หลายล็อตทยอยมาแล้วนะ ล่าสุดค่ะ แล้วเดี๋ยววันพรุ่งนี้ก็จะเป็นอีก ล่าสาุด 7,000 กว่าแล้วนะ // สูงขึ้นเรื่อย ๆ  ใช่ไหมคะ จากวันแรกหลักพัน เป็น 5000 แล้วก็ล่าสุดวันนี้ 7000 กว่าคนแล้วค่ะ มาตั้งหลักก่อน ส่วนจากนั้นจะกลับไปทำงานหรือจะไม่กลับแล้ว ก็อีกเรื่องหนึ่งครับ // บางคนบอกสัญญายังไม่ครบ แต่ไม่ไเป้นไร มาขอความช่วยเหลือจากกระทรวงแเพราะครอบครัวตอนนี้ก็เป็นห่วงกันมากเมื่อช่วงสายที่ผ่านนะครับ ก็อีก 90 คน ถึงประเทศไทยแล้ว ก็ทั้งครอบครังนะครับ ที่เฝ้ารอด้วยความเป็นห่วง มีน้ำตานะ มีน้ำตา เพราะว่ารอคอยกันมานานอยากจะให้กลับมาสู่อ้อมกอดของครอบครัวก่อน ตัวอย่างหนึ่งนะครับ ที่วันนี้เป็นแรงงาจากอิสราเอล เขาเปิดใจว่า ดีใจมาก เอาลองฟังนะครับ อย่างเช่น คุณวีรยุทธ พูดกับเรานะครับ ลองดูนะครับ ก็ดีใจครับ ได้กลับเร็วต้น ๆ นะครับ ก็พยายามติดต่อไป ถ้าทางการเขาไม่ติดต่อไป ให้เราติดตามตลอด เพื่อที่มันเร็วขึ้นร เพราะว่าเขาก็ไม่รู้ว่า เราจะกลับไหม มันมีคนตกค้างอีกไหม บางทีเขาติดตามไปแล้วก็มันมีคนตกค้างอีกไหม บางทีเขาติดต่อไปเบอร์โทรเรา คนประสานงานมันน้อย คนประสานงานน่ะ มันน้อย เราก็ต้องคอยโทรไปเรื่อย ๆ นี่ครับ ความรู้สึกนะ ของคุณวีรยุทธ ปัญญาประชุมครับ ที่ได้กลับมาสู่ประเทศไทย พร้อมกับเพื่อนแรงง ในวันนี้ คุณวีรยุทธบอกดีใจมาก ที่ 1. คือ ตัวเองรอดชีวิตมาได้ เพราะตัวเองนี่ เจอเหตุการณ์ระเบิดตกลงมาที่สวนที่เขาทำงานอยู่เลยครับ ทำให้ตัวเขานี่ เสี่ยงมาก ๆ  แล้วที่น่าเศร้า ก็คือเพื่อนเสียชีวิตไป 1 ราย บาดเจ็บอีก 1 รายนะครับ คุณวีรยุทธเองบอกว่า ก็รู้แหละว่ามันเสี่ยง แต่เนื่องจากตอนนั้นก็ต้องไปทำงาน ทำงานครับ ถึงแม้จะเป็นสถานการณ์สู้รบ แต่นายจ้างบอก ก็ต้องไปทำงานเหมือนเดิม หลายคนบอกว่าแบบนี้จะไม่ไป นายจ้างก็ขอร้องว่ าไม่มีคนเก็บผลผลิต จึงนะคะ ก็ไม่มีทางเลือก ก็ต้องไป นั้น คุณวีรยุทธบอกว่า ก็ได้ยินเสียงไซเรนมาเลยครับ เสียงไซเรน เดือ1 ครั้ง ทีนี้พอครั้งที่ 2 ได้ยินอีกรอบนี่ ผ่านไปแค่ 2 วิ ระเบิดลงเลยครับ ระเบิดลงเสร็จ เขาหันไปเห็นเพื่อนที่อยู่ห่างกัน 10 เมตร เสียชีวิตต่อหน้าเขา เขาก็ตกใจมาก เขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็หอบหนีตายหมอบคลาน เท่าที่จะทำได้ ต่อมา แล้วคุณวีรยุทธก็พูดถึงเสียงสะท้อนที่บางส่วนมองว้่่เห็นว่า ว่าไปอิสราเอลเป็ฯพื้นที่สู้รบ เป็นพื้นที่เสี่ยงทำไม ก็มีคนที่พูดแบบนี้ รู้ว่าเขามีสงครามกันหลายปีที่ผ่านมา ก็สู้รบต่อเนื่อง ทำไมถึงไปกัน แต่พอคุณวีรยุทธได้ยินอะไรแบบนี้มานี่ คือ บางทีนี้การทำงานหากิน ก็ไม่ได้เลือกได้ นะคร ไปดูนะ นะฮะ ลองฟังตรงนี้ดูนะ ถ้ารู้ว่าอันตรายไปทำไม มันอย่างไรล่ะ มันก็ต้องสู้น่้ะเพื่อครอบครัเพื่อครอบครัว การทำมาหากินนะครับ คนรวยเขาก็ไม่รู้หรอก คนรวยเขาก็พูดไปเรื่อย กับสถานการณ์วันนี้ คนจนอย่างเราน่ะ หาเช้ากินค่ำ มันก็มันอันตรายขนาดไหน มันก็ต้องเสี่ยงใช่ไหม ใช่ไหมคะล่ะ  // ต้องอยู่ในสถานะแบบเรา ใช่ ถ้าคนมีอยู่แล้วไม่ไปก็ได้ ใช่ไหมล่ะพี่ // ชีวิตมันต้องดิ้นรนใช่ไหมพี่ ไม่อย่างนั้น ก็อยู่ไม่ได้ครับ // เขาบอกบางคนรวยไม่เข้าใจหรอก บางทีเขาก็ต้องทำมาหากิน ต้องมีรายได้ มากนัก (คุณธัญญารัตน์)  น่าเห็นใจ คุณวีรยุทธบอกนะครับ ว่า คนที่กลับมาทั้งหมดกับเขานี่ คือ ตัวเลข ก็คือ 90 คน คุณผู้ชมครับ ซึ่งในการเดินทางล็อตนี้ตั้งแต่ช่วงสาย ที่ผ่านมา มีผู้บาดเจ็บนะครับ 2 คนที่บาดเจ็บแล้วกลับมาเมื่อช่วงสาย  คนหนึ่ง บาดเจ็บที่บริเวณขา ก็คือขาอักเสบ โดนสะเก็ดระเบกยาดเจ็บที่ข้อมือ พอมาถึงก็แน่นนอนครับ เจ้าหน้าที่ตที่ได้รับบาดเจ็บ ไปให้เจ้าหน้าที่ ปรากฎภาพรวมก็ดี สามารถเดินทางลับภูมิลำเนาได้เลยนะครับ แล้วก็ประเมินสุขภาพจิตของแรงงานทั้งก็ไม่ได้พบว่ามีใครมีปัญหาแต่อย่างได้ ก็ขึ้นรถบัสออกจากสนามบินอู่ตะเภานะ ออกจากอู่ตะเภา ไปที่โรงแรมเอสซีปาร์ค กรุงเทพ กลับสู่ภูมิลำเนาต่อไปนะครับ // พูดถึงเรื่องจำนวนเงิน เราสัมภาษณ์หลายคนนะคะ อยู่เมืองไทยหาเงินได้วันละ 300 ส่งกลับบ้าน 50,000 คือ มันอาจจะเป็นความหวังเดียวของเขาจริง ๆ ต่อหลังจากนี้ อาจจะต้องรอดูแล้วแหละ หลายคนบอกให้กลับมาก่อน และครอบครัวคือคนที่ โอโฮ เฝ้ารอหลายครอบครัวไม่ได้หลับได้นอนนะคะ หากัน ทีนี ้กลุ่มแรกที่เดินทางมาที่จัดสถานที่ไว้ที่โรงแรม SC Prak หลายครอบครัว มากจากเหนือ มาจากอีสาน อุ้นลูกจูงหลานกันมา อยากจะเอากับข้าวมาด้วย ให้ครอบครัวได้กิน เสียงแม่บอก ปลอดภัยแล้วนะลูก แล้วก็หลายครอบครัวค่ะ ความเชื่อของคนไทย อาด้ายแดงมาด้วย มารับขวัญกัน // รับขวัญกันให้กำลังใจกัน ภาวะสงคราม เห็นเพื่อนตายต่อหน้า บางคนเล่า เห็นหลายครอบครัว พอเจอหน้ากัน โผลเข้ากอดกัน ร้องไห้ ไปดูภาพบรรยากาศบางช่วง ที่พบกับครอบครัวค่ะ  2 วันเต็ม กินกันเพียงบะหนี่nเกินกันเพียงบะหนีb เท่านั้นเองก็ต้องประทังชีวิต