Pause(คุณเพลงรบ) สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านนะครับ ภาคบ่ายของเรานะครับ ใกล้ที่จะเริ่มขึ้นแล้วนะครับ ขออนุญาตประชาสัมพันธ์นะครับ เรื่องแรกนะครับ สำหรับท่านที่เข้าประกวดแข่งขับรอบชนะเครับ กับการประกวดนวัตกรรม InChallenge นะครับ ก็สามารถเข้ามาเตรียมตัวบริเวณงานได้เลยนะครับ เพื่อเข้าแข่งขันนวัตกรรมเทคโนโลยีและปัญญาประดิษฐ์ AI ครับ เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการนะครับ มีทั้งหมด 10 ทีมนะครับ ซึ่งตอนนี้ทั้ง 10 สามารถเข้ามาเตรียมตัวได้เลยนะครับ ในส่วนของช่วงเวลา 14.30 น. ครับ ก็จะเป็นอีก 1 Session ครับ ก็จะเปการประชุม Exครับ เพราะฉะนั้น แล้วทุกท่านเตรียมความพร้อมได้เลยนะครับ จะจัดขึ้นนะครับ ณ ห้อง Meeting Room ot8Meeting Room  10 นะครับ กับการประชุม Rcแล้วก็ตอนนี้ทุกท่านสามารถเข้ามาในบริเวณงานได้เลยนะครับ สำหรับท่านที่นำรถเข้ามาจอดที่บริเวณลานจอดนะครับ แล้วก็ได้บัตรจอดรถมา สามารถนำมาประทับ นำมาล้างบัตรได้เลยนะครับ จรงบริเวณฝั่งขวามือนะครับ [เสียงดนตรี] (คุณเพลงรบ)  สวัสดีครับ สวัสดีครับผม ช่วงเวลาเขาเรียกว่าเป็นช่วงเวลาที่อิ่มนะครับ แล้วก็จะเป็นการต่อเนื่องกับการเสวนาในวันนี้นะครับ อันนี้มีจอล่ามภาษามือด้วยไหมครับ สำหรับในช่วงบ่ายของวันนี้นะครับ ก็จะเป็นกิจกรรมที่เรียกว่าที่เป็นกิจกรรมคู่ขนาน ซึ่งเราได้เรียนไปแล้วนะครับว่าเราก็จะมี Workshop อยู่อีกห้องหนึ่ง ซึ่งจุด เวิร์กชอปเหล่านั้นนะครับ ก็จะเป็นวิชาการนะครับ แลกเปลี่ยนด้านวิชาการนะครับ รวมถึงบนเวทีแห่งนี้ครับ เราจะมีการเสวนาที่สำคัญในช่วงบ่ายอีกด้วยนะครับ สำหรับเวลา 13.00-17.00 น. นะครับ ก็จะเป็น ห้อง Meeting Room 2-5 นะครับ ก็จะมีการเสนอบทความวิชาการ และบทความกึ่งวิชากาและบทความกึ่งวิชาการจำนวน 58 วิชาการด้วยกันนะครับ แล้วก็เวลา 13.30 น. ห้วงเวลาตอนนี้นะครับ ห้วงเวลาตอนนี้นะครับ ก็จะเป็นหัวเราจะมีการเสวนาในหัวข้อ ศาสตร์เพื่อการมีอายุยืนยาวอย่างมีคุณภาพนะครับ ซึ่งประโยคช่วงสุดท้ายนะครับ สำคัญมาก ๆ เราจะมีชีวิตยืนยาวได้อย่างมีคุณภาพได้อย่างไรนะครับ เรามีท่านทีมผู้เชี่ยวชาญนะครับ ที่จะมามอบความรู้ให้กับเราในวันนี้ด้วยนะครับ โอ้ จอล่ามมาแล้วนะครับ โอเคนะครับ ด้านล่างส่งภาษามือกันใหญ่เลยว่าผมพูดอะไรอยู่นะครับ ตอนนี้เห็นแล้วนะครับ โอเคนะครับ เห็นนะครับ ผมขอมือคนหูหนวกหน่อยนะครับ ผู้พิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมายนะครับ ก็มีน้องจากโรงเรียน... โรงเรียนทุ่งมหาเมฆด้วยนะครับ ที่เข้ามาเป็นอีกหนึ่งนวัตกรรมของเรา แล้วก็ได้ไปดูผลงานของน้อง ๆ ตอนนี้นะครับ จอล่ามพร้อมแล้ว และแน่นอนว่าบนเวทีก็พร้อมแล้วเช่นกันครับ รวมถึงท่านวิทยากรที่จะมามอบความรู้แลกเปลี่ยนให้กับเรานะครับ ในหัวข้อศาสตร์และแนวคิดชีวิตเพื่อการมีอายุยืนยอย่างมีคุณภาพนะครับ วันนี้ก็จะไได้รับเกียรติสูงสุดนะครับ จากท่าน ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.บุหงา ตโนภาส นะครับ ที่มาจากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ขอเรียนเชิญท่านอาจารย์ครับ ขอเสียงปรบมือให้อาจารย์ด้วยนะครับ ทำไมตัวจริงสวยกว่าในรูปล่ะครับ ท่านที่สองนะครับ ขอเรียนเชิญครับ แพทย์หญิงประกายพรึก ทั่งทอง นะครับ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน นะครับ คุณหมอมองรูปใหญ่เลยนะครับ ว่าเอ๊ะ ในรูปกับตัวจริงใครสวยกว่า ตัวจริงสวยกว่านะครับ และท่านอาจารย์ ชูศักดิ์ จันทยานนท์ ครับ นายกสมาคมผู้ปกครองบุคคลออทิซึมไทย ครับ ขอเรียนเชิญครับ หล่อเช่นกันครับอาจารย์ ช่วงบ่ายเขาบอกว่าเป็นช่วงเวลาโกงมาก เขาบอกว่าโกงครับ เพราะว่าผู้รับฟังจะเริ่มง่วงแล้ว สำหรับผู้เสวนหรือผู้เสวนาเอง ต้องดึงทุกท่าน ทุกคนกลับมารับรู้ร่วมกันนะครับ สำหรับเวทีนี้นะครับ ผมก็จะมอบให้ผู้เชี่ยวชาญนะครับต่อจากนี้นะครับ ท่านผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทอแสงรัศมี ถีถะแก้ว นะครับ ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายสื่อสารองค์กร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ขอเรียนเชิญครับ และขอมอบเวทีเสวนานี้ให้กับวิทยากรของเรานะครับ // ค่ะ เรียนนะคะ ท่านคุณหญิง ดร.สุมาลี อุทัยเฉลิมนะคะ ท่านกรรมการสภาสถาบันนะคะ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง ด้วยนะคะ ท่านก็เป็นบุคคลสำคัญที่มากำลังใจเกาะติดหน้าเวทีเลยนะคะ ก็สำหรับวันนี้นะคะ ในช่วงบ่ายค่ะ เราก็จะมาพูดคุยกันในเรื่องที่ ตอนนี้หลายคนไปทักว่าอายุเท่าไรนะ ใกล้สูงวัย อายุใกล้ 60 หรือยัง ไม่ค่อยอยากให้ถามใช่ไหมคะ เพราะว่าเขาก็จะว่าแหมพูดเรื่องอะไรนะคะ แต่จริง ๆ แล้วนะคะ พวกท่านยังไปแตะ อายุ 60 แล้วท่านยังปิ๊งอยู่เลยนะคะ แล้วก็ยังฟินี่ ก็จะถือว่าท่านนี่ใช้ชีวิตมาอย่างดี อยู่อย่าง Active Edging ในเวทีวิชาการนะคะ ทางด้านเวทีระดับชาตินี่ เราก็ต้องมาแตกกลุ่มสำคัญของเราค่ะ ก็คือกลุ่มผู้พิการนั่นเองนะคะ ว่าเราจะดูแลสุขภาพร่างกายของเราอย่างไรบ้างนะคะ เพื่อให้เรานี่มีอายุยืนยาวอย่างมีสุขภาพที่ดี ซึ่งด้านบนเวทีนี้นี่ ก็ล้วนแต่เป็นผู้สำคัญก็จริง ๆ มีความสำคัญ ตอนนี้ฮิตพูดกันมากเลย ก็คือเรื่องของ ลองจิบิตี้ แปลจริง ๆ แปลอย่างไรและคำคำนี้จะมีต่อสุขภาพเราอย่างไร รบกวนให้ท่าน ท่านไหนดีคะ เดี๋ยวคุณหมอ คุณพยาบาล อาจารย์บุหงาก่อนนะคะ สำคัญอย่างไรคะ (แพทย์หญิงประกายพรึก) 3 คำ ง่าย ๆ นะคะ ยืนยาวสุขภาพดีและคุณภาพชีวิตที่ดี 3 คำเท่านั้นเองค่ะที่เป็นคีย์เวิร์ด เราไม่ใช่คนติดเตียง อายุยืนยา่วยังมีความ Happyness อยูิ่งที่เราอยากวาดหวังไว้ และเมื่อสุดท้ายของชีวิต เราก็เสียชีวิตอย่างสมศักดิ์ศรีและมีคุณภาพของมนุษย์นั่นคือทุกอย่าง นั่นเป็นความฝันของพวกเรา พี่คิดว่าน่าจะเป็นพี่นะคะ เมื่อกี้ถามอายุกันใหญ่เลยนะคะ ว่าใครเป็นพี่ ใครเป็นน้อง ก็คืดว่าจุดนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่เราจะจุดประกายตัวเองนะคะ และก็ให้พลังกับตัวเอง ที่จะสร้างสุขภาพที่ดี เพื่อทมี่ชีวิตยืนยาวนั้น เรายงมี Happeinesมีเพื่อนที่รัก มีคนที่รักอยู่ข้างกายเรานะคะ ดังนั้น นั่นคือ 3 คำนี้เองค่ะ ชีวิตยืนยาว สุขภาพที่ดี และคุณภาพชีวิตที่ดี ค่ะ เชิญคุณหมอค่ะ (แพทย์หญิงประกายพรึก) ก็คล้าย ๆ กันนะคะ พูดคำสั้น ๆ ปกติเราต้อง Giagto life ก็คืออยากให้ชีวิตเรายืนยาว เราควรจาก Keep life เราควรจะมีชีวิตชีวาหรือมีชีวิตที่ดี แนะนำเหมือนกันนะคะ ต้องถามอาจารย์ชูศศักดิ์ด้วย คุณอาจารย์ชูศักดิ์ด้วยในฐานะเป็นตัวแทนของทางกลุ่มคนพิการด้วย จริง ๆ แล้วเราต้องเข้าไปด้วยไหมคะนี่ (นายชูศักดิ์) จริง ๆ เมื่อกี้ถามไแล้ว ผมน่าจะอาวุโสสุด เพราะว่าเรามีความรู้สึกว่าเรามีความสุข เราาก็เลยลืมอายุตัวเราเอง พอเรายิ้มเรื่อย ๆ นี่ ไปไหน เมื่อกี้พิธีกรบอกยังดูหนุ่ม จริง ๆ มันไม่ได้หนุ่มแล้วล่ะ แต่เรามีความสุข มันสุขนี่ มันก็เลยทำงานได้ ทีนี้กลับมาที่คนพิการ จริง ๆ คนพิการที่ผมทำงานด้วย เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ นี่ ส่วนใหญ่พอเขาถึงจุดจุดหนึ่งนี่เขาก็มีสตินะครับ เขาก็รู้ว่าสิ่งที่เขาทำนี่ มันสร้างให้กับกลุ่มคนพิการอื่น ๆ ฉะนั้น กลุ่มเหล่านี้ เป้นกลุ่มที่มีพลังงานสูง สูงมาก ๆ นะครับ เหมือนกับมันอยู่ไม่นิ่งน่ะถ้าบอกเป็น Hyper Active ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น ว่าคนพิการหลายคนที่ขึ้นมาขับเคลื่อนสังคมนี่ ก็จะเป็นอย่างนั้น แต่ในความเป็นจริงนี่ เราก็ไปพบคนพิการนะครับ ทุกประเภทเลยนะครับ พอเขาอายุเพิ่มมากขึ้นน่ะระบบการดูแลช่วยเหลือเขานี่ บางทีมันตอบโจทย์แค่พื้นฐานประจำวัน แต่มันไม่สามารถเข้าไปดูแลอะไรที่มัน Extra กว่านั้นได้ ตรงนี้เป็นเพลนพอย พอหันกลับมาดูว่าเอ๊ะเราจะทำอย่างไร เมื่อกี้พอเจออาจารย์ 2 ท่านนี่นะครับ บางขุนเทียนนี่ของเรา ของท่านอาจารย์ก็อยู่คณะพยาบาล ก็เลย เอ๊ะ มันน่าจะมีชุดความรู้อะไรหรือเปล่า ที่ต้องให้กลุ่มคนพิการ พ่อแม่ ที่มีลูกพิการหรือตัวพิการเองนี่ ต้องเตรียมความพร้อมตัวเอง เพราะฉะนั้น ในวัยต่าง ๆ อะไรที่เป็นแนวปฏิบัติที่สำคัญและจำเป็น รวมทั้งสื่ออุปกรณ์ สื่ออำนวยความสะดวก เรื่องคนพิการมากมาย ทั้งเทคโนโลยีอะไรต่าง ๆ มากมาย ปัญหาของคนพิการคือการเข้าถึง การเข้าถึงนี่ แล้วก็การเข้าถึงหมายถึงการเข้าไม่ถึง เศรษฐกิจไม่พอนะครับ แล้วก็มันเกิดประโยชน์จริงไหม เราอยากได้ความรู้ตรงนี้ครับ // ค่ะ ก็เรื่องของผู้สูงอายุนี่นะคะ ในประเทศไทยนี่ เราก็ทราบว่าเราเป็นสังคมสูงวัยฉบับสมบูรณ์นะ Asainเรียบร้อยนะคะ แต่จริง ๆ ถ้าเราไปเจาะรายจังหวัดจริง ๆ ลงไปเลยนี่ก็จะพบว่าหลายจังหวะนี่คือมีผู้สูงอายุน้อยกว่าร้อยละ 30 แล้วนี่นะคะ ถ้าในด้านดีันี่ ก็จะเป็นทางคุณหมอ คุณพยาบาลสาวสวยของเราทั้งคู่นะคะ Active Edging แต่อีกประเด็นหนึ่งที่เรากังวลเลยนะคะ ว่าแล้วจริง ๆ แล้วนี่ เขาจะไปถึงตรงนั้นได้อย่างไร ไม่ Active มันจะมีชาเลนอะไรอีกบ้าง ให้ทั้ง 2 ท่านค่ะมองสถานการณ์สูงวัยระดับสุดยอดของประเทศว่าตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างค่ะ// จริง ๆ แล้วนี่ เราต้อง Pre edging pre edging คือจะพูดถึงคำว่า ก็คือ Screening ก็คือเราต้อฃมีการคัดกรองโรเตรียมตัวเรื่องการคัดกรองโรค เพราะถ้าเราตรวจพบเร็วน่ะค่ะ เราก็จะทำให้เรารักษาอาจจะบาดเจ็บหรือความพิการอะไรอย่างนี้น่ะค่ะ ก็คือการนอน นอนที่ดี ก็จะทำให้สุขภาวะเราดีขึ้นโซเซียลในเรื่องความสำคัญ แล้วก็มีเรื่องเมื่อกี้พูดถึง Strenge ไปแล้วนะ Stang เรื่องของด้วยค่ะ ก็อันนี้ก็สำคัญด้วยค่ะ ประมาณนี้ เราเข้าสู่สูงวัยอย่างมีคุณภาพ โรงพยาบาลน่ะค่ะ เราจะมีโรงเรียนผู้สูงอายุบางขุนเทียนนี่ค่ะ ซึ่งเรามีศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุเรายังมีโปรแกรม INC โรงกลางซึ่งจะช่วยลดความพิการกับครอบครัวด้วยอย่างนี้ค่ะ จริง ๆ มันต้องเริ่มจาก Pre ไปเลยค่ะ // ก็เหมือนกับว่าทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ เราจะไม่ถามว่าใคร 60 จริง ๆ กวาดตามองก็ดูวัยรุ่นกันทุกคนนะคะ แต่ว่าสำคัญก็คือกายเนาะ สุขภาพกายจิตใจนี่แหละ แล้วก็การมีส่วนร่วมในสังคมด้วย และความท้าทาย ไปออกตรวจสุขภาพที่ชุมพรนะคะ สิ่งที่เห็นนี่ คือ Loanlyness ความเหงาค่ะ ใครเหาง มี ยกมือบ้างไหมคะ ไม่มี ไม่มีใครเหงา มีใครเหงาบ้างคะ อึ้งไหมคะ // กอด เอามือนั้นมากอดตัวเองก่อนเลย รักตัวเองก่อนเลยจะได้ไม่เหงามาก (แพทย์หญิงประกายพรึก) เพราะฉะนั้น เรื่อค่ะ จัดการกับความเหงา เราต้องอยู่กับความอิสระ แล้วก็มีพลังในตัวเองนะคะ อันนี้เรื่องสำคัญเพราะว่าเราไม่รู้ว่าคู่ชีวิตของเราจะไปเมื่อไหร่ คุณพ่อคุณแม่ของเรา ท่านจะไปเมื่อไร ผู้คนที่รักข้างกายเราจะไปเมื่อไหร่ เราไม่รู้ เพราะฉะนั้น สิ่งหนึ่งที่เราต้องสามารถมีพลังแล้วก็จัดการกับตัวเองให้ได้ วันก่อนนี่ที่ไปนี่ก็มีคุณตาคนหนึ่งบอกว่าเรียกตาเถอะหนู แอบนึกในใจ พี่ก็พอค่ะ นะ บอก หนูเชื่อไหม หนูเชื่อไหมที่หนูมานี่ ตายิ้มได้ ไม่ได้มานานแล้วเพราะตาอยู่บ้านคนเดียว เพราะฉะนั้น อยากจะบอกกับเราว่าสิ่งหนึ่งที่เรามี ก็คือเตรียมตัวและเตรียมใจ ที่จะอยู่อย่างไร ยัง strong ใคร Strong บ้าง ยกมือค่ะ นี่นะคะ รางวัลเอาที่ไหนคะ (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.บุหงา) รางAMITL ได้เลยนะคะ เพราะฉะนั้นจุดแรกค่ะอาจารย์ พี่น้องคะ คือเราต้อง Strong เมื่อใจเราเข้มแข็ง ไม่มีข้อจำกัดใด ๆ ที่จะหยุดยั่งเราได้ เมื่อกี้เห็นนะคะว่ามาเวทีนี่ โอเคเราเป็นผู้พิการ แต่สิ่งหนึ่งที่พี่เห็น คือ ท่านคือคนที่มีพลังในตัวเอง ท่านถึงมางานนี้ อันนี้ถ้าใช้ ยกมือค่ะ นี่ ปรบมือปให้ตัวเองด้วยค่ะ // เดี๋ยวอีกแป๊บหนึ่งจะชวนขึ้นมาร้องเพลงเล่นคอนเสิร์ตเดี๋ยวเราจะเปิดคอนเสิร์ต ที่เห็นในเวทีนี้ที่มา คือคนที่มีความเข้มแข็ง และมี Socail Life คือมีพลังที่จะอยู่ในสังคม ที่จะพบปะในสังคม เพราะฉะนั้นค่ะ นี่เป็นจุดแข็งของท่าน อยากให้คีฟนี้ไว้ เมื่อไหร่ที่ใจเราสตรอง สมองเราโอเค ทุกอย่างไม่มีอะไรที่เป็นข้อจำกัดค่ะ โรค ไม่สบาย คำว่า "คุณภาพชีวิตที่ดี" ไม่ได้แปลว่าเราปราศจากโรค แต่มันหมายถึงเรามีสุขภาพกายที่ดี สามารถดูแลตัวเองได้ เรามีสุขภาพจิตที่ดีที่เรายิ้มได้ นั่นคือจุดที่เรามีสุขภาพของการมีคุณภาพชีวิตที่ดี เราต้องแก่อย่างสวย แก่อย่างหล่อนะคะ แก่อย่างมีคุณภาพชีวิตที่ดี ท่านลองทำกล้ามเนื้อขาของท่านดูสิคะ กล้ามเนื้อขา ปรบแล้วต้องปึ้งปั้ง ต้องบริหารกล้ามเนื้อต้นขาเลยค่ะ เพราะอะไรคะ เพราะว่าถ้ากล้ามเนื้อขาท่านไม่แข็งแรง ท่านมีโอกาสล้มได้ เนื้อยุ่ย (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.บุหงา) อันนี้ไม่ได้นะคะ กลับไปต้อง Excuเพราะฉะนั้นนะคะ กล้ามเนื้อขาของเรานะคะ กล้ามเนื้อขาแข็งแรงนะคะ ท่านก็จะไม่เป็นข้อเข่าเสื่อม กล้ามเนื้อแขนท่านต้องแข็งแรง พลังแขนท่านต้องมี ยกกำปั้นขึ้นมาสิคะ ไม่ต่อยกำปั้นนะคะไม่ต่อยชาวบ้านนะคะ ยกมาว่าเรามีแรง ขา แขน แข็งแรง ไปที่ไหนได้ใจเราอิสระ เพราะฉะนั้นค่ะ รักษาสุขภาพให้ดี สำคัญมากเลย ใจต้องโอเคนะคะ (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทอแสงรัศมี) ซึ่งอันนี้ต้องถามเสริมเลยค่ะ ที่พระจอมเกล้าลาดกรที่พระจอมเกล้าลาดกระบังนี่ Society ให้นักศึกษาเรียนตั้งแต่ปี 1 เตรียมพร้อม ดูแลตัวเองตั้งแน่เนิ่น ๆ เลย แล้วไปดูแลคนที่บ้านด้วย ว่าจะมี Ative Asting แต่วัยนี่ มันไปแล้ว ย้อนเวลาไม่ได้แล้ว ทั้งสุขภาพทั้งกายใจนี่เมื่อไหร่ก็ไม่สายใช่ไหมคะ // มีอะไรสายในที่นี้ค่ะ เริ่มตั้งแต่วันนี้ อย่างที่เรียนไป เริ่มตั้งแต่วันนี้ 1. วิธีคิด ถ้าเราปรับวิธีคิดว่าอะไรที่เป็นทุกข์ เรื่องของเขาไม่ใช่เรื่องของเรา ถ้าเราอยากเม้าก็เม้าไปนะคะ แต่อย่าเอามาใส่ใจ เพราะท่านก็จะนอนไม่หลับ ตีลังกา 5 รอบ ตี 2 ก็ยังนอนไม่หลับ สุขภาพท่านก็จะแย่ ที่พูดเองนี่ ตัวเองก็เป็นนะคะบางครั้ง ตื่นเช้ามารับแสงแดดค่ะ ตอนเช้ามาเปิดรับแสงแดดนะคะ นั่นคือนาฬิกาชีวิตของเรา ท่านรู้ว่าตอนเช้า กลางคืนเย็นท่านต้องนอนนะคะ กลางคืนเล่นมือถือ ก็ไป กลางวัน เที่ยงคืน ก็ยังเล่นเฟซนะ ตอนนั้นน่ะค่ะ ฮอร์โมนที่มันจะเสริมสร้างซ่อมแซมร่างกายของท่าน เพราะฉะนั้น ต้องดูแลสุขภาพนะคะ 4 ทุ่ม 5 ทุ่ม รีบนอน จะตื่นมาตี 5 ก็โอเค ดูต้นไม้ ไปดูแสงแดด // แสงแดดตั้งแต่กี่โมงคะ // 8 โมงก็ได้ เดี๋ยวฟ้าขึ้นนะคะ ก็จะไม่คุ้ม (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทอแสงรัศมี) ได้ค่ะ ทีนี้ถามคุณหมอนิดหนึ่งค่ะ จะมีประเด็นแบบนี้ด้วยค่ะ อย่างตัวปัดเองนี่ ใช่ไหมคะ ไปทั่วประเทศไทยนี่ เราก็จะเห็นผู้สูงอายุมีมากขึ้น 1 เรื่องที่ผู้สูงอายุเจอนะคะ แล้วก็เป็นวิกฤของชาติเลย พอเป็นซึมเศร้า เข้ามาทำงานในเมืองนี่ เขาก็จะเป็นภาวะที่ป่วยทางจิตนะ ป่วยซึมเศร้า ไปถึงไม่อยากอยู่ในโลกใบนี้แล้ว อันนี้ก็เป็น 1 เรื่องที่น่ากังวล เรื่องทางจิตนี่นะคะ การดูแลสภาพจิตใจกับผู้สูงอายุอยู่ลำพัง ไม่มีคู่สมรว หรือคู่สมรสเสียชีวิตก่อน เราจะช่วยเหลือเพิ่มเติมได้อย่างไรบ้างคะ ในด้านทางจิต (แพทย์หญิงประกายพรึก) จริง ๆ เรื่องนี้อาจจะต้องแยกก่อนด้วย เพราะบางทีคนไข้น่ะไม่ได้เป็นเอง เป็นจากตัวโรค ซึ่งทีนี้มันจะมีภาวะสมองเสื่อม เมื่อมีภาวะสมองเสื่อม จะทำให้เกิดอาการซึมเศร้าได้ จริง ๆ ผู้สูงอายุน่ะค่ะ ต้องมีการคัดกรองโรค เราจะคัดกรองโรค เพื่อเอาคนไข้เข้ามารักษาก่อน ซึ่งอันนี้เป็นส่วนของโรคนะคะ ถ้าเราเจอโรค รักษาก็จะหายแต่ว่าในเรื่องความซึมเศร้าในผู้สูงวัยก็เป็นเหมือนที่อาจารย์บอก เราอยู่กับครอบครัว หรือยู่กับคนที่เรารัก การจากลามันเป็นเรื่องปกติ อาจจะต้อง 1. อาจจะต้องเตรียมตัวตั้งแต่แรกเลย ว่าที่ธรรมชาติ 2. อาจจะต้องหากิจกรรมอะไรทำ 3. คือ ต้องอยู่สังคมเขาถึงบอกว่าผู้สูงอายุติดสังคม เป็นโซเชียล ก็อาจจะต้องออกมาหาทำกิจกรรม เช่น มีกิจกรรมผู้สูงอายุ มี... ค่ะ มันก็จะเป็นทำให้สมอง... จริง ๆ แล้วเวลาเราอายุ 60 แล้วเราเกษียณนี่ มันจะ... มันจะดรอปลงไป ซึ่งจริง ๆ ที่คุว่าควรจะให้เขาทำตามที่เขาชอบแต่ว่าเราก็ดูแลอันตรายหรืออะไรอย่างนี้ แล้วก็ Support เรื่องอาหาร เพราะว่ามันก็ส่งผล ร่างกายกับจิตใจมันเ็นเรื่องเดียวกัน จริง ๆ ต้องคัดกรองโรคที่รักษาได้ก่อน อย่างเช่น การขาดวิตามิน B12 หรือเป็นไทรอยด์บางทีเราดูแล้ว เอ๊ะ เขาอาจไม่ได้เป็นทางจิตหรือทางอะไรอย่างนี้ อาจจะเป็นจากตัวโรคที่รักษา อาจจะทำให้ดีขึ้นอย่างนั้น่ะค่ะ ก็อาจจะแนะนำ Check up ด้วยเป็นระยะ ๆ อย่างนี้ค่ะ แล้วก็ปรับตัวทำจิตใจ เตรียมตัวเตรียมความพร้อม แล้วก็เลี้ยงสัตว์ แล้วก็ดนตรีบำบัดก็ช่วยได้ค่้เราจะมาพูดถึงกลุ่มของคนพิการกันด้วยค่ะ ที่วันนี้เราจะคุยกันนะคะ ประเด็นที่ 1 ก็คือผู้สูงอายุกับคนทั่ว ๆ ไปนี่แหละค่ะ พอเราอายุเยอะขึ้นร่างกายมีความเสื่อม มีความเจ็บ ความป่วยจากโรค ก็จะกลายเป็นกลุ่มผู้สูงอายุด้วย คนพิการด้วย เพราะว่าเริมเสื่อมของร่างกายด้วยเราไม่ได้ดูแลร่างกายตัวเองอะไรแบบนี้นะคะ กับกลุ่มคนพิการสูงอายุจริง ๆ เลย ทีนี้ อาจจะมาที่ประเด็นแรกก่อนเลยค่ะ เป็นคนทั่ว ๆ ไปอย่างเรานี่แหละค่ะ ที่ดูแลตัวเองไม่ดี อุบัติเหตุอันนี้เรามองสถานการณ์นี้อย่างไรบ้างค่ะ (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทอแสงรัศมี) // อย่างถ้าเรามีความพิการด้วย เราต้องเตรียมตัวหนักกว่าคนอื่นอีกนิดหนึ่งนะคะ นั่นคือการวางแผนชีวิตระยะยาวนะคะ ว่าเราจะวางแผนอย่างไร Indenpendent อยู่อย่างวางแผนชีวิตว่า แล้ว ก็ Support system ในครอบครัวเรามีไหม ถ้าไม่มีเรามีเพื่อนไหม สิ่งหนึ่งนี้ นอกจากตัวเราที่อยู่อย่างอิสระได้แล้ว มีคนที่อยู่เคียงข้างเราบ้างแม้จะเป็นเพื่อนรักนะคะ หรือเป็นคุณเพื่อนที่ทำงาน Socail life คือการสังคมนะคะ สำคัญมาก ใครชอบร้องคาราโอเกะไหม บ้าง มีไหมคะ ยกมือ นี่ ๆ ๆ เดี๋ยว ๆ ต้องมีตั้งวงนะคะ คาราโอเกะ เราดูแล้วอะไรคาราโอเกะ แต่มันช่วย Release ด้วยนะคะ เวลาที่เราเปล่งเสียงนี่ มันก็จะ Relead ดูคนร้องก่อนนะคะ หน้าสวยเปร่งเลย เพราะฉะนั้นน่ะค่ะ เราต้องหาสิ่งที่เราชอบ เตรียมตัวเตรียมใจว่าอะไร happy เงินในกระเป๋าเราต้องมี เราต้องวางแผนทางการเงินก็สำคัญ ใช่ไหมคะ ที่เราจะตจ้องวางแผนการเงิน ที่เราต้อง Safety มีสถานะที่อยู่ได้ ที่กินเงินอะไรอย่างนี้ ถึงเวลาต้องขอลูกนะคะ มันอาจจะมีข้อจำกัด เราต้องมีอิสระทางการเงิน พี่เขายกมือ สงสัยพี่เขามีที่ดินอีกเยอะเลย อิสระการเงินเราต้องมีนะคะ แล้วเราต้องดูว่าสนับสนุนที่สำคัญ พูดถึงตอนนี้รัฐบาลเขาพยายามจะวางนโยบายนะคะ จะมีเรื่องขจองการ อย่างต่อเนื่อง แต่มันยังเกิดที่ ไมเทคแอฟทีฟ ยืนหยัดด้วยตัวเอง เพราะฉะนั้น ชุมชนของเราค่ะ ชุมชนเข้มแข็งไหมนะคะ ก็มีงานวิจัยที่พบว่าผู้สูงอายุที่เข้าชมรมผู้สูงอายุอย่างนี้ค่ะ นะคะ พี่ ๆ เขาจะ happy ถึงเวลาถึงเวลาออกกำลังกัน เห็นไหมพี่เขายก เราสามารถมี social life มีสังคมได้ เองนี่ก็มีชมรมนะคะ ของผู้พิการ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ คือการสร้างฐานพลังที่เข้มแข็ง อย่างเด็ก ๆ ที่มาวันนี้ค่ะ น้องก็จะเป็นพลังของกลุ่มเยาวชนด้วยกัน สร้างความเข้มแข็งให้กลุ่มคือปัญหาใช่ไหมคะ จะทำอย่างไรที่เราจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคและค้นพบจุดแข็ง และไปด้วยกันนะคะ พี่มองจุดนี้ เพราะความพิการ ไม่ใช่อุปสรรค จุดที่เป็นอุปสรรค์แต่เป็นจุดที่ว่าที่ต้องเข้มแข็งกว่าคนอื่นใช่ไหมนะคะ เพระาฉะนั้น พี่เชื่อว่าท่านที่มาในวันนี้ เป็นท่านที่มีพลังก็คือต้องฝากท่านประธานเหล่านี้ ที่จะสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชนอีกด้วยค่ะ (นายชูศักดิ์) อาจารย์ต่อ // ก็เรื่องความพิการกับผู้สูงอายุจริง ๆ นี่ เราสามารถที่จะชะลอและป้องกันได้ เพราะพอเราอายุมากขึ้นน่ะค่ะ กล้ามเนื้อเราเจะเล็กลง เพราะว่าการสร้างและการสะลายนี่มันจะไม่สัมพันธ์กัน ถ้าอายุน้อย ๆไ นี่ สร้างมันมากกว่าสลาย พออายุเยอะ ๆ นี่ สลายมากกว่าสร้าง แล้วก็เรื่องการกลืน เรื่องทำให้เกิดการย่อยไม่ดีแล้วก็ทำให้อาหารไม่ดีอะไรอย่างนี้ มันก็ทำให้เกิดภาวะเปราะบาง มันจะเสี่ยงต่อการล้ม พอล้มก็จะมีโอกาสพิการได้ อันนี้สำคัญมากเลย อย่างเช่น จะมีโรงพยาบาลก็จะมีระบบเขาเรียกฟื้นฟูระยะกลางก็จะมีคนไข้ 4 กลุ่มที่จะเข้ามาดู ส่วนใหญ่จะเป็นผู้สูงอายุ เพราะเขาก็จะเกิดโรคหลอดเลือดสมอง อะไรอย่างนี้ค่ะ แล้วก็ที่เพิ่มมา เป็นผู้สูงอายุถ้านอนโรงพยาบาลนี่กล้ามเนื้อเขาจะลีบ เพราะฉะนั้นค่ะ เราจะต้องมาเข้าโปรแกรมดูแลระยะกลาง เพื่อฟื้นฟูเขา พอเขากลับไปบ้าน ก็ต้องลดภาวะที่เราต้องลดภาวะพึงพิงด้วยแล้วมีภาวะพึ่งพิงด้วยนี่ก็จะเป็น Merdentหรือลำบากเฉพาะตัวเขา ผู้ดูแลด้วย เพราะฉะนั้น ประเทศไทยเราอาจจะต้องทำเรื่อง Care giftver 2. ก็คืออาจะต้องมี Community ที่ต้องช่วยดูแล คิดว่าจะต้องเป็น... จริง ๆ ต้องทำเป็นวาระแห่งชาติแล้ว เราจะต้องดูแลประชากรเรา ซึ่งตอนนี้สัดส่วนของผู้สูงวัย เยอะมาก แล้วเราก็... ผู้สูงวัยนี่ ไม่ใช่ว่าเราจริง ๆ เราสามารถทำให้ท่านกลับมาแข็งแรงแล้วก็มา... จริง ๆ ผู้สูงวัยไม่ใช่ว่าจะดาวน์ไปเลย ไม่สามารถจะชข่วยงานอะไรได้จริง ๆ ค่ะ เราก็ยังมีการจ้างงานพี่ ๆ ที่เกษียณแล้วแต่ว่าท่านยัง Active อยู่หรือท่าน Valunteerที่อยากมาทำงานอย่างนี้ ก็ทำให้สมองท่านไม่เสื่อมนะ ก็ยังมีรายได้ด้วย เรายังมีผู้เชี่ยวมาช่วยโรงพยาบาลด้วยค่ะ อันนี้ก็เป็นภาพใหญ่ ที่แก้ทั้งประเทศเลยจริง ๆ แล้ว // ก็เป็นความท้าทาย แต่ว่าเป็นเรื่องเราทุกคนนะคะ ทีนี้ถามอาจารย์ชูศักดิ์เพิ่มเติมค่ะ (นายชูศักดิ์) คือผมได้สูตรการดูแลสุขภาพจากคุณหมอนะครับ ใช่ไหมครับ แล้วก็ได้ที่ท่านอาจารย์พูด 2-3 ประเด็น ผมขมวด 2 เรื่อง เรื่องที่เป็น Personal รายบุคคลนี่ ท่านอาจารย์แนะนำเราไว้ชัดเจน ทีนี่ อีกเรื่องหนึ่ง ผู้สูงอายุหรือว่าคนพิการในชุมชนนะ อันนี้เรื่องคนพิการในชุมชนมันต้องมีระบบ support เมื่อกี้ท่านอาจารย์ก็พูด มันก็มีคำที่ท้าทายเราอย่างเช่น Longtern care คอมพินิตี้ซับพอต Service เวลาเราไปเห็นหลายประเทศนี่เขาก็จะมีศูนย์พัฒนานะครับ มีกิจกรรมให้มาทำอย่างนี้ พอดีในเดือนนี้ เขาจะมีสภาคนเมืองของกทม. ผมก็ได้รับเชิญให้ไปร่วมในฐานะประชาชนที่ดูแลเรื่องกลุ่มเปราะบาง เขาก็กำลังจะวางแผนว่า เอ๊ะ ถ้าเป็นคนพิการอันนี้ในกรุงเทพมหานครเรานะ ก็จะมีของอาจารย์ด้วย สำนักการแพทย์ สำนักการศึกษาก็จะมานั่งฟังกลุ่มพวกเรา ที่เป็น User ที่เป็นกลุ่มเป้าหมายคนพิการที่เป็นผู้ดูแลไปคุยกัน ว่าในตลอดเส้นทางชีวิตนี่  เราอยากได้ความรู้อะไรบ้าง เราอยากได้ Activity อะไรบ้างเราอยากได้บริการอะไรบ้าง มันสอดคล้องกับที่อาจารย์พูดทั้งหมดเลย ทีนี้ถามว่าถ้ามันเกิดขึ้นในเมืองจริง ๆ น่ะ มันจะต้องมีใครเป็นเจ้าภาพในเรื่องอะไรบ้าง ตอนนี้เราอาจะมีท้องถิ่น มีเมืองนะครับ เรามีโปรแกรม เช่น บัตรทอง เพราะคนพิการ 99 เปอร์เซ็นต์นี่ใช้สิทธิ์บัตรทองครับอาจารย์ เพราะบางคนเขาไม่มีงานทำ บางคนก็ไม่ได้เป็นอาชีพรัฐบาล ประมาณหลักพันคนเองจากหลาย ๆ แสน ระบบพวกนี้มันจะมี Package ที่จะเสริมสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร ผมก็คิดว่าถ้าจะมีใครสักคนแล้วคุยกันนี่ มาสร้างตั้งแต่ Policy base หรือเรื่องของ Funding ที่ว่านี้เราพูดถึงเรื่องประกันสุขภาพใช่ไหมครับ ระบบหลักประกันสุขภาพบ้านเรานี่ มันอาจจะไปได้ระดับหนึ่ง ต้องมาประกันสุขภาพตัวเองไหม การมีส่วนร่วมในการดูแลตรงนี้จะต้องทำอย่างไรและถ้าเป็นคนที่ไม่มีฐานะ ไม่มีกำลังทางการเงินนี่ ระบบการออมต่าง ๆ เข้ามาเสริมหนุนได้อย่างไร ผมก็เลยอยากจชวนเปิดประเด็นเอาไวเวงวิชาการ เรพาะว่าเดี๋ยวเข้าใจว่าอาจารย์ที่มาในห้องนี้หลายห้องก็มีประเด็น สุดท้ายเลยวกมาเรื่องคนพิการ วันนี้เรามีกองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ กองทุนมาแล้ว แผนเรื่องสนับสนุนวิจัยและการพัฒนา ผมคิดว่าเรื่องของ Longevity นี่ เรื่องของการมีชีวิตที่ยืนยาวนี่ก็น่าจะมีใครสักกลุ่มนี่ หยิบเรื่องของกลุ่มเปราะบางนี้ โดยเฉพาะเรื่องที่จะมาทำ หรือ เบส... หรืแนวปฏิบัติ กองทุนเหล่านี้เขาสนับสนุนโดยมีกลุ่มเป้าหมาย ก็คือคนพิการในท้องถิ่นในชุมชน สำหรับพ่อแม่ที่มีลูกพิการนี่ เขาเป็นห่วงว่าตอนเขาอยู่เขาดูแลลูกเขาได้แหละ แต่ถ้ไม่อยู่แล้ว ใครจะดูแลลูกเขา อันนี้ก็ท้าทาย ออทิสติกนี่เราคิดเรื่องบ้านพิทักษ์ออทิสติกเรานำร่อง แต่เราขาดอย่างเดียว คือ ทีมสหวิชาชีพที่จะมาร่วมือกับเรา อันนี้อยาก เชื่อมต่อกันนะครับ // อันนี้เพิ่มเติมนะคะ สายลงพื้นที่กับทางกระทรวง พม. มา 11 จังหวัดนะคะ เห็นว่าวาระของคนพิการ สังคมสูงวัย แล้วก็กลุ่มคนพิการ อย่างที่บอกว่าคนสูงวัยพอไปถึงอายุหนึ่งแล้ว ถ้าไม่ได้รับการดูแลมาแล้วก็มีโรคด้วยนี่นะคะ ป่วยติดเตียงหรือว่ามีโรคก็จะกลายเป็นกลุ่มพิการด้วย ทางกระทรวง พม. เองก็พยายามขับเคลื่อน จังหวัด พมจ. มันต้องกลับมาทางท่านอธิบดีได้กล่าไว้ เครือข่ายชุมชนที่เข้มแข็งนี่ จะต้องช่วยกันในทุก ๆ หน่วยงานจริง ๆ ค่ะ ขออนุญาตยกตัวอย่าง ก็เป็นจังหวัดที่คนพิการ... สังคมสูงวัยระดับสุดยอดแล้ว แล้ว แต่ว่าเขาสามารถดูแลผู้สูงอายุ คนพิการได้อย่างดี ใช้อย่างที่อาจารย์บอกเลยค่ะ มีความร่วมมือจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อบจ. ตำรวจ สาธารณสุข อนามัย ร่วมกันหมดเลย บ้าง ดูแลกัน เป็นการเอนจิ้ง อย่าง Happy แล้วก็เข้มแข็ง ถ้าทำได้ทุกจังหวัดก็จะดีมาก ๆ เลยค่ะ เพราะว่าสุดท้ายหวังจากส่วนกลางไปช่วยนี่ เรามีกำลังไม่พอ ก็ต้องดูแลกันเอง แต่เรื่องของการดูแล เรื่องของการเสริมทักษะ อยากให้ทท่านอาจารย์บุหงาเสริมหน่อยค่ะว่าเราจะเสริมเพราะว่าอันนี้เป็นสิ่งจำเป็นและก็ขาดแคลนมากด้วยค่ะ (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.บุหงา) ก็ในส่วนของ Care Giftver กำลังหนึ่ง เพราะฉะนั้น สิ่งหนึ่งใช่ไหมคะ คนในครอบครัวที่จะดูแล หรือผู้สูงอายุจะต้องมีองค์ความรู้และทักษะที่จะต้องดูแล ซึ่งพี่ว่าตอนนี้นะคะ เราสามารถที่จะสร้างกระบวนการ และนวัตกรรมเชิงเทคโนโลยี ทำให้กลุ่มผู้ดูแลนั้นมีความรู้และมีทักษะ เรามี VR ใช่ไหมคะ ที่เป็น สจร. เรา เราจะทำ VR ใส่แว่น ปุ๊บนะคะ เข้าไปเลยค่ะ เหมือนน้องเล่นเกม อย่างไร จะใส่สาย... คนไข้อย่างไร อย่างนี้ค่ะจะทำแผลอย่างไร เพราะกับที่เป็น VR นะคะ ภาพเหมือนสมมติ อันตรายกับความเจ็บปวดกับสิ่งที่จะตามไม่ได้เกิดขึ้ย การฝึกทักษะใช่ไหมคะ แล้วต้องปฏิบัติจริง อาจจะต้องมีเทคโนโลยีที่ทำกับ Care Giver หลังของเรานะคะ หลังตอนนี้เราเป็นอย่างไร ใครปวดหลังบ้างยกมือค่ะ ไม่มีปวดนะคะ ที่นี่แข็งแรงหมดเลย เพราะฉะนั้นนี้นะคะ เวลา...หลังมาก่อนล่ะ เพราะว่าต้องอุ้ม ยก เคลื่อนย้าย ความรู้สึกอ่อนล้าที่ต้องดูแล 24 ชั่วโมงใช่ไหมคะ ที่ไม่ได้พัก ถึงแม้ท่านจะมีแรงจ้าง บางีนะคะ มีเคสเคสหนึ่ง ดูแลอย่างดีมากเลยนะคะ เป็นผู้ชายดูแลอาแปะ รักอาแปะนะ อะไรอย่างนี้ค่ะ แต่นักศึกษามาแอบกระซิบค่ะ อาจารย์คะ เมื่อกี้หนูแอบเห้นเขาหยิกอาแปะค่ะ นั่นนะคะ แล้วก็หยิบ มีอะบิว มีการทำร้ายเกิดขึ้น เพราะว่าอาแปะเองค่ะ พอถึงเวลาก็ฟาดเกือบโดนอาจารย์นะคะ เพราะฉะนั้น Caregiver เองก็ Abuid แทนกิฟเวอร์ นั่นคือสิ่งที่เราต้องดูแลนะคะ การที่เมื่อกี้เรียนไปอาจจะเป็นเครือข่ายในการดูแล ตัว support นะคะ ทั้งตัว Caregviver เอง เรียนไปค่ะ อันดับแรก คือ วิธีคิด ที่เราจะเตรียมตัวแก่นะคะ เพราะว่าอย่างน้อยเราต้องเผชิญกับภาวะเครียดของเราได้ จัดการกับภาวะเครียดของเราได้ แต่ละคนจะรู้ค่ะ เวลาเราเครียดจะทำอะไร พี่สาวคนสวยที่แอบยิ้มให้นะคะ เครียดมาก ต้องไปร้องคาราโอเครียดมากร้องหลายเพลงไหมคะ พี่ เครียดมากพี่ก็ร้อง เรามีวิธีจัดการกับความเครียด บางคนก็ไปวิ่งค่ะ พอวิ่งนะคะ วิ่งสุด ๆ มันเหนื่อยสุด มันออกไปเลย อย่างนี้น่ะค่ะ ท่าต้องลองดูว่าท่านมีวิธีบริหารกับความเครียดอย่างไร อันนี้สำคัญกับตัวเองให้ได้ แล้วใช้เครือข่ายความร่วมมือในชุมชน มีพี่ท่านหนึ่งนะคะ ในวันก่อนก็ไปกินเลี้ยงกัน แล้วพี่เขาก็พูดใหห้ฟังว่าอาจารย์เชื่อไหมว่าบ้านเรือนบ้านผมนี่ 1,500 หลังคาเรือน มีสตางค์นะคะ หลังคาเรือน คือ อายุเกิน 60 เป็นผู้สูงอายุแล้ว แล้วที่ว่ามีสตางค์นะคะ ก็อยู่กับ 2 คน ตายาย หรืออยู่คนเดียว บ้านพี่เองนะคะ บ้านเป็นไร่ แต่อาม่าอยู่คนเดียวค่ะ ไม่ได้บอกว่าเศรษฐสถานะ ท่านจะฐานะที่ไม่ดี แต่ถึงเวลาท่านอาจจะเป็น บ้านหลังใหญ่ก็ได้ เพราะฉะนั้น สิ่งใหญ่ ๆ เหล่านี้ พี่เขาก็เล่าให้ว่าเขาก็เลยตั้ง Community ขึ้น ก็เลยบอกว่าบางทีถ้ารัฐยังทำไม่ถึง เราต้องสร้างชุมชนให้เข้มแข็ง พี่บอกใน แล้วก็ส่ง บ้านนี้วันนี้ต้องการเรื่องนี้นะ ไปช่วยดูแล หมุนเวียนแล้วก็ช่วยดูแลกัน เพราะฉะนั้น สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ 1. ยืนหยัดด้วยตัวเอง 2. ยืนหยัดด้วยสังคม 3. ตัวที่โรงพยาบาลต่าง ๆ ที่เาพยายามนะคะ ที่จะสร้างระบบของการดูแลต่อเนื่อง เวลาที่เราจะ Discharg หรือจำหน่ายคนไข้น่ะค่ะ เราจะมีแผนการดูแลที่ต่อเนื่องไปที่บ้าน แล้วก็ไปดูแลที่บ้านต่อว่าระบบที่บ้าน สิ่งที่เราคาดหวังว่ามันจะเกิดขึ้นกับทุก ๆ ที่ ของการดูแลผู้สูงอายุที่บ้านอย่างที่อาจารย์เรียนไปนะคะ ถ้าทำให้ที่บ้านเป็น Heavty leaving ท่านก็จะมีความนะคะ ท่านก็จะอยู่อย่างมีความสุข เคยได้ยินไหมคะ ว่าขอตายที่บ้าน ใครเคยได้ยินญาติบอกขอตายที่บ้าน ใครพูดคำนี้บ้างคะ ขอตายที่บ้าน คำนั้นอาจเป็นของเรา ณ วันนี้ ใช่ไหมคะ ขอตายที่บ้าน คือ สิ่งที่จะเป็นความสุข ที่เขาจะมองว่าสุดท้ายขอตายอย่างสมศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ นึกถึงว่ามันเป็นสิ่งหนึ่งที่อยากเล่าให้ฟังนะคะ เราต้องเตรียมตัวตาย นอกจากเตรียมตัวแก่ เราต้องคุยค่ะว่าว่าระสุดท้ายแล้วเราจะเอาอย่างไร เพราะหลายคนนี่โทรมาปรึกษาว่า End of life ไม่ใส่เครื่องไม่โน่นไม่นี่ไม่นั่น อาจารย์เอ๋ทำอย่างไรดี คุณแม่ต้องใส่เครื่องแล้ว พอใส่เครื่องปุ๊บ คนไข้ก็ดิ้นใช่ไหมคะ พอดิ้นแล้วเราก็ผูกมือ ใช่ไหมคะ เราจะให้คุณแม่เสียชีวิตอยู่ในห้อง ICU แคบ ๆ หรือเราจะกลับมากอดด้วยความรัก แล้วตายด้วยความรักที่บ้าน ที่เขา เรา คุณพ่อคุณแม่มีสินที่จะตัดสินและวางแผนได้นะคะ เพราะฉะนั้น นอกจากสูงอายุอย่างยืนยาวแล้ว สิ่งหนึ่งที่เราจะไม่ sufering คือเราเห็นคุณพ่อ คุณแม่ทุกข์ทรมานก่อนตาย เพราะฉะนั้น พี่พูดถึงโลรีตี้แล้ว พูดถึงออฟแคร์ นะคะ ที่เราจะวางแผนการดูแลของตนเองนับตั้งแต่วันนี้ที่เราแข็งแรงจวบจนชีวิตสุดท้ายของเรานะ เราจะตายอย่างสมศักดิ์ศรี แล้วจะเป็น Happy ไลฟ์ แฮปปี้ เรด พี่ฝากไว้ว่าในสังคมที่เราสูงวัยและเราก็ไม่รู้ว่าเราจะเสียชีวิต 60 70 80 90 หรือร้อยกว่าเราก็ยังอยู่นะคะ อย่างนี้ เพระาฉะนั้น พี่ร้อยหนึ่งแน่ ๆ เลยนะคะ ตัวพี่เป็นแฮปปี้เนตมาก // นะคะ อาจารย์ขอบคุณมากค่ะ // ค่ะ อันนี้สำคัญค่ะ เพราะว่าอย่างเราทำกิจกรรมกับผู้สูงอายุเยอะ ๆ นี่ เราจะรู้ว่าว่าจริง ๆ ทุกคนน่ะ บอกไม่กลัว ไม่กลัว แต่ที่จริงเขาก็กลัวแหละนะ กลัวจะจากโรคนี้ไป กลัวว่าจะไม่ได้ทำกิจกรรม ก็จะเป็นหน้าที่ของลูกหลานที่จะต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุดในขณะที่ใครบอกว่าฉันไม่มีลูกหลานน่ะก็ไม่เป็นไร เพราะสุดท้ายแล้ว ถ้าเราปรับวิธีคิด คิดที่สุดแล้วนี่ ก็ไปอย่างมีความสุขเช่นเดียวกันค่ะ ทีนี้กลับมาในประเด็นตอนยังไม่ไปนี่แหละค่ะ มันวุ่นวายตอนนี้นิดหนึ่ง เพราะว่าบางทีก็ดูแลตัวเองดีนะคะ คนพิการเองก็เหมืแนกันนะคะ พิการก็จริงแหละอาจะมีโอกาสเป็นโรคได้ไหม ถามอาจารย์ก็ได้ค่ะ ว่ามีโรคภัยไข้เจ็บอันใดที่เราอาจจะต้องเฝ้าระวัง อย่างเช่น กลุ่มโรคเรื้อรัง หรือกลุ่มโรคที่จะไปทำลายคุณภาพชีวิตตอนสูงอายุของเรานี่น่ะค่ะ // อย่างตอนนี้ที่เป็นโรคฮิตของสังคม คือโรคติดต่อ... โรคไม่ติดต่อเรื้อรังนะคะ NCD ก็มีความดันโลหิตสูง เบาหวาน ไขมันนะค ซึ่งมันก็โรคเหล่านี้ก็จะทำให้มีปัญหากับหัวต่อหัวใจ ก็อาจจะทำให้เกิดเลือดออกในสมอง ซึ่งเลือดออกในสมองนี่ บางทีเกิดในอายุยังน้อยความพิการได้แล้ว แล้วเกิดในผู้สูงวัยก็ยิ่งเป็นเยอะ ก็เลยต้องทุกคนน่ะ พอเราเกิดมาแล้ว เราจะต้องเตรียมตัวตั้งแต่เกิดด้วยซ้ำ ก็คือว่าตัวเองเป็นหมอสูฯ นะคะ จะมีลูกนี่เราก็ต้องตรวจเลือดก่อนว่าเรามีโรคอะไรไหม เพื่อลดความต้องการของที่กะโหลกศีรษะ เราก็จะเตรียมตัว มีการเลือดเลือด ถ้าเราเตรียมตัวที่ดีเราก็จะได้ลูกออกมาที่แข็งแรง พอลูกแข็งแรงคือ เราก็เตรียมตัวที่จะ... พอเด็กออกมาเราก็ต้องให้ความรู้ดูแลอย่างเช่นเด็กเล็ก ๆ เราก็ต้องดูแลสุขภาพ อาหาร เรื่องฟันอย่างนี้ ฟัน สำคัญมาก เพราะว่าอย่างผู้สูงวัยนี่ถ้าฟันไม่ดีนี่ มันจะมีโรคตามมาหลายโรคเลยนะคะ ถ้าฟันไม่ดีเขาก็จะเคี้ยวอาหารไม่ได้ใช่ไหมคะ ประกอบกับหลอดอาหารเขาก็จะไม่ดี มันก็ทำให้อาหารนี่ มันลงไปถึงกระเพาะช้า ถึงกระเพาะช้า ก็ทำให้การดูดซึมไม่ดีอย่างที่แจ้งกัน แล้วก็กล้ามเนื้อแบบฝ่อ มันไปหมดเลย ต้องดูแลตั้งแต่เกิด แล้วก็คัดกรองอย่างนี้ค่ะ ถ้าเป็นโรคก็ให้รีบรักษาไม่ต้องกลัวค่ะ วิทยาการก้าวหน้ามากเลย อย่างเช่น โรค HIV อย่างนี้ค่ะ ปัจจุบันทานยาแล้วเหมือนเป็นโรคเรื้อรัง อยู่ได้ยาว จริง ๆ การที่เราคิดกรอง นี่ค่ะเราก็เข้าสู่ระบบการรักษาที่รวดเร็วก็จะทำให้มี Healty Longevity อย่างผู้สูงอายุ เราก็ต้องกรองเรื่องสมองเสื่อม ผลัดตก หกล้ม อะไรอย่างนี้ค่ะ ก็จะลดความพิการได้ ประมาณนี้ค่ะ // ค่ะ ได้ค่ะ // แป๊บหนึ่งนะคะ คือตอนนี้ที่ใครชอบชานมไข่มุกบ้างไหมคะ นะค เดี๋ยวนี้เราก็จะใีเครื่องดื่มมากมาย มากมายทีเดียว ชานมไต้หวัน ชานมชีส ใช่ไหมคะ // อาจารย์ก็มีการเติมครีมชีส ตอนนี้ค่ะ ก็ไปเจอคนไข้มา 30 เท่านั้นเอง เป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจ ขาดเลือดไปเลี้ยง 80-90 เปอร์เซ็นต์ ถึง 3 เส้น ต้องผ่าตัด Conoly binary bypassหัวใจค่ะ 30 กว่าเอง เมื่อก่อนเรานึกว่าต้องแบบค่อนข้างจะแก่นะคะ ถึงจะเป็น ตอนนี้หนุ่ม ๆ แน่น ๆ ก็เป็นแลนอกจากนั้นแล้ว นอกจากอาหารเครื่องดื่ม อาหารสำเร็จรูปเยอะมาก โซเดียมก็สูง ถึง 3,000 บะหมี่สำเร็จรูป ลองไปอ่านดูสิคะ 3,000 น้ำตาลที่เราทานน่ะค่ะ นมขวดเล็ก ๆ ก็ 20 แล้ว นมเปรี้ยว เพราะฉะนั้น พี่ก็ฝาก น้อง ๆ เด็ก ๆ นี่นะคะ ตั้งแต่ต้นเลย 1. นี่คืออาหารสำคัญมาก ๆ ต้องปรับวิธีการรับประทานอาหารให้เรา Heavty เราต้องปรับชีวิตนี้กินแต่อาหารสุขภาพ ไม่ใช่ ออกกำลัง ออกบ้าง เราต้องออกค่ะ เพราะว่าถ้าเราไม่ออกอย่างที่บอก กล้ามเนื้อไม่แข็งแรงเราก็เสี่ยงที่จะผลัดตกหกล้มได้ เราตอนหนุ่ม ๆ ตอนนี้เรามีอายุแล้ว แต่เราก็สร้างกล้ามเนื้อได้นะคะ เราบอกอาหารโปรตีน 1.5 กรัม แล้วมันกินไก่ประมาณเท่าไร ชิ้นเท่าไร มันเป็นเทคโนโลยีต่าง ๆ จิ้ม ปุ๊บ จิ้มจุ่ม โซเดียมเท่านี้ อันนี้พี่อิมเพจิ้นนะคะ กำลังคุยกับพวกวิศวะอยู่พี่อยากผลิตของพวกนี้ Incovation ที่ใช้ในการดูแลสุขภาพ อาหารออกกำลังอนามัยที่ดี ใครไม่ออกกำลังบ้างคะในที่นี้ อาบน้ำ ดูแลสุขภาพอนามัยที่ดีนะคะ อารมณ์เมื่อกี้ที่บอกก็สำคัญ อุจจาระได้ ปัสสาวะสะดวก เคยไหมคะ พี่ ๆ น้อง ๆ ท้องผูก 5 วัน ชีวิตดับเฉานะคะ // ไม่น่าได้ทำอะไรนะคะ // มีนะคะ ท้องผุ 5 วัน โอโหอาจารย์ทำไมมันโล่งอย่างนี้ มันแทบไม่ถ่าย มันก็ทำเป็น แทบตาย คนไข้ก็อัดอึดมากไม่ไหวแล้วหมอ ก็ถ่าย อุจจาระ โอ้โห แฮปปี้นะคะ แล้วเรื่องของตัวแหล่ง... ทางสังคมที่เรียนแจ้งค่ะ เราต้องมีคนคู่คิดมิตรคู่ก่าย แต่ถ้าไม่มีเราต้องอยู่คู่ตัวเองให้ได้ สิ่งที่อยากจะฝากพวกเรานะคะ สตรองไว้ค่ะ จัดการทุกอย่างได้ // ได้ค่ะเดี๋ยวฝากอาจารย์ชูศักดิ์ // จริง ๆ เมื่อกี้เดี๋ยวต้องถามคุณหมอ ที่ผมอยากเห็น คนพิการเราอยากเห้น การคัดกรอง การ Screen สุขภาพตัวเอง พอลองฟังดูนี่ โรค NCD มีตั้งหลายอย่าง เอ๊ะ หรือว่าครอบครัวคนพิการนี่สามารถที่จะเช็กสุขภาพของเราเอง แล้วเดี๋ยวนี้มันมีแพลตฟอร์มเยอะแยะเลย ของกทม. ก็ได้ อีกอันหนึ่่งก็ได้ ซึ่งทำแล้วใน กทม. เดี๋ยวอาจารย์คงพูดซึ่งผู้พิการนี่ทั่วประเทศนะครับ เขายังไม่มีระบบตรวจสุขภาพในโรคอื่น ๆ นะครับ แต่บางพื้นที่เขาทำแล้ว มันเป็นโปรแกรมเต็มสำหรับคนพิการ เป็นพื้นฐานนะครับว่าคนพิการสามารถไปตรวจสุขภาพเชิงลึกได้นะครับ อันนี้เป็นสิ่งที่อยากจะฝาก แล้วก็อยากจะเอาเทคโนโลยีมานี่ เทคโนโลยีมันมีหลายระดับ ถ้าเป็นเทคโนโลยีที่เป็นไฮเอนนี้ แต่เทคโนโลยีพื้นฐานนี่จะทำอย่างไรให้คนพิการกับครอบครัวคนพิการสามารถจะสื่อสารกับผู้รู้ว่านะครับ เช่นตอนนี้เรามีคนหมอ แต่ว่าเทเรนี่ มันต้องผ่านระบบการรักษาก่อน คือต้องมีโรงพยาบาลต้นทาง แต่ในชีวิตประจำวันมันมีไหมที่ใครสักคนหนึ่งจะให้ความรู้เรื่องการดูแล อุบัติเหตุฉุกเฉิน อย่างที่อาจารย์บอก จริง ๆ อาจจะไม่ใช่ปวดท้องก็ได้นะ การขับถ่ายไม่เป็นปกติเขาจะถามใครได้ มีระบบออนไลน์หรืออะไรให้ไหม เพราะอย่างเพื่อน ๆ คนตาบอด ผมก็นั่งในห้องนี้หลายคน เขาก้อยากรู้เหมือนกันใช่ไหมครับ เพราะฉะนั้น องค์กรคนพิการก็จะได้ความรู้ นี่ครับ // ค่ะ ก็อยากโฆษณาแฝงเลยค่ะ เพราะว่าที่พระจอมเกล้าลาดกระบังของเรานะคะ ก็จะมีโปรแกรมออนไลน์ให้ความรู้นะคะ เข้าไปที่ mtlนะคะ แล้วก็มีการเรียนรู้ตลอดชีวิตด้วยนะคะ มีตัวคลิปวิดีโอ Active aging นะคะ ด้วยชวนพระจอมเกล้าธนบุรีมาทำด้วยกันนะคะ ก็จะได้มีกลุ่มวิชาเหล่านี้นะคะ น้อง ๆ มัธยมมานั่งเรียนก็จะได้ใบซีรีแคส จะหมดเวลาแล้ว อยากจะให้ฝากเขาบอกหมดเวลาแล้วเดี๋ยวให้ทิ้งท้ายคนละสัก 3 ประโยคค่ะ ว่าเราเอาของตัวท่าน ๆ เองก็ได้ เราจะอยู่อย่างไร ให้อายุยืนยาว เอาที่ร้อยปีแล้วก็มีสุขภาพดีด้วย ร้อยปีเลยค่ะ ธรรมดาเราไม่ทำนะคะ คุณหมอก่อนเลยค่ะ คุณหมอต้องร้อยปีแล้ว คือก็ เดี๋ยวก็ตัวเองก็จะใกล้เกษียณ ก็คือเตรียมกล้ามเนื้อ โดยส่วนตัวเอง เราเป็นผู้บริหารมันจะมีความเครียดสะสมอยู่แล้วก็จะส่งผลหลายเรื่องเกี่ยวกับฮอโมนนะค มันก็จะมีความเสื่อมของร่างกาย ตอนนี้มันก็จะมีการเตรียมกล้าที่ตอนนี้นะคะ แล้วก็ดีท็อกตัวเอง สิ่งที่มันเป็นพิษในทุกวันน่ะมันเข้ามาเราก็ต้องดีท็อกซ์ออกไป อย่างตัวเองนี่จะเน้นไปเป็นดนตรีบำบัด แล้วก็จะร้องเพลงทุกวัน ก็เน้นออกกำลังกาย ก็คือออกกำลังกายกล้ามเนื้อทุกวัน อยู่ในห้องเราไม่ต้องออกไปวิ่งก็ได้นะคะ มันมีท่าในการออกกำลังกายเพื่อทำให้กล้ามเนื้อเราแข็งแรง ตามข้อต่ออะไรอย่างนี้ค่ะ แล้วก็เรื่องการนอนดี เป็นผู้บิรหารก็คือแทบจะตลอดเวลาใช่ไหมคะ โอกาสนี่เราก็จะนอนให้อิ่มอย่างนี้ แล้วก็ออกไปเข้าสังคม เพราะว่าอย่างที่อาจารย์บอก ในความเหงาจริง ๆ ในความเหงา ช่วงนี้ต้องระวัง มีมิจฉหลอกผู้สูงอายุ โดยใช้ความเหงา ใช่ อันนี้ต้องระวังมากเลย อาจจะทำให้เงินที่เราสะสมไว้น่ะหมดภายใน 1 วินาที หมดเร็วมาก อย่างพวกโรแมนซ์สแกมเมอร์ ชวนเราลงทุนอะไรแบบนี้ จริง ๆ ต้องไม่แล้ว จะอาจจะโทษผู้สูงอายุก็ไม่ได้บางทีสมองท่านก็เริ่มการตัดสินใจหรือการคิดอะไรนี่ ลูกหลานอาจจะต้องช่วยดูแล จริง ๆ เรา มันจะมีผู้สูงอายุช่วยดูแล เรื่องโลกโซเซียลอะไรแบบนี้ด้วย ทำประมาณนี้ค่ะเพื่อให้ร่างกายแข็งแรงเราอยู่โรงพยาบาลสูงอายุด้วย (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทอแสงรัศมี) ร้อยปีค่ะ // แข็งแรง แล้วได้อยู่ดูแลคนไข้จนเราเกษียณก็อีกไม่กี่ปี ขอบคุณค่ะ // อาจารย์ชูศศักดิ์ค่ะ (คุณชูศักดิ์)ผมออกกำลังกายเกือบจะทุกวัน อันนี้ก็เป็น commitment กับตัวเอง แล้วเวลาเราทำงานนี่ไม่มีความเครียดเลย เพราะเรามีความสุขกับสิ่งที่เราทำ ก็คือคิดว่าสิ่งหนึ่งที่สำคัญ สิ่งที่เราอยู่กับปัจจุบันนะ ถ้าเรามีสติอยู่กับปัจจุบันทุกอย่างมันก็เดินหน้าไปตามวิถีที่จะเป็นครับ (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทอแสงรัศมี) อาจารย์บุหงาค่ะ ร้อยปีค่ะ (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.