[เสียงโฆษณา] แมลงสัตว์กัดต่อย น้ำมันตรา // ขอบคุณมากนะ ที่ช่วย เองตามมันไปไม่ทันหรอก เราอยู่รวมกันที่นี่จะดีกว่า // พวกเอ็งโชคดีนะ ที่เจอพิษแค่นี้ ถ้าเจอพิษไอ้เกล็กเงินไม่มีทางรอด // ไอ้เกล็ดเงินเหรอ // ไอ้งูยักษ์นั่นไง ที่ลือกันว่ามันเป็นเปรต // เหลวไหล // แต่อย่างไรก็ต้องขอบใจพวกเธอนะ ถ้าไม่ได้พวกเธอ พวกเราคงแย่ // มึงไว้ใจอี 2 ตัวนั่นเหรอ // ถ้ามึงโดดตีนกูแน่ // มึงคงไม่เคยได้ยินเรื่องเล่าไอ้พวกชนเผ่าลึกลับที่มันอยู่ในป่า กูรู้แต่มึงไม่หุบปากแหละก็ // ทำไม คนอย่างมึงกูยิงทิ้งมาเยอะแล้ว อย่าว่าแต่มึงเลย ขนาดพระเคยฆ่ามาแล้วเว้ย มึงว่าอย่างไรนะ // มด อย่า // เมื่อกี้มึงว่าอย่างไรนะ // หมวด อย่า เราเป็นตำรวจ ผมไม่น่าดื้อรั้นเลย ถ้าไม่อย่างนั้นทุกคนคงไม่ต้องมาตาย // เอาน่า มันเป็นหน้าที่ มันไม่ใช่เรื่องส่วนตัวปใช่ไหมหมวด // ผมจะพาทุกคนออกไปจากที่นี่ให้ได้ เอ็งชื่อสีอ่อนใช่ไหม // ใช่ พี่ข้าชื่อศรีอ่อน // ถ้าพี่เองศรีอ่อน เองก็ชื่อสีเข้ม // ไอ้คนชั่ว คุณแพนมาแล้ว // อย่าให้กูออกไปได้นะมึง // พวกแกเป็นใคร ฉันถามว่าพวกแกเป็นใคร // ข้าเป็นพวกเร่ร่อน ออกมาหาของป่ากับสมุนไพร // แกโกหก แกก็รู้ป้่านี้มันป่าอาถรรพ์ มีแต่ปีศาจเท่านั้น ที่เพ่นพ่านได้ // เขามาช่วยเรานะ หัดเชื่อใจคนอื่นบ้างสิ คนอื่นเสียบ้างสิ ไม่ ข้าไม่เชื่อใครทั้งนั้น // เลิกมองคนในแง่ร้ายสักที ก็เห็นอยู่ว่าเขาก็เป้นคนเหมือนกับเรา เป็นอย่างไรบ้าง พาไปหาเพิ่ม ไอ้สมุนไพรพวกนั้นมันช่วยได้ช่วยคราวเท่านั้นแหละ มันช่วยแค่เดินทางไปรักษาตัวต่อที่หมู่บ้านข้าได้ // แล้วมันอยู่ไหน // ต้นน้ำด้านนู เอ็งไปก็ไม่รู้จักมันหรอก ข้าจะไปกับน้องข้า ไปกคำแพง ถ้าเขาไม่ช่วย ใครจะช่วย เขาเป็นชาวป่า เขาเป็นชาวป่าต้องรู้เรื่องสมุนไพร จะไประแวงเขาทำไม // ถ้าเรื่องสมุนไพรข้าก็รู้ นี่ // นาย นาย มันจะมีประโยชน์ต่อนาย เมื่อถึงเวลา // ไม่เห็นต้องช่วยทุกคนเลยนี่พี่ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น // เอ็งคงไม่อยากแบกคนเจ็บให้เป็นภาระใช่ไหม // ก็ทิ้งคนเจ็บ พาคนไม่เจ็บไปไง ระหว่างคนเจ็บกับคนชั่ว เอ็งจะพาใครเข้าหมู่บ้าน คนชั่วดีกว่า คนชั่วมันยังเดินได้ คนเจ็บมันเดินไม่ได้ // เจริญแหละเอ็ง // แต่ถ้าข้าเป็นพี่ข้าจะช่วยคนเดียวพอ แล้วเอ็งจะช่วยคนไหน // ก็ไอ้หนุ่มคนที่ถามชื่อพี่ไงล่ะ // เร็วเข้าเถอะน่ะ เดี๋ยวค่ำมืดพอดี // พาคนเมืองกลับไปเยอะอย่างนี้ มีหวังแม่เฒ่าคงดีใจ // คำแพง ฟังพี่ดี ๆ นะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เอ็งต้องพาพวกนั้นกลับเข้าหมู่บ้านให้ได้เข้าใจไหม ไม่มีเวลาแล้ว // พี่ // ไป // ช่วยด้วย // สีอ่อน // ช่วยด้วย ง// ข้าหนาว ข้าโดนไอ้เกล็ดมัน เคี้ยวให้ละเอียด แล้วพอกแผลไว้ // ไม่เป็นไรแล้ว เพราะว่าเอ็งกอดข้าเสียแน่น // ขอโทษ // เอ็งไม่ได้ทำอะไรผิดนี่