456
เพราะครอบครัวตอนนี้ก็เป็นห่วงกันมาก

10
00:00:56,456 --> 00:00:57,534
เมื่อช่วงสายที่ผ่านนะครับ ก็

11
00:00:57,534 --> 00:01:00,963
อีก 90 คน ถึงประเทศไทยแล้ว

12
00:01:00,963 --> 00:01:04,963
ก็ทั้งครอบครังนะครับ ที่เฝ้ารอด้วยความเป็นห่วง

13
00:01:09,711 --> 00:01:10,455
มีน้ำตานะ มีน้ำตา เพราะว่ารอคอยกันมานาน

14
00:01:10,455 --> 00:01:14,455
อยากจะให้กลับมาสู่อ้อมกอดของครอบครัวก่อน

15
00:01:18,774 --> 00:01:20,165
ตัวอย่างหนึ่งนะครับ

16
00:01:20,165 --> 00:01:24,077
ที่วันนี้เป็นแรงงาจากอิสราเอล เขาเปิดใจว่า ดีใจมาก

17
00:01:24,077 --> 00:01:28,077
เอาลองฟังนะครับ อย่างเช่น คุณวีรยุทธ พูดกับเรานะค

18
00:01:30,949 --> 00:01:34,949
รับ ลองดูนะครับ ก็ดีใจครับ ได้กลับเร

19
00:01:34,949 --> 00:01:36,645
็วต้น ๆ นะครับ ก็พยายามติดต่อไป

20
00:01:36,645 --> 00:01:40,645
ถ้าทางการเขาไม่ติดต่อไป ให้เราติดตามตลอด

21
00:01:42,414 --> 00:01:45,705
เพื่อที่มันเร็วขึ้นร เพราะว่าเขาก็ไม่รู้

22
00:01:45,705 --> 00:01:49,444
ว่า เราจะกลับไหม มันมีคนตกค้างอีกไหม

23
00:01:49,444 --> 00:01:53,141
บางทีเขาติดตามไปแล้วก็มันมีคนตกค้างอีกไหม บางทีเขาติดต่อไป

24
00:01:53,141 --> 00:01:57,141
เบอร์โทรเรา คนประสานงานมันน้อย คนประสานงานน่ะ มันน้อย เราก็ต้อง

25
00:02:01,757 --> 00:02:05,757
คอยโทรไปเรื่อย ๆ นี่ครับ ความรู้สึกนะ ของคุณวีรยุทธ

26
00:02:09,844 --> 00:02:13,844
ปัญญาประชุมครับ ที่ได้กลับมาสู่ประเทศไทย พร้อมกับเพื่อนแรงง

27
00:02:14,961 --> 00:02:18,961
ในวันนี้ คุณวีรยุทธบอกดีใจมาก ที่ 1. คือ ตัวเองรอดชีวิต

28
00:02:18,961 --> 00:02:22,171
มาได้ เพราะตัวเองนี่ เจอเหตุการณ์ระเบิด

29
00:02:22,171 --> 00:02:25,973
ตกลงมาที่สวนที่เขาทำงานอยู่เลยครับ ทำให้

30
00:02:25,973 --> 00:02:29,973
ตัวเขานี่ เสี่ยงมาก ๆ  แล้วที่น่าเศร้า ก็คือเพื่อนเสียช

31
00:02:30,966 --> 00:02:32,981
ีวิตไป 1 ราย บาดเจ็บอีก 1 รายนะครับ คุณวีรยุทธเองบอกว่า

32
00:02:32,981 --> 00:02:36,981
ก็รู้แหละว่ามันเสี่ยง แต่เนื่องจากตอนนั้นก็ต้องไปทำงาน

33
00:02:38,900 --> 00:02:41,797
ทำงานครับ ถึงแม้จะเป็นสถานการณ์สู้รบ

34
00:02:41,797 --> 00:02:45,797
แต่นายจ้างบอก ก็ต้องไปทำงานเหมือนเดิม หลายคนบอกว่าแบบนี้

35
00:02:46,612 --> 00:02:49,799
จะไม่ไป นายจ้างก็ขอร้องว่ าไม่มีคนเก็บผลผลิต จึงนะคะ

36
00:02:49,799 --> 00:02:52,819
ก็ไม่มีทางเลือก ก็ต้องไป

37
00:02:52,819 --> 00:02:56,819
นั้น คุณวีรยุทธบอกว่า ก็ได้ยินเสียงไซเรน

38
00:02:57,123 --> 00:03:00,901
มาเลยครับ เสียงไซเรน เดือ1 ครั้ง ทีนี้พอครั้งที่ 2 ได้ยินอีกรอบนี่

39
00:03:00,901 --> 00:03:04,566
ผ่านไปแค่ 2 วิ ระเบิดลงเลยครับ ระเบิดลงเสร็จ

40
00:03:04,566 --> 00:03:08,566
เขาหันไปเห็นเพื่อนที่อยู่ห่างกัน 10 เมตร

41
00:03:10,277 --> 00:03:14,277
เสียชีวิตต่อหน้าเขา เขาก็ตกใจมาก เขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็หอบ

42
00:03:14,644 --> 00:03:15,011
หนีตายหมอบคลาน เท่าที่จะทำได้

43
00:03:15,011 --> 00:03:19,011
ต่อมา แล้วคุณวีรยุทธก็พูดถึง

44
00:03:20,716 --> 00:03:24,716
เสียงสะท้อนที่บางส่วนมองว้่่เห็นว่า

45
00:03:25,421 --> 00:03:29,421
ว่าไปอิสราเอลเป็ฯพื้นที่สู้รบ เป็นพื้นที่เสี่ยง

46
00:03:30,132 --> 00:03:34,132
ทำไม ก็มีคนที่พูดแบบนี้

47
00:03:34,685 --> 00:03:38,685
รู้ว่าเขามีสงครามกันหลายปีที่ผ่านมา ก็สู้รบต่อเนื่อง

48
00:03:38,983 --> 00:03:41,749
ทำไมถึงไปกัน แต่พอคุณวีรยุทธได้ยินอะไรแบบนี้มานี่

49
00:03:41,749 --> 00:03:45,749
คือ บางทีนี้การทำงานหากิน ก็ไม่ได้เลือกได้ นะคร ไปดู

50
00:03:46,979 --> 00:03:50,979
นะ นะฮะ ลองฟังตรงนี้ดูนะ ถ้ารู้ว่าอันตรายไปทำไม

51
00:03:54,199 --> 00:03:58,199
มันอย่างไรล่ะ มันก็ต้องสู้น่้ะเพื่อครอบครั

52
00:03:58,402 --> 00:03:58,786
เพื่อครอบครัว การทำมาหากินนะครับ

53
00:03:58,786 --> 00:04:02,786
คนรวยเขาก็ไม่รู้หรอก คนรวยเขาก็พูดไปเรื่อย

54
00:04:05,220 --> 00:04:07,239
กับสถานการณ์วันนี้ คนจน

55
00:04:07,239 --> 00:04:11,239
อย่างเราน่ะ หาเช้ากินค่ำ

56
00:04:12,804 --> 00:04:16,804
มันก็มันอันตรายขนาดไหน มันก็ต้องเสี่ยงใช่ไหม ใช่ไหมคะล่ะ

57
00:04:18,132 --> 00:04:19,729
// ต้องอยู่ในสถานะแบบเรา

58
00:04:19,729 --> 00:04:20,582
ใช่ ถ้าคนมีอยู่แล้ว

59
00:04:20,582 --> 00:04:24,582
ไม่ไปก็ได้ ใช่ไหมล่ะพี่

60
00:04:24,650 --> 00:04:28,650
// ชีวิตมันต้องดิ้นรนใช่ไหมพี่

61
00:04:32,338 --> 00:04:36,338
ไม่อย่างนั้น ก็อยู่ไม่ได้ครับ // เขาบอกบางคนรวย

62
00:04:36,541 --> 00:04:40,541
ไม่เข้าใจหรอก บางทีเขาก็ต้องทำมาหากิน ต้องมีรายได้

63
00:04:41,790 --> 00:04:45,790
มากนัก (คุณธัญญารัตน์)  น่าเห็นใจ คุณวีรยุทธบอกนะครับ ว่า คนที่กลับมาทั้งหมดกับเขานี่

64
00:04:50,804 --> 00:04:54,804
คือ ตัวเลข ก็คือ 90 คน คุณผู

65
00:04:55,009 --> 00:04:57,044
้ชมครับ ซึ่งในการเดินทางล็อตนี้ตั้งแต่ช่วงสาย

66
00:04:57,044 --> 00:04:59,147
ที่ผ่านมา มีผู้บาดเจ็บนะครับ

67
00:04:59,147 --> 00:05:03,147
2 คนที่บาดเจ็บแล้วกลับมาเมื่อช่วงสาย  คนหนึ่ง บาดเจ็บที่

68
00:05:05,746 --> 00:05:09,021
บริเวณขา ก็คือขาอักเสบ โดนสะเก็ดระเบก

69
00:05:09,021 --> 00:05:13,021
ยาดเจ็บที่ข้อมือ พอมาถึงก็แน่นนอนครับ เจ้าหน้าที่ต

70
00:05:15,019 --> 00:05:18,107
ที่ได้รับบาดเจ็บ ไปให้เจ้าหน้าที่

71
00:05:18,107 --> 00:05:22,107
ปรากฎภาพรวมก็ดี

72
00:05:23,009 --> 00:05:27,004
สามารถเดินทางลับภูมิลำเนาได้เลยนะครับ แล้วก็ประเมินสุขภาพจิตของแรงงานทั้ง

73
00:05:27,004 --> 00:05:28,780
ก็ไม่ได้พบว่ามีใครมีปัญหาแต่อย่างได้ ก็ขึ้น

74
00:05:28,780 --> 00:05:32,780
รถบัสออกจากสนามบินอู่ตะเภานะ ออกจากอู่

75
00:05:34,130 --> 00:05:38,130
ตะเภา ไปที่โรงแรมเอสซีปาร์ค กรุงเทพ

76
00:05:38,243 --> 00:05:42,243
กลับสู่ภูมิลำเนาต่อไปนะครับ // พูดถึงเรื่องจำน

77
00:05:42,618 --> 00:05:46,618
วนเงิน เราสัมภาษณ์หลายคนนะคะ อยู่เมืองไทยหาเงิน

78
00:05:47,030 --> 00:05:51,028
ได้วันละ 300 ส่งกลับบ้าน 50,000

79
00:05:51,028 --> 00:05:55,028
คือ มันอาจจะเป็นความหวังเดียวของเขาจริง ๆ ต่อหลังจากนี้ อาจจะต้องรอดูแล้วแหละ หลายคนบอกให้กลั

80
00:05:59,033 --> 00:06:03,033
บมาก่อน และครอบครัวคือคนที่ โอโฮ เฝ้ารอ

81
00:06:03,033 --> 00:06:04,345
หลายครอบครัวไม่ได้หลับได้นอนนะคะ

82
00:06:04,345 --> 00:06:08,345
หากัน ทีนี ้กลุ่มแรกที่เดินทางมาที่

83
00:06:10,417 --> 00:06:11,961
จัดสถานที่ไว้ที่โรงแรม SC Prak หลาย

84
00:06:11,961 --> 00:06:15,961
ครอบครัว มากจากเหนือ มาจากอีสาน อุ้นลูกจูงหลานกันมา อยากจะเอากับข้าวมาด้วย

85
00:06:18,285 --> 00:06:22,285
ให้ครอบครัวได้กิน เสียงแม่บอก ปลอดภัยแล้วนะลูก

86
00:06:22,987 --> 00:06:25,842
แล้วก็หลายครอบครัวค่ะ ความเชื่อของคนไทย อาด้ายแดงมา

87
00:06:25,842 --> 00:06:27,539
ด้วย มารับขวัญกัน // รับขวัญกันให้กำลังใจกัน

88
00:06:27,539 --> 00:06:31,539
ภาวะสงคราม เห็นเพื่อนตายต่อหน้า บางคนเล่า เห็น

89
00:06:35,043 --> 00:06:39,043
หลายครอบครัว พอเจอหน้ากัน โผลเข้ากอ

90
00:06:39,043 --> 00:06:41,906
ดกัน ร้องไห้ ไปดูภาพบรรยากาศบางช่วง ที่พบกับครอบครัวค่ะ

91
00:06:41,906 --> 00:06:45,906

92
00:08:31,086 --> 00:08:35,084
2 วันเต็ม

93
00:08:35,084 --> 00:08:38,080
กินกันเพียงบะหนี่nเ

94
00:08:38,080 --> 00:08:39,088
กินกันเพียงบะหนี

95
00:08:39,088 --> 00:08:43,088
b เท่านั้นเองก็ต้องประทังชีวิต