บุหงา) ร้อยหนึ่ง นี่นะคะ อันดับแรกเลย วิธีคิดค่ะ วิธีคิดเลย ถ้าเราคิด Positive ใครบอกอยากร้อยปี ยกมือ นี่ คิด Postive แล้ว ค่ะ ถ้าเรามีแรงนะคะ เราจะไว้ถึงร้อยปีเลยค่ะ ใช่ไหมคะ อะไรก็สู้ฉันไม่ได้เราก็จะหาวิธีการทำอย่างไรให้เราอยู่ร้อยปีอย่างมีความสุข ถูกไหมคะ 1. วิธีคิดมาแล้ว 2. ค่ะ ต้องปฏิบัติณ วันนี้ เริ่มตั้งแต่วันนี้เลยค่ะ ที่บอกเมื่อกี้ การออกกำลังกาย อารมณ์การจัดการกับความเครียด นอนให้พอ นอนไม่พอหน้าไม่เด้ง จำไว้เลยนะคะ เมื่อไรนอนไม่พอ หน้าไม่เด้ง จับไว้เลยนะคะ ที่พูดเอง เพราะว่านอนไม่พอนะคะ เพราะฉะนั้นนอนให้พอ หน้าให้เด้ง ออกกำลังกายให้พอ ให้แข็ง ท่านั่งนะคะ ถ้าวันนี้ไม่ใส่กระโปรงจะ Exercise ให้ดู ถึงแม้ท่านนั่ง ท่านก็ออกกำลังกายได้นะคะ อย่างนี้น่ะค่ะ เขาบอกว่าทานอาหารปุ๊บ ท่านต้องออกกำลังกาย นั่งอยู่เฉย ๆ ท่านก็ทำได้เกร็งกล้ามเนื้อ เกร็งกล้ามเนื้อได้ค่ะ เพราะว่าถ้านั่งนาน ๆ นี่ เลือดมันไหลค้าง เกร็งเลยค่ะ ถ้าท่านมีปัญนะคะ ท่ารขมิบดูค่ะ เพราะว่าเมื่อไหร่ก็ตามผู้สูงอายุมีปัญหาเล็ด ไม่... แบบประเภทไม่ภูมิใจนี่ หวาดระแวง เพราะฉะนั้นนะคะ ท่านก็ขมิบได้ค่ะ ออกกำลัง นั่งเฉย ๆ ออกกำลังหล้ามเนื้อขาและแขนได้เพราะฉะนั้นอยู่ที่วิธีคิดค่ะ ไม่มีอุปสรรค์สำหรับเรา รักตัวเอง แล้วก็หาคนที่อยู่ข้างเคียงที่จะสามารถช่วย Support เรา ต่างวัยก็ได้ แล้วสำหรับน้อง ๆ นะคะ ทที่วันนี้มาครู พี่ ป้า น้า ย่า ยาย เป็นได้หมดเลยนะคะ อาจจะเป็นทวดก็ไม่รู้นะคะ ก็ยังเชื่อว่า ณ วันนี้ที่น้อง ๆ มา น้องคือพลังที่จะสร้างสรรค์ ที่จะดูแลตัวเองให้เข้มแข็งและดูแลผู้สูงวัยและพิการนะคะ เมื่อไหร่ที่เราเชื่อมโยงพลัง เรามีพลังค่ะ นโยบายรัฐบาลค่อย ๆ ออก ค่อย ๆ ผลักดัน โมเดลต้นแบบ ยังไปไม่ถึง เพราะฉะนั้น ตอนนี้ที่ทำได้ วันนี้และชุมชนที่เราจะสร้างพลังที่เข้มแข็งด้วยกัน และครู พี่ ป้า น้า อา คุณย่า คุณยาย ก็เชื่อมั่นว่าหนูทำได้ แล้วพี่ ๆ ทุกคนที่สู้ต่อค่ะ ร้อยปี แล้วเรามาเจอกันค่ะ // ขอบคุณอาจารย์บุหงาค่ะ ก็จริง ๆ ที่พูดว่าร้อยปีนะคะ ถ้าไม่เชื่อนี่ถามพี่ ๆ พมจ. ทุก ๆ จังหวัดได้เลยค่ะ เพราะเรามีคนอายุเกิน 100 ปี เยอะมากเลยค่ะประเทศไทย แล้วก็ตำราโบราณว่าไว้ ว่าเราไปได้ถึง 130 เพราะฉะนั้น ทุกนวัตกรรมที่มี ทุกความร่วมมือของทุกมหาวิทยาลัยนี่ก็ทำให้เราอยู่อย่างมีคุณภาพชีวิตที่ดีได้ด้วย แต่จริง ๆ แล้วอยู่ที่นวัตกรรมความคิดของเรานะคะ ถ้าเราทำทุกเรื่องให้มีความสุข ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีเรื่องร้าย มันเข้ามาแล้วก็ถือว่าเป็นบทเรียนก้าวผ่านไปให้ได้ไม่ว่าจะเป็นความเจ็บป่วยอะไรนะคะ ก็พลังใจนี่แหละที่จะทำให้เราอายุยืนยาว สุขภาพดี แล้วก็มีความสุขนะคะ ก็ต้องทุกท่าน และขอเสียงปรบมือให้ท่านวิทยากีด้วยนะคะ // ค่ะ ขอขอบพระคุณทั้ง 4 ท่านเป็นอย่างสูงนะคะ รบกวนทั้ง 4 ท่านอยู่บนเวทีสักครู่นะคะ ให้ทีมงานเคลียร์เวทีนะคะ แล้วเดี๋ยวจะเชิญท่านอธิการมอบของที่ระลึกค่ะ วันนี้เรามีผู้พิการทางหูด้วยนะคะ ค่ะ เดี๋ยวขอทีมงานเคลียร์เวทีสักครู่นะคะ ระหว่างนี้ออกกำลังกายรอได้นะคะ อย่างที่คุณหมอบอกนะคะ ว่าวันนี้เรายืดเส้นยืดสายนิดหนึ่งนะคะ วันนี้เราก็นั่งกันมาตั้งแต่เช้าแล้วนะ ค่ะ อย่าลืมนะคะ นำเกร็ดความรู้ในวันนี้ไปรับใช้นะคะ ไปปรับใช้นะคะ ศาสตร์และแนวคิดการใช้ชีวิต เพื่อการมีอายุยืนยาวอย่างมีคุณภาพค่ะ ค่ะ โอกาสนี้ค่ะ ขออนุญาตเรียนเชิญท่านอาจารย์สุวิทย์ แซ่เตีย รองศาสตราจารย์ ดร.สุวิทย์ แซ่เตีย มอบของที่ระลึกทั้ง 4 ท่านด้านบนเวทีค่ะ เรียนเชิญค่ะ ค่ะ ท่านแรกขออนุญาตเรียนเชิญ แพทย์ขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ ค่ะ ท่านที่ 2 ค่ะ แพทย์หญิงประกายพรึก ทั่งทอง ค่ะ ท่านที่ 3 ค่ะ อาจารย์ชูศักดิ์ จันทยานนท์ ค่ะ ค่ะ และผู้ดำเนินรายการของเราค่ะ ผู้ช่วยศาสผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทอแสงรัศมี ถีถะแก้วและขออนุญาตเชิญทุกท่านถ่ายภาพหมู่นะคะ เชิญค่ะ ขอบคุณทั้ง 4 ท่านเป็นอย่างสูงค่ะ รบกวนอาจารย์สุวิทย์อยู่ด้านบนเวทีสักครู่นะคะ ค่ะ และในลำดับต่อไปนะคะ วินาทีที่ทุกท่านรอคอยก็มาถึงแล้วค่ะ โอกาสนี้ค่ะ ใคร่เรียนเชิญค่ะ รองท่านศาสตราจารย์อธิการบดีมหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าธนบุรี ได้ให้เกียรติขึ้นกล่าวเปิดการประกวดนวัตกรรม รอบชนะเลิศ ขอเรียนเชิญค่ะ // เรียนท่านผู้บริหารจากหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน คณาจารย์ นักวิจัย คณะกรรมการตัดสิน ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 10 ทีม และแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ผมรู้สึกเป็นเกียรติ และยินดีเป็นอย่างยิ่ง เปิดการแข่งขัน Inclusive Design Challenge 2026 รอบชิงชนะเลิศ ซึ่งเป็นกิจกรรมสำคัญภายใต้งานสัมมนาวิชาการระดับชาติด้านคนพิการ ครั้งที่ 18 ชาติ ด้านคนพิการ ครั้งที่ 18 ในโลกที่เทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ความสำเร็จของนวัตกรรมไม่ได้วัดจากความทันสมัยเพียงอย่างเดียว แต่ต้องวัดที่คำถามสำคัญยิ่างกว่า คือ นวัตกรรมนั้น ทำให้ชีวิตของผู้คนดีขึ้นหรือไม่ เวทีแห่งนี้จึงไม่ใช่เพียงเวทีของการแข่งขัน แต่เป็นเวทีที่รวบรวมพลังของคนรุ่นใหม่ นักวิจัย นักประดิษฐ์ และนักสร้างสรรค์ ที่มีความเชื่อร่วมกันว่าไม่มีใครควรถูกทิ้งไว้ข้างหลัง วันนี้เราจะได้เห็นผลงานของผู้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ 10 ทีมสุดท้าย ได้รับการคัดเลือกจากผลงานจำนวนมากจากทั่วประเทศ แต่ละทีมได้นำองค์ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ การออกแบบนวัตกรรม เทคโนโลยี และปัญญาประดิษฐ์ มาพัฒนาเป็นนวัตกรรมที่ตอบโจทย์ชีวิตของคนพิการอย่างแท้จริง นวัตกรรม ซึ่งแม้จะมีรูปแบบแตกต่างกัน แต่ทุกผลงานมีหัวใจเดียวกัน คือ การสร้างโอกาส ลดความเลื่อมล้ำ ยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คน ผมขอชื่นชมผู้เข้ารอบทั้ง 10 ทีม เพรพาะการได้มายืนอยู่บนเวทีแห่งนี้ แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่น ความวิริย รับผิดชอบต่อสังคม ทุกท่านไม่ได้สร้างเพียงโครงการวิจัย แต่กำลังสร้างความหวังให้กับผู้คนอีกจำนวนมากที่กำลังรอคอยคำตอบ จากนวัตกรรมของท่าน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มีความเชื่อมั่นว่ามหาวิทยาลัยไม่ได้มีหน้าที่เพียงผลิตองค์ความรู้ แต่ต้องผลักดันองค์ความรู้นี้ให้เกิดประโยชน์ต่อสังคม และเวที คือภาพสะท้อนของพันธกิจดังกล่าวอย่างเป็นรูปธรรม ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผลงานที่นำเสนอในวันนี้จะไม่ได้จบลงเพียงในห้งแข่งขัแต่จะได้รับการต่อยอดพัฒนา และผลักดันสู่การใช้งานจริงเพื่อให้คนพิการสามารถเข้าถึงการศึกษา การทำงาน การใช้ชีวิตและการมีส่วนร่วมในสังคม เท่าเทียม ท้ายที่สุดนี้ ผมขออวยพรให้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 10 ทีม ได้แสดงผลงานอย่างเต็มศักยภาพ ขอให้คณะกรรมการ ได้พิจารณาผลงานอย่างรอบด้าน และขอให้การแข่งขันครั้งนี้ เป็นอีกหนึ่งก้าวสำคัญในการขับเคลื่อนประเทศไทยด้วยนวัตกรรมที่มีความหมายต่อผู้คน เพราะนวัตกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่นวัตกรรมที่วับซ้อนที่สุด หากแต่เป็นนวัตกรรมที่ทำให้ผู้คนมีชีวิตที่ดีขึ้นและทำให้สังคมของเราก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน โดยไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง บัดนี้ ได้เวลาอันสมควรแล้ว ผมขอเปิดงานแข่งขันนวัตกรรม รอบชิงชนะเลิศ ณ บัดนี้ [เสียงปรบมือ] // ค่ะ ขอขอบพระคุณอาจารย์สุวิทย์ แซ่เตียเป็นอย่างสูงค่ะ เชิญอาจารย์พักผ่อนด้านล่างได้เลยนะคะ ค่ะ ในวันนี้นะคะ อย่างที่อาจารย์ได้เล่าให้ฟังนะคะ เรามีผลงานจากทั่วประเทศนะคะ กว่า 71 ผลงานนะคะ และฝ่าฟันกันมาจนถึงรอบสุดท้ายจนถึง 10 ทีมนะคะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานะคะ ขออนุญาตค่ะ นำทุกท่านค่ะ เข้าสู่ช่วงของการออกแบบนวัตกรรม และปัญญาประดิษฐ์ AI เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการ จำนวน 10 ทีมสุดท้ายค่ะ และวันนี้เราได้รับเกียรติ คณะกรรมการตัดสิน 5 ท่านสุดท้าย ดร.สมพร เพียรสุขมณี หัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ท่านที่ 2 ค่ะ รองศาสตราจารย์ ดร.สุผู้ช่วยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือค่ะ ท่านที่ 3 ค่ะ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สุธา เหลือลมัย สถาบันราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล  ค่ะ ท่านที่ 4 ค่ะ สถาบันราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดลค่ะ และคุณหฤทัย ศิริสินอุดมกิจ ผู้เชี่ยวชาญด้านส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ค่ะ น้อง ๆ พร้อมแล้วนะคะ ค่ะ ขออนุญาตเรียนเชิญทีมที่ 1 นะคะ ในชื่อผลงาน 12Tile ระบบตาราง 9 ช่องอัจฉริยะ เพื่อพัฒนาทักษะการเคลื่อนไหว การคิด และการเรียนรู้ แบบองค์รวมสําหรับผู้มีภาวะออทิสติกขอเรียนเชิญค่ะ เชิญน้อง ๆ ข้างบนเวทีเลยนะคะ ไมโครโฟน... ลำดับโปรเจกต์นะคะ 2407 ค่ะ น้อง ๆ จะมีเวลาพรีเซนต์ 5 นาทีนะคะ แล้วก็มีเวลาตอบอีก 5 นาทีนะคะ ถ้าพร้อมแล้วน้อง ๆ แจ้งว่าพร้อมแล้ว ทางกรรมการจะจับเวลานะคะ // ครับ มีโพรเจกเตอร์ไหมครับ ไม่ขึ้น... เดี๋ยวรอ Pointer ก่อนครับ น้อง ๆ คะ เดี๋ยวรอให้สัญญาณพี่ ว่าเปลี่ยนสไลด์ให้นะคะ บอกพี่ สไลด์ถัดไปนะคะ เพื่อเป็นการกระชับเวลานะครับ พร้อมนะคะ // ครับ พร้อมครับ // โพรเจกต์ที่ 2407 ค่ะ เริ่มเลยค่ะ // สวัสดีครับ พวกเรา 12 ขออนุญาตเปิดสไลด์ต่อไปครับ สไลด์ไม่ขึ้นครับ // เดี๋ยวระหว่างรอนะคะ ขอนุญาตเรียงลำดับนะคะ พี่ยังไม่จับเวลานะ ไม่ต้องตื่นเต้น เดี๋ยวขออนุญาตเรียงลำดับให้ทุท่านทราบนะคะ ว่า ลำดับที่ 1 คือโพรเจกต์ 2407 นะคะ ที่น้องรออยู่บนเวที ลำดับที่ 2 2424 นะคะ ลำดับที่ 3 ค่ะ 2432 จำหมายเลขโพรเจกต์ตัวเองเลยค่ะ และลำดับที่ 4 2405 นะคะ ลำดับที่ 5 ค่ะ 2406 ลำดับที่ 5 2406 นะคะ ลำดับที่ 6 ค่ะ 2446 2446 นะคะ และลำดับที่ 7 ค่ะ 2335 2335 นะคะ ลำดับที่ 8 ค่ะ 2421 ค่ะ ลำดับที่ 8 นะคะ 2421 ค่ะ 2337 ลำดับที่ 9 นะคะ 2337 ที่ 9 นะคะ 2337 และลำดับที่ 10 ค่ะ 2417 นะคะ ลำดับที่ 10 จะเป็น 2417 ค่ะ 10 ทีมสุดท้ายที่เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศนะคะ รางวัลที่ 1 ของเรานะคะ รางวัลชนะเลิศ ทีมชนะเลิศจะได้รับเงินรางวัลมูลค่า 20,000 บาทนะคะ พร้อมโล่เกียรติยศจากท่านรรัฐมนตรีนะคะ แล้วก็ประกาศนียบัตรค่ะ และรองชนะเลิศ อันดับ 1 ค่ะ จะได้รับเงินรางวัล จำนวน 10,000 บาทนะคะ และรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 นะคะ มี 2 รางวัลค่ะ ได้รับเงินรางวัล 5,000 บาทนะคะ และรองวัลชมเชยอีก 2 รางวัลนะคะ ได้รับรางวัล มูลค่า 3,000 บาทนะคะ ทุกรางวัลมีโล่เกียรติยศนะคะ พร้อมกับใบประกาศนียบัตรให้ค่ะ กรรมการตัดสินรอบสุดท้ายของเรานะคะ ทั้ง 5 ท่านค่ะ เป็นผู้ที่เห็นผลงานตั้งแต่รอบแรกที่มีประมาณ 71 ผลงานนะคะ แล้วก็ผ่านมารอบที่ 2 นะคะ ประมาณ 35 ผลงานค่ะ แล้วก็ถูกคัดเลือกนะคะ เฟ้นมาจนเหลือ 10 ทีมสุดท้าย มาเจอกันวันนี้นะคะ และน้อง ๆ ยังมีโพรเตอร์ที่อยู่ด้านหลังด้วยทีมงานพร้อมหรือยังคะ // มีเป็นตัวสไลด์ไหมครับ // ค่ะ ต้องขออภัยด้วยนะคะ เดี๋ยวทางทีมงานกำลังแก้ไขนะคะ // ๆได้ครับ // ค่ะ ถ้าท่านใดสนใจนะคะ ด้านหลังของเราโซนนวัตกรรมที่เป็นบอร์ดนะคะ มีโปสเตอร์ผลงานน้อง ๆ ทั้ง 10 ผลงานอยู่นะคะ สามารถที่จะไปสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้เลย นะคะ วันนี้เรามีทั้งตัวที่เป็นโปโตไทแล้วนะคะ มีตัวชิ้นงานหรือว่าบางชิ้นงานยังเป็น Concept idea อยู่ เพื่อที่จะพูดคุยหรือสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม หรือถ้าองค์กรไหนนะคะ หรือภาคเอกชน สนใจที่จะนำไปต่อยอดนะคะ ยินดีมาก ๆ เลยนะคะ ที่ผลงานของน้อง ๆ จะถูกนำไปเป็น.. นำไปพัฒนาจริง ๆ ออกมานะคะ ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์แก่คพิการของประเทศไทยต่อไปในอนาคตค่ะ ข้ามคิวน้องไปก่อนได้ไหม พอดีไฟล์มีปัญหา ส่วนอุปกรณ์... โอเค เดี๋ยวเนื่องจากไฟล์มีปัญหานะคะ ขออนุญาตสลับคิวนะคะ ลำดับที่ 2 พร้อมไหมคะ โพรเจกต์ 2424 ค่ะ ขออนุญาตนะคะ โพรเจกต์ลำดับที่ 2 นะคะ รหัส 2424 ระบบเฝ้าระวังแรงกดทับในเบ้าขาเทียมแบบอัจฉะริยะ เพื่อป้องกัน และการประกอบอาชีพขาขาดค่ะ ท่านกรรมการนะคะ ขออนุญาตเป็นทีมที่ 2 ก่อนนะคะ รหัส 2424 นะคะ ค่ะ ถ้าพร้อมแล้ว ขอเชิญบนเวทีได้เลยค่ะ // เทสต์ // ขออนุญาตกลับไปที่สไลด์แรกค่ะ พร้อมแล้วค่ะ // ได้เลยค่ะ เชิญค่ะ // เพราะทุกก้าวคือความสำคัญ การเกิดอาชีพที่ดีค่ะ ทุกคนคะ ลองจินตนาการดูสิคะ ว่าถ้าคุณได้ใส่ขาเทียม แล้วเกิดแผลกดทับเล็ก ๆ ของคุณ คุณจะทำอย่างไรคะ คุณต้องหยุดเดิน หยุดทำงาน และรอจนกว่าแผลจะหายเพื่อที่คุณจะกลับไปใช้ชีวิตแบบปกติขิงคุณได้ คุณนึกไม่ออกสินะคะ และนี่ค่ะ คือปัญหาที่ผู้พอการขาเทียมพบเจอร้อยละ 75 ค่ะ สวัสดีค่ะ พวกเราทีมพัฒนาจากคณะพยาบาลศาสตร์ วันนี้พวกเราจะมาเล่าถึงปัญหาในปัจจุบันค่ะ ในปัจจุบันนะคะ มีประชากรทั่วโลกมากกว่าค่ะ และในประเทศไทยมีผู้ที่สวมใส่ขาเทียมจำนวน 40,000 คน และครึ่งหนึ่งเป็นประชากรในวัยทำงาน สาหเตุสำคัญค่ะ ก็มาจากโรคเบาหวานนะคะ มาจากโรคเบาหวานที่ร้อยละ  41 ค่ะ แล้วก็มีร้อยละ 32-90.9 นะคะ ที่มีแผลกดทับ และเกิดการอักเสบในเนื้อเยื่อค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ และมีร้อยละ 75 นะคะ ที่มีความไม่สบายอย่างยิ่งค่ะทำให้สุขภาพการเดินลดลง และการที่คุณภาพชีวิตการเดินลดลงนะคะ ทำให้ขาดรายได้ในอาชีพ แล้วก็ขาดความมั่นใจในตัวเองค่ะ สาเหตุจากแรงกดทับในเบ้าขาสูงกว่าความดันตีบในหลอดเลือดฝอย 10 เท่า และในปัจจุบันนะคะ การประเมินความพอดีในเบ้าขาเทียม ค่ะ ก็จะมีแค่การสัมผัสของอุปกรณ์ ในระบบวัดเชิงพาณิชย์นะคะ ก็มีค่ะ แต่ว่าจะมีราคาที่แพงค่ะถึงหลักล้านบาทไม่เหมาะกับการใช้ในชีวิตประจำวัน เราจึงเกิดคำถามสำคัญที่ว่าเราจะป้องกันแผลก่อนเกิดได้อย่างไร และแผลที่มองไม่เห็นอย่างอย่างไร จะดีกว่าไหมคะ ถ้าเรามีระบบความแม่นยำและสามารถตรวจจับระบบกดทับในเบ้าขาเทียมได้ เพื่อปรับพฤติกรรมของผู้ป่วนยให้เหมาะสมมากขึ้น และนี่คือนวัตกรรมของเรา ของเรา ไปอีกค่ะ ค่ะ นวัตกรรมของเรานะคะ มีชื่อว่า  วัดแรงกดทับในเบ้าขาเทียมค่ะ ซึ่งจะเปลี่ยนให้เป็นตัวเลขที่สามารถวัดค่าได้ ซึ่งจะมี 3 สำคัญค่ะ 1. เซนเซอร์ 2. ระบบไร้สาย Realtime และ 3. เป็น map ค่ะ มีอยู่ 3 ขั้นตอนค่ะ กดเปิดเซนเซอร์ สวมใส่เซนเซอร์ แล้วก็เปิดแอปพลิเคชันที่มีชื่อว่าเพเชอร์แมป นะคะ ทุกฝีก้าวก็จะถูกเฝ้าระวัง และเปรียบเทียบค่ะ ค่ะ ถ้าเปรียบเทียบให้เห็นด้านการค้านะคะ ก็จะมีความแม่นยำสูง แล้วก็จะมีราคาสูงตามค่ะ ทำให้มีข้อจำกัด คือ ใช้ได้ในห้องตรวจ ถ้าเปรียบเทียบระบบงานวิจัยค่ะ ค่ะ ซึ่งเอาเซอร์พรีเวชันของเรา ก็รวบรวมไว้ถึง 4 คุณสมบัติด้วยกันค่ะ 1. ต้นทุนต่ำ 2. เซนเซอร์ 3. ไร้สาย Realtime Heatmap ค่ะ สำคัญนี้ค่ะ พัฒนาจากรักษาแผลหลังเกิด แผลก่อนเกิดนั้นเองค่ะ หากกระจายเข้าสู่โรงพยาบาล สถาบันสิรินทร และองค์กรที่เกี่ยวข้องก็จะทำให้ผู้ที่สวมใส่ขาเทียมเดินได้นานขึ้น ลดการบาดเจ็บ และลดค่ารักษาพยาบาลในการเจ็บปค่ะ ไปสไลด์ก่อนหน้าค่ะ ค่ะ ลดภาระค่ารักษาในการพยาบาลค่ะ ทำให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นค่ะ และคืนศักดิ์ศรีให้ผู้พิกาค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ สไลด์ไปเลยค่ะ ค่ะ และก็จะช่วยคืนศักดิ์ศรีให้ผู้พิการค่ะ ให้กลับเข้าสู่สังคมได้อย่างสมศักดิ์ศรีค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ ทีมของเรานะคะ พร้อมที่จะให้ความร่วมมือกับสถาบันสิริทร ที่เกี่ยวข้องค่ะเพื่อนำนวัตกรรมของเราไปสู่การใช้งานจริงค่ะ outer เปลี่ยนนวัตกรรมให้ปลอดภัยกว่าที่เคย ขอบคุณค่ะ // เชิญกรรมการค่ะ // โอเคครับ ครับผม เป็นนวัตกรรมที่น่าสนใจ แล้วก็ดูมาตั้งแต่รอบแรกมาโดยตลอดและก็มีคำถามที่ถามเข้าไปแล้วก็เราได้มีโอกาสปรับข้อคำถามอะไรต่าง ๆ ในนวัตกรรมที่มาสู่รอบนี้ ได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ทีนี้ คำถามที่อยากถาม ก็คือว่าผมเชื่อว่าเราคงเทสต์มาหลายรอบแล้วล่ะ แต่เนื่องจากว่า User หรือคนที่ใช้งานนี่ เขาจะต้องใช้อยู่ตลอดเวลานะครับ เพราะว่ามันเหมือนเป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งที่เขาจะใช้ในชีวิตประจำวัน คำถามคือว่า เอ๊ะ ถ้าเซนเซอร์เหล่านี้ครับ อุณหภูมิเกิดขึ้นในเบ้าตัวนี้น่ะครับ กับตัวเหงื่อที่มันออกมาของผู้ใช้งานอย่างนี้ครับ มันจะมีผลต่อการทำให้คาดเคลื่อนในเรื่องของตัววัดค่าต่าง ๆ ไหม อันนี้คือคำถามที่ 1 ครับ // ค่ะ ก็ถามว่ามีความคาดเคลื่อนหรือไม่คลาดเคลื่อนหรือไม่ค่ะ ที่ว่าเรามีการ Research FSR มาแล้วนะคะ ทำให้ค่าความคาดเคลื่อนจะน้อยมากเลยค่ะ มันประมาณว่า เกี่ยวกับคาดจริงได้เลย ถ้าเกิดว่าคาดเคลื่อนมากไหม น้อยไหม ค่ะ เพราะว่าก่อนที่เราจะใส่กับเซนเซอร์ค่ะ จะมีการพันพิลาสติกแบนเดจ ลดเรื่องของความอับชื้นแล้วก็ลดการเสียดสี ค่ะ ซึ่งก็จะตอบโจทย์นะคะ ทำให้ไม่ได้ที่จะมีค่า Error มากเกินไปหรือน้อยเกินไปนี่ค่ะ // โอกาส คำถามที่ 2 ก็มีแหละนิด ๆ หน่อย ๆ นะ ค่า Error เกี่ยวกับค่าเออเร่อได้ คำถามคือค่าไม่ได้อยู่แค่ตัวเบ้าตัวนี้เท่านั้นแต่มันจะต้องใช้งานกับแอปพลิเคชันนะครับ ที่อยู่ในโทรศัพท์หรืออะไรต่าง ๆ นะ สิ่งที่มองเห็นก็คือว่า เอ๊ะ เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่าคนที่จะใช้งานแอปพลิเคชันนี้จะแน่ใจได้อย่างไร และรับรู้ได้ว่าตอนนี้มันเป็นไซน์ของสีแดงแล้วนะ ที่เป็นอันตรายแล้วนะ คุณต้องดูแลแผลแล้วนะ ควรที่จะต้องระวังแล้วนะ ตรงนี้เรามีแนวทางในการอธิบายหรือทำให้คนเข้าใจในตัวแอปพลิเคชันนี้ได้อย่างไร ผมเชื่อว่าตัวแอปพลิเคชันนี้ผมเชื่อว่าหลัก ๆ แล้วนี่บางทีเป็นตัวคนพิการเองนะที่ใช้งาน ส่นหนึ่ง ก็คืดว่าจะรอบุคคลกรทางการแพทย์บุคลากรทางการแพทย์นี่กว่าจะนัดเจอบุคลากรทางการแพทย์นี่น่าจะเป็นเดือน ๆ คนที่ใช้งานนี่ ก็น่าจะเป็นตัวคนพิการกับผู้ดูแลคนพิการ เรามีแนวทางที่จะช่วยให้คนกลุ่มนี้เข้าใจตัวแอปพลิเคชันนี้ได้อย่างไรบ้าง // ค่ะ ที่ว่าเราจะทำให้เขาเข้าใจได้อย่างไรใช่ไหมคะ ก็เรื่องของ... ขอตอบว่าเรื่องที่เป็นสีเพเชอร์แมปเป็นสีตามระดับ Map ต่าง ๆ ค่ะ สูง ถึงปลอดภัย ถ้าเกิน 100 เป็นต้นไป ก็จะเป็นสีแดงค่ะ ในนี้เราจะมีการอธิบายการเริ่มการใช้งานเบื้องต้นค่ะ และในของเรานะคะ ก็จะมีการทำเป็น Dashboard ค่ะ ค่ากิโลบัดคานต่าง ๆ ตามทุก 24 ชั่วโมงค่ะ ถามว่าถ้าเกิดในอนาคตเราจะมีการพัฒาอย่างไรให้เขาเข้าใจ เพราะว่าผู้ป่วยต้องเป็นคนดูแลตัวเองเป็นด่านแรก เรื่องของด้านบุคลากร มีการให้... มี Contract หรือ Line OA ใช้ AI ให้เหมาะสมกับปัจจุบันค่ะ มีการบอกว่าถ้าเกิดสีแดงเราควรจะดูแลตัวเอง สีเหลืองเป็นแบบไไหหนแบบไหนที่ควรเฝ้าระวังค่ะ // โอเค ฝาก 2 เรื่องครับ ฝากไว้ เรื่องที่ 1 อยากให้เปลี่ยนคำที่อยู่ในแอปพลิเคชันครับ ที่ไม่ใช้ภาษาทางการแพทย์ ที่ทำให้คนเข้าใจว่าสีแดงคืออะไร และความหมายของมันคืออะไร เป็นสสามารถเข้าถึงไม่ใช่ภาษาทางการแพทย์นะครับ อันนี้คืออันที่ 1 อันที่ 2 คือ คอนแทคครับ มีคำถามหรือข้อสงสัย ถ้าเป็นสีแดงเกิดขึ้นนี่ เราจะติดต่อใครได้บ้าง ถ้ามัวแต่รอที่จะไปพบบุคลากรทางการแพทย์นี่ เดือนหนึ่งหรือสองเดือนมีบุคคลากรทางการแพทย์พบได้ครั้งหนึ่งนี่ ถ้าพบในช่วงเวลาที่เห็นเป็นสีแดงอย่างเร่งด่วนนี่ เราจะมีคอนแกที่จะช่วยในการที่จะให้ข้อมูลข่าวสารแบบนี้แบบเร็ว ๆ ขึ้นนี่ได้อย่างไร ฝาก 2 เรื่องนี้นะครับ ขอบคุณครับ // ขออนุญาตถามเพิ่มเติมนะคะ อันนี้ค่ะ ที่ออกแบบมานี่ เป็นการขาดการเหนือเข่า หรือใต้เข่า อันนี้เป็นคำถามที่ 2 ก็คือถ้ามีการแตกต่าง ความแตกต่างของความแตกต่างของแรงกดทับขาดเหนือเข่ากับขาดใต้เข่า มีการศึกษามาก่อนหรือไม่ค่ะ // มีการศึกษามาล่วงหน้าค่ะ อันนี้เป็นม็อกอัปตัวนี้เป็นม็อกอัปที่แอมบูเตดใต้เข่าค่ะ แล้วก็แรงกดนี่ ตอนแรกหนูส่ง... ส่งที่... ที่ตอนแรกทำมา 4 จุดค่ะ พวกเราพบว่าอาจจะเป็นตรงใต้เข่ามากกว่า แต่พอทดลองใช้แล้วก็จากการทบทวนมากขึ้นเราพบว่าแรงกดก็จะออกด้านข้าง มีบริเวณด้านหน้าขาค่ะ หรือว่าตัวบนค่ะ แล้วก็จะออกข้าง ๆ มากกว่าใฝต้เข// ครับ ขออนุญาตครับ ครับ ขอเป็นมุมทางด้าน Engineering บ้าง ก็คือเนื่องจากว่าสิ่งที่เราทำนี่มันมีเรื่องของการวัดค่ะ โดยวัดค่าแรงกับ Sensor นะ ข้อมู,ที่ให้มา ผมยังไม่เห็นว่ายังมีค่าที่มีการไปสอบเทียบหรือมีการทำให้มั่นใจได้อย่างไรว่าค่าที่เราวัดนี่ สมมติมันขึ้นมาที่ 120 กิโล มันมีค่าเท่านั้นจริง ๆ น่ะครับ เรามีกระบวนการวัดค่าตรงนี้อย่างไรครับ // อ๋อ พอดีว่าในเรื่องของการวัดในปัจจุบันค่ะ จะมีการเลือกเป็นเรื่องของความรู้สึกของผู้ป่วยมากกว่าค่ะ เรื่องของคสามรู้สึก และนักกายอุปกรณ์มากกว่าค่ะ เท่าไหร่ค่ะเรามีการไปศึกษาเพิ่มเติม แล้วก็จะได้ค่าที่เป็นกิโลปาสคาลที่เป็นแรงกดในเซนเซอร์ SSR มาแทนค่ะ ก็จะมีความสูงที่ มีความปกติค่ะ  แล้วก็มีกว่า 100 ขึ้นไปค่ะ 120 150 เป็นไล่ระดับความรุนแรงค่ะ มาจากวิจัยของต่างประเทศทั้งหมดเลยค่ะ // ก็จริง ๆ ประเด็นนี้ ก็อาจจะฝากว่าถ้าเรามีการวัดกับค่าเปเชอร์มาตรฐานกับสิ่งที่เป็นมาตรฐานมันเทียบกับค่าที่เราวัดได้จริงนี่ มันก็จะทำให้มีความน่าเชื่อถือมากขึ้นว่าค่านี้ มันวัดได้ค่าเท่านี้จริง ๆ แล้วก็อีกประเด็นหนึ่ง ผมอยากจะสอบถามว่าตกลงเครื่องนี้น่ะครับ มีการถูกนำไปใช้จริง ๆ แล้วหรือยังครับ เพราะว่าจุดประสงค์ของเครื่องนี้ ก็เพื่อลดแผลกดทับ เพื่อให้ผู้ป่วยที่ต้องตัดค่า เขาสามารถใช้ขาเทียมได้นานขึ้น ทีนี้ เราได้มีการทดสอบว่าจริง ๆ ไหมว่าหลังจากใช้ของเรามีการเซนเซอร์ แล้วก็ใส่ในเรื่องขาเทียมได้จริง ๆ ในประเด็นนี้น่ะครับ ก็จะตรงวตอนต้นน่ะครับ // ค่ะในเบื้องต้นนะคะ ก็จะมีการทดสอบใช้แล้วค่ะ ในโรงพยาบาลชุมชนที่เป็น MOU กับคณะและมหาวิทยาลัยของเราค่ะ ก็จะเป็นผู้แ่วยในชุมชน 10 รายที่ระบุต้นขาค่ะ ได้ 8 คนค่ะ เพราะว่าอีก 2 คนน้ำหนักไม่ถึงเกณฑ์ ก็ 8 คนนี้ค่ะ เขาก็บอกว่าสามารถใช้ได้อยู่ระดับความพอใจอยู่ 85 เป็นต้นไปเลยค่ะ // ครับ ถ้ามีข้อมูลตรงนี้ได้ด้วจะดีมากครับ ขอบคุณมากครับ // ค่ะ ขอเสียงปรบมือให้กับยทีมที่ 1 ค่ะ // ขอบคุณค่ะ // สำหรับทีมต่อไปค่ะ ทีม Project Code 2407 ขอเรียนเชิญน้องขึ้นเวทีได้เลยค่ะ ถ้าพร้อมแล้วเรียนเชิญแจ้งนะคะ จะได้จับเวลาค่ะ เปิดไมค์ได้ไหมคะ // ครับ ฮัลโหลครับ โอเค ขออภัยด้วยนะครับ ขออภัยด้วยนะคะ พอดีเมื่อกี้สไลด์มโอเค // ค่ะ ถ้าพร้อมแล้วเริ่มพรเริ่มพรีเซนต์ได้เลยค่ะ // ครับ สวัสดีครับ สไลด์ถัดไปเลยครับ ปัจจุบันสังคมไทยมีเด็กออทิสติก มากถึง 180,000 คน แต่มีเพียง 15 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นครับ จากปัญหานี้แล้ว ทีมเราเลยได้เข้าไปถึงมูลธิขอสไลด์ถัดไปครับ มูลนิธิออทิสติกหาอินไฟน์และปัญหาโดยตรง ขอสไลด์ถัดไปครับ และนี่คือสิ่งที่เราได้เจอที่มูลนิธิครับ แผ่นตาราง 9 ชที่ตีเส้นด้วยเทปกาว ที่ครูฝึกใช้ในการฝึกเด็ก หรือ Motor planing ก่อนการเคลื่อนไหว ซึ่งทักษะนี้เป็นทักษะที่สำคัญมากครับ เพราะว่าเด็กนี่ เดินชนสิ่งของ ไม่มีความมั่นใจในการเคลื่อนไหว เดินชนบ่อยครั้งครับ สไลด์ถัดไปครับ วันนั้นเราไม่ได้เข้าไปดูอย่างเดียวครับ แต่ว่าเราเข้าไปคุยกับครูฝึกที่ใช้งานแผ่น ตัวแผ่น ตัว 9 ช่องนี้ทุกวัน และพบถึง 3 ปัญหานี้ ถัดไปครับ 1. ครับ ปัจจุบันครับ มีข้อจำกัดคือการฝึกเด็ก  1 คนนี่ ต้องใช้ครู 1 ซึ่งเป็นภาระที่ค่อนข้างหนักแล้วก็บุคลากรไม่เพียงพอครับ พอเด็กขาดแรงจูงใจ เพราะมองว่านี่คือการฝึก เลยไม่อยากที่จะทำมันครับ 3. ครับการติดตามผลปัจจุบัน มือ ซึ่งเป็น... ซึ่งไม่สามารถเก็บข้อมูลเชิงลึกได้ ข้อมูลสามารถคลาดเคลื่อนได้ครับ ถัดไปครับ เหล่านี้ครับ เราเลยได้ตั้งโจทย์ว่าเราไม่ได้มาแทนที่ตาราง 9 ช่อง แต่ว่าเราจะทำอย่างไรให้เด็กมองว่าไม่ใช่การฝึก แตจ่คือกาและนี่คือ 12Tile ข้อมูลอัจฉริยะที่สามารถเชื่อมต่อกับแอปพลิเคชันบนมือถือไม่ว่าจะเป็น iOS Android หรือ Windows ได้ครับ เมื่อเหยีบปุ๊บเกมก็จะตอบสนอง เก็บขจ้อมูลการฝึกอัตโนมัติไปที่ระบบครับ โดยนวัตกรรมเราครับ ได้ร่วมมือกับออทิสติกแห่งประเทศไทยและทรูปลูกปัญญา ต่อไปครับ โดยได้นำตัวแบบฝึกตาราง 9 ช่อง ที่ใช้ในมูลนิธิมากกว่า 10 ปี มาพัฒนามาเป็นเกม แล้วพัฒนาเป็นไม่รอช้าแล้ว เราไปทดสอบของจริงกันดีกว่าครับ ซึ่งวิธีการเชื่อมต่อนั้นง่ายมากเลยครับ เดี๋ยวเรารอ... เรารอสะท้อนหน้าจอสักครู่นะครับ ผมขออนุตรงนี้นะครับ กรรมการจะได้เห็นนะครับ ครับ เดี๋ยวขออนุญาตลงไปแสดงข้างล่างเวทีนะครับ ครับ ก็วิธีการเชื่อมต่อ ง่ายมากเลยครับ กดที่ปุ่มครับ เชื่อมต่อครับ กดเชื่อมต่อครับ ด้วยกันครับ เกมแรกครับ มีชื่อว่า Movision ครับ เป็นเกมฝึกทักษะการเคลื่อนไหวของเด็กออทิสติกครับ โดยเราอ้างอิงจากคู่มือจริง ๆ ที่ใช้จริง ในศูนยบืฝึกออทิสติก  ครับ ซึ่งเกมนี้นะครับ จะช่วยฝึกในเรื่องของการเคลื่อนไหวที่เราอ้างอิงมาจากคู่มือที่ใช้จริงในเด็กออทิสติกครับ นี่ครับ แล้วก็จะมีการแบ่งให้ผู้เล่นนะครับ ได้เหยียบตัวเลข ทางซ้ายหรือทางขวาครับ แล้วก็มีแรงจูให้ออกมาในรูปแบบหราฟฟิกให้เด็กออทิสติกสามารถเล่นได้เข้าใจง่ายและสนุกกับมันครับ และเกมที่ 2 ครับ มีชื่อว่าออบิกซ์ครับ เป็นเกมเหยียบอุกกาบาตครับ ที่ผู้เล่นแล้วก็ปกป้องยางครับ ซึ่งเรื่องนี้สามารถช่วยเรื่องการตอบสนองต่าง ๆ ได้ครับ และก็การตอบสนองของร่างกายได้อีกด้วยครับ และเกมสุดท้ายครับ มีชื่อว่า Apprope Math ครับ คิดคำตอบที่อยู่บนหน้าจอ แล้วก็เหยียบคำตอบลงบนแผ่นกระดาน 9 ช่องครับ ซึ่งก็จะช่วยฝึกลอจิก การคิดวิเคราะห์ต่าง ๆ ได้อีกด้วยครับ รวมถึงระหว่างการเล่น เรามีการเก็บข้อมูลทั้งหมดเครับ เข้าสู่ Dastboให้ครูฝึกครับ เข้ามาวิเคราะห์การฝึกทักษะของเด็กออทิสติกได้ครับ รวมถึงมีระบบรายงานที่สามารถ Export ออกมาเป็น PDF หรือว่าครูฝึกนี่ครับ สามารถนำไปวิเคราะห์ // โอเคครับ และตัวนวัตกรรมของเรานะครับ เราได้นำตัว 12Tile ของเราไปทดสอบจริง ๆ ที่มูลนิธิออทิสติก  จำนวน 10 คน ครับ และนี่คือผลที่ได้รับครับ เด็กทุกคนครับ โดยเฉลี่ยครับ เด็กมีความเร็วในความแม่นยำ ตอบสนอง 32.7 เปอร์เซ็นต์ มีสมาธิถึง 25.4 เปอร์เซ็นต์ และได้สัมภาษณ์ครูฝึกครับว่า 12Tประหยัดเวลาฝึก 1 ครั้งได้มากกว่า 10-20 นาทีครับ ขอบคุณครับ ครับ ครับ // เสร็จแลเ้วนะครั// เสร็จแล้วนะครับ อย่างนั้นผมขออนุญาตนิดหนึ่ง ผมไม่แน่ใจว่าที่เราทำนี่ ถ้าเทียบกับวิธีมาตรฐานเดิมนี่ เราเมื่อกี้เราเทสต์ ที่เราบอกเป็นอย่างไร ดีขึ้นแต่อันนั้นไม่ได้เป็นผลเทียบกันกับเขาเรียนรู้วิธีเดิมครับ มี... เคยมีลองเปรียบเทียบไหมว่าเราลองผ่านแอปแล้วมันดีขึ้นแล้วกว่าวิธีที่เขาใช้จริง เดิมที่เคยใช้จริง ๆ // คือจริง ๆ เรามีแพลนที่จะทำเรื่องนั้นแต่ว่าเนื่องจากว่าเรากำลังขอเรื่อง IRB หรือจริยธรรมในการทำการทำวิจัยครับ แล้วก็เรามีแผนที่จะทำเปรียบกับแบบเก่า แบบเชิงลึกครับ ก็มีจะมีทางการแพทย์มาดูแลด้วยครับ เนื่องจากว่าถ้าเราจะทำการทดลองมันจำเป็นต้องมีใบจริยธรรมในการทำครับ // จริง ๆ แล้วต้องทำ // ครับ ผมขออนุญาตถามอีกนิดเดียวครับ เรื่อง AI เรามีการพูดถึงการนำ AI มาใช้ เราเอามาใช้ทำอะไร // ครับ ตอนนี้ AI เราวางแผนที่จะนำมาพัฒนาในอนาคตครับ สร้างระบบปรับความยากอัตโนมัติครับ Deep Learning ครับ ก็คือเราจะใช้ เรียกว่า Deep Lerning ครับ แล้วเอามาปรับระดับความยากของผู้ใช้งานแต่ละคนครับ อย่างเช่น เด็กคนนี้เล่นไม่เก่ง ปรับระดับความยากให้มันง่ายลงครับ // โอเคครับ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ทำ แต่เป็นในอนาคตที่จะพัฒนาต่อนะ // ครับ ใช่ครับ ตอนนี้เราผลิตออกมาแล้ว 50 ชุด แล้วก็ส่งให้มูลนิธิออทิสติก  เพื่อวิจัยเนื่องจากว่าเราต้องรอของ... ก่อน // ขอบคุณครับ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรนะ ผมชื่นชมในสิ่งที่พวกเราอยากที่จะพัฒนาแล้วก็เห็นจุดบางจุดที่ในมุมของเรานะ ที่เป็นเยาวชนที่เห็นว่าในมุมของเรานี่อยากจะต่อยอดในสิ่งที่จะมีอยู่ได้ คือ ผมชอบตรงที่ว่าเราจะทำอะไรให้กับใครแล้วน่ะ บางทีเราจะต้องไปศึกษาความต้องการของเขาก่อนนะ ว่าเขาต้องการอะไร เขาอยากให้เป็นอย่างไร ที่สำคัญครับ หรือแม้กระทั่งคนพิการ บางทีก็ต้องถามเขาก่อนนะ ว่าเขาต้องการให้เราช่วยเหลืออะไร อย่างไร จะได้ตรงกับสิ่งที่เขาต้องการ เพราะคนพิการแต่ละคนก็มีสิ่งที่แตกต่างหัน ดังนั้น ตรงประเด็นแรก ที่เราเข้าไปศึกษาความต้องการของเขาก่อนว่าเขาต้องการอะไร เขาอยากที่จะพัฒนาตรงไหน และเราก็ต่อยอดจากสิ่งที่เราเห็น แล้วเราก็ศึกษาเพิ่มเติมฃไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ผมชอบ แล้วให้ความสำคัญเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ ในฐานะที่เราเป็นระดับเยาวชนนี่และเราสนใจและให้ความสำคัญในการพัฒนาบุคลากรกลุ่มนะครับ อันนี้ขอบคุณนะครับ แล้วก็ปรบมือให้กำลังใจครับ // ครับ ขอบคุณครับ // ค่ะ ขอบคุณค่ะ ขอเสียงปรบมือให้อีกครั้งหนึ่งนะคะ ค่ะ ลำดับถัดไปนะคะ จะเป้นการนำเสนอผลงาน ลำดับที่ 3 ค่ะ 2432 ค่ะ เรียนเชิญเลยนะคะ ชื่อผลงานค่ะ ห่วงใย AI ดูแลความปลอดภัยอัจฉะริยะค่ะ เป็น Next นะคะ และบันทึกเหตุการณ์ค่ะ ผู้พิการทางการได้ยินน่ะค่ะ อยากจะขอไมค์เนื่องจากว่าน้องนะคะ เป็นผู้พิการทางการได้ยินนะคะ เดี๋ยวคุณครูจะเป็นคนพูดให้ผ่านไมค์นะคะ คณะกรรมการบอกว่า... ขออนุญาตเป็นล่ามภาษามือให้น้องอยู่ด้านหลังนะคะ เสียบเลย ยังไม่เสียบใช่ไหม โอเค ๆ เสียบเลยสวัสดีครับ พวกเรามาจากโรงเรียนโสตศึกษา ทุ่งมหาเมตครับ เปลี่ยนสไลด์ด้วยครับ ปัญหาของผู้พิการที่มีความบกพร่องทางการได้ยินหรือคนหูหนวกเช่นกับพวกเรานี่ คือ การได้ยินใช่ไหมครับ คนตาบอดก็เช่นเดียวกันครับ เขาก็มองไม่เห็น แต่เขาก็ฟังได้ แต่ปัญหาที่สำคัญนี่แหละครับ ด้านล่าง แต่ด้านหลังมันก็เป็นเรื่องลำบากสำหรับผมผมจึงคิดว่าห่วงใยเป็นความรู้สึกกับทุกคน แต่ผมก็ห่วงใยด้วยเทคโนโลยี AI อันนี้ที่พัฒนาเช่นกันครับ สไลด์ถัดไปครับ พวกเราคิดและออกแบบพัฒนานวัตกรรมนี้นะครับ เนื่องจากสิ่งที่เราเกิดมาเป็นคนหูหนวกนี่ เราก็ได้รับความห่วงใยจากทุก ๆ คน ผมเองก็อยากจะใช้ชีวิตอิสระเหมือนกัน การจะใช้ชีวิตอิสระที่ทำให้ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วง เทคโนโลยีสำคัญมากครับ ผมจึงพัฒนาอุปกรณ์ชิ้นนี้ขึ้นมาครับ ที่คล้องอยู่ที่คอเพื่อนผมนี่นะครับ อุปกรณ์ชิ้นนี้นี่ ความห่วงใยของทุกคน ด้านซ้าย ขวา จับภาพและของวัตถุที่เป็นอันตรายจาก 120 องศา และแจ้งเตือนเมื่อมีอัตรายนะครับ โดยเสียงและการสั่นให้ผู้ใช้งานได้รู้ และเป็นเน็คแบนด์ ที่เราออกแบบมาให้รู้สึกเบาและไม่เป็นภาระต่อการใช้งานครับ ซึ่งเมื่อก่อนนี้เราเคยพัฒนาโครงงานชิ้นหนึ่งครับ ที่เป็นสายรัดและมีอุปกรณ์อยู่ด้านหลัง ซึ่งพบว่ามันทำให้อึดอัดพัฒนาออกมาว่าถ้าเป็นข้อมือก็จะเป็นความลำบากในการเคลื่อนไหวหรือการถือของ ถ้าเป็นเนคแบนด์นี่ตอบโจทย์ที่สุดครับ สไลด์ถัดไปครับ ต้นแบบและการพัฒนาของผมนะครับ ต้นแบบและการพัฒนาของอุปกรณ์นี้มีอยู่ 4 อย่างนะครับ ก็จะมีกล้อง ซ้าย-ขวาครับ ที่จะคอยจับภาพ ภาพอะไรบ้าง ก็จะเป็นภาพของคน และยานพาหนะครับ ยานพาหนะ ยนต์นะครับ เพื่อที่จะช่วยเตือนคนหูหนวก หรือคนตาบอดได้รับรู้ว่าด้านข้างและด้านหลังนี่มีอันตรายหรือมีการพบวัตถุต่าง ๆ ด้วยการสั่น และก็มีเสียงให้กับคนตา่บอดำได้เข้าใจได้ด้วยนะครับ และระบบที่ 2 ก็คือเสียงดังเกินกว่ากำหนด หรือเวลาที่เรากำหนดนี่ก็จะมีการเตือนด้วยการสั่นที่เนคแบนด์เพื่อเตือนให้คนหูหนวกได้รับรู้ถึงการเตือนภัยที่เป็นอันตรายต่าง ๆ เราไม่รับรู้อะไรเลยนี่ น่าจะอันตรายมาก ๆ เลยครับ เสียงที่ดังกว่าที่กำหนด และการสั่นอย่างเดียวเท่านั้นครับ และในส่วนที่ 3 นะครับ ถ้าอันตรายที่เราพบนานเกินไป ก็จะมีการส่งข้อความไปทาง Telegram ของผู้ดูแลของพวกเรา ญาติของพวกเราได้ทราบว่าเราที่ไม่ปลอดภัยครับ ส่วนที่ถ้าเรารู้สึกไม่ปลอดภัยอยู่ในสถานการณ์อันตราย ปุ่มสีแดงด้านข้างจะเป็นปุ่ม SOS แจ้งเตือนและส่งพิกัดและส่งความช่วยเหลือกับคนข้างตัวเราครับ สไลด์ครับ ผมได้นำไปทดสอบได้จริงนะครับ จากผู้ที่เป็นเพื่อนของพวกเราก็คือผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน บุคลากรที่โรงเรียนผม แล้วก็พบว่าการแจ้งเตือนต่าง ๆ ใช้งานได้ดีเลยครับ การตรวจจับก็ค่อยข้างจะมีความแม่นยำนะครับ และเมื่อมีเสียงดังก็แจ้งเตือนเราด้วยการสั่นได้ เมื่อการใช้งานนี่ คนหูหนวกเมื่อเข้าไปอยู่ในชุมชน คนหูหนวกชอบใจที่จะมีอุปกรณ์นี้ เนื่องจากว่าก็ไม่ได้ใช้งเบาแล้วก็รู้สึกว่ามันไม่เป็นภาระในการใช้ทำให้เคลื่อนไหวได้มั่นใจมากยิ่งขึ้น และสามารถขอความช่วยเหลือได้ ได้ ดังนั้นนี่ รู้สึกว่าอยากจะได้อุปกรณืนี้ไว้ใช้ครับ สไลด์ถัดไปครับ ผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตนะครับ ถ้าทุกท่านเป็นคนตาบอดที่เป็นคนพิการหูหนวกเหมือนผม หรือเป็นคนตาบอด มีอุปกรณ์ชิ้นนี้ใช้ ผมก็คิดว่าพวกเราจะมีอิสระในการเดินทาง การใช้ชีวิต ไม่ต้องกลัว และมีความมั่นใจในการใช้ชีวิตมากขึ้นครับ แล้วข้อที่เป็นประโยชน์ต่อการทำงาน ก็คือสถานประกอบการหรือทุก ๆ ก็จะห่วงใยผมน้อยลง และจะเพิ่มโอกาสในการสมัคร ก๋จะผ่านงานได้ง่ายนะคที่จะช่วยดูแลเราอยู่แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงครับ แล้วก็อยากจะให้อุปกรณ์ชิ้นนี้นี่ช่วยทำให้ทุกคนนี่รู้สึกถึงความใช้งานได้ง่าย และที่สำคัญครับ สามารถตรวจจับได้ เราผ่านการทดสอบมาแล้ว และถ้าสมมติมีการพัฒนายิ่งขึ้น การตรวจจับดียิ่งขึ้นในอนาคตผมก็อยากจะให้มีการพัฒนาให้ใช้งานได้มากยิ่งขึ้นครับ ผมขอสรุปไว้หน้าสุดท้ายนะครับ ว่าทุก ๆ คน อาจจะมองด้านล่าง การมองจากด้านหลังเป็นเรื่องธรรมดาแต่อยากให้สิ่งนี้เป็นสิ่งเท่าเทียมในการดูแลความปลอดภัยของพวกเราและเพื่อน ๆ คนพิการครับ อันนี้จะเป็นปุ่ม อันนี้ผมเปิดเครื่องแล้วนะครับ มากครับ แค่เปิดเครื่อง ผมก็รู้ได้แล้วว่าเรามีบุคคลที่จะใกล้ ๆ ก็จะมีการแจ้งเตือนนะครับ โดยการสั่นที่ Neckband ของผม ก็จะเข้าใจว่ามีใครอยู่ข้าง ๆ เรา เพราะว่าเวลาเราบางทีนี่ อยู่บนท้องถนนนี่ เราไม่ได้มองด้านล่าง หรือเห็นด้านหลังนี่ อันตรายมากครับ แต่สิ่งนี้จะแก้ปัญหาด้วยเทคโนโลยีผู้พิการ ที่เราพัฒนาขึ้นมาครับ ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ // ครับ ก่อนอื่นก็ขอชื่นชมนักเรียนจากโรงเรียนโสตศึกษาทุ่งมหาเมฆมากนะครับ เคยพัฒนาสื่อต่าง ๆ ให้คนหูหนวกครับ แต่ตอนนี้ดีใจมากนะครับ เพราะว่าไม่ใช่ยุคที่เราป้อนให้กับคนหูหนวกอย่างเดียวแล้ว แต่ว่าคนหูหนวกสามารถพัฒนาสื่อเพื่อช่วยเหลือผู้พิการได้นะครับ อันนี้อาจารย์ชื่นชมจริง ๆ นะครับ ทีนี้ มาถึง เพื่อกระชับเวลานะครับ ขอเข้าสู่คำถามเลยนะครับ คำถามแรงนะครับ เกี่ยวกับเรื่องของตัวแบตเตอรี่ ที่เครื่องนี้ใช้น่ะครับ ไม่ทราบว่าชาร์จทีหนึ่งใช้ได้นานแค่ไหน เอาเป็นคำถามทีละคำถามแล้วกันนะครับ จะได้ตอบเรียงไป // สำหรับตัวของแบตเตอรี่ ก็ผมขออนุญาตเล่านิดหนึ่งนะครับ เป็นการคิดว่าเราประเมินแล้วใช้ได้ 7 ชั่วโมง เพราะว่าการใช้นี่้ มันเป็นครั้ง เป็นครั้ง แต่พอเราใช้จริงครับ กำลังไฟไม่เพียงพอ แล้วก็แสดงผลไม่ดี ครับ แล้วก็ได้เปลี่ยนจากแบตเตอรี่ที่อยู่ที่ต้นคอนะครับ เปลี่ยนมาเป็นแบตเตอรี่รูปแบบนี้ ทำให้ใช้งานได้นานขึ้น ลดปัยหาเรื่องการติดและดับมามากขึ้นครับ ตอนนี้ก็น่าจะใช้ได้อยู่ประมาณ... ถ้าในกรณีของ 7 ชั่วโมง ในเวลาที่อาจจะไม่ได้เจอสิ่งแวดล้อมมากเกินไป แต่วันนี้อาจจะเราทดลอง แล้วเจอผู้คนมากมาย นะครับ แจ้งเตือนบ่อย ๆ ก็อาจจะน้อยลงครับ // โอเค แสดงว่าเวลาตรงนั้นอาจจะเป็นเวลาที่เปิดสแตนบายเฉย ๆ นะ แต่ถ้ามันไปเจอที่ต้องสั่นหลาย ๆ ที หรือว่ามีระดับการเตือนที่ต่างกันมันน่าจะทำให้หมดเร็วขึ้น เพราะฉะนั้น ตรงนี้ข้อแรกก็ฝากไปนะครับ ว่าอาจจะต้องไปพัฒนาหรือคิดค้นวิธีการนี้ต่อนยะครับ ว่าทำอย่างไรให้มีอายุการใช้งานได้ครบทั้งวันนะครับ ไม่ต้องใช้ไปชาร์จไปใน 1 วัน เผื่อถ้าเอาไปใช้ทำงานอย่างนี้ มันก็จะได้เสร็จไปในรอบของ 1 วัน แล้วก็อาจจะต้องพิจารณาเรื่องของน้ำหนัก อันนี้ไม่แน่ใจนะครับ ว่าถ้าหากเพิ่มน้ำหนักหรือเปล่านะครับ อันนี้คือข้อแรกนะครับ ข้อที่ 2 ในเรื่องของความหน่วงหรือความไวในการที่มันจะเตือนอะไรที่มันเกิดขึ้นครับ เราได้ภายในเวลาเท่าไหร่ครับ เหมือนจะเป็น 1 วินาทีใช่ไหมครับ // ตอนนี้ก็คือว่าผมตั้งค่าในโปรแกรมไว้ว่าถ้าจับภาพได้ 3 วินาถึงจะแจ้งเตือนครับ เมื่อได้พบภาพ เราไปยืนอยู่ 1 2 3 ก็จะมีการสั่นเกิดขึ้น จะเร็วมาก แตหน่วงภาพไว้ 3 วินาทีครับ // ครับ ในส่วนนี้หลักการมันดูดีทุกอย่างครับ แต่อยากจะให้เราพิจารณานิดหนึ่งว่าช่วงเวลาที่เราเห็นว่ามันสั้นน่ะครับ ถ้าเกิดมันมีอันตรายเกิดขึ้น สมมตินะครับ ว่ามีรถวิ่งเข้ามาจากด้านหลังของเรา วิ่งเข้ามา วิ่งเข้ามาหาเราเลยนี้ ระยะเวลาเท่าไรครับ เพราะว่าระยะทำการของเรานี่มันจะอยู่ที่ประมาณ 3-5 เมตรใช่ไหมครับ ใช่ไหม 3-5 เมตร ดังนั้น 3-5 เมตร ถ้ามีมอเตอร์ไซค์มา จะหบลพิจารณาดูว่ามันเตือนทันไหม คนที่ใส่ห่วงนี้สามารถที่จะหลบทันไหม // ผมคิดว่าก็จะมีปัญหาหลายอย่างครับ ระยะส่วนที่ 1 การจับภาพเมื่อมีความเร็วก็ค่อนข้างเป็นเรื่องที่ต้องพัฒนาครับ แต่ในเรื่องของการสั่นคิอว่าถ้าจับได้ ที่เราสามารถรู้ว่ามีแรงสั่นสะเทือน ก็น่าจะหลบหลีกหรือทำให้อันตรายน้อยลงได้ครับ // ครับ อันนั้นเข้าใจครับ มันก็จะช่วยลดอันตรายลงได้แหละ แต่อันนี้พูดถึงในแง่ของมันที่จะลดได้ทันหรือเปล่า อันนี้อาจจะต้องลองไปก็ได้ให้มันมี Sensivity ให้มันไวครับ ความไวในการตรวจจับแล้วก็แจ้งเตือนได้ทันท่วงที ในกรณีที่อันตรายมันมาแบบปัจจุบันเร่งด่วนนะครับ มา อันี้อันหนึ่งนะครับ เรื่องของการทดสอบนะครับ เรื่องของการทดสอบ เมื่อกี้เห็นไว ๆ เหมือนมีจำนวนคนที่มาทดสอบนี่จำนวนหนึ่งนะครับ ส่วนใหญ่จะเป็นผู้พิการทางการได้ยินใช่ไหมครับ เราจะมีการไปทดสอบกับคนที่พิการทางการมองเห็นนี่ รู้สึกจะทดสอบ 2-3 คน // อันนี้เป็นเรื่องจริงครับ ผมก็หาผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยินแต่ว่าไปที่ร้านนวดใกล้ ๆ โรงเรียนก็มีประมาณพี่ ๆ ที่... ได้ประมาณ 2 คนครับ ซึ่งต่อไปก็จะนำไปพัฒนามากยิ่งขึ้นครับ ก็จะไปทดสอบให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นครับ // อันนี้ก็จะเป็นข้อที่ฝากเอาไว้อีกข้อหนึ่งนะครับ ยืนยันในตัวผลิตภัณฑ์หรือตัวนวัตกรรมว่ามันสามารถที่จะใช้งานได้จริง และใช้ในลักษณะที่เป็น Universaที่เป็น Universal Design ที่ผู้พิการหลาย ๆ ประเภทก็สามารถจะใช้ได้ครับ ซึ่งอันนี้ดีแล้วนะครับ เพียงแต่ว่าต้องการเวลาแล้วก็การไปต่อยอดเสียหน่อยหนึ่ง // ครับ นิดเดียวครับ เนื่องจากว่าในชื่อเรื่องนี้ เพื่อผู้สูงอายุและคนพิการ ก็กำลังลุ้นอยู่ว่า เอ๊ะ จะมีการพูดถึงเรื่องของผู้สูงอายุที่เกี่ยวข้องอย่างไรบ้าง มีอธิบายให้สั้น ๆ ไหม เพราะว่าข้อจำกัดของผู้สูงอายุของแต่ละกลุ่มก็อาจจะมีความต่าง แม้กระทั่งคนพิการแต่ละประเภทก็จะมีข้อจำกัดที่แตกต่างกันออกไป หรือแม้คนพิการในประเภทเดียวกัน ก็จะมีข้อจำกัดต่างกัน เพื่อผู้สูงอายุอย่างนี้ครับ มีความเกี่ยวข้องหรือเชื่อมโยงอย่างไรในการที่ผลิตภัณฑ์หรือนวัตกรรมนี้จะเป็นประโยชน์ต่อผู้ส๔งอายุ// ก็สำหรับความคิดของพวกผมนะครับ ในกลุ่มทดลองนี่ก็มีไม่เฉพาะกลุ่มวัยรุ่นนะครับ ก็มีคนหูหนวกสูงอายุ การแจ้งเตือนคนที่มีก็มีการ...มี... ในส่วนของผู้สูงอายุนี่ ของผู้สูงอายุนะครับ ก็อาจจะรู้สึกว่าคนที่ยังวัยรุ่นอยู่ก็การได้ยินยังปกติ ผู้สูงอายุกับพวกผมนี่ครับ มันก็จะเสื่อมลงเรื่อย ๆ ก็สามารถใช้อุปกรณ์นี้ได้เหมือนกันครับ แล้วการที่เขาไม่ได้ยินได้เหมือนกันครับ แล้วก็ในการทดสอบนี่ เพราะว่าการได้ยินมันเสื่อมลง ลดลงนะครับ แล้วมีกลุ่มที่เป็นผู้สูงอายุที่หูหนวกด้วยครับ // ก็คือเป็นกลุ่มหูหนวกที่อยู่ในวัยผู้สูงอายุ ถูกไหมครับ // ใช่ครับ // ก็เลยบอกว่าเป็นทั้งผู้สูงอายุและคนพิการไปพร้อม ๆ กัน ที่สามาราถไปใช้นวัตกรรมนี้ได้ โอเค // แต่ถ้าอายุสูงอย่างเดียว ก็ได้ครับ เพราะว่าถ้าในผู้สูงอายุก็ต้องการได้ยินเหลือน้อยมาก ๆ นะครับ ก็อาจจะมีประโยชน์กับผู้สูงอายุกลุ่มนี้ครับ // ขอถามเพิ่มเติมนิดหนึ่งนะคะ ถ้ากรณีที่เป็นผู้สูงอายุนะคะ และก็มีภาวะหูตึงเริ่มหูตึงหูเสื่อมนี่นะคะ เพราะฉะนั้น จะมีความเป็นไปได้ไหมคะ ว่าจะมีการพัฒนาว่าให้มีการเตือนเป็นความเร็ว ที่กำลังจะมาทางด้านหลัง อะไรก็ตาม เช่น อาจจะเพิ่ม Vibration ให้มันมากขึ้น ที่มีความเร็วมาอย่างรวดเร็วอะไรอย่างนี้นะคะ มันมีความเป็นไปได้ไหมคะ ก็อาจจะเป็นการเตือนที่ ถ้าเกิดว่ารถมาเร็ว ๆ นี่นะคะ สั่นเตือนอย่างรุนแรงนะคะ แล้วก็อาจจะจับความเร็ว อันนี้ห่างไป 3-5 เมตรนะคะ อาจจะจับตั้งแต่ 10 เมตร ถ้าในกรณีที่มีความเร็วสูง มีความเป็นไปได้ในการต่อยอดเรื่องนี้ไหมคะ // ผมคิดว่าพัฒนาได้ครับ เพราะในเรื่องของ... คิดว่าเป็นประโยชน์มาก ๆ ครับ และจำพยายามนำไปพัฒนาต่อไปครับ เพราะว่าไม่ว่าจะเป็นผู้สูงอันนี้ก็จะเป็นฟังชันที่ทำครับ จริง ๆ เมื่อกี้ที่น้องทำมือคืออยากให้ทุกคนได้เห็นแล้วก็สนับสนุน ผมก็อยากทำต่อครับ // ครับ ผมให้แนะนำนิดเดียวนะครับ อาจจะไม่เป็นคำถามนะครับ เห็นของแล้วชอบใจ คือผมนึกถึงผู้หญิงที่ต้องกลับบ้านกลางคืนนะครับ ถ้าเราสามารถที่จะพัฒนาให้คนที่มีสามารถฟังได้ปกติ ที่สามมารถฟังได้ ก็จะเป้Universal Design ได้ดีครับ // อันนี้ก็มีเรื่องของเสียงมีเตือนให้กับคนตาบอดซึ่งก็น่าจะใช้ได้ในคนปกติเช่นเดียวกันครับ แต่ว่าก็ในส่วนของระบบเสียง เสียงเดียว คือมีแจ้งเตือนด้านซ้าย และขวาที่มาครับ แต่ของเราก็จะมีระบบที่เป็น SOS ก็น่าจะช่วยพี่ ๆ ให้หนี หรือว่าช่วยเหลือได้อย่างทันเวลาครับ // คำถามเพิ่มเติมนิดหนึ่งครับ เท่าที่อ่านมานี่ตอนที่มีการแจ้งเตือนนี่มันมีการแบ่งระดับไหมครับ ว่าอันนี้เป็นอันตรายมาก อันตรายน้อย ของเรามีใช่ไหมครับแบบนี้เลยใช่ไหม มี... // มีอยู่ครับ บางทีอาจจะทำให้... ให้มีตัวอย่างเช่น ถ้ามีรถก็จะอันตรายมาก คือ มีการประเมินว่าอันตรายมาก แต่ยังไม่ค่อยสมบูรณ์มากครับ เพราะว่าการแยกการสั่นค่อนข้าง... มันรู้สึกยากครับ ก็ผมก็คิดว่าในระบบนี้ก็ยังมีอยู่ แต่ผมว่ามันยังไม่ค่อยสมบูรณ์ครับ ในเรื่องของระบบแจ้งเตือนครับ // อันี้ก็อาจจะใช้เป็นคำตอบอธิบายให้อาจารย์ที่เขาถามเมื่อกี้ได้ครับ แต่ว่าเมื่อมันไม่สมบูรณ์ ก็คือเราต้องไปทำต่ออันนี้ดีมากนะครับ ก้รอดูผลงานนะครับ ว่ามันจะออกมาสมบูรณ์ขนาดนั้น และมันจะสามารถใช้ได้ทั้งผู้พิการและคนปกติด้วยหรือเปล่านะครับ ซึ่งก็เป็นไอเดียที่ดีมาก ๆ เลยครับ ขอบคุณครับ // ขอบคุณครับ // // ค่ะ ขอเสียงปรบมือให้กับน้อง ๆ นะคะ แล้วก็โบก ๆ นะคะ ขอบคุณนะคะ น้อง ๆ จากโรงเรียนโสตศึกษาทุ่งมหาเมฆนะคะ ต่อไปทีมที่ 4 ค่ะ หมายเลข 2402 ค่ะ ผ่านการมองตาสำหรับผู้พิการมองตาสำหรับคนพิการทางการเคลื่อนไหวในบริบทภาษาไทยค่ะ มันต้องมี 2 อัน // ขอโทษนะคะ มันจะเป็นสไลด์อีกอันหนึ่งที่เป็นสีเขียวที่ส่งไปในกลุ่ม 2402 ค่ะ อะไรนะคะ // เนื่องจากว่าไฟล์นำเสนอไม่พร้อมนะคะ งั้นขออนุญาติขยับฃทีมลำดับที่ 5 นะคะ ผลงานหมายเลข 2406 ค่ะ การพัฒนาแพลตฟอร์มนิทานสถานการณ์ทางสังคมด้วยปัญญาประดิษฐ์เชิงรู้นะคะ สร้างด้วยกังวลในเด็กออทิสติกค่ะ ถ้าพร้อมแล้วมาที่หน้าเวทีได้เลยนะคะ เทสต์ค่ะ ค่ะ เริ่มได้เลยนะคะ ค่ะ สวัสดีค่ะ พวกเรามาจากผลงานรหัส 2406นะคะ  Inclusive Design Challenge 2026 นะคะ ชื่อ แพลตฟอร์มนิทานสถานการณ์ทางสังคมเฉพาะบุคคลด้วยเชิงมนุษย์สร้างนะคะ เพื่อลดความวิตกกังวลในเด็กออทิสติก ดิฉันนาง ทั้ง 2 ท่านค่ะ ปัญหาและความสำคัญนะคะ ก็คือในปัจจุบันนี่เด็กที่มีปัญหาที่มีในเด็กที่มีความพิการออทิสติกนี่ เขาจะมีความตื่นตระหนก เช่น ไปทำฟัน ไปตัดผม หรือไปอยู่ในสถานการณ์ที่เขาไม่คุ้นเคยนะคะ ก็จะเป็นปัญหาให้กับผู้ดูแลหรือว่าคุณครูที่ดูแลน่ะค่ะ ว่ามัวแต่วิ่งไล่จับ หรือเขาจะตื่นตระหนก อันนี้เราก็เลยคิดขึ้นมาฃวิทยาลัยสารพัดช่างนี่ มีเด็กที่ซ้ำซ้อนทางเรื่องของความพิการทางสายตา ออทิสติก หลาย ๆ ความพิการน่ะค่ะ ก็เลยทำตัวนี้ขึ้นมา สไลด์ถัดไปค่ะ แนวคิดและการพัฒนานวัตกรรมนะคะ ต้องเรียนอย่างนี้ก่อนนะคะ เรามาจากมหาวิทยาลัยสารพัดช่างเชียงใหม่ เป็นสถานศึกษาประจำของนักศึกษาพิการระดับ ปวส. นะคะ แนวคิดของเราก็คือ เมื่อผู้ปกครองมาอยู่ในสถานศึกษานะคะ เด็กจะรู้สึกหวาดกลัวต่อสภาวะแวดล้อมใหม่ ๆ เราก็เลยจะใช้วิธีการเล่านิทานให้ฟังก่อนอันดับแรกนะคะ พอเราเล่านิทานแล้ว เราเลยรู้สึกว่า มาเข้าถึงได้มากกว่านี้ และไม่สามารถ... ไม่ควรที่จะเล่าเรื่องราวซ้ำ ๆ นะคะ เราก็เลยคิดเรื่องราวพวกนี้ขึ้นมา ซึ่งหลักของการทำงาน ง่าย ๆ เมื่อเราเข้าไปที่เว็บแอปพลิเคชันนี่นะคะ สิ่งที่จะป้อนเข้าไปนะคะ ชื่อของเด็กคนนั้นเลยนะคะ แล้วก็เรื่องที่เด็กสนใจ เช่น Lego ไดโนเสาร์ เรือ หรืออะไรที่เด็ก ๆ สนใจนะคะ แล้วก็อีกอันหนึ่ง ก็สถานการณ์เป้าหมายนะคะ เช่น เด็กอาจจะกลัวฟ้าผ่า นะคะ เราป้อน 3 อย่างนี้เข้าไปค่ะ เราจะเจนนาสร้างนิทานให้เด็กออกมานะคะ เป็น 3 รูปแบบนะคะ 1. รูปแบบตัวหนังสือ ซึ่งให้ผู้ปกครองหรือผู้ดูแลสามารถเล่าให้ฟังได้ 2. เป็นรูปภาพโลเซรี่นะคะ มินิมอลเพื่อไม่ให้เกิดสิ่งเร้าเพิ่มขึ้นนะคะ และก็ 3. ก็สามารถ Generate เป็นเสียงได้ด้วย นะคะ จุดเด่นนะคะ เดิมนะคะ การสร้างนิทานนี้ใช้เวลาแค่ นะคะ สามารถสร้างเรื่องราวใหม่ ๆ ได้ตลอดเวลา แล้วก็สามารถระบุสิ่งที่เป็นสิ่งเร้าและสิ่งที่สนใจได้แบบ 100% นะคะ ตัวของเด็กด้วยนะคะ สไลด์ถัดไปได้เลยค่ะ การทำงานนะคะ ก็คือตั้งค่าระบบ AI นะคะ AI ที่เราเอามาใช้ในการทำงาน API 2 ตัวนะคะ Open เราเตอร์แล้วก็บอร์ดน้อยนะคะ ต่อไป รับค่าข้อมูล แล้วก็มาเจนนาเลทภและสร้างภาพประกอบสร้างเสียงแล้วก็แสดงผลให้ผู้ใช้เห็นภาพค่ะ ต่อไปค่ะ เราพัฒนาแบบ Respond สามารถดูได้ทุกดีไวซ์นะคะ รองรับทุก Device เลยนะคะ ต่อไปค่ะ การทดสอบการใช้งานของเราจะมีทั้งหมด 3 ระยะนะคะ ระยะแรกเราทำกับเด็กไปด้วย กับผู้ดูแลไปด้วยนะคะ ระยะที่ 2 ก็คือ ระยะที่เราทำไปแล้วเก็บผลประเมินความพึงพอใจนะคะ และระยะที่ 3 ที่เราใช้ในปัจจุบัน เราจะขยายผลไปที่ 64 ของสถาบันอาชีวะศึกษาปัจจุบัค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ เป็นภาพทดลองใช้นะคะ ระหว่างผู้ปกครองนะคะ ใช้จริงปัจจุบันก็ยังใช้จริงนะคะ แล้วก็ผู้ดูแลนะคะ ปัจจุบันก็ยังใช้จริงที่มหาวิทยาลัยช่างเชียงใหม่ มีสถานศึกษาทั้หมด 64 สถานศึกษาค่ะ // ค่ะ ขอสไลด์ถัดไปค่ะ ตารางเปรียบเทียบระหว่างการสร้างสื่อแบบดั่งเดิมนะคะ การสร้างสื่อระยะเวลาในการผลิตนี่ เราทราบอยู่แล้วนะคะ ตัวนิทาน หรือว่าต้องมานั่งวาดรูปกันนะคะ แต่ถ้ามี AI Social Story ก็จะทำให้น้อยกว่าให้กรรมการหรือคนที่สนใจลองสร้างดูนะคะ สมัยก่อนนี่ก็จะมีต่ำนะคะ ก็จะเป็นสูตรสำเร็จรูปทั่วไปเลย แล้วก็ถ้าหากเป็นปัจจุบัน จะนำสิ่งที่เด็กชอบนี่ดึงมาใช้ได้ค่ะ // เลื่อนไปสไลด์ที่ขยายผลเลยค่ะ เลื่อนไปได้เลยค่ะ // เลื่อนไปได้เลยค่ะ เลื่อนเลยค่ะ การขยายผลของพวกเราก็จะไปขยายผลในสถานศึกษาของในอาชีวะที่เกี่ยวกับคนพิการนะคะ ตอนนี้เราดูแลในภาคเหนือ 2 นะคะ 64 สถานศึกษา และพอเราพัฒนาแล้ว ต่อเนื่องไปกับเด็กที่สมาธิสั้นหรือแม้เด็กที่อายุ 1-2 ขวบที่กำลังเสริมสร้างพัฒนาการได้ด้วยค่ะ ค่ะ ขั้นตอนการพัฒนานะคะ ในลำดับถัดไปนี่ เราจะขอควงามร่วมมือกับแพทย์หรือว่านักจิตวิทยานะคะ เพื่อให้มีผลงานวิจัยออกมายอมรับอย่างเป็นตัวรูปแบบนะคะ แล้วก็ขอนะคะ นวัตกรรมอื่น ๆ จากผู้สนับสนุนค่ะ ก็มาช่วย แล้วก็ไม่ใช่แค่กลุ่มของเด็กพิเศษ กลุ่มเด็กออทิสติกหรือเด็กพิการ จะขยายผลและต่อยอดไปยังเด็กที่มีสมาธิสั้นในอนาคคตด้วยค่ะ // ค่ะพวกเรากลุ่ม ขอขอบคุณค่ะ // ขอขอบพระคุณค่ะ [เสียงปรบมือ] // ฮัลโหล โอเคครับ น่าสนใจมากครับ เป็นเรื่องที่ร่วมสมัย แล้วก็เป็นประเด็นศึกษายุคปัจจุบันเลยนะครับ ทีนี้จากที่ลองทดสอบ เอาคำถามที่ผมเตรียมมาก่อนแล้วกันนะครับ เดี๋ยวค่อยว่ากัน ในส่วนที่ทดสอบนะครับ ในส่วนนี้นะครับ เราก็รู้อยู่แล้วนะครับ ว่าบางทีมันมี Palusination หรือการที่เขาเรียกว่า "หลอน" นะคะ การที่ลักษณะแบบนี้เราจะมีวิธีการป้องกันอย่างไรครับ ในส่วนที่เรา Generate ที่มีการเจนเนอเรทเนื้อหาขึ้นมาใช่ไหมครับ เป็นอีกเรื่องหนึ่งแต่ว่าตัวเนื้อหาจะเป็นตัวสำคัญในการกำกับเนื้อเรื่องตรงนี้เลย เรามีวิธีควบคุมหรือตรวจสอบอย่างไรครับ ให้เนื้อหามันเหมาะสมกับเด็กที่เราเป็นกลุ่มเป้าหมายจริง ๆ // ต้องอธิบายว่าตอนแรกที่คณะกรรมการคอมเมนต์นะคะ ที่ว่าเรื่องว่าสื่อของเราจะไปกระตุ้นสิ่งเร้ากับเด็กมากขึ้นหรือเปล่านะคะ เราได้แก้ปัญ๗หาการหลอนของ AI ร่วมไปกับคณะกรรมการ คือตอนแรกเราทำเป็นวิดีโอนะคะ พอเป็นวิดีโอด้วยข้อจำกัดเรื่อง Token หรืออะไรต่าง ๆ การ Generate ตัววิดีโอนี่ มีการหลอมขึ้น ซึ่งการวิจัยการเล่านิทานเด็กออทิสติกนี่ เด็กออทิสติกนี่จะรับรูปภาพแบบ Low sisonly ก็คือรูปภาพแบบ Minimal แล้วก็สีไม่มาก จากการเป็นวิดีโอนี่ แล้วก็มาใช้เป็นรูปภาพนะคะ แล้วก็ส่วนของข้อความนี่นะคะ ข้อความจะมีการใส่โค้ดเข้าไปชำระล้างข้อความออกไปค่ะ และก็บล็อกข้อความที่มันไม่ถูกต้อง ไม่ถูกต้องเข้ามาด้วยนะคะ แล้วก็ในส่วนของเรื่องเล่านี่ เรื่องเล่านี่ ในของบอร์ดวอยซ์นี่ จะGenerate ออกไปอยู่แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ // อันนี้ตรวจสอบโดยใช้พวกโปรแกรมใช่ไหมครับ อย่างที่อ่านมามันจะมีพวก Next Gen ที่จะมาตัดพวกเครื่องหมายออกไปใช่ไหมครับ // ใช่ค่ะ // คนเข้า.. คนหรือครูนี่เข้าไปตรวจสอบด้วยตัวเอง ที่เขาเรียกว่า Human in the loop อันนี้เรามีไหมครับ เรามไ่ได้ตรวจสอบด้วย Human ค่ะ คำเอาค่ะ แบดคำที่ไม่สุภาพออกไปค่ะ // ครับ เดี๋ยวขอตัดกลับไปที่ตัวรูปที่เมื่อกี้พูดถึงนิดหนึ่งนะครับ เมื่อกี้ได้ลอง Gen นิทานขึ้นมานะครับ ตัวเดิมนิทานเดิมเดิมที่ตั้งไว้นี่ มันจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับออวกาศ ไม่รู้นะครับ ที่อันนี้เขียนไว้ให้ รูปที่เจนออกมามันค่อนข้างจะไม่สอดคล้อง // อาจจะยังไม่ตรงกับตัว... // มันไม่ตรงเลยครับ เมื่อกี้เป็นรูปอะไร ตอนแรกจะเป็นรูปเหมือนเด็กผู้หญิงอุ้มอะไรอยู่สักอย่างหนึ่งครับ ที่เป็นอวกาศ เมื่อกี้ผมเลยเอาใหม่ ผมลองเจนเป็นสถานการณ์ที่ไปเที่ยว แบตหมดแล้วครับ สถานการณ์ที่ไปเที่ยวสวนสัตว์ แล้วกำหนดว่าเกิดขึ้นที่สวนสัตว์นะ และก็เรื่องที่สนใจคือเรื่องสัตว์เลี้ยง ปรากฏว่าสิ่งที่มัน Gen ออกมาเป็นรูปเด็กผู้หญิง เหมือนอยู่ในบล็อกน่ะครับ ซึ่งมันจะไม่มีสัตว์สักตัวเดียวเลย ที่มันเจน ที่เมื่อกี้ทางผู้พัฒนาบอกเป็น Minimal ใช่ไหมครับ อันนี้เป็นเหมือนมันจะขาดคีย์เวิร์ดสำคัญไปหรือเปล่าครับ ในส่วนของตัวรนี้ เรื่อง... มันไม่ใช่ปัญหาค่ะ แต่จะเป็นข้อจำกัดเรื่องกชำระในการชำระเงินด้วยค่ะ ก็คือตอนนี้เด็ก คือ เราทำออกมาให้ผู้ดูแลนะ ผู้ดูแลกับผู้ปกครองนะคะ แต่ว่าตอนนี้เด็กเอาไปเจนเล่น เอาไปใช้ด้วยตัวเอง คอยข้างที่จะเยอะ แต่ว่าสิ่งสำคัญนี่ พอมันเจน พอมันเจนออกมาแล้วนี่ พอมันไม่ตรงนี่ บางทีนี่เด็กกลับชอบ อย่างเช่นตัวเอง อาจจะเป็นตัวเอก แต่อาจจะมีมือหลาย ๆ มืออยู่ข้างหลัง เด็กก็อาจจะเป็นฟีดแบคทางบวก ในส่วนตัวนี้ด้วยค่ะ // ครับ เพราะฉะนั้น ตรงนี้อาจจะต้อง... ผมว่ามันน่าจะมีการตรวจสอบนะ เมื่อกี้คำที่พูดกันเลย ที่เป็นฮิมแนอินเดอะลูปนี่ต้องมีการแอดส่วนนี้เข้าไปเพื่อที่จะตรวจสอบว่าไอ้สิ่งที่ได้นี่คัดกรองมันก่อนที่มันจะไปอยู่ที่เด็กนะครับ ทีนี้พอพูดถึงโทเคน ตรงกับคำถามอันหนึ่ง ที่ผมลิสต์มาพอดีเลย ว่าอันนี้ตัวโมเดลอันนี้ครับ มันถ้าจะทำเป็นธุรกิจ มันก็จะต้องมีเรื่องของการลงทุน ทีนี้พอมีเรื่องของการใช้โทเคนแบบนี้ ไม่ใช่แค่โทรแคน การใช้พวก API ต่าง ๆ นี่มันก็มีค่าใช้จ่ายใช่ไหมครับ ในเอกสารเหมือนจะบอกว่ามีผู้สนับสนุนที่ให้ Point ไว้เท่าไร นั่นน่ะนะครับ แต่ทีนี้ในอนาคต ถ้าเราปรับแก้จนมันดีแล้วน่ะ แล้วเราจะต้องใช้ Token จาก... หรือใช้พวกค่าใช้จ่ายทางด้าน API ต่าง ๆ นี่ อยากให้คิดประเด็นตรงนี้ไว้ด้วยนะครับ เพราะว่ามันน่าจะเป็นงบระยะยาว ที่ค่อนข้างมากนะครับ อีกประเด็นหนึ่ง ก็คือเรื่องของความคงเส้นคงวาของเนื้อหานี่ครับ เพราะว่าจากที่ผมพอรู้มาบ้าง เกี่ยวกับเด็กออทิสติกเขาไม่ชอบอะไรที่มันแปลกใหม่ใช่ไหมครับ อาจจะต้องราบเรียบ ไม่หวือหวา AI เวลามันเจน เจนเนื้อหาหรือคอนเทนต์ออกมา มันจะสร้างใหม่ มันไม่ใช่เนื้อหาเดิม มันจะเกิดอะไรขึ้นครับถ้าสมมติว่าเด็กคนเดิมนี่เจนเรื่องเดิม แล้วไอ้เนื้อหามันออกมาไม่เหมือนเดิม มันไม่ได้ผิดถูกไหมครับ แต่มันไม่เหมือนเดิม มันอาจจะทำให้เด็กที่เป็นออทิสติกสับสนหรือเปล่า ประเด็นนี้ไม่แน่ใจว่าเคยหรือเปล่า // ค่ะ อันนี้เราได้ทำแบบทดสอบกับนักศึกษาที่อยู่วิทยาลัยอยู่แล้วนะคะ ว่าน้องจะฟีดแบคหรือว่าคอนเซนออกมาแล้วมันน่าตกใจไหม แต่กลับกลายเป็นเด็กร้อยละ 90 รู้สึกว่ามันตื่นเต้น แล้วรู้สึกว่ามือฉันออกมาได้อย่างไร แล้วเขาก็นิ่งขึ้น เดี๋ยววันนี้เราจะตหัวแลนกัน วันนี้เราจะต่อสายหัวแลนกันนะ โอเคค่ะ เขาก็นิ่งลงแล้วก็ดูกลับไปเรียนรู้ในรายวิชานั้นง่ายยิ่งขึ้น อันนี้เราทำแบบทดสอบมาแล้วค่ะ กลุ่มทดสอบของเรา 30 ค่ะ เป็น 30 คน เป็นตัวเด็กด้วยผู้ปกครองผู้ดูแล 3 ท่านค่ะ // เดี๋ยวในอนาคตน่ะค่ะ ในอนาคตก็อาจจะใช้วิธีการเก็บประวัติการ Generate ของเด็กแต่ละคน แล้วก็แต่ละเรื่องไว้ด้วย // ดีครับ สุดท้ายครับ จะเกี่ยวกับเรื่องของการพัฒนาระบบในอนาคตที่มีการพูดว่าจะมีการพัฒนาเป็นระบบ Offline ไอ้คำว่า Offline น่ะ หมายถึงระบบเหรือว่าทั้งระบบทั้งหมดเลยครับ // เราคิดแผนโดยการทำเซอร์เวอร์แล้วก็เรื่องเสียง เรื่องเสียงนะคะ เราก็จะใช้เสียงของผู้เล่าเอง แล้วก็อัด ทำเป็น AI ออกมา เสียงของผู้หญิง เสียงผู้ชาย เราก็ใส่เสียงเข้าไป เรากำลังอยู่ในขั้นพัฒนาอยู่ว่าเราจะไปในทิศทางอย่างไรให้รูปสามารถ Genarate ได้ด้วยในระบบ Offline ค่ะ // โอเคครับ ก็แสดงว่าคิดทางหนีทีไล่ตรงนี้ไว้แล้ว แต่ว่าฝากไว้จุดหนึ่งครับ ระบบออฟไลน์ เพราะมันจะต่างจากออนไลน์ตรงที่ตัวเนื้องานมันจะไม่ได้อยู่ที่เซิร์ฟเวอร์ ถ้าออฟไลน์จริง ๆ หรือว่ามันอยู่ในเครื่อของเด็ก หรือเครื่งอที่ห้องเรียนก็ตามนะครับ แล้วเครื่องนั้นมันมี Resource หรือทรัพยากรจำกัด อย่างมือถือนี่บางคนก็ Mem เต็มตลอดอะไรอย่างนี้นะครับ อาจจะเป็นข้อจำกัดของการทำออฟไลน์หรือเปล่า อันนี้อาจจะฝากไปคิดต่อด้วยนะครับ ของผมมีเท่านี้ครับ // ค่ะ ขออนุญาตค่ะ คือ จะถามผู้วิจัยนิดหนึ่งค่ะ เรื่องที่เรามีเงื่อนไขของผู้พิกาสรทางออทิสติกนะคะ ว่ามันมีสิ่งเร้าบางอย่าง ที่ผู้วิจัยพูเมื่อกี้ได้ยินว่าทางผู้วิจัยพูดว่ามีสิ่งเร้าที่ถูกควบคุมไว้ใช่ไหมคะ ความเข้มข้นของการควบคุมสิ่งเร้าในรูปแบบที่เป็นนิทานนี่นะครับ ไฟกระพริบที่วินาทีหนึ่ง 3 ครั้ง ที่จะกระตุ้นคนพิการออทิสติกนี่นะคะ เราใช้ความสำคัญขนาดไหนคะ // คือ สิ่งเร้าที่เราพบนะคะ เราขออนุญาตเล่าในสิ่งที่พบดีกว่านะคะ คือตอนแรกเราทำเป็นวิดีโอขึ้นมานะ ของการวิจัยในครั้งนี้เราทำไปด้วยวิจัยไปด้วยกับผู้ปกครองแล้วก็ผู้ดูแลนะคะ ตอนทำเป็นวิดีโอนี่ เราคิดว่ามันดีในสำหรับเรา แต่พอเราไปให้เด็กใช้ เลย เด็กจะดูวิดีโออย่างเดียว เราก็ไปเอาประเด็นนี้ไปปรึกษาของผู้เชี่ยวชาญสถาบันราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดลนะคะ เขาก็แนะนำว่าเราควรจะเปลี่ยนวิดีโอมาเป้นภาพดีกว่า เพราะว่าของเรานี่ ที่เราจะขัดเกลา หรือปลอบประโลมเด็ก นะคะ เพราะฉะนั้นนี่ เราก็เลยเปลี่ยนจาก Generate เป็นจากวิดีโอมาเป็นภาพค่ะ // ครับ นิดเดียวครับ เดี๋ยวอาจจะต้องโฟกัสในเรื่องที่เรากำลังจะทำอยู่นะครับ ตอนนี้เราจะสร้างนิทานสถานการณ์ทางสังคมเฉพาะบุคคล ดังนั้น คีย์เวิร์ดจะต้องเกิดขึ้น ก็คือสถานการณ์ทางสังคมที่เราต้องการจะสร้างคือเรื่องอะไร การ ใช้ AI ในการช่วย เพื่อนำไปสู่การลดความวิตกกังวลของตัวเด็กใช่ไหมครับ ดังนั้น อันนี้คือสิ่งที่ท้ายที่สุด ไอ้ตัวนี้เมื่อใช้มาแล้ว ความวิตกกังวลของตัวเด็กจะต้องลดลง สิ่งที่เกิดขึ้นนะ แต่การนำเสนอระยะเวลามันอาจจะไม่ทัน เลยยังไม่เห็นว่าเอ๊ะลดความวิตกกังวลขนาดไหนของเรื่องเรื่องนี้ ก็เลยเป็นข้อสงสัยอยู่ว่า นี่ ปลายทางนี่ มันต้อลดวิตกกังวลนะ แต่ว่ายังไม่เห็นว่าตอนนำเสนอลดความวิตกกังวนะครับ เพราะว่าอาจจะเวลมันน้อยนะ นะคะ เราใช้สเกล 5 4 3 2 1 ของริเคิร์ตนะคะ ได้ค่าอยู่ที่ 4.90 อยู่ในที่ระดับดีมาก น้องกล้าที่จะเกแล้วก็คีย์เวิด... // ขออนุญาตเล่านะคะ ว่าพาน้องไปเล่นน้ำทะเล พอสัมผัสกับทรายแล้วมันยุบนะ ก็ถอยหลัง ไม่เอาเลย แต่พอคุณแม่นี่ เอาตัวโทรศัพท์ แล้วก็เซิร์ชเข้าไปกำลังจะไปเล่นหาดทราย กำลังนั่งเล่นอยู่กับรถคันหนึ่งแล้วก็ได้ยินคุณแม่เล่าพร้อมกับเสียงไปด้วย เขาฟังแล้วเขารู้สึกว่าก็มันฉันนี่นะ ทำไมฉันถึงไม่กล้าเดิน น้องกล้าออกไปเหยียบทราบ ออกไปเหยียบทราย แล้วคุณแม่ก็ประทับใจไปใช้กับน้องจริง ๆ อันนี้คือบุคคลภายนอกที่ไม่ได้ให้น้องมากินนอนอยู่ที่โรงเรียน // เดี๋ยวขออนุญาตเล่าสถานการณ์สังคมเล็ก ๆ แล้วกันนะคะ คือในห้องเรียนของเรานี่นะคะ เนื้อหาของเราก็คือเข้าหัวสายแลน สาขาวิชาเทคโนโลยีธุรกิจดิจิทัลนะคะ เพราะว่าเครื่องมือมันจะดูน่ากลัวสำหรับเด็กมาก ๆ คือ เด็ก ปวส. แล้วนะคะ แต่เด็กเป็นเด็กออทิสติกทางปัญญา ให้เขาเจนเนอเรทนิทาน เรื่องเดิม ๆ นะคะ ฟังซ้ำแล้วก็เปลี่ยนเรื่อง ทั้งหมด 9 ครั้งนะคะ เด็กกล้าที่จะจับเครื่องมือ เด็กกล้าที่จะจับเครื่องมือ แต่ไม่ถึงกับกล้าทำด้วยตนเอง เราก็ได้มองเห็นเด็กมีพัฒนาการ แล้วก็กล้าที่จะเรียนรู้ในสิ่งที่เขากลัวในการเรียนรู้แต่แรกได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ // ค่ะ ขอบพระคุณค่ะ // ขอบพระคุณค่ะ // ค่ะ ขอเสียวปรบมือให้กับทีมที่ 4 ลำดับถัดไปค่ะ ลำดับที่ 5 ค่ะ หมายเลข 2402 ค่ะ ระบบสื่อสารผ่านการมองตา สำหรับคนพิการทางการเคลื่อนไหวในบริบทภาษาไทยค่ะ ตอนนี้ไฟล์นำเสนอก็พร้อมแล้วนะคะ ค่ะ ถ้าพร้อมแล้วก็เริ่มได้เลยค่ะ // ค่ะ สวัสดค่ะ พวกเรา Thai Gaze-AAC ค่ะ ระบบสื่อสารผ่านการมองตาสำหรับคนพิการเคลื่อนไหวในบริบทภาษาไทยค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ รู้หรือไม่ผู้ป่วยที่พิการทางการเคลื่อนไหวในประเทศไทยอยู่ที่ 1.18 ล้านคน สุดท้ายเพียงช่องทางเดียว และจากนั้นเขาไม่สามารถบอกความต้องการพื้นฐานได้เลย ไม่ว่าจะเป็นขอความช่วยเหลือ การกินข้าว หรือการเจ็บป่วย สุดท้ายจะเป็นปัญหาชีวิตของเรา และเขาจะเป็นภาระให้ผู้ดูแลอีก 24 ชั่วโมงค่ะ Next ขอถัดไปค่ะ ขอโทษ Eye tracking เชิงพาณิชย์ ใช้ Eye อยุ่แล้ว ราคาจะอยู่50,000-500,000 บาท ที่แตกต่างกันโดยเป็นภาษาอังกฤษ แต่ที่เราทำในวันนี้คือ เราใช้ภาษาไทยที่มีเรื่องราวของพยัญชนะ การวรรค วรรณยุกต์แล้วก็การวรรค จะมีอันที่มีอยู่น่ะค่ะ เป็นที่สื่อสารแบไม่สามารถรับการสื่อสารจากผู้ที่ดูแลกลับมาได้ ถัดไปค่ะ สิ่งที่ Thai Gaze-AAC ตั้งใจจะทำคือ เราตั้งใจจะทำ 1 ผ่านดวงตาโดยใช้ภาษาไทย โดยใช้เงิน 5,000 บาท จากนั้นเพิ่มโอกาสจากการสื่อสารกับผู้พิการ แค่ช่องทางเดียว คือ ใช้แค่ตาในการขยับ ส่วนสุดท้ายเราจะส่งเสริมการใช้ Thai Gaze-AAC กับรัฐบาลที่ในการสนับสนุนด้านนี้ค่ะ ถัดไปค่ะ // ค่ะ ระบบของเรานะคะ จะมีขั้นตอนการทำงาน 6 ขั้นตอนนะคะ ก็คือขั้นตอนที่ 1 นะคะ ก็คือการใช้ Webcam ในการตรวจจับใบหน้านะคะ จะใช้ Media นะคะ บนใบหน้า 468 จุดค่ะ ส่วนนะคะ แล้วก็จะมีการมอง 9 จุดนะคะ สำหรับหน้าเริ่มต้นค่ะ แล้วก็สามารถเลือกได้นะคะ โดยการมองค้าง 1.5 วิ หรือการกระพริบตา 3 ครั้งก็ได้ค่ะ ระบบจะส่งไปที่เทเลแกรมระบบของเรานะคะ สามารถสื่อสารได้ 2 ทางนะคะ คือ ส่งหาผู้ดูแลแล้วก็ผู้ดูแลส่งหาผู้ป่วยค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ เทคโนโลยีที่เราใช้ทั้งหมด เป็น Opensource นะคะ ไม่มีค่าลิขสิทธิ์อะไรเลยค่ะ หรือแม้กระทั่งกล้องเว็บเคลม ก็ไม่ได้แพงเลยนะคะ สถาปัตยกรรมโปรแกรมของเรานะคะ ก็ใช้ประมวลผลภาพด้วยกันค่ะ การแจกจ่ายนะคะ สามารถ Build เป็นแอปได้ค่ะ ทั้งใน Mac แล้ว Window ค่ะ การสอบเทียบสายตา 9 จุดนะคะ จะเป็นการตรวจจับ 9 ตำแหน่งที่อ้างอิงค่ะ โดยให้โปรแกรมนะคะ รับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของสายตา ไม่ว่าจะเป็นการมองตรงนะคะ มองข้าง ๆ มองข้างบน ระบบจะบันทึกอัตโนมัตินะคะ โดยถ้าเข้าโปรแกรมมา ไม่ต้องมองซ้ำแล้วค่ะ แล้วก็นะคะ ทุกอย่างก็จะสามารถใช้ในหน้าถัดไปได้เลยค่ะ อันนี้นะคะ ก็จะเป็นหน้าการทำงานของระบบนะคะ ระบบของเรานะคะ จะมี ใบหน้านะคะ หรือผู้ป่วยเกิดอาการจาม จะไม่มีการพิมพ์ Double ของตัวอักษรเลยค่ะ แล้วก็จะมีการเคลื่อนเป้าเล็งทันที ขจัดปัญหาเป้าเล็งค้างค่ะ คีบอร์ดภาษาไทยนะคะ ค่ะ สระ วรรณยุกต์ ทุกรูปแบบเลย สำเร็จรูปที่สำคัญสำหรับผู้ป่วยที่ไม่ต้องมีการพิมพ์ซ้ำค่ะ แล้วก็เราสามารถเลือกโดยการมองค้างไว้ 1.5 วิ หรือยืนยันด้วยการกระพริบตา 3 ครั้งค่ะ การสื่อสารแบบ 2 ทิศทางนะคะ ของเราสมบูรณ์แบบมากเลยค่ะ มีทั้งขาออกนะคะ มีการแจ้งเตือนผู้ดูแลแบบ Realtime ค่ะ ข้อความจะถูกส่งเข้า Telegram ค่ะ แล้วก็จะเป็นขาออกค่ะ  ตัวของเราค่ะ จะสามารถอ่านข้อความได้ด้วยนะคะ ข้อความหรือว่าอีโมจิจากผู้ดูแลทำให้ผู้ป่วยไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสือก็ได้ค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ ผลการทดสอบ ก่อนและหลังทั้งหมด 3 รอบนะคะ เราจัดทดสอบทั้งหมด 5 อย่างด้วยกันค่ะ 1. นะคะ ความแม่นยำในการพิมพ์ หลังพัฒนาจะอยู่ที่ 94.8 เปอร์เซ็นต์ค่ะ และ 2. การคีย์ค้างนะคะ นะคะ ลดลงถึง 0 เปอร์เซ็นต์ 3. ค่ะ ระบบของเรานะคะ ลดลงเหลือเพียง 12 วินาที การสื่อสาร 2 ทิศทางนะคะ เราได้ 100 เปอร์เซนต์แบบสมบูรณ์แบบเลยค่ะ และสุดท้ายนะคะ ต้นทุนอุปกรณ์น้อยกว่า 3,500 บาท ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีเลยค่ะ สไลด์ต่อไปเลยค่ะ ไทยแกรด AAC นะคะ ทุกขั้นตอนค่ะไม่ว่าจะเป็นการปรึกษากับกรมการแพทย์นะคะ การทดสอบภายในทีมอย่างเข้มข้น 3 รอบค่ะ แล้วก็ในระยะถัดไปด้วยค่ะ สุดท้ายนะคะ ไทยแกรน AAC ทุกคนเลยการสื่อสารผ่านดวงตานะคะ ดวงตาทุกคนควรมีเสียง ทุกคนควรมีสิทธิในการสื่อสารเพื่อที่จะเข้าใจกันทุก ๆ คน ขแบคุณค่ะ // ขแบคุณค่ะ ท่านคณะกรรมการค่ะ // เป็นเรื่องที่น่าสนใจ แล้วก็เป็นเรื่องที่บางทีเราอาจจะได้เข้าใจคนที่เขาติดเตียง หรือคนที่ไม่สามารถส่งภาษาออกมา เขาอาจจะเคลื่อนไหวโดยใช้ตาอย่างเดียวนะครับ ในการสื่อสารเพื่อบอกให้เรารู้นะ ว่าเราต้องการอย่างไรนะครับ โอเค อ๋อ มีทีมเพื่อให้ภาพดูสวยขึ้น สิ่งหนึ่งที่ผมมีขอเสนอ ที่ผมอ่านมามีข้อเสนอในเรื่องเรื่องนี้เห็นเป็นประเด็นแล้วก็เห็นเรื่อย ๆ นะ แล้วมันมีความน่าสนใจด้วย แล้วสนใจด้วยนะ เพราะว่าผมอยู่ในพาร์ตของด้านสุขภาพจิต แล้วก็มันมีความเชื่อมโยงบางอย่างด้วย สุขภาพจิตของคนที่พิการรุนแรงติดเตียงแบบนี้ แต่คำถามคือว่าวันนี้ครับ ที่เราบอกว่า 1.18 ล้านคนนี่ เป็นคนพิการที่เกี่ยวข้องกับทางด้านร่างกายที่ป่วยติดเตียง นิดหนึ่งนะ เราจะรู้ได้อย่างไรว่าการมองของเขาน่ะ เป็นการส่งสัญญาณได้อย่างถูกต้อง เพราะกลุ่มที่ติดเตียง พบกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับอัลๆไซเมอร์ รับรู้ผิดปกติหลายคนเช่นเดียวกัน ดังนั้น เราจะมีการรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งที่เขาส่งสัญญาณมาในเคสแบบนี้ คือเขากำลังส่งฃสัญญาณได้ถูกต้อง ตรงความต้องการของเขา มีประสบการณ์ หรือมีเคสเล่่าให้ฟังไหมครับ // ต้องแจ้งให้ทราบก่อนนะคะ วิเป็นนักกายภาพบำบัดค่ะ ดังนั้น วิเจอเคสนี้มาตั้งแต่ทำกายภาพบำบัด ตั้งแต่เป็นนักศึกษากายภาพบำบัด จนมาเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัย การที่เราเจอเคส ง่ายมากเราจะเกิดการร่างกาย.. เราจะตรวจร่างกายทั้ง Subjective และ Objective subjective เป็นการสัมภาษณ์ใช่ไหมคะ เราสามารถสัมภาษณ์ได้จากญาติเขาหมดเลย ญาติสามารถตอลเกิดปัญหาอะไร และเกิดมานานแค่ไหน รับรู้ตอบสนองต่อญาติเราจะต้องเก็บไว้ การตรวจโดยนักกายภาพบำบัด คือ Objective ด้วย จากนั้นเราตรวจด้วย ถ้าทางกายภาพบำบัดง่ายนิดเดียว แค่เราให้เขาตอบสนองสิ่งที่เราถาม สมมติเราอยากรู้เลยว่าเขาชื่ออะไร รู้ชื่อตัวเองไหมคะ ถ้ารู้กะพริบตา 1 ครั้ง เขาก็กะพริบตา ถ้าเขาทำทุกอย่างในทุกคำตอบได้ถูกต้อง จะหันตาไปซ้านที ขวาที แสดงความเขารับรู้และไม่มีปัญหาด้านการรับรู้ด้านตรงนี้ได้เลยค่ะ // ใช่ อันนี้ดีครับ อีกนิดหนึ่งครับ บางทีเราก็อาจจะใช้กับกลุ่มบางกลุ่มที่ ได้นะ เช่น เราบอกว่าถ้าให้เกรดนี่ อาจจะเป็นกลุ่มเกรด A กลุ่มที่ซีเวียร์มาก ๆ เลย กลุ่มที่การรับรู้ช้าหรืออาจจะไม่ผิดปกตินิดหนึ่ง อาจจะตีไปเป้นกลุ่ม C แต่ว่าเแต่ว่าเราสนใจทุกกลุ่มอยู่นะ ก็ตามที่เราฝึกกลุ่ม C แล้วน่ะ บางทีเราอาจจะเห็นพัฒนาการของกลุ่ม C นี้ อาจจะไปเป็นกลุ่ม D เพราะว่าเขารับรู้ดีขึ้น จากการที่เราสนใจ จากการที่เราใส่ใจเขา ในการดำเนินชีวิต อย่างนี้นะครับ จะมีเลเวลของตรงนี้ // ใช่เลยค่ะอาจารย์ในกลุ่มของนักกายภาพบำบัด เราจะขยับจากเลเวลที่รุนแรงสุด จากนั้นการฝึกฝนจะเป็นการเรียนรูู้ซ้ำ จากนั้นก็ค่อย ๆ ขยับเลเวลขึ้น ซ้ำค่ะ ขอบคุณค่ะอาจารย์ // อาจารย์มีคำถามเพิ่มเติมไหมคะค่ะ // อยากตอบ ขอบคุณค่ะอาจารย์ // ผ่านมาแล้วนะคะ 5 ทีม // ขอบคุณนะคะ // ค่ะ เราก็เดินทางมาครึ่งทางแล้วนะคะ เหลืออีก 5 ทีมนะคะ เรามาไปกันต่อเลยค่ะ ลำดับที่ 6 ค่ะ หมายเลข 2446 ค่ะ ผลงานชื่อการพัฒนาและปรับปรุงระบบความปลอดภัยของรถสามล้อโยกไฟฟ้าสำหรับคนพิการค่ะ ขอเสียงปรบมือต้อนรับค่ะ // สวัสดีครับ สวัสดีครับ ผมนพดล จานทองครับ ขอโทษทีครับ ไมค์ไม่ดังครับ ขอเปลี่ยนไมค์ โอเค ดังแล้ว ผมวัชระพลพวกเรามาในนวัตกรรม 2446 ครับ การพัฒนาและปรับปรุงระบบความปลอดภัยนะครับ สำหรับสามล้อโยกไฟฟ้าสำหรับคนพิการครับ โดยทีมงานนะครับ ก็มีทั้งช่างเทคนิค แล้วก็น้องนักศึกษานะครับ แล้วก็อาจารย์ ภาควิชาอุตสาหกรรม คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีครับ ขอสไลด์ถัดไปหน่อยครับ ปัญหาและที่มานะครับ สืบเนื่องจากโครงการนะครับ โครงการรถไฟฟ้านะครับ มือโยกนะครับ ใส่มอเตอร์ไฟฟ้าเข้าไปนะครับ ของภาควิศวกรรม นี่นะครับ เราพบปัญหานะครับ เราดัดแปลงนะครับ ใส่ล้อไฟฟ้าเข้าไปแล้วจากรถต้นแบบอันเดิมนี่ ซึ่งก็คือต้นแบบรถสามล้อโยกไฟฟ้านี่นะครับ ของโรงงานไทยวีล โรงงานไทยวิวนะครับ ซึ่งเป็นโรงงานสามล้อนี่นะครับ ทำให้เกิดนะครับ ปัญหาอยู่ 3 อย่างที่เราพบนะครับ ข้อแรกนะครับ ก็คือรถอันเดิมมีความสูงนะครับ จากล้อเดิมที่มีความสูง 624 นิ้วนี่นะครับ ทำให้... ผู้พิการนะครับ หลาย ๆ ท่านขึ้นลงไม่สะดวกนะครับ อันที่ 1 นะครับ อันต่อไปมีข้อจำกัดด้านความมั่นคงนะครับ เนื่องจากโครงสร้างเดิมนี่นะครับ ระบบเบรกนะครับ เมื่อเอาไปใช้งานจริงแล้วนะครับ ทางด้านข้างหรือว่าด้านหลังอาจจะก่อให้เกิดความไม่ปลอดภัยนะครับ แก่ผู้ใช้งานนะครับ ตจ่อไปข้อที่ 3 ครับ เมื่อดัดแปลงระบบรถไฟฟ้าแล้วนะครับ รถมีความเร็วขึ้น แล้วก็คันโยกธรรมดานะครับ แล้วก็แรงบิดจากมอเตอร์ที่เพิ่มมากขึ้นนะครับ ทำให้ตัวโครงสร้างของรถนี่นะครับ มันไม่สามารถรองรับกำลังขับของมอเตอร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบนะครับ ก็คือปัญหาใน 3 ข้อนี้นะครับ ขอสไลด์ถัดไปครับ // โครงการสามล้อโยกของรถพิการนี่นะครับ เรามุ่งเน้นความปลอดภัย และการใช้งานได้จริงนะครับ โดยการดีไซน์แบบ นะครับ คือสามารถเอาโมดูลตัวนี้ที่ออกแบบนี่ไปใช้งานกับรถสามล้อมือโยกหรือวีลแชร์อื่น ๆ ได้ ที่เขาต้องการตัดตั้งระบบเพิ่มเติมนะครับ มีอยู่ 3 อย่างนะครับ คือ 1. โครงสร้างใหม่นะครับ เราเปลี่ยนโครงสร้างจากของเดิมนะครับ ให้มันสามารถรองรับน้ำหนัก แล้วก็มีความมั่นคงมากขึ้น เพิ่มความแข็งแรงนะครับ 2. คือ ระบบไฟส่องสว่างนะครับ ไฟหน้า ไฟเลี้ยว ไฟท้ายแล้วก็แตรสัญญาณถอยหลังเราติดตั้งเพิ่มเข้าไปเพื่อให้มีความปลอดภัยแก่ผู้ใช้งานมากขึ้นนะครับ 3. ระบบอัลตราโซนิกที่จุดอับสายตานะครับ เพื่อมีความ... เพื่อให้ผู้ใช้งานนี่สามารถขับขี่รถนี่ได้อย่างปลอดภัยมากขึ้นครับ สไลด์ถัดไปครับ โดยนวัตกรรมตัวนี้ มันต่อยอดมาจากชมรมคนพิการที่จังหวัดสระที่จังหวัดสระแก้วนะครับ เราได้สอนเขาตั้งแต่ประกอบนะครับ การตรวจสอบแล้วก็การบำรุงรักษา เดี๋ยวเปิดวิดีโอ โอเค หลังจากจบโครงการนี่ เอารถนี่ มาทำการต่อยอด โดยการเพิ่มเซนเซอร์เข้าไปนะครับ โดยมีทั้ง เช่น เซนเซอร์บายสปอร์ตนะครับ แล้วก็เซนเซอร์ถอยหลังนะ หลังจากนั้น เราก็ทำการทดสอบ ใช้งานจริงดุมันสามารถทำงานได้ตามที่เราต้องการหรือไม่ สไลด์ถัดไปครับ // สรุปนะครับ ก็คือผลที่เกิดจากนวัตกรรมนี้นะครับ จะช่วยให้คนพิการนี่นะครับ มีโอกาสนะครับออกไปทำงานนอกบ้านได้ไกลขึ้นะครับ ลดแรงที่เขาจะต้องโยกรถเข็นนี่นะครับ ให้เขาเกิดความสะดวกสบายขึ้น ไปได้ไกลขึ้นนะครับ มีโอกาสนำไปสู่โลกภายนอกนะครับ หรือการที่จะได้ไปประกอบอาชีพที่มากขึ้นนะครับ ที่มากขึ้นนะครับ ต่อไป การพัฒนาในอนาคตนี่นะครับ เนื่องจากตรงนี้เป็น Prototype นะครับ เราจะทำการพัฒนาตัวนะครับ ให้เป็นโมดูลนะครับ สำหรับการนำไปต่อเข้ากับรถเข็นของคนพิการที่ใช้รูปแบบลักษณะต่าง ๆ ได้ครับผม // ค่ะ เรียนเชิญท่านคณะกรรมการได้เลยนะครับ // ครับ พอดีเวลาเราพูดถึงรถที่ใช้แบตเตอรี่นะครับ เราต้องมองถึงประเด็น 1. รถที่สามารถใช้ได้ แล้วก็ทางรถนี่น่ะครับ ไม่ทราบว่าทางผู้ประดิษฐ์นี่ครับ มันลดสามารถใน 1 ชาร์จนี่ มันวิ่งได้แค่ไหน แล้วก็ แล้วก็ในชาร์จ 1 รอบนี่ ใช้ได้มากแอันนี้เป็นประเด็นแรกครับ กับเรื่องที่ 2 นี่ งในเรื่องของการกันน้ำน่ะครับ ในเวลาที่ใช้น่ะครับ ถ้าเกิดฝนตก หรือว่าถ้าน้ำนองเขาต้องนำไปใช้ในภาวะที่น้ำนอง อาจจะไม่ถึงขั้นน้ำท่วมนะครับ น้ำฝนตกมาใหม่ ๆ มีน้ำนองนี่ ในเรื่องของการกันน้ำของระบบไฟต่าง ๆ ที่ทำไว้เรามีระบบเซฟตี้ตรงนี้อย่างไรบ้าง ขอบคุณครับ // ครับ สำหรับการชาร์จ 1 ครั้งนะครับ ในระบบของไอ้ตัวรถ โฟโตไทป์ที่เราใชนี่เทียบฟอดเฟดนี่นะครับ ใช้กับมอเตอร์ฮับนี่นะครับ ขนาด 1,000 วัตต์นะครับ เราเครมไว้ที่ 25-30 กิโลเมตรนะครับ ต่อการชาร์จ 1 ครั้ง ชาร์จแบตเตอรี่ 1 ครั้ง จะใช้เวลาประมาณ 2-4 ชั่วโมงนะครับ // ไม่ทราบว่าถ้าเกิดเกิดแบตเตอรี่ เพราะว่า 20 กิโลเมตร ก็อาจจะไม่ได้ไกมาก20-30 ประมาณ 30 กิโลเมตร แล้วมันมีอะไรที่สามารถเดินทางได้ครับ แต่เดิมเขาใช้มือใช่ไหมครับ // ใช่ครับ ใช้มือโยกอยู่ ทีนี้ในรถคันเดิมนี่ ยังมือโยกไว้อยู่ เป็นระบบที่เขาสามารถใช้อยู่ ที่จะกลับมาใช้มือโยกได้ครับ // โอเคครับ ถ้าอย่างน้อยหมดก็สามารถเอากลับบ้านได้นะครับ แล้วประเด็นเรื่องนี้ ตรงนี้อีกเรื่องหนึ่งนะครับ // เรื่องน้ำนะครับ ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปนะครับ สมมติว่าฝนมันตกหนัก ๆ นี่ครับ เราก็ไม่แนะนำให้ใช้นะครับ เนื่องจากอุปกรณ์ไฟฟ้ามันอาจจะลันะครับ มัน... ยังไม่ถึงขั้นที่เป็นเหมือนรถมอเตอร์ไซค์หรือรถยนต์นะครับ // เพราะว่าเท่าที่ดูเห็นว่าได้มีการลองไปให้ความรู้กับชุมชนแล้วก็ทางชุมชนมมีการลองพัฒนาแล้วก็ปรับตัวรถนี่ ใช่ไหมครับ ตัวรถที่ต่อมอเตอร์ให้มีการต่อมอเตอร์แล้วก็ทำให้เป็นระบบไฟฟ้ามากขึ้นนี่ ตรงนี้มีการขยายปลอย่างไร เล่าประเด็นี้ให้ฟังด้วยนิดหนึ่งก็ได้ครับ // จากเดิมนี่ จากเดิมนะครับ จากเดิมที่เราดัดแปลงสามล้อมือโยกนี่ครับ ติดตั้งมอเตอร์ไฟฟ้าเข้าไปนะครับ ซึ่งในระว่างโครงการนั้นนะครับ ได้มีการถ่ายทอดให้ความรู้ผู้ที่เข้าร่วมโครงการนี่นะครับ กับชมรมมนุษย์ล้อนะครับ จังหวัดสระแก้ว 20 ท่านะครับ ในระหว่างนั้นก็จะมีการถ่ายถอดความรู้ทางด้านไฟฟ้านะครับ แล้วก็ทางด้านงานเชื่อม อะไรพวกนี้ โครงสร้างก็คืองานเชื่อมการดัดแปลงนะครับ ติดตั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ เข้าไปที่ตัวรถนะครับ ซึ่งตัวนี้จะส่งผลให้ผู้ที่มาเข้าร่วมโครงการนี่ เขาจะสามารถที่จะซ่อมหรือว่าดัดแปลงรถของเขานี่ได้ด้วยตัวของเขาเองหรือว่าสมาชิกในกลุ่มของเขานะครับ และเอาไปประกอบอาชีพได้ // ในประเด็นนี้กน่าสนใจมากนะครับ แล้วก็เป็นประโยชน์ แล้วก็ในเรื่องของการสร้างนวัตกรรมอย่างเดียว แต่มันเป็นการให้ความรู้ ในเรื่องของวงจรไฟฟ้า ในเรื่อบทำด้วยนะครับ ก็เชื่อว่าจะเป็นการขยายผลให้อาชีพของคนพิการด้วยนะครับ ครับของผมมีเท่านี้ครับ ขอบคุณครับ ฝากนิดเดียวครับ เวลาที่จะคิดนวัตกรรมให้กับผู้พิการนี่นะครับ อยากให้คำนึงถึงเรื่องความปลอดภัยมาเป็นอันดับแรกนะ เพราะว่ากว่าที่เขาจะฟื้นหรือว่ามาใช้ชีวิตได้ เขาเวลาพอสมควรกว่าที่จะปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตที่เขาเคยเป็นน่ะครับ ดังนั้น ออกมาที่จะช่วยทำให้เขาเกิดความปลอดภัยและสะดวกมากยิ่งขึ้นน่ะครับ มันจะเป็นประโยชน์มาก ๆ แต่ถ้ามีความสะดวก แต่ยังก้ำกึ่งของความปลอดภัย อันนี้อาจจะในการช่วยที่จะทำให้เขาสามารถสะดวกแล้วก็ควบคู่ความปลอดภัย มันเป็นเรื่องที่สมมติเขากลับไปเจอสถานการณ์นั้นอีกครั้งหนึ่งมันยากมานะครับ ในการจะฟื้นจะกลับมาใช้ชีวิตได้เหมือนปัจจุบันนี้ ดังนั้น เรื่องของความปลอดภัยของคนพิการสำคัญมาก ๆ ขอบคุณครับ // ขอบคุณครับ // ขอบคุณท่านคณะกรรมการทุกท่านนะคะ ขอเสียงปรบมือให้ทีมที่ 6 ด้วยนะครับ // ขอบคุณครับ // ลำดับถัดไปนะคะ ทีมที่ 7นะคะ สำหรับหมายเลขที่ 7 การพัฒนาเครื่องช่วยผู้พิการทางสายตาในรูปแบบไม้เท้าอัตโนมัติแจ้งเตือนอันตรายด้วยเสียงและการสั่น เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตคนพิกาค่ะ ค่ะ ถ้าพร้อมแล้วก็นำเสนอได้เลยนะคะ // สวัสดีครับ เรียนท่านคณะกรรมการที่เคารพทุกท่านครับ ไม้เท้าคือสิ่งที่... คือสิ่งที่ผู้พิการทางสายตาใช้มองโลกใบนี้ครับ แต่จากการไปสำรวจและศึกษามาครับ ไม้เท้าธรรมดาสามารถตรวจจับได้แค่จุดเซฟโซนครับ ตรงพื้นราบครับ แต่โลกเรานี้เป็นรสามมิติครับ จึงจะมีจุดบอดหรือ Dangผู้พิการทางสายตาอาจจะชนกิ่งไม้ ป้ายร้านค้า โฆษณาหรือว่ากันสาดร้านค้าครับ และเมื่อเกิดอุบัติเหตุ อย่างเช่น หกล้ม ไม่สามารถขอความช่วยเหลือได้ทันทีครับ เพราะฉะนั้น พวกผมจากโรงเจากโรงเรียนพะเยาวิทยาคม // สไลด์ต่อไปครับ เมื่ออุดรอยรั่วของความไม่ปลอดภัยนี้ครับ พวกเราได้ออกแบบตัวไม้เท้านะครับ ให้มีเซนเซอร์ไม่เหมือนไม้เท้าทั่วไปครับ 1 ขอเราครับ เราได้ออกแบบไม้เท้าที่แข็งแรง ทนทาน ผลิตโดยง่ายครับ จุดเด่นที่ 2 ครับ คือเราได้เปลี่ยนระบบที่เป็นแบบ Passive ให้เป็น Acโดยใช้เทคโนโลยี IoT ครับ โดยที่จากตามตตารจะไม่มีตัวจับสิ่งขีดขว้างหลายระดับครับ มีพวกเราจะมีเซนเซอร์อัลตราโซนิกระบุตำแหน่งพิกัด GPS Realtime ครับ และ SOS ขอความช่วยเหลือได้ครับ และยังแจ้งเตือนไปยังผู้ดูแลไสไลด์ถัดไปครับ ครับ และนี่คือตัวต้นแบบของเรานะครับ โดยตัวนี้นะครับ ใช้ USE32 นะครับ ในการประมวสลผลหลัก ที่เราติดตั้งครับครับ และต่อมาครับ ระบบตรวจจับอัลตราโซนิกครับ ในการตรวจจับ 45 องศา เพื่อให้สามารถตรวจจับได้อย่างครอบคลุมครับ ต่อมาก็คือตัววัสดุครับ วัสดุของเราจะเป็นไม้เท้าซึ่งให้ความแข็งแรง และยังมีน้ำหนักเบาครับ ตัวเคสที่เป็นพลาสติกนี้ครับเราใช้เป็นวัสดุ HG ครับ ขึ้นแบบโดย 3D ทนทานและมีความเหนียว แข็งแรงครับ ต่อมานะครับ โดยตัวของเรานะครับ มีตัวเซนเซอร์แจ้งเตือนไปยังแอปพลิเคชันของเราครับ และยังมีเซนเซอร์ APU360 ครับ คือตัวสโคปครับ และความเร่งครับ หรือเกิดอุบัติเหตุหรือไม่ครับ โดยตัวไม้เท้านี้นะครับ จะมีแจ้งเตือน 2 แบบครับ คือมีการแจ้งเตือนด้วยเสียง และการแจ้งเตือนด้วยการสั่นครับ เราสามารถปรับเปลี่ยนโหมดได้ครับ โดยเฉพาะถ้ายิ่งใกล้ครับ ตัวลำโพงหรือตัวมอเตอร์สั่นครับ จะสั่นถี่ขึ้นครับ แต่ถ้าเมื่อห่างครับตัวเซนเซอร์ก็จะสั่งให้มอเตอร์สั่นครับ ช้าลง และตัวเสียงครับ ถี่ช้าลงเหมือนกันครับ // และนอกจากนี้ครับ ไม้เท้าของเราเชื่อมต่อกับแอปพลิเคชันที่เราสร้างขึ้นได้ครับ โดยแอปพลิเคชันจะแสดงสถานะการเชื่อมต่อ แสดงสถานะแบตเตอรี่ของไม้เท้านะครับ และนอกจากนั้นก็ยังเชื่อมต่อ GPS เพื่อดูลปายทางนะครับ สำหรับผู้ดูแลคนพิการทางด้านสายตาครับ นี้นะครับ หากมีการกระแทกหรือการล้มของไม้เท้านะครับ ก็จะมีการส่งการแจ้งเตือนไปยังแอปพลิเคชันของพวกเรานะครับ เพื่อให้ผู้ดูแลผู้พิการนี่ เห็นตำแหน่งของผู้พิการทางสายตา และสามารถเข้าไปช่วยได้ครับ // สไลด์ถัดไปครับ แล้วก็นวัตกรรมนี้นะครับ จะไม่มีความหมายเลยครับ หากเราไม่ได้นำไปใช้กับกลุ่มพื้นที่ของเรา โดยทางได้มีการประสานงานกับหน่วยงานผู้พิการทางสายตาจังหวัดพะเยาครับ และได้ประสิทธิภาพของตัวเครื่องที่ใช้งานได้จริงครับ ทางเราจึงได้มีการร่วมมือ ได้ของบประมาณจาก พม. พะเยาครับ มาใช้งานกับผู้พิการทางด้านสายตาในอนาคตครับ โดยนวัตกรรมของเรานะครับ มีผลต่อคุณภาพชีวิตและแผนการต่อยอด ดังนี้ครับ ความปลอดภัยในกายภายครับ และลดความเลื่อมล้ำทางด้านเศรษฐกและระดับเศรษฐกิจครับ ต่อยอดความคิด Form learning to earnต่อยอดสู่การผลิตนะครับ เชิงพาณิชย์ครับ และเรามีการพัฒนาสู่อนาคต พัฒนาดังนี้ครับ พัฒนาสิ่งขีดขว้างครับ พัฒนาระบบโดยเสียงครับ พัฒนาระบบ cloud เก็บข้อมูลครับ ครับผม ทางเราโรงเรียนพะเยาวิทยาขอจบการนำเสนอเพียงเท่านี้ครับ ขอบคุณครับ // ขอบคุณมากค่ะ เรียนเชิญท่านคณะกรรมการได้เลยค่ะ // ครับ ขอบคุณนะครับ เป็นนวัตกรรมที่น่าสนใจนะครับ แล้วก็ผมดีใจที่เป็นนักเรียน แล้วก็เวทีนี้เป็นนักเรียนที่เข้ามานำเสนอหลายนะครับ ทีนี้กรรมการสงสัยนิดหนึ่งครับ ทำไมแต่งชุดไม่เหมือนกันนะครับ // น้องเป็น ม.ต้น ครับ // อ๋อ ครับ เก่งมาก ๆ ครับ ทีนี้ ผมในฐานะที่เป็นกรรมการนะครับ ที่จะสอบถามนิดหนึ่งว่าแล้วแนวคิดนี่ ตอนที่เราจะพัฒนาขึ้นมาเป็นไม้... ไม้นำทางนะครับ ไม้เท้านำทางของผู้พิการทางสายตาครับ เราทราบไหมครับว่าก่อนผู้พิการทางสายตานี่ เวลาเขาใช้ไม้นี่มันจะต้องมีคุณสมบัติอะไร สำหรับไม้ที่ผู้พิการเขาใช้กันปกติน่ะครับ // ก็คือปกตินะครับ ปกติผู้พิการทางสายตาจะเป็นไม้เท้าขาวแบบนี้ครับ แล้วก็เป็นแบบพับได้ครับ กับไม้เท้าที่เป็นแบบยืดขึ้น ยืดลงได้ครับ น้ำหนักเบา แล้วก็เพื่อใช้เคาะนำทางได้ครับ // สำหรับนวัตกรรมที่เราพัฒนาขึ้นมานี่ จริง ๆ นวัตกรรมมันจะทำให้ไอ้ฟีเจอร์เดิมหรือไอ้สิ่งที่มัน... ที่เขาคุ้นเคยอยู่เดิมนี่ หรือไม่อย่างไรนะครับ ตอนนี้เราตัดสินใจที่จะพัฒนาตัวไม้เท้าอัจฉริยะนี้ขึ้นมาครับ // โดยปกตินะครับ ไม้เท้าที่เป็นแบบไม้เท้าธรรมดานะครับ จะแบบเราจะไม่สามารถรับรู้ระยะ จนกว่าเราจะเอาไปไม่ต้องเคาะ เราก็รู้ได้แล้วครับ จากการสั่นครับ ยิ่งตัวไม้เท้านะครับ มันยิ่งใกล้วัตถุมันก็จะสั่นรัวขึ้นครับ แต่ถ้ายิ่งไกลมันก็จะสั่นน้อยลง น้อยลงครับ ทำให้เราไม่ต้องเคาะสิ่งต่าง ๆ รับรู้สิ่งรอบข้างครับ // ขอเสริมนะครับ สามารถเคาะได้เหมือนเตัวรับเคาะอยู่ครับ // ครับผม ก็อาจจะเป็นข้อแนะนำก็ได้นะครับ จริง ๆ อาจจะเป็นข้อจำกัดของเทคโนโลยีที่เรามี ต้องใส่อะไรไปเยอะ ๆ มันคงเบาเหมือนเดิมไม่ได้ไม่ได้ มันคงเล็กเหมือนเดิมไม่ได้ นั่นหมายความว่าเราอาจจะมีข้อจำกัด... ถ้าเรายังไม่ได้พัฒนาให้มันเล็กเท่าเดิม อาจจะต้องไปศึกษานะครับ หรือให้ความรู้กับผู้ใช้นะครับ ว่าวิธีการใช้จะมีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ อย่างไร เกิดขึ้นอย่างไร แล้วก็ค่อยเอาไปให้เขาทดลองนะครับ แล้วก็เก็บผลว่ามันดีไม่ดีกว่าเดิมอย่างไรอีกทีหนึ่ง ราคาที่พัฒนานี่ พอบอกได้ไหมครับ // ก็ราคาพัฒนาตอนแรกนะครับ อยู่ที่ 6,700 บาทครับ // หมายถึงว่าตัวต้นแบบ // รวมต้นทุนทั้งหมดครับ การทดลอง การ R// โอเคครับ // ขออนุญาตเพิมเติมนะครับ ครับ อันนี้อย่างที่ท่านอาจารย์บอกนะครับ มันจะดีมากเลย เพราะว่าออฟชันเรามีเยอะมากเลย ทีนี้เราไม่แน่ใจว่าเวลาเราลองใช้กับคนพิการจริง ๆ นี่ อย่างที่เราบอกว่าเรามีการเทสต์เราอาจจะต้องคุยกับเขานิดหนึ่งว่า Option ไหน ที่เขาได้ใช้จริง แล้วออฟชันไหนนี่ที่มันอาจจะเยอะเกินไป จนทำให้ขนาดมันยากแต่การใช้งานนะ อย่างเช่น อันหนึ่งที่ผมไม่มั่นใจ ในเรื่องอัลตราโซนิกนี่ ปกติอัลตราโซนิกนี่มันจะใช้ระยะทาง ซึ่งปกตินี่อย่างเหมือนติมตามกันชนรถ เราจะเห็นมีอัลตราโซนิก ทางจากรถไปยังสิ่งกีดขว้างด้านเช่นเดียวกันพอเราถือไม้เท้าน่ะ ไม้เท้ามันไม่ได้อยู่นิ่งน่ะ มันขยับไปเรื่อย ๆ แล้วระยะทางที่วัดได้ มัน... จะรู้ได้อย่างไรหรือง่าย ๆ เราถือไม้เท้า แค่เราแกว่งเท้าตามนี่ เราแกว่งเท้าไป มันจะ Detect เท้าเราหรือว่าเป็นพื้น หรือว่าเป็นวัตถุใช่ไหมครับ ตรงนีผมก็เลยไม่แน่ใจว่าในเรื่องของการใช้งานจริง เรื่องของอัลตราโซนิกเซนเซอร์ที่มันติดที่ไม้เท้าจากการใช้งานจริงนี่มันเป็นอย่างไรบ้าง มันมีปัญหาอย่างที่ผมบอกไหม หรือว่าเรามีวิธีอะไรอย่างที่ผมบอกได้ // ปกติจะไม่มีปัญหาครับ เพราะว่าปกติเวลาใช้ไม้เท้านี่เขาจะหันไม้เท้าออกไปด้านหน้าครับ แบบอัลตราโซนิกมันจะยิงไปด้านหน้าครับ // แต่เราบอกว่ามีข้างหน้าข้างหลัง บอกได้ใช่ไหม ถ้าระบะด้านหน้า เราเอามาคำนวณจากตัวเซนเซอร์ APU ครับ เราจะรู้ได้ว่ามันเกิดพื้นต่างระดับไหมครับ แล้วแจ้งเตือนอีกทีหนึ่งครับ // แต่ถ้าเท้าเราแกว่งไปข้างหน้า // มันจะ... ในส่วนของเซนเซอร์มีสิ่งกีดขวางเราจะไม่ใช้ตัวของเซนเซอร์หลังครับมันจะไม่เหมือนกัน // เพราะว่าเซนเซอร์วัดระดับความสูง-ต่ำ มันก็วัดจากระยะทางจากเซนเซอร์ไปถึงพื้น ผมยังคิดว่ามแกว่งไปโดน หมายถึงว่าแกว่งไปโดนระยะ อยู่ในระยะที่มันกำลังวัดอยู่น่ะ มันก็จะทำให้จริง ๆ พื้นไม่ได้เปลี่ยนระดับ แต่เท้าเราแกว่งไป มันทำให้ระยะน้อยลง ผมรู้สึกว่าในการใช้งานจริงนี่ มันจะมีปัญหาไหมอันนี้อาจจะต้องลองเทสต์ดูนะครับ แล้วก็ต้องปรับการใช้งานอีกทีหนึ่ง แต่ประเด็นหลัก ๆ ก็คือเรื่อง Option นี่ เราพยายามใส่ให้เรามี เยอะ แต่ว่าใช้งานจริง มันจะไม่สะดวกต่อการใช้งานจริงอย่างที่คิดน่ะครับ แล้วเขาไม่ได้ใช้พวกนั้น แล้วมันทำให้เขาต้องจ่ายเงิน 6,500 ทั้ง ๆ ที่ Option ที่จำเป็นของเขาอาจจะตัดเหลืตัดเหลือแค่ 2,000 บาทก็ได้ ขอบคุณครับ // ครับ นิดเดียวครับ เป็นประเด็นที่น่าสนใจนะ ในสิ่งที่เราควรจะต้องพิจารณาเพิ่มเติม ย้อนกลับไปใช้ไม้เท้าขาวของคนพิการน่ะครับ ของการมองเห็น ของการใช้งานในลักษณะแบบไหม แล้วก็ประเด็นที่คณะกรรมการตั้งข้อสังเกตแบบนี้ เราลองเอาไปปรับตัวอุปกรณืเหล่านี้ครับ ยกตัวอย่างเช่น ผมเห็นอาจารย์ภาควิชานะครับ ท่านมีความพิการทางการเห็นนี่ การใช้ไม้เท้าขาวมันมีธรรมชาติของการใช้อยู่นะ เช่น ปัดซ้าย ปัดขวา อะไรอย่างนี้ในการเดิน มันมีธรรมชาติที่เราเห็นเขามีธรรมชาติของเขา แล้วไอ้สิ่งที่ความที่กลมกลืนกับธรรมชาติตัวเดิมได้อย่างไรบ้าง อันนี้คือสิ่งที่ฝากไปกลับไปพิจารณาเพิ่มเติมจะเป็นคำตอบให้กับอาจารย์ที่ตั้งข้อสังเกตว่าเรื่องบางเรื่อง เราอาจจะไม่จำเป็นต้องใส่ หรือเรื่องบางเรื่อง เราอาจจะเพิ่เติมเพื่อให้สอดคล้องกับคนพิการทางการมองเห็นที่เขาใช้ในชีวิตประจำวันนะครับ อันนี้ฝากเป็นประเด็นที่อาจจะต้องย้อนกลับไปดูว่าธรรมชาติเขาเป็นอย่างไร ขอบคุณครับ // ขอบคุณมากค่ะ ขอเสียงปรบมือให้กับทีมที่ 7 ค่ะ // ขอบคุณครับ // ค่ะ เราเหลืออีก 3 ทีมนะคะ นำเสนอทีมละ 5 นาทีและถามตอบอีก 5 นาทีรวมเป็น 10 นาที เราน่าจะเลื่อนพิธีปิดประมาณ แล้วก็เริ่มมอบของรางวัลประมาณ 5 โมงเย็นนะคะ หมายเลขผลงาน 2421 ค่ะ การพัฒนาโปรแกรมแปรภาษามือแบบ 2 ทิศทางด้วยโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์ค่ะ // ค่ะ ก็ขออนุญาตเริ่มเลยนะคะ กราบเรียนท่านคณะกรรมทุกท่าน และผู้ที่มางานทุกท่านภายในวันนี้ด้วยนะคะ พวกเรามาจากโรงเรียนแก่นนคร จังหวัดขอนแก่นค่ะ ในวันนี้พวกเราจะมานำเสนอนวัตกรรม การพัฒนาโปรแกรมการแปลภาษามือหรือ (Development of a Bidirectional AI Sign Language Translator) เนื่องจากโรงเรียนของพวกเรานี่ตั้งติดกับโรงเรียนโสตจังหวัดขอนแก่นค่ะ เราได้เล็งเห็นปัญหาระหว่างนักเรียน พ่อค้าแม่ค้า การสื่อสารกันด้วยภาษากายและภาษามือค่ะ การสื่อสารแบบนี้นะคะ อาจทำให้เข้าใจไม่ตรงกันร้อยเปอร์เซ็นต์ได้ค่ะ และโณงเรียนนี้นะคะ ยังมีการสอนเกี่ยวกับทักษะอาชีพ เพื่อให้เด็กนักเรียนนะคะ สามารถออกไปขายนอกโรงเรียน นักเรียนแต่ละคนนะคะ จะต้องมีคุณครูติดไปด้วยค่ะ เรื่องจากไปช่วยแปลภาษาค่ะ ค่ะ และหากต้องการขอความช่วยเหลือในกรณีฉุกเฉินนะคะ ในตอนนี้ไม่สามารถขอความช่วยเหลือไได้อย่างทันท่วงทีค่ะ ไปสอบถามคณะครูภายในโรงเรียนโสตศึกษาค่ะ และความต้องการเกี่ยวกับการสื่อสารกับผู้พิการทางการได้ยินและบุคคลทั่วไปค่ะ ดังนั้น คณะจัดทำ จึงได้คิดขึ้นมาเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านั้นค่ะ // แนวคิด... สไลด์ถัดไปครับ แนวคิดนวัตกรรมนะครับ ระบบจะประมวลผลภาพแบบ Realtime โดยใช้ตัวจับใบหน้าและมือ เพื่อวิเคราะห์และจำแนกออกมาเป็นท่าทางภาษามือโดยชิ้นงานของเราจะแบ่งเป็น 2 Way นะครับ โดยขออนุญาตลงไปทำให้กรรมการดูนะครับ ทางแรกจะเป็นผู้พิการทางการได้ยินสื่อสารกับคนทั่วไปนะครับ // ฉัน // แล้วก็จะมีเป็นประโยคครับผม ฉันรักพ่อแม่ // อันนี้เป็นเวที่ 1 นะครับผม // แล้วก็จะมีเวย์ที่ 2 นะครับ บุคคลทั่วไปสื่อสารกับผู้พิการทางการได้ยินครับ ก็คือระบบจะจับเสียงพูดของเรานะครับ แล้วก็เอาข้อความนั้น ไปจับคู่กับลวิดีโอภาษามือ ที่ตรงกับข้อความนั้นแล้วแสดงผลออกมาครับ เช่น คำว่า "พ่อ" ครับ พ่อ อย่างนี้ครับ แล้วก็เราได้พัฒนาในพื้นที่ที่ไม่สามารถพูดได้ ให้มีความ... ขออภัยครับ สามารถพิมพ์แทนได้ครับ อย่างเช่นแบบเวลาจะสื่อสารกับผู้พิการก็จะพิมพ์แทนหรือว่าจะกดพูดก็ได้ครับผม สไลด์ถัดไปครับ โดยเราแบ่งต้นแบบ 3 ระยะด้วยครับ ระยะแรก จับพิกัดมือแบบพื้นฐาน คือว่าตอนนั้นเรายังมี Prototype เป็นคำ เป็นคำอยู่ครับ Prototype ที่ 2 เราสามารถจับภาษามือที่มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ครับผม สุดท้ายนะครับ ที่ 3 นะครับ โยกจากโปรแกรมนะครับลงมาเป็นเว็บเพื่อปรับ UI ให้ผู้พิการสามารถใช้งานได้ง่ายขึ้น ลดดีเลย์ พัฒนาในอนาคตได้ด้วยครับผม // สไลด์ถัดไปครับ จะเป็นผลการใช้งานของผู้ใช้งานจริงนะครับ เกี่ยวกับความพึงพอใจและประสิทธิภาพของโปรแกรมนะครับ กับกลุ่มผู้ทดสอบ 20 คน โดยแบ่งเป็นผู้พิการทางการได้ยิน 10 และบุคคลทั่วไป 10 คนครับ จะมีประเด็นสำคัญดังนี้ครับ ก็คือจากการแปลภาษามือเป็นเสียงนะครับ ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่ดีครับ ถัดมานะครับ จะเป็นการแปลภาษามือคะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจอยู่ที่ 3.84 อยู่ในเกณฑ์ที่ดีเช่นกันครับ สำหรับในข้อเสนอแนะครับ เมื่อใช้โปรแกรมในที่ที่มีเสียงมาก จะทำให้โปรแกรมประมวลผลได้ช้าลงครับ ถัดมาจะเป็นตารางบันทึก...ขออภัยครับ ต่อไปจะเป็นตารางแสดงประสิทธิภาพของโปรแกรมครับ จากตารางนะครับ จะเห็นว่าค่าเฉลี่ยรวมของ Accuraเปอร์เซ็นต์ แสดงให้เห็นถึงอัตราการแปลของโปรแกรมครับ ถัดมาครับจะเป็นค่าของ Precision ถึงความแม่นยำในการแปลของโปรแกรมครับ ต่อไปจะเป็นค่า Repond ครับ พวกเราขอจบการนำเสนอค// เรียนเชิญท่านคณะกรรมการได้เลยค่ะ // ค่ะ มี 2 คำถามนะคะ อันนี้เป็นที่ใช้ AI ช่วยนะ ถ้าเป็นพื้นที่ที่ไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต สามานะคะ และการที่จะแปลง แปลงจากภาษาเสียงเป็นภาษามือ... ภาษามือเป็นเสียนี่นะครับการที่มีภาพข้างหลังเป็นภาพยุ่งเหยิง จะจับได้ไหม จะจับภาษามือทันชัดเจนได้หรือไม่นะคะ แล้วอีกอันหนึ่งคือ มี 3 คำถามค่ะ ภาษาที่ดูจากเรื่องของการสำรวจ ความพึงพอใจนะคะ ก็คือคำศัพท์ยังไม่มากพอนะคะ แล้วทีนี้นะคะ แล้วคราวนี้ถ้าคำศัพท์ยังไม่มากพอของน้องสามารถแปลเป็นต่อเนื่องเป็นประโยคได้หรือไม่ค่ะ แล้วก็มีแนวทางทำอย่างไรให้เป็นประโยคยาว ๆ ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ // คำถามข้อแรกนะครับ ถ้าไม่มีอินเทอร์เน็ตสามารถแปล Offline ได้ไหม ตอนนี้ยังไม่สามารถทำได้ครับ แต่ในอนาคตจะให้สามารถทำได้ครับ // ส่วนด้านคลังคำศัพท์นะครับ อนาคตเราจะมีการพัฒนาให้มีคำศัพท์ที่เยอะขึ้นครับ และสามารถต่อประโยคได้ยาวมากยิ่งขึ้นด้วยครับผม // ครับ ที่ถามว่าถ้ามีคนอยู่ข้างหลังเยอะ หรือพื้นหลังที่การขยับใช่ไหมครับ เราสามารถกำหนดได้ครับ อย่างเช่น โปรแกรมเราอยู่ตรงนี้ใช่ไหมครับ เรากำหนดให้อ่านค่าแค่ตรงนี้ครับ ไม่ให้อ่านภาพพื้นหลังครับ ทำได้ครับ ในอนาคต // อย่างนั้นขอถามต่อเลยนะครับ ในส่วนของการแปลครับ มันก็จะมีแปล 2 ทางนะ แปลเสียงที่เราพูดไปเป็นภาษามือ ไอ้ตรงนี้ครับ มันมีข้อจำกัดด้านความยาว หรือความซับซ้อนที่มันเป็นประโยคไหมครับ // ในตอนนี้นะครับ ปัญหาที่เจอก็จะมีเกี่ยวกับเรื่องแกรมมากับไวยากรณ์ครับผม ซึ่งภาษาทือไวยากรณ์ก็จะอยู่บ้างครับผม ซึ่งตอนนี้เราเบจออนคุยกันอยู่ครับผม ส่วนเรื่องประโยคตอนนี้ที่ทดลองกันสามารถต่อได้ยาวเรื่อย ๆ ครับ จนกว่าจะหมดประโยคครับผม // แสดงว่าใช้การแปลตามภาษาพูดใช่ไหมครับ // ตอนนี้ใช่ครับ // ถ้าสมมติว่าคำพูดที่พูดเข้าไปน่ะครับ มัน Search ไม่เจอท่ามือในฐานข้อมูลจะเป็นอย่างไรครับ เรามีตัวฐานข้อมูลอยู่ครบแค่ไหน// ตอนนี้ใช้ได้เฉพาะใช้ได้ทั่วไในชีวิตประจำวันครับ เช่น ไปกินข้าวกับของชิ้นนี้ราคาเท่าไรครับ แล้วถ้าคำที่เราพูดไปไม่มีฐานข้อมูลของเรา ในอนาคตเราคำว่าเราจะใช้ AI มาเจนเป็นคลิปวิดีโอให้ครับ // แล้วอย่างเมื่อกี้นี้มันเจนภาษามือที่เป็นตัวเลขได้ไหมครับ // ได้ครับได้ เป็นตัวเลขครับ เดี๋ยวสาธิตให้ดูไหมครับ ได้ไหมครับ // หลังจากเสร็จแล้วก็ได้ครับ // โอเคครับ // โอเคอันอื่นไม่น่ามีอะไรภาษามือเป็นเสียงพูด อันที่เป็นเสียงพูดเมื่อกี้ มันเบานะ ฟังแล้วเหมือนไม่ได้ยินเลยครับ // ที่เป็นเวไหนเหรอครับ // ที่ทำท่าอย่างสมมติอย่างนี้พ่อใช่ไหมครับ // อ๋อ มันเป็นไมค์ของ Macbook ครับ ผมเปิดไมค์สุดมันได้แค่นั้นครับ // แต่ว่ามันจะเป็นลักษณะของคำต่อกันใช่ไหมครับ มันจะเรียงเป็นประโยคครับ คำคำเดียวก็จะเป็นคำคำเดียวออกมา // ประเด็นมันคือไอ้ท่ามือที่ทำนี่มันเป็นท่ามือตามไวยากรณ์ของคนหูหนวก ไอ้ตอนที่มันออกมาเป็นเสียง มันจะออกมาเป็นอย่างไรครับ เพราะเมื่อกี้ที่เป็นอีกวิธีหนึ่งมันจะเป็นภาษามือตามภาษาพูดใช่ไหมครับ แต่อันนี้ถ้าสมมติมันออกมาเป็นภาษามือที่ทำเข้าไป Input มันเป็น Input ของคนหูหนวก คำพูกของคนหูหนวก ยังครับผม เพราะเรา Base on มาจากคำพูดโดยทั่วไปครับ // ก็แสดงว่ามันจับท่าได้ไหนมันก็เรียงออกมา // ใช่ครับผม // โอเคครับ // มีคำถามอะไรเพิ่มเติมไหมครับ // ค่ะ ขอบคุณท่านคณะกรรมการมากค่ะ ขอบคุณทีมจากแก่นนครมหาวิทยาลัยด้วยนะคะ ขอเสียงปรบมือค่ะ // ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะ // ลำดับที่ ขอต้อนรับผลงานหมายเลข 2337 ค่ะ Art sense สำหรับผู้พิการทางสายตาค่ะ ทีมที่ 9 เรียนเชิญนะคะ ถ้าพร้อมแล้วเริ่มได้เลยค่ะ // สวัสดีค่ะ หนูชื่อเลิศศักดิ์ นะคะ art sen เป็นสื่อการเรียนรู้สำหรับนักเรียนคนตาบอดค่ะ อย่างแรกสุดเลยนะค ปัยหาที่เราเจอหลังจากที่เราไปคุยกับคุณครูที่สอนตาบอดกรุงเทพ เขาได้บอกว่าประเทศไทยต้องเรียนลายไทยตามกระทรวงศึกษาธิการ แต่สำหรับเด็กที่มีความพิการทางสายตา การเรียนเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายค่ะ จากผลที่เราไปสำรวจมา เราก็ได้พบว่าเรายังไม่มีสื่อลายไทยแบบสัมผัสที่เป็นมาตรฐานที่ใช้สอนในโรงเรียนทั่วไปค่ะ แล้วคุณครูศิลปะต้องใช้เชือกนำมาทากาว ค่อย ๆ แปะตามลายค่ะ สิ่งนี้ใช้เวลานานมากเลยค่ะ เพื่อให้เด็กได้สัมผัสตาม และอีกวิธีหนึ่ง เขานำหัวโขนมาให้เด็กสัมผัสทีละคนค่ะ แล้วเขาก็ต้องให้เด็กแจกจ่ายทีละคน ซึ่งใช้เวลานานมากเหมือนกันค่ะ ส่วนสื่อศิลปะของต่างประเทศ มักจะราคาสูง เกิน 80 บาทค่ะ และไม่มีลายไทยด้วย สไลด์ต่อไปนะคะ แนวทางที่ได้คิดเรามีเป้าหมายว่าอยากให้สื่อที่มีราคาถูก มีคุณภาพดี และโรงเรียนสามารถผลิตสื่อได้เองค่ะ หนูได้ความคิดมาจากเรื่องเล่าของคุณพ่อค่ะ ของช็อกโกแลตที่เป็นฟอยด์มาถูจนมันเป็นลายนูนขึ้นมานะคะ หนูก็เลยได้ไอเดียทำอาร์ตเซนส์ขึ้นมาค่ะ แบบแรกสุดเลยค่ะ ตอนแรกทำเป็นแผ่นพิมพ์บาง ๆ เป็นลายแบบเด็ก ๆ ที่จะคุ้นเคยค่ะ เพราะจะใช้ในชีวิตประจำวันค่ะ อย่างเช่น หนังสือ เราทำเป็นแบบลายจุด แล้วก็ลายเส้น มีทำให้คุณครูคอมเมนต์ตอบมาค่ะ โดยครูบอกว่าลายที่เป็นจุดสามารถ ทำให้เด็กตาบอดสัมผัสได้มากกว่าเพราะเขาคุ้นเคยกับอักษรเบรลล์ค่ะ ตัวอย่างที่ 2 ที่เรามีที่ไม่ค่อยแข็งแรง เราก็ปรับเป็นแบบที่ 2 คแซนวิช ให้มันแข็งแรงขึ้นค่ะ ต้นแบบที่ 3 เราก็เลยเลือกลายไทยมาเป็นพื้นฐานนะคะ ที่อยู่ในหลักสูตรของกระทรวง ทุกรายถูกออกแบบใหม่ ให้ปลายนิ้วสามารถแยกรูปทรง และแยกรายละเอียดเพิ่มมากขึ้น ความกว้างแล้วก็ความนูนของจุดไปพร้อมกับคุณครูตาบอดกรุงเทพฯ ค่ะ เพื่อให้นักเรียนสามารถเรียนรู้ได้ด้วยตนเองค่ะ ต่อไปนะคะ เป็นผลการที่ได้ทดลองค่ะ หนูได้นำโพรเจกต์มาทดลองจริง ๆ ค่ะ เราได้นำต้นแบบไปทดลองที่โรงเรียนสอนคนตาบอดกรุงเทพฯ แล้วก่อนการใช้ คุณครูต้องนำสื่อเพียงชิ้นเดียว ส่งต่อให้เด็กทีละคนค่ะ แต่พอลองอาร์ตคุณครูผลิตสื่อได้เอง เริ่มสอนทำให้ครูสามารถสอนได้ทั้งห้องค่ะ สื่อนี้เป็น 2 มิติ สัมผัสได้ชัด แล้วก็มีมาตราฐานเหมือนกันทุกคนค่ะ นักเรียนเริ่มเชื่อมโยงลาที่เขารู้สึกมากขึ้นค่ะ อย่าง้ช่น ลายสี่เหลี่ยม สามเหลี่ยมค่ะ นักเรียนเข้าใจลายไทยได้มากขึ้นและก็ระบายสีตามที่คุณครูอธิบายได้ง่ายขึ้นเลยค่ะ ทำให้คุณครูสอนเร็วขึ้นแล้วก็มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นค่ะ จากนี้เราก็ได้พบว่าผลกระทบของเรา อาร์เซนส์ทำให้ผู้พิการทางสายตาสามารถเข้าใจและสัมผัสวัฒนธรรมไทยได้อย่างเท่าเทียม แล้วก็อาร์ตเซนส์จะทำให้สื่อการเรียนการสอนราคาถูกลง สูงขึ้น ผลิตได้รวดเร็ว และกระจายไปยังโรงเรียนสอนคนตาบอดได้ทั่วประเทศเลยค่ะ อย่างที่ 3 นะคะ การเรียนรู้ลายไทยช่วยอนุรักษ์มรดกทางฃวัฒนาธรรม อาชีพผ่านการออกแบบ ที่เบลล์ที่เข้าถึงได้สำหรับทุกคนค่ะ และแผนต่อยอดของเรานะคะ เราจะพัฒนาต้นแบบให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น แล้วก็ให้การยอมรับจากสมาคมคนตาบอดค่ะ เราอยากให้อาร์ตเซนส์ เป็นชุมชนออนไลน์ที่ทุกคนสามารถมาเข้าร่วมออกแบบได้พัฒนาแล้วก็แบ่งปันกันค่ะ เพื่อให้เติบโตอย่างต่อเนื่อง แล้วก็ยิ่งยืนค่ะ หนูเขชื่อว่าสิลปะไทยควรเป็นของทุกคนค่ะ ไม่ว่าจะเป็นสายตา หรือปลาArtsense ควรเป็นศิลปะสำหรับทุกคนค่ะ ขอบคุณนะคะ // ขอบคุณค่ะ เรียนเชิญท่านคณะกรรมการค่ะ // ค่ะ ถามนิดหนึ่งค่ะ ว่าอันนี้มันแตกต่างจาก... กลาย ๆ Tacktile กราฟิกทั่วไปอย่างไรบ้าง // คือ ของหนูนะคะ มันไม่ใช่เป็นกระดาษธรรมดาค่ะ มันเป็นแผ่นที่ 3D พรินต์ขึ้นนำกระดาษา A4 ทั่วไป ไปปิดแผ่นพิมพ์แล้วก็กลิ้งแล้วมันก็จะได้ออกมาเป็นลายไทยค่ะ ที่เป็นเบรลล์ขึ้นมาบนกระดาษเลยค่ะ // ค่ะ ขอบคุณค่ะ มีคำถามอื่น ๆ ค่ะ เหมือนกับภาษาเบลล์คุ้นเคย // เราอยากทำทั้งเบรลล์ภาษาไทยแล้วก็มีออกมาเป็นภาษาไทยเขียนธรรมดาด้วยค่ะ จะได้คนตาดีเห็นที่คนตาบอดเห็น คนตาบอดเห็นทคนตาดีเห็นด้วยกันค่ะ // ตอนนี้ที่นักเรียนน่ะค่ะ นักเรียนที่ตาบอดกี่ตัวอย่างคะ ที่มาใช้ มาลองใช้อันนี้ // ใช่ค่ะ ที่ไปทดลองมานะคะ ไปทำกับเด็กห้อง ป.4 มาค่ะ แล้วก็ไปทดลองกับเด็กจริง ๆ แล้วก็ให้คุณครูลองสอนเด็กจริง ๆ ค่ะ เขาทำเป็นทำตามแล้วก็เข้าใจไหมค่ะ // ทั้งห้องเลยค่ะ ประมาณ 6 คนค่ะ ถ้าเป็นเทสต์เล็ก  ๆ นะคะ // โอเค ผมเคยมีโอกาสสอนนักศึกษาตาบอดนะ แล้วมีประเด็นหนึ่งที่เราสอนแล้วนักศึกษามีคำถามว่าไม่เข้าใจว่าอันนี้เป็นอย่างไผมบอกว่าให้จินตนาการถึงรูปหกเหลี่ยม รูปหกเหลี่ยมแล้วเขาก็แบบว่าหกเหลี่ยมมันเป็นลักษณะแบบไหน ดังนั้น สิ่งที่ผ่านมาคือเราต้องใช้ภาพนูนนะ ว่าหกเหลี่ยมนี่ มันเป็นแบบนี้ แบบนี้ แล้วเรื่องของลายไทย แค่ตาเราน่ะในการเขียนหรือออกแบบนี่ก็ค่อนข้างยากแล้วนะในการที่จะเขียน ผมคิดว่านี่เป็นเครื่องมือหนึ่ง ที่จะให้เขาได้สัมผัส ให้ผู้พิการทางสายตว่าอ๋อลายไทยน่ะมีรูปร่างหน้าตาแบบนี้นี่เอง อันนี้คือสิ่งหนึ่งที่จะทำให้เขาได้เข้าถึง เหมือนที่เราเข้าถึงกันได้ และคิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องที่สำคัญ แล้วเรื่องอื่นก็สามารถทำได้ใช่ไหม // ใช่ // ที่นอกเหนือจากลายไทยอะไรอย่างนี้นะครับ ก็น่าจะเป็นเครื่องมือที่สามารถไปบูรณาการอื่น ๆ ให้คนตาบอดเข้าถึงภาพบางภาพได้เข้าใจ แล้วเข้าถึงมากยิ่งขึ้นครับ ขอบคุณครับ // ขอบคุณมากนะคะ // ขอบคุณค่ะ ขอเสียงปรบมือให้ทีมที่ 9 ค่ะ ทีมสุดท้ายแล้วนะคะ ทีมที่ 10 ค่ะ ผลงานหมายเลข 2417 ระบบพยากรณ์การหกล้มแบบ Real time ด้วยปัญญาประดิษฐ์ค่ะ // เทสต์ ๆ ทดสอบ ทดสอบ กับทีมที่ 10 ด้วยนะคะ ถ้าพร้อมแล้วก็เริ่มนำเสนอได้เลยค่ะ // พร้อมแล้วค่ะ สวัสดีค่ะ คณะกรรมการและท่านที่ยังอยู่นะคะ ผู้รับชมที่ยังเหลืออยู่นะคะ ยังไม่หลับนะคะ หนูขอเวลาไม่เกิน 5 นาทีค่ะ จะบอกว่าทีมของเรานะคะ ไม่ได้อยากให้พวกเรานะคะ จดจำชื่อทีมค่ะ แต่เราอยากให้จดจำคน 2 คน ค่ะ คนแรกคือผู้สูงคนที่ 2 ก็คือผู้พิการค่ะ คือคนที่ต้องการความช่วยเหลือใช่ไหมคะ แต่ความจริงแล้วค่ะ จะดีกว่าไหมถ้าผู้พิการสารถเป็นผู้ดูแลผู้สูงอายุได้ นี่คือจุดเริ่มต้นของเราค่ะ ระบบพยากรณ์ความเสี่ยงการหกล้มแบบเรียลไทม์ด้วย AI ค่ะ ว่าประเทศไทยในปัจจุบันกำลังจะก้าวสู่สังคมสูงวัยอย่างเต็มรูปแบบค่ะ และปฏิเสธได้ว่าการหกล้มค่ะ เป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทหใ้ผู้สูงอายุบาดเจ็บซึ่งในปัจ... หรือเฉลี่ยวันละ 4 คนค่ะ ที่เสียชีวิตจากการหกล้ม และในทุก ๆ นาทีที่เรากำลังพูดคุยกันอยู่นี้ค่ะ จะมีผู้สูงอายุ 8 คน ค่ะกำลังหกล้มไปแล้ว คำถามของทีมเราจึงไม่ใช่ เราจะช่วยหลังการหกล้มได้อย่างไร แต่เราจะช่วยก่อนการหกล้มได้อย่างไรค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ // สไลด์ถัดไปค่ะ และนี่คือ An ระบบพยากรณ์ความเสี่ยงการหกล้มด้วย AI ค่ะ นะคะ จะจับสัญญาณการเคลื่อนไหวค่ะ และส่งข้อมูลไปให้ AI นะคะ ให้ AI ทำหน้าที่ประมวลผลค่ะ เมื่อมีที่ผิดปกติค่ะ AI ข้อมูลนะคะ จะส่งข้อมูลไปยังเว็บ Dasเว็บวเดบอร์ดที่เราได้ทำไว้ค่ะ ว่าตอนนี้นะคะ มีผู้สูงอายุที่กำลังจะล้มค่ะ ซึ่งข้อมูลที่ส่งไปนะคะ มันไม่ใช่แค่ข้อมูลค่ะ แต่มันคือเวลา เวลาที่อาจทำให้ที่ผู้สูงอายุมีโอกาสพพิการน้อยลงค่ะ // ค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ นะคะ เราจะแบ่งเป็น 2 ส่วนค่ะ ส่วนของตัวอุปกรณ์นะคะ เราดีไซน์ให้มาสวมใส่ในรูปแบบนาฬิกาค่ะ เพื่อไม่ให้เป็นภาระกับผู้สวมใส่ค่ะนั่นเองค่ะ และส่วนที่ 2 นะคะ ส่วนของเดดบอร์ด ตัวเว็บแอปที่เราพัฒนาขึ้นนะคะ เราใช้ตัว SG Boot แล้วก็ LSTM ในการพัฒนาโมเดล AI นั่นเองค่ะ ส่วนตัว Dashboard นะคะ แล้วก็กราฟแนวโน้น ผลการทำนายค่ะ โดยผลของการทำนายนะคะ ของเรามีความแม่นยำภาพรวมอยู่ที่ 77 เปอร์เซ็นต์ค่ะ สไลด์ถัดไปค่ะ ทำมห้เรานะคะ แตกต่างจากนวัตกรรมทั่วไปนะคะ ที่เราได้พัฒนาให้ AI ได้การเกิดการหกล้มได้นั่นเองค่ะ และอีกอย่างเรากำลังสร้างโอกาส สร้างอาชีพให้กับผู้พิการนั่นเองค่ะ เพราะว่าเรากำลังพัฒนาตัว Dashboard ให้ผู้ดูแลหนึ่งคนซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้คนดูแลนั่นเองค่ะ ซึ่งเป็นสร้างโอกาสให้เขาสร้างศักยภาพของตนเอง เป็นการเปลี่ยนการเรียนรู้ AI ให้เป็นการสร้างโอกาสและสร้างอาชีพ ตามแนวคิด // สไลด์ถัดไปค่ะ และในส่วนของการนำไปใช้จริงนะคะ เรามีอาสาสมัคร 24 คน ค่ะ ซึ่งอาสาสมัครจำนวน 24 คนนะคะ ไม่ใช่จำนวนคน 20 คนเท่านั้นนะคะ แต่มันคือ AI นะคะ มาเทรนผลซึ่งในส่วนของ Partner ที่พัฒนาที่ต่อยอดไปกับทำงานร่วมกัน SCG Home นะคะ โรงพยายามศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยแล้วก็บริษัทแอนนาล็อกดีไวซ์ค่ะ ซึ่งที่เราพูดมานะคะ เราพูดเกี่ยวกับ AI Dashboard คอมพิวเตอร์ค่ะ แต่เราไใม่ได้อยากให้ทุกคนจดจำเทคโนโลยี เราอยากให้ทุกคนจำที่มีคุณภาพในการใช้ชีวิตเพิ่มมากขึ้นค่ะ ที่มีสามารถมีอาชีพได้จากการเป็นผู้ดูแลทางไกลค่ะ เพราะสำหรับพวกเราแล้วค่ะ นวัตกรรมที่ดีที่สุดไม่ใช่นวัตกรรมที่ซับซ้อนที่สุด แต่คือนวัตกรรมที่ชีวิตทุกคน ให้ผู้คนมีคุณภาพชีวิตที่ดีกันค่ะ // และแน่นอนค่ะ นวัตกรรมของเราสร้างขึ้นมาเพื่อทดแทนผู้ดูแลค่ะ แต่เรากำลังสร้างผู้ดูแลรุ่นใหม่นั่นเองค่ะ ตามแนวคิด Earnings from// สวัสดีค่ะ // ค่ะ เรียนเชิญท่านคณะกรรมการค่ะ // ครับ เรามีฮาร์ดแวร์ที่ประดิษฐ์สำเรครับผม // เป็นตัวโพรโตทายล่าสุดค่นิดหนึ่งครับเกี่ยวกับเรื่องของอัลกอริทึมนะครับ ที่เราจะใช้กับการพยากรณ์ในการล้มนะครับ อันนี้พอจะเล่าสั้น ๆ ได้ไหมครับ เบิ้ิงในการพัฒนาอันออริถึมตอนนี้น่ะ มีวิธีการจำลองผมไม่รู้วิธีการจำลองหรือเปล่านะครับ แต่ว่าอยากให้ลองเล่านิดหนึ่ง การที่เราจะบอกว่าการพยากรณ์ผู้สูงอายุจะล้ม เรามีวิธีคิดอย่างๆร // ครับ ในส่วนนี้นะครับ ก็คือว่าเรามีการเก็บข้อมูลจากอาสาสมัครทั้งหมด 24 คน ด้วยรูปแบบการเคลื่อนไหวทั้งหมด 6 รูปแบบครับ ก็คือจะแบ่งออกเป็นแบบการเดินปกติ และการเดินแบบเซซ้ายซ้าน เซขวาครับ และการเดินการเดินพวกนี้ครับสามารถบ่งชี้ได้ว่าเป็นการเดินปกติ แล้วก็สภาวะการเดินที่เสี่ยงครับ แล้วก็หลังจ่กได้ชุดข้อมูลตรงนี้มาแล้ว 1240 แล้วก็มาเข้าสู่กระบวนการเทรนโมเดล AI ด้วย XGBoot แล้ว XGM จินตนาการตามดูครับ ว่า XT Boot คุณลักษณะ จากค่าหลาย ๆ อย่างที่ได้รับเข้ามา ซึ่งเราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าค่าไหนเป็นการบ่งชี้สำคัญในการบอกว่าการเดินลักษณะแบบนี้เป็นการเดินที่ปกติหรือมีความเสี่ยงครับ ตรงนี้ก็สามารถจะช่วยได้ และหลังจากนั้น เราก็นำเข้ามาสู่ เพื่อที่จะให้รู้ว่า ณ เวลานี้ ช่วงก่อนหน้าและหลังครับ มีการเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นไปบ้าง เพื่อที่จะช่วยให้ทำนายความเสี่ยงนั้นมีความแม่นยำมากยิ่งขึ้นครับ // ครับ เราไม่รู้เรามีกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้สูงอายุนะครับ ที่มีการเดินอาจจะยังไม่คล่องอะไรพวกนี้ กลุ่มตัวอย่างยังเป็นแบบนั้นไหมครับ // กลุ่มตัวอย่าฃในตอนนี้จะเป็นอาสาสมัครในวัย 20 ปีคับ ก็คือยังไม่มีข้อมูลของผู้สูงอายุด้วยจริยธรรมทางการวิจัยครับ แต่ตอนนี้ได้มีการทำขอการวิจัย และจะเก็บข้อมูลในส่วนนี้ในอนาคตครับ // ครับผมครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ เราก็จะขยายผมได้ แล้วก็มีกลุ่มตัวอย่างนะครับ แล้วก็น่าจะมีกลุ่มตัวอย่างที่ตรงกับไอ้ประเด็นที่เรากำลังจะพัฒนานวัตกรรมขึ้นมาครับ // ใช่ค่ะ ก็อย่างที่ขออนุญาตนิดหนึ่งนะคะ ก็อยากที่เราเป็นพโรงพยาบาลอะไรแบบนี้น่ะค่ะ เราก็ได้เข้าไปกับผู้ป่วยหรือว่าผู้สูงอายุจริงค่ะ // ครับ ก็อันนี้จริง ๆ โดยหลักการการเตือนผู้สูงอายุหรือผู้พิการก่อนจะล้มนี่ เป็นหลักการที่ดีครับ แต่เป็น concern แต่ว่าผมก็คอนเซิร์นว่าเตือนเสร็จแล้ว แล้วอย่างไรต่อ แล้วเราจะทำอย่างไร ก่อนที่เขาจะล้ม หลังเตือนนี่ มันน้อยมาก // ใช่ ๆ // ใช่ไหมครับ เพราะฉะนั้น มันมีกระบวนการที่เราบอกว่าเราต้องการที่จะ... อยากจะป้องกันอย่างไรไม่ให้เขาล้ม เราเอา AI ไปช่วยพรีเนกว่าจะไม่ล้ม หมายถึงว่าเขากำลังจะล้มแล้วน่ะ แต่ช่วงการเตือนไปถึงจังหวะการล้มนี่มันเป็นเวลาที่รวดเร็วมาก กระบวนการหลังจากตรงนั้น เราจะทำอย้่าเพื่อไม่ให้เขาล้ม อันนี้เป็นข้อที่น่าสนใจน่ะครับ // ขออนุญาตตอบนะคะ คือในส่วนนี้ต้องยอมรับว่าตัวนวัตกรรมเราไม่ได้เข้าไปช่วยแบบสมมติถ้าเขาล้มแรง จะป้องกันไม่ให้ล้มเลย ก็ไม่ได้ค่ะ แต่ในส่วนตรงนนี้จะมีค่าจะมีค่าความมั่นใจอยู่ค่ะ สมมติว่าตัว AI นี่ค่ะ สามารถจับได้ว่ามีความมั่นใจ 50-70 เปอร์เซ็นต์ เราสามารถทำนายได้ว่าสวมใส่อยู่นี่ จะเดินเซ หรือจะล้มนี่ จะเข้าไปช่วยเหลือก่อนที่เขาจะล้มค่ะ หรือถ้าตัวความมั่นใจถึง 100 เปอร์เซ็นต์ เราก็สามารถทำนายได้ว่าเขาน่าจะล้มไปแล้วจริง ๆ สิ่งที่เราทำได้คือไปช่วยได้ทันท่วงทีค่ะ เมื่อตัวอุปกรณ์นวัตกรรมของเรา ยังจำกัดอยู่แค่ตัวห้องเล็ก ๆ ค่ะ // แล้วก็ขอเสริมเพิ่มเติมนะครับ ในส่วนของข้อมูลที่มีเป็นสิ่งที่มีค่ามาก ๆ เลย ซึ่งข้อมูลในส่วนนี้เราสามมารถเอามาประเมแล้วก็น่าแนวโน้นมีความเสี่ยง มีโอกาสที่จะเป็นโรคต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหว ในส่วนนี้เราก็สามารถช่วยป้องกันได้ในระยะยาวค่ะ // ใช่ค่ะ อย่างเช่น อย่างหมออย่างนี้ใช่ไหมคะ แบบนี้ เราก็จะเอาข้อมูลกราฟแนวโน้มนี้ ๆวินิจฉัยว่าเขาเกิดการล้มมาแบบนี้ ๆ แล้วเกิดความเสี่ยงแบบนี้แบบนี้ แล้วจะรักษาในทางแนวไหนบ้าง อย่างเช่นเรามีแนวโน้มหกล้ม พรุ่งนี้เราก็จะได้มาดูแลผู้สูงอายุคนนั้นครับ // ครับ จริง ๆ ก็อยากจะถามเหมือนอาจารย์สุเมศถามเมื่อกี้นี้นะครับ จากที่ตอบมาแล้ว มันจะดีกว่าไหมครับ ถ้าเกิดว่าเราพัฒนาระบบของเราให้มันสามารถที่จะทำนาย ในนี้มันใช้คำว่า "ทำนาย" เป็นการทำนายใช่ไหมครับ แต่ดันเป็นการทำนายแบบเรียลไทม์ ก็คือมันจะเกิดขึ้นต่อจากนั้น // ใช่ค่ะ 1-2 วิค่ะ // ก็คือมันไม่นานนะ จะะเป็นไปได้ไหมครับว่าเราจะเก็บข้อมูลแล้วทำให้ช่วงเวลาในการทำนายตรงนี้มันกว้างกว่านี้อีกสักหน่อย // ทำได้ค่ะ ทำได้ในตอนนี้ เราก็ต้องพัฒนาเพิ่มเติมค่ะ เรามีการข้อจรรยาธรรม กับอย่างเช่น ผู้ป่วยสโตรกมาพัฒนาโมเดล แล้วมันก็จะมีความแม่นยำและเสถียรมากขึ้นค่ะ // ก็ฝากตรงนี้ไว้ ผมว่ามันน่าจะมีประโยชน์ ถ้าล้มไปแล้ว โอเค เราช่วยไปได้ทัน แต่มันจะดีมากกว่านั้นถ้าเกิดว่ารู้ทันแล้วก็รีบไปช่วยป้องกันไว้ก่อน มันจะได้สมกับคำที่ว่าเป็นการพยากรณ์ครับ ขอบคุณครับ // ขอบคุณค่ะ // ค่ะ ขอเสียงปรบมือให้กับทีมที่ 10 นะคะ ตแอก็นำเสนอมาครบทั้ง 10 ทีมแล้วนะคะ ขอเวลาให้ท่านคณะกรรมการรวบรวมคะแนนสักครู่หนึ่งนะคะ แล้วเราจะกลับสู่ช่วงขแงการประกาศผลรางวัลค่ะ ระหว่างนี้นะคะ เวทีประมาณ 10 นาทีนะคะ ในระหว่างนี้นะคะ ผู้ที่เข้าร่วมงานนะคะ สามารถสแกน QR Code นะคะ เพื่อทำแบบประเมินความพึงพอใจนะคะ แล้วก็สามารถนำหน้าจอค่ะ ที่ประเมินเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไปรับของที่ระลึของที่ระลึกตรงที่จุดลงทะเบียนนะคะ ของเราน่ารักมากเลยนะคะ เป็นแก้วน้ำสีพาสเทลนะคะ แต่รบกวนทำแบบประเมินให้เรานิดหนึ่งนะคะ ถ้าทำแบบประเมินเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็สามารถแสดงหน้าจอการประเมินเพื่อรับของที่ระลึกได้เลยนะคะ ขออนุญาตประชาสัมพันธ์ ประกาศนะคะ หากมีท่านใดนะคะ พบกระเป๋าสตางค์ขอให้ส่งคืนที่โต๊ะลงทะเบียนนะคะ หากท่านใดนะคะ พบกระเป๋าสตางค์สีน้ำตาล รบกสนคืนที่โต๊ะลงทะเบียนนะคะ ขอบคุณมากค่ะ ทำแบบประเมินความพึงพอใจในวันนี้นะคะ ทุกท่านสามารถร่วมกัน Scan QR Code ทำแบบประเมิน จากนั้น แสดงผลหน้าจอการประเมินทเพื่อรับของที่ระลึกที่จุดลงทะเบียนได้เลยนะคะ (คุณณัฏฐณิชา)  นี่นะคะ เรากำลังจะเข้าสู่การประกาศรางวัลบทความวิชาการดีเด่นนะคะนวัตกรรม Inclusive Design Challenge ค่ะ ภูมิใจค่ะ ในโอกาสนี้นะคะ ดิฉันขอเรียนเชิญท่านอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี รองศาสตราจารย์ ดร.สุวิทย์ แซ่เตีย ให้เกียรติขึ้นมอบรางวัลบนเวทีค่ะมอบบรางวัลบนเวที ขอเรียนเชิญค่ะ เราจะมีรางวัลบทความวิชาการดีเด่น 6  รางวัลนะคะ รางวัลแรกค่ะ พันธุ์ทิพา สุขสิริสรณ์ ค่ะ ชื่อผลงาน กรอบผลงานแนวคิดและลักษณะงานสำหรับบุคคลที่มีจิตสังคม ตามระบบการออกแบบมีส่วนร่วมค่ะ ขอเรียนเชิญค่ะ (คุณณัฏฐณิชา) ขอเสียงปรบมือค่ะ [เสียงปรบมือ] (คุณณัฏฐณิชา) ลำดับที่ 2 นะคะ ผลงานของคุรปรีดา กังแฮ นะคะ ผลงานชื่อการเปิดโลกการเรียนรู้ที่เท่าเทียม การเรียนรู้ที่เท่าเทียมและแนวทางการสร้างสังคม มหาวิทยาลัยที่ครอบคลุม สำหรับนความบกพร่องทางการได้ยินค่ะ ขอเรียนเชิญค่ะ ค่ะ ลำดับที่  นะคะ ชื่อผลงานหุ่นยนต์ตัวแทนเพื่อบริการ คนพิการทางการเคลื่อนไหวค่ะ คณะผู้เขียนนะคะ ได้แก่ คุณตะวัน ทองสุภโชค คุณพัฒนรัตน์ จีดจีน คุณแพร่พร้อมพงศ์ ยานะวิน คุณวัฒนชัย ผาคํา อิทธิวัตร รัตตกูล และรองศาสตราจารย์ ดร. สยาม เจริญเสียง ค่ะขอเรียนเชิญค่ะ ขอเสียงปรบมืออีกครั้งหนึ่งค่ะ รางวัลที่ 5 นะคะ ลำดับที่ 4 นะคะ ชื่อผลงาน ความต้องการจำเป็นการส่งเสริมการประกอบอาชีพแพทย์แผนไทยคนพิการทางการเห็นเพื่อการสร้างรายได้ที่ยั่งยืนนะคะ เป็นวิธีคิดเชิงสำรวจตามสำคัญนะคะ เป็นผลงานของ คุณสุนทร สายคํา คุณวินัย อินเสมียน คุณพราวภวินท์ พักตรีธนาปกรณ์ ค่ะ ขอเรียนเชิญค่ะ (คุณณัฏฐณิชา) ค่ะ ลำดับที่ 5 นะคะ ชื่อผลงานพัฒนาการของหลักสูตรเพื่อชุมชนเพื่อคนทั้งมวลในไทย ระบบจากนโยบายสู่เชิงปฏิบัติค่ะ คุณชุมเขต แสวงเจริญ และคุณณัฐวดี เตมียกุล ค่ะ ขอเรียนเชิญค่ะ แล้วก็ถ่ายรูปหมู่ ค่ะ ลำดับสุดท้ายนะคะ ผลงานชื่อสมการการศึกษาเพื่อทุกคน การขับเคลื่อนปัญยาสู่ควรามยั่งยืนทางการเรียนรู้ค่ะ คุณพลอยพัทรี อัครพงศ์ธิติ ค่ะ ลำดับถัดไปนะคะ ขอเรียนเชิญทั้ง 6 ผลงานขึ้นบนเวทีอีกครั้งเพื่อถ่ายภาพหมู่ค่ะ ขอเรทั้ง 6 ผลงานเมื่อสักครู่นะค เรียนเชิญบนเวทีได้เลยค่ะ ค่ะ ขอบคุณทุกท่านนะคะ ลำดับถัดไปนะคะ จะเป็นการประกาศรางวัลการประกวดนวัตกรรม “Inclusive Design Challenge” นะคะ เป็นรางวัลแห่งความภาคภูมิใจ นะคะ มีทั้งหมด5 รางวัลนะคะ เป็นราวัลชมเชย 2 รางวัล รางวัลรองชนะเลิศ อันดับ 2 2 รางวัล และรางวัลรองชนะเลิศ 1 รางวัลแล้วก็รางวัลชนะเลิศ 1 รางวัลนะคะ โดยแต่ละรางวัลนะคะ จะได้รับโล่นะคะ เกียรติบัตร แล้วก็เงินรางวัลนะคะ รางวัลแรกนะคะ เป็นรางวัลชมเชย จำนวน 2 รางวัลนะคะ ผลงานรหัสนะคะ 2337  ค่ะ ชื่อผลงาน ลายไทยสัมผัสได้ ชื่อผลงานอาร์ตเซนส์ ผลงานลายไทยสัมผัสได้ชุดแรกของไทย สำหรับผู้พิการทางสายตา ขอเสียงปรบมือค่ะ รางวัลชมเชยรางวัลที่ 2 นะคะ รหัส 2407  ค่ะ ระบบตาราง 9 ช่องอัจฉริยะ เพื่อพัฒนาทักษะการเคลื่อนไหว การคิด และการเรียนรรูสำหรับผู้มีภาวะทางออทิสติกค่ะ ขอเสียงปรบมือค่ะ (คุณณัฏฐณิชา) เป็นน้อง ๆ จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนนะคะ รางวัลต่อมานะคะ เป็นรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 นะคะ จะได้รับโล่และเงินรางวัลจำนวน 5,000 บาทค่ะ รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ทีมแรกนะคะ รหัสโครงการ 2402  ค่ะ ระบบการสื่อสารผ่านการมองตา สำหรับคนพิการผ่านการเคลื่อนไหว ขอเสียงปรบมือค่ะ สำหรับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2 ที่ 2 นะคะ ผลงานหมายเลข 2421 ค่ะ การพัฒนาโปรแกรมแปลภาษามือแบบสองทิศทางด้วยปัญญาประดิษฐ์ค่ะ ขอเสียงปรบมือค่ะ ได้ค่ะแต่ว่าในสคริปต์ไม่มีชื่อสถาบันนะ ค่ะ ขอบเสียงปรบมือให้กับโรงเรียนแก่นนครวิทยาลัวิทยาลัยค่ะ ค่ะ รางวัลถัดไปนะคะ รางวัลรองเกียรติบัตรและเงินรางวัล 10,000 บาท ขอเสียงปรบมือให้กับ ผลงานที่ 2432 ค่ะ ชื่อผลงาน ห่วงใย AI ดูแลความปลอดภัยอัจฉริยะ เป็นเน็คแบนด์ประเมินความเสี่ยงรอบทิศทาง แปลงประสาทสัมผัส และบันทึกเหตุการณ์เรียลไทม์ เพื่อสูงอายุและผู้พิการ เป็นนักศึกษาผู้พิการหูหนวกนะคะ ปรบมือด้วยกัน โรงเรียนโสตศึกษา ทุ่งมหาเมฆ นะคะ ขอเสียงปรบมือค่ะ และรางวัลชนะเลิศ สุดยอดนวัตกรรมแห่งปีนะคะ ได้รับโล่ เกียรติบัติ และเงินรางวัล 20,000 ค่ะ ขอเสียงปรบมือให้กับหมายเลข 2424 ค่ะ ระบบเฝ้าระวังแรงกดทับในเบในเบ้าขาเทียมแบบอัจฉริยะส่งเสริมการเรียนรู้ของผู้พิการขาขาดค่ะ เดี๋ยวขออนุญาตรบกวนให้น้อง ๆ ทั้ง 6 รางวัลนะคะ ขึ้นถ่ายภาพหมู่ขึ้นรับ... ขึ้นถ่ายภาพหมู่กับผู้บริหารค่ะ น้อง ๆ ทั้งหมดที่ได้รับรางวัล ขอเรียนเชิญอีกครั้งหนึ่ง เพื่อถ่ายภาพหมู่นะคะ รางวัลที่ 1 เรานะคะ มาจากมหาวิทยาลัยพายัพ จังหวัดเชียงใหม่นะคะ ค่ะ ขอบคุณทุกท่านมากนะคะ ขอบคุณมากค่ะ เรียบร้อยแล้วนะคะ ขอบคุณทุกท่นมาก ๆ นะคะ สำหรับท่านอธิการบดี เรียยนเชิญบนเวทีก่อนนะคะลำดับสุดท้ายนะคะ ขอเรียนเชิญรองศาสตราจารย์ ดร.สุวิทย์ แซ่เตีย อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี กล่าวปิดงาน NCPD 2026 ในปีนี้ค่ะ (รองศาสตราจารย์ ดร.สุวิทย์) ครับผมคิดว่างาน NCPD 2026 ครั้งที่ 18 ใช่ไหม // ใช่ค่ะ // รอบนี้นี่ก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดีนะครับ ก็เมื่อเช้า ก็ได้เิดนดูบูธต่าง ๆ นะครับ ก็มีงานวิจัย ก็มีงานที่น่าสนใจเยอะนะครับ มีนวัตกรรมใหม่ ๆ ขณะเดียวกันก็มีผู้พิการนี่ เข้ามาร่วมเยอะ ก็กิจกรรมต่าง ๆ ที่มหาวิทยาลัย แล้วก็พันธมิตรอื่น ๆ นี่ ที่เข้ามาร่วมกัน แล้วนอกจนอกจากนั้นเราก็ยังมีการประกวดนะครับ เรื่องของนวัตกรรมและก็สิ่งประดิษฐ์นวัตกรรม แล้วก็สิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เมื่อกี้ก็ประกาศรางวัลค่อนข้างเยอะนะครับ แล้วก็เป็นกำลังใจให้แก่ทีม ผมคิดว่าอันไหนที่ดีก็ควรจะพัมนาต่อนะครับ เพื่อนำไปสู่การพัฒนาที่... นำไปสู่การใช้จริงแล้วก็เป็นประโยชน์ต่อผู้พิการหรือว่าสังคมโดยตจรงนะครับ ซึ่งก็จะทำให้... ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้พิการนี่ดีขึ้นนะครับ ก็ต้องขอขอบคุณทีมงานนะครับ แล้วก็กระทรวง พม. ที่สนับสนุนแล้วก็บริหารจัดการให้เกิดงานนี้ขึ้นนะครับ ก็พระจอมเกล้าธนบุรีเองก็จะพยายาม... ทำงานทางด้านนี้ต่อไปนะครับ ขณะเดียวกัน ก็จะชักชวนพันธมิตรอื่น ๆ ต่อไป ต่าง ๆ นี่ทั้งในภูมิภาคแล้วก็ในกรุงเทพฯ นี่ ก็ร่วมกันทำงานเพเื่อคนพิการนะครับ ทั้งการฝึกอาชีพ ทั้งการคิดค้นวิจัย หรือว่าสิ่งประดิษฐ์ใหม่ ๆ นวัตกรรมใหม่ ๆ มาใช้ประโยชน์นะครับ เพื่อชีวิตการเป็นอยู่เพื่อชีวิตความเป็นอยู่ ความมีศักดิ์ศรีของผู้พิการมากขึ้นนะครับ ผมว่าได้เวลาแล้ว ก็ขอในนามของพระจอมเกล้าธนบุรีก็ขอขอบคุณทาง ไอคอนสยาม ที่เอื้อเฝื้อแล้วก็ให้การสนับสนุนในหลาย ๆ ด้านนะครับ แล้วก็ขอขอบคุณทางคณะผู้จัดงานและกระทรวง พม. ที่สนับสนุนงบประมาณนะครับ ก็ขอปิดงาน ณ บัดนี้นะครับ ขอบคุณครับ (คุณณัฏฐณิชา)  ขอบคุณท่าแซ่เตี๋ย ค่ะ ลำดับถัดไป ขอเรียนเชิญคณะกรรมการทั้ง 5 ท่านนะคะ ขึ้นถ่ายรูปกับท่านอธิการบดี มจธ. นะคะ ขอเรียนเชิญค่ะ ขอเรียนเชิญเครือข่ายทุกท่านนะคะ เครือข่าย NCT ทุกท่านจะถ่ายภาพหมู่ภาพนี้เป็นภาพสุดท้ายนะคะ เป็นภาพของการจดจำยะคะงานในวันนี้นะคะ ค่ะ ช็อตถัดไปนะคะ เชิญภาคีเครือข่ายนะคะ ขึ้นถ่ายรู)หมู่ด้วยกันเป็นภาพสุดท้ายนะคะ ภาพแห่งความ... เป็นภาพแห่งความทรงจำนะคะ ขอเรียนเชิญค่ะอาจารย์ อาจารย์คะ อาจจะขยับมาทางขวานิดหนึ่งนะคะ เขยิบทางขวานิดหนึ่งนะคะ ค่ะ ขอบคุณทุกท่านมากนะคะ แขกผู้มีเกียรติทุกท่านคะ การเดินทางของ NCPD 2026 ไม่ได้สิ้นสุดลง ณ วินาทีนี้นะคะ แต่เป็นการนำนวัตกรรมไปเปลี่ยนโลกใบนี้ให้เป็นพื้นที่ที่เท่าเทียม ค่ะ ในนามของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ร่วมกับกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ นะคะ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ สถาบันเครือข่าย สมาคมคนพิการ องค์กรภาครัฐและเอกชน คณะทำงาน และทุกภาคส่วนที่ทำงานะคะ และแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานในวันนี้นะคะ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะได้รับฝนวันนี้ และเรานะคะ ทุกคนร่วมสร้างสรรค์งานเพื่อเป็นประโยชน์กับการพัฒนาประเทศไทยนะคะ และน่าอยู่สำหรับทุกคนต่อไปค่ะ ขอให้ทุกท่านค่ะเดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพนะคะ ในการประชุมวิชาการนานาชาติ นะคะ ณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ค่ะ สำหรับวันนี้ ขอบพระคุณมากค่ะ สวัสดีค่ะ [สิ้นสุดการถอดความ